Кіріспе

Геффри IV (1070/75 – 1106 жылғы 19 мамыр), Мартель (Шекеш) атымен белгілі, 1103 жылдан ерте қайтыс болғанға дейін Анжу графы болды, әкесі Фульк IV-пен бірлікте немесе оған қарсы билік жүргізді. Ол шіркеуде беделді болды және тиранияны басумен, зорлыққа құмар әкесіне қарсы тұрумен танылды, Orderic Vitalis айтуынша, ол өз халқын тонаудан және қорқытудан ләззат алған. Геффри Фульктің екінші әйелі, Бурбондық Эрменгардтың ұлы болды. Әкесі оны төртінші әйелі Бертрада Монфорттан туған Фульк Кенжеге мұрагер етіп тағайындауға тырысты. Фульк, ол кезде қарт адам болғандықтан, өкіметінің көп бөлігін Геффриге жүктеген еді. Әкесінің қарсыластарының қолдауымен Геффри әкесінен мойындау алды және 1103 жылдан бастап өзін «граф» (сол кездегі латын тілінде comes) деп атап, үкіметті басқаруды өз қолына алды. Ол Анже епископы Рено де Мартиньемен бірлесіп, барон Морис Кронға қарсы одақтасты. Аноним автордың, Франция королі Филипп I-нің Бертрадамен байланысынан туған ұлы, Филипп Мелундыққа арналған өлеңі, «Мартель графына» (Martellus consul) мақтау, бұл Геффри IV болған болуы мүмкін. Өлең дидактикалық сипатта және жақсы басқарудың үлгісі ретінде тек Мартель деп аталатын графты жоғары бағалайды. Соңғы жолдар оның «ұзақ өркендеуіне» үміт білдіреді, сондықтан ол Анжудағы билігінің қысқа мерзімінде жазылған болуы керек. Геффри Канде бекінісінде көтерілісшіл баронды қоршағанда, 1106 жылғы 19 мамырда келіссөздерге бара жатып, жебеден қаза тапты. "Chronica de gestis consulum Andegavorum" бұл кісі өлтіруді Фульк пен Бертрадаға жатқызып, қайтыс болған графты «әділеттілікте ерекшеленетін, барлық жауына қорқыныш туғызған, жақсылықты дамытқан тамаша адам» деп мақтады. "Annales Vindocinenses" оны «тирандарды бағындырып, жеңген [мүмкін, әкесі], шіркеулерді қорғаған және қорғаушы» деп сипаттайды.