Америка төңкерісінің батыры Адам Фредерик Хелмер туралы мақала. 1778 ж. неміс қоныстанғандарды шабуылдан сақтап қалған ерлігі, "Хелмердің жүгірісі" тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Адам Фредерик Хелмер (1754 - 9 сәуір 1830), сондай-ақ Джон Адам Фредерик Хелмер және Ханс Адам Фридрих Хелмер деп те белгілі, Мохок аңғары мен Нью-Йорк штатының төңірегіндегі аймақтардағы Американдық революциялық соғыстың батыры болған. Ол Уолтер Д. Эдмондстың 1936 жылғы танымал "Мохок бойындағы барабандар" романы арқылы ұлттық деңгейде танымал болды, онда 1778 жылдың 16 қыркүйегіндегі "Адам Хелмердің шабуылы" көрсетілген. Ол неміс Флэтс халқын Джозеф Брант пен оның үндістер мен торилер тобының жақындап келе жатқаны туралы ескерткен.
American Revolutionary War hero
Adam Frederick Helmer ( 1754 – April 9, 1830), also known as John Adam Frederick Helmer and Hans Adam Friedrich Helmer, was an American Revolutionary War hero among those of the Mohawk Valley and surrounding regions of New York State. He was made nationally famous by Walter D. Edmonds' popular 1936 novel Drums Along the Mohawk with its depiction of "Adam Helmer's Run" of September 16, 1778, to warn the people of German Flatts of the approach of Joseph Brant and his company of Indians and Tories.
Өмірбаян
Адам Хелмер Нью-Йорк штатындағы Герман Флатс қаласында Мария Барбара Каст пен 1706 жылдың 9 маусымында Германияның оңтүстік-батысындағы Рейнланд-Пфальц аймағындағы Ньюштадт-ан-дер-Вайнштрассе қаласында туған Джордж Фридрих Хелмердің отбасында дүниеге келген. Г. Ф. Хелмер Америкаға 1710 жылға дейін көшіп келіп, Нью-Йорк штатының орталығында Мохок өзенінің оңтүстік жағындағы көптеген Палатин шаруа қожалықтарының бірінде қоныстанды. 1774 жылға дейін бұл Палатин ауданы және аймақтағы басқа да аудандар британдық үкімді кеңінен қолдады, бірақ Мохок аңғарының ықпалды лоялистік жер иесі сэр Уильям Джонсонның қазасы және Континенттік Конгресс жариялаған Құқықтар декларациясы туралы хабарлар британдықтарға қарсы сезімдердің күшеюіне және Трион округінің қауіпсіздік комитетінің құрылуына әкелді. Бұл және Континенттік армияның Лексингтон мен Конкорд шайқасындағы қарсылығы Джонсон отбасының қалған мүшелерін және басқа да лоялистерді өздерінің мүліктерін нығайтуға және ирокездерді британдықтардың жағына тартуға итермеледі. Бұл өз кезегінде 1775 жылы отаршылдарды полковник Николас Геркимер басшылығымен әскери жасақ құруға жетеледі. Келесі жылы Геркимер Конгресс лоялистерді қарусыздандыру үшін жіберген генерал Филипп Шкайлерге көмектесті. Уильям Джонсонның ұлы сэр Джон Джонсон бастаған көптеген лоялистер мен ирокездер Канадаға қашып, Мохок аңғарындағы иеліктерін қайтарып алу үшін ұйымдаса бастады. 1776 жылдың жазында полковник Геркимер өз әскерлеріне шаруашылықтарына оралуға рұқсат берді, бірақ әр он бес сарбаздан біреуі, соның ішінде лейтенант Адам Хелмер, күзетшілерге тағайындалды. Хелмер капитан Джон Бредбектің взводында барлаушы болып тағайындалды.
