Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сәулетші (1894–1980)
сәулетші
American architect (1894–1980)
the architect
Пол Ревире Уильямс, FAIA (18 ақпан 1894 – 23 қаңтар 1980) – Лос-Анджелес, Калифорниядағы американдық сәулетші. Ол көбінесе Оңтүстік Калифорнияда жұмыс істеді және Фрэнк Синатра, Люсиль Болл және Дези Арназ, Лон Чейни, Барбара Стэнвик және Чарльз Коррелл сияқты көптеген мәшһүр тұлғалардың үйлерін жобалады. Ол сонымен қатар көптеген мемлекеттік және жеке ғимараттарды жобалаған. Ол Лос-Анджелес өнер және дизайн мектебінде және Нью-Йорк көркем өнер институтының Лос-Анджелес бөлімшесінде оқыды, кейін Уилбур Кук-младшиймен ландшафт сәулетшісі ретінде жұмыс істеді. 1916-1919 жылдары Оңтүстік Калифорния университетінде сәулет және құрылыс инженериясын оқыды, онда білімін алып, бірнеше тұрғын үйлерді жобалады. Уильямс 1921 жылы Калифорнияда аттестатталған сәулетші болды және Миссисипиден батысқа қарайғы алғашқы аттестатталған афроамерикандық сәулетші атанды.
Paul Revere Williams, FAIA (February 18, 1894 – January 23, 1980) was an American architect based in Los Angeles, California. He practiced mostly in Southern California and designed the homes of numerous celebrities, including Frank Sinatra, Lucille Ball and Desi Arnaz, Lon Chaney, Barbara Stanwyck and Charles Correll. He also designed many public and private buildings. He studied at the Los Angeles School of Art and Design and at the Los Angeles branch of the New York Beaux Arts Institute of Design Atelier, subsequently working as a landscape architect with Wilbur Cook, Jr. He studied architectural engineering from 1916 to 1919 at the University of Southern California, where he earned his degree, designing several residential buildings while a student there. Williams became a certified architect in California in 1921 and the first certified African American architect west of the Mississippi.
Жеке өмір
Уильямс 1917 жылғы 27 маусымда Лос-Анджелестегі Бірінші AME шіркеуінде Дела Мей Гивенсқа үйленді. Олардың үш баласы болды: Пол Ревир Уильямс кіші (1925 жылғы 30 маусымда дүниеге келді, сондай-ақ сол күні қайтыс болды, Лос-Анджелестегі Эвергрин зиратында жерленді); Мэрилин Фрэнсис Уильямс (1926 жылғы 25 желтоқсанда туылған) және Норма Люсиль Уильямс Харви (1928 жылғы 18 қыркүйекте туылған).
Williams married Della Mae Givens on June 27, 1917, at the First AME Church in Los Angeles. They had three children: Paul Revere Williams Jr. (born and died June 30, 1925, buried in Evergreen Cemetery, Los Angeles); Marilyn Frances Williams (born December 25, 1926) and Norma Lucille Williams Harvey (born September 18, 1928).
Мансап
Уильямс 25 жасында архитектуралық бәйгеде жеңіске жетті, ал үш жылдан кейін жеке кеңсесін ашты. Ол өте шебер суретші ретінде танымал болғандықтан, суреттерді "керісінше" салу өнерін жетілдірді. Бұл дағды 1920 жылдары оның көптеген ақ клиенттері қара нәсілді адамның жанында отыруға ұялатындықтан қалыптасты. Ол клиенттері суреттерді дұрыс жақтан көретіндей етіп, үстелдің қарсы жағына отыру үшін суреттерді керісінше салуды үйренді. Lockheed және Guerdon Industries компаниялары Уильямсты Лас-Вегаста автомобильге баламалы көлік жүйесін жобалауға шақырды. Ол адамдарды Маккарран әуежайынан және қала орталығына жеткізетін Skylift Magi Cab деп аталған монорельс жүйесін жасады. 1951 жылы Уильямс Omega Psi Phi бауырластығының «Жыл адамы» сыйлығын жеңіп алды, ал 1953 жылы NAACP-дан архитектура саласындағы және афроамерикандық қауымдастықтағы еңбегі үшін Спингерн медалін алды. Уильямс сондай-ақ Миссури университетінің Линкольн бөлімшесінен (1941 жылы ғылым докторы), Говард университетінен (1952 жылы сәулет докторы) және Таскеги институтынан (1956 жылы көркем өнер докторы) құрметті докторлық атағын алды. 1956 жылы ол «білімге қосқан үлесі және адамзатқа көрсеткен еңбегі» үшін Wisdom журналынан қызмет көрсеткені үшін сыйлық алды. 1957 жылы ол AIA Колледжінің мүшесіне қабылданған алғашқы қара нәсілді мүше болды. 1957 жылғы 2 сәуірде AIA атқарушы хатшысының хаты Уильямсқа «қоғамдық қызметке қосқан көрнекті үлесі үшін» Колледж мүшелігі мен құрметтілік белгісін ұсынды.
Williams won an architectural competition at age 25, and three years later opened his own office. Known as an outstanding draftsman, he perfected the skill of rendering drawings "upside down." This skill was developed because in the 1920s many of his white clients felt uncomfortable sitting directly next to a Black man. He learned to draft upside down so that he could sit across the desk from his clients who would see his drafts right side up. Lockheed and Guerdon Industries recruited Williams to design a concept for a car alternative travel system in Las Vegas. He developed the idea of a monorail like system called the Skylift Magi Cab that would bring people to and from McCarran Airport and the city center. In 1951, Williams won the Omega Psi Phi fraternity, Man of the Year award and in 1953 he received the Spingarn Medal from the NAACP for his outstanding contributions as an architect and member of the African American community. Williams also received honorary doctorates from Lincoln University of Missouri (doctor of science, 1941), Howard University (doctor of architecture, 1952), and the Tuskegee Institute (doctor of fine arts, 1956). In 1956, he won an award for service, from Wisdom magazine, for "contributions to knowledge and distinguished service to mankind." In 1957, he became the first Black member to be inducted into the AIA's College of Fellows. An April 2, 1957 letter from the Executive Secretary of AIA, offered Williams the honor of Fellowship and membership in the College of Fellows "for your notable contribution in Public Service."
Өлімнен кейінгі марапаттар
USC оны 2004 жылы футбол ойындары кезінде көрсетілген мектептің телеарнадағы жарнамасындағы ең көрнекті түлектерінің бірі ретінде көрсетті. Американдық сәулетшілер институты (AIA) 2017 жылы Уильямс қайтыс болғаннан кейін 37 жыл өткен соң оған алтын медаль табыс етті.
USC listed him among its distinguished alumni in the television commercial for the school shown during its football games in 2004. The American Institute of Architects (AIA) gave him its gold medal in 2017, 37 years after Williams's death.
Жарияланымдар
Кітап: "Келесі күннің кішкентай үйі" (1945), оның жалғасы "Бүгінгі күннің жаңа үйлері" (1946). Осы эсседен алынған цитата: Мен өзімді қабілетсіздігім үшін емес, тері түсім үшін кінәлі деп табанын түсіндім. Мен бірінен соң бірі қыңырсу, сөзбен жеткізе алмайтын наразылық, ашу, және, соңында, нәсілімнің жағдайына мойын бұру кезеңдерінен өттім. Бірақ, өскен сайын және ойымды анықтап алған сайын, мен өз жағдайымда жеке жетістікке ұмтылуға, шабыттандыратын қиындыққа тап болдым. "Оларға көрсету" деген тілек болмаса да, "өзімді көрсету" деген күшті құштарлