Кіріспе

Американдық суретші Атильо Леони Полити (21 қараша 1908 - 26 наурыз 1996) – американдық суретші және автор, ол 20-ға жуық балалар кітабын, сондай-ақ ересектерге арналған "Бункер Хилл, Лос-Анджелес" (1964) кітабын жазып, суреттеген. Оның туындылары көбінесе мәдени алуан түрлілікті дәріптеді, және олардың көптегені ағылшын және испан тілдерінде жарық көрді.

Балалық шақ

Полити 1908 жылғы 21 қарашада Фресно қаласында итальян-американдық ата-анасы Лодовико Полити мен Мэри Каццоланың екінші баласы ретінде дүниеге келді. Политидің әпкесі Мари Тереза одан екі жас үлкен еді. Полити жеті жасында "индей бас киімімен" трансконтиненталдық теміржол және мұхит лайнері арқылы Италияға жіберілді де, Милан маңындағы анасының туған ауылы Брониде сурет салуға құмар болып өсті. Лодовико Пьяченцада аяқ киім жасаушы болып жұмыс істеу үшін отбасынан кетіп қалды. Мари жол бойындағы қарапайым қонақүй иесі болған кедей әпкесімен бірге тұруға кетті. Полити зейнеткер әйел мен оның қызының пансионына орналастырылды. Полити Брониді жақсы көріп, өмірінің соңына дейін оған деген құрметі сақталды. Брониде ол көркемдік сезімін дамыта бастады, ауылдық өмірдің эскиздерін салды. 1920 жылы Полити отбасы қайта бірігіп Лондонға көшті, онда Полити Брони ешқашан ұсына алмайтын мәдениет пен әлемдік қарым-қатынасқа толы өмір салтымен танысты. Сенбі-жексенбі күндері Лео мен Мари түскілік себетін жинап, жүздеген басқа кедей балалармен бірге Лондон театрындағы тікелей қойылымдар мен Чарли Чаплин фильмдерін көру үшін кезекке тұрды. Полити Лондонның ұсынатын барлық мүмкіндіктерін пайдаланды. Ол Винсент ван Гог және басқа да шеберлердің туындыларын көру үшін қаланың мұражайларын аралап көрді. Бір жылдан кейін Полити отбасы Брониге оралды, онда Лео Милан маңындағы Монцадағы Корольдік сарайда орналасқан, сондай-ақ Ұлттық өнер институты деп танылатын Жоғары көркемөнер институтында алты жылдық стипендиямен өнерді оқуға кірісті.

Ерте мансап

1931 жылы 22 жасында Полити Италиядан Калифорнияға кетіп барады. Панама каналы арқылы өте келе, ол Орталық Американың экзотикалық сұлулығын табады. Ол көріп өткендерін суреттемелеп, ішінде шағын әңгімелер туа бастайды. Ол аймақтың майя мәдениетіне қызығады және 1930-1940 жылдары өзінің негізгі түстер палитрасын қалыптастырады. Полити кейін өзінің техникасы туралы былай деп жазады: «Мен окра сары, күйдірілген сиена және тропикалық Орталық Американың орманды аймақтарындағы өмір мен өсімдіктердің жылуы мен топырақтық қасиеттерін көрсететін бірнеше қоңыр түстерді жасадым. Сондай-ақ, су, аспан және майя өркениетінің әшекейлерінде қолданылатын құнды тастар – жаде сияқты, үшін жағымды көк-жасыл түсті де пайдаландым. Бұл элементтердің барлығы майя мәдениетіне тән». Жазушы және суретші Роб Вагнердің «Скрипт» әдеби киножурналының өнер сыншысы Бакли Мак Гуррин 1940 жылы Полити туралы мақаласында былай деп жазды: «Лео көптеген техникаларды меңгерді – май, акварель, ағашқа ою, ағаш гравюрасы, литография, кітап иллюстрациясы; ол өте жақсы көркемдік білім алды. Оның білімі академиялық емес, заманауи болды; ол бұрынғы дәуірлердің өнер формаларына бағынудың орнына, шығармашылықты дамытуға көбірек бағытталды. Оның жеке көркемдік философиясы оны шынайы және табиғи нәрселерге, топырақпен байланысы әлі де жаңа, тығыз және қанағаттандырарлық адамдарға тартты». 1991 жылы Лос-Анджелес қаласының Мид-Вилшир ауданындағы Корейтаунда Лео Полити атындағы бастауыш мектеп ашылды. Сонымен қатар, ол көп жылдар бойы тұрған Эхо-паркте Лео Полити алаңы бар.