Adam Helmer was born in German Flatts, New York, to Maria Barbara Kast, and George Friedrich Helmer, who was born on June 9, 1706, in Neustadt an der Weinstrasse a city in the Rhineland Palatinate region in southwestern Germany. G. F. Helmer emigrated to America sometime before 1710 and eventually settled in one of the numerous Palatine farming communities on the south side of the Mohawk River in central New York. As late as 1774, this Palatine district and others in the area widely supported British control, but with the death of the powerful loyalist Mohawk Valley landowner Sir William Johnson and news of the Declaration of Rights by the Continental Congress, anti British sentiments began to surface and a Tryon County Committee of Safety was organized. This and the news of Continental Army resistance at the Battle of Lexington and Concord encouraged the remaining Johnson family and other loyalists to fortify their properties and to recruit Iroquois to side with the British. This in turn prompted the colonists in 1775 to organize a militia under the command of Colonel Nicholas Herkimer. Early the next year, Herkimer aided General Philip Schuyler who was sent by Congress to disarm the Loyalists. Many of the loyalists and sympathizing Iroquois led by William Johnson's son Sir John Johnson escaped to Canada where they began to organize to take back their Mohawk Valley holdings. During the summer of 1776 Colonel Herkimer allowed his regular militia to return to their farms; however, about one out of every fifteen soldiers, including Lieutenant Adam Helmer, was assigned to ranger duty. Helmer was assigned as a scout in Captain John Breadbake's company.
Орискани шайқасы
1777 жылдың жазында провинциялық милициядағы бригадир генерал Геркимерді достық Онида тайпасы британдық подполковник Барри Сент-Легердің Форт Стенвикс (америкалықтар Форт Скайлер деп атайды) қоршауы туралы ескертті. Генерал Геркимер Трайон округінің милициясына Дейтон фортына жиналып, полковник Питер Гансвортқа көмекке баруды бұйырды. Г. Ф. Хельмер мен Адам Хельмердің інісі Йохан Фредрих Хельмер Трайон округінің милициясына шақырылды. Геркимер үш барлаушыны – капитан Ханс Марк Демутты, Ханс Йост Фолцты және лейтенант Адам Хелмерді полковник Гансвортқа жаңалықты жеткізу үшін Форт Стенвикске жіберді. 6 тамызда бағынышты командирлерінің қысымымен генерал Геркимер өте қиын жағдайда және мерзімінен бұрын Сент-Лежер әскеріне шабуыл жасауға аттанды. Осылай Орискани шайқасының басталуына себеп болды. Шайқас барысында Адам Хельмер өзінің інісі, капитан Йохан Фридрих Хельмерді жоғалтты, ал тағы бір барлаушы, лейтенант Георг Фридрих Хельмер II ауыр жарақат алды. Үш барлаушының ең жақсы физикалық жағдайда болғаны Хельмер, хабарды қалған екеуінен бұрын Форт Стенвикске жеткізді. Ол батпақты жерлерден өтіп, өзенмен ағысымен төмен қарай жүзген, себебі қатты дауыл оның жолын су басып кеткен. Орискани шайқасы туралы жаңалық Хельмер келгеннен кейін көп ұзамай жетті, содан кейін Гансворт британдық лагерьлерге шабуыл жасауға бұйрық берді. Ауа райының нашарлауы және Гансворттың шабуылы британдықтардың Орискани шайқас алаңынан фортты қоршаған лагерьлеріне шегінуіне әсер етті. Қалай болғанда да, Геркимердің әскері күш-қуат жинап, күтіп отыру үшін қашып үлкерді. Геркимердің өзі шайқаста жараланып, үйіне қайтып, көп ұзамай қайтыс болды. Гансворт қоршауға бас ие бермеді, ал британдықтар Бенедикт Арнольдтың Форт-Дейтонға күш-қуатпен келгені туралы хабармен аймақтан кетуге мәжбүр болды.
In the summer of 1777, Herkimer, by then a brigadier general in the provincial militia, was warned by friendly Oneidas of the impending siege of Fort Stanwix (known to the Americans as Fort Schuyler) by British Lieutenant Colonel Barry St. Leger. General Herkimer ordered Tryon County militia to assemble at Fort Dayton to go to the aid of Colonel Peter Gansevoort at Fort Stanwix. G. F. Helmer and Adam Helmer's brother Johan Fredrich Helmer, as part of the Tryon County militia were called up. Herkimer sent three scouts, Captain Hans Mark Demuth, Hans Yost Folts, and Lieutenant Adam Helmer to Fort Stanwix to relay the news to Colonel Gansevoort. Pressured by his subordinate commanders on August 6, General Herkimer reluctantly and prematurely set out to attack St. Leger's army. While passing through a ravine, they were ambushed by British regulars, Tories, and Indians under the command of Joseph Brant and John Butler, thus starting what would become known as the Battle of Oriskany, Adam Helmer lost his brother, Capt. Johann Friedrich Helmer, in the battle and another, Lt. George Frederick Helmer II, was seriously wounded. Helmer, the fittest of the three scouts, reached Fort Stanwix with the message ahead of the other two, having traversed swampy terrain and floated down river when a severe storm flooded his route. News of the Oriskany battle arrived shortly after Helmer's did, and Ganesvoort ordered an attack on the British encampments. Some combination of the weather and Gansevoort's attack contributed to the retreat of the British from the Oriskany battlefield back to their camps surrounding the fort. In any case, Herkimer's troops were able to escape to await reinforcements. Herkimer himself was wounded in the fight, returned to his home and died soon after. Gansevoort refused to submit to the siege, and the British withdrew from the area with the news that Benedict Arnold had arrived at Fort Dayton with reinforcements.
Адам Хелмердің жарысы
1778 жылдың қыркүйегінде лейтенант Хельмер және оның қол астындағы сегіз барлаушы Юнадилла өзенінің аңғарына, Юнадилла және Сускеханна өзендерінің қосылған жеріне жақын орналасқан Юнадиллада бекінген Джозеф Бранттың үндістер мен торилер тобын бақылауға жіберілді. Бранттың орақ маусымында Мохок аңғарына шабуыл жасап, алдағы қысқа дайындық үшін күшпен азық-түлік жинауға тырысады деп қауіптенді. Хельмердің барлаушылары қазіргі Оңтүстік Эдместонның солтүстігіндегі Персифер Каррдың шаруашылығына, Эдместон уәлиесіне жеткенде, Бранттың үлкен тобы шабуыл жасады – бұл солтүстікке қарай бет алған, қауіпті шабуыл жасаушылардың бір бөлігі болған сияқты. Барлаушылардың бірнешеуі қаза тапты, бірақ Хельмер қашып құтылды. Хельмер солтүстік-шығысқа қарай, төбелер арқылы, Скайлер көліне, содан кейін солтүстікке қарай Андрустаунға (қазіргі Джорданвиллге жақын, Нью-Йорк штаты) қашып, әпкесінің отбасына алдағы шабуыл туралы ескертті және жаңа аяқ киім алды. Ол сондай-ақ Колумбия және Петри бұрыштарындағы елді мекендердің тұрғындарына ескертті, олардың көпшілігі Форт-Дейтонға қауіпсіздікке қашты. Хельмер қамалға жеткенде, қашу кезінде шаршап-шалқайған күйде, қамалдың қолбасшысы полковник Питер Беллинджерге өзенге қарай келе жатқан 200-ге жуық шабуылшыны санағанын айтты. (Неміс Флатттарына шабуыл (1778) қараңыз). Каррдың шаруашылығынан Форт-Дейтонға дейінгі тік сызық бойынша арақашықтық шамамен отыз мильді құрайды, ал Хельмердің қияңдап, төбелі жолы тік емес еді. Айтуынша, Хельмер содан кейін 36 сағат бойы үздіксіз ұйықтады. Оның ұйқысы кезінде, 17 қыркүйекте 1778 жылы, Бранттың шабуылы салдарынан аймақтағы шаруашылықтар қиратылды. Шабуылдағы мүліктің жалпы шығыны: 63 үй, 59 астыққа толы қора, 3 диірмен, 235 жылқы, 229 мүйізді мал, 279 қой және 93 өгіз. Шабуылда тек екі адам қаза тапты, олардың біреуі ескертуге қарамастан үйін тастаудан бас тартқан. Үш күннен кейін Хельмер тағы бір жасақпен Каррдың шаруашылығына қайтып, үш барлаушысының денесін тауып, сол жерге жерледі. Қалған бес барлаушының тағдыры белгісіз. Хельмер сондай-ақ полковник Льюис Дюбуа басқаратын Нью-Йорк штатының жасақтарында қызмет етті.
In September 1778, Lt. Helmer and eight scouts under his command were sent to the Unadilla River Valley to spy on Joseph Brant's company of Indians and Tories who were encamped at Unadilla near the confluence of the Unadilla and Susquehanna Rivers. It was feared that Brant would send a raiding party north to the Mohawk Valley during the harvest season to forcefully obtain stores for the winter ahead. When Helmer's scouts reached Edmeston Manor, the farm of Percifer Carr, just north of what is now South Edmeston, they were attacked by a large group of Brant's men, apparently part of the feared raiding party on its way north. Several of the scouts were killed, but Helmer managed to escape. Helmer took off running to the north east, through the hills, toward Schuyler Lake and then north to Andrustown (near present day Jordanville, New York) where he warned his sister's family of the impending raid and obtained fresh footwear. He also warned settlers at Columbia and Petrie's Corners, most of whom then fled to safety at Fort Dayton. When Helmer arrived at the fort, severely torn up from his run, he told Colonel Peter Bellinger, the commander of the fort, that he had counted at least 200 of the attackers en route to the valley. (see Attack on German Flatts (1778)). The straight line distance from Carr's farm to Fort Dayton is about thirty miles, and Helmer's winding and hilly route was far from straight. It was said that Helmer then slept for 36 hours straight. During his sleep, on September 17, 1778, the farms of the area were destroyed by Brant's raid. The total loss of property in the raid was reported as: 63 houses, 59 barns, full of grain, 3 grist mills, 235 horses, 229 horned cattle, 279 sheep, and 93 oxen. Only two men were reported killed in the attack, one by refusing to leave his home when warned. Three days later Helmer led another group of militia back to the Carr farm on the Unadilla, discovered the bodies of three of his scouts, and buried them at that site. The fate of the other five scouts is not known. Helmer also served in the New York State Levies under Colonel Lewis DuBois.
Жеке
Хельмер Анна Беллинджерге (1757–1841) үйленді және он баланың әкесі болды: Фредерик (1777), Маргарет (1778), Анна (1781), Адам (1783), Питер (1786), Елизавета (1788), Катарина (1790), Дэвид (179? ), Мария Барбара (1795) және Ева (1800). Адам Хельмер 1830 жылдың 9 сәуірінде Нью-Йорк штатының Каюга округіндегі Брутус қаласында қайтыс болды.
Helmer married Anna Bellinger (1757–1841) and sired ten children: Frederick (1777), Margaret (1778), Anna (1781), Adam (1783), Peter (1786), Elizabeth (1788), Catharine (1790), David (179? ), Maria Barbara (1795), and Eve (1800). Adam Helmer died on April 9, 1830, in the town of Brutus in Cayuga County, New York.
Роман мен фильмдегі Хелмер
Адам Хелмер – Эдмондстың «Мохок бойымен барабандар» романындағы маңызды, бірақ көркемделіп суреттелген кейіпкер. Хелмердің әскери іс-қимылдары, оның ішінде оның танымал жүгірісі, көбінесе дәл бейнеленгенімен, Эдмондстың оның сырт келбетін сипаттауы тарихи мәліметтерден ерекшеленеді. Романда Хелмер ірі денелі, қарапайым, отбасы құрмаған, ұзын сары шашы бар әйелдерге құмар адам ретінде бейнеленген, ал тарихи деректер оның бойшаң, үйленген шаруа екенін көрсетеді, ол кітаптың басты кейіпкері Гил Мартинге көбірек ұқсайды. Джон Фордтың 1939 жылғы романның киноадаптациясында Хелмерді Уорд Бонд «Адам Хартман» рөлінде сомдайды. Хелмердің жүгірісі фильмнен шығарылып, оның орнына Гилдің ең жақын бекіністен күш алу үшін жасаған жүгірісі көрсетілген. Бұл фильмнің қаһармандық биігі.
Adam Helmer was an important but fictionalized character in Edmonds' novel, Drums Along the Mohawk. Although Helmer's military actions were generally portrayed with accuracy, including his famous run, Edmonds' description of his person varies from historic description. The book pictures Helmer as a large, unschooled, bachelor womanizer with long blonde hair, while historic descriptions indicate he was a lean , married farmer, seeming to have more in common with the book's main character, Gil Martin. In John Ford's 1939 film adaptation of the novel, Helmer is portrayed by Ward Bond as "Adam Hartman". Helmer's run was omitted from the film and replaced with a run by Gil to get reinforcements from the nearest fort. The run is the heroic highpoint of the film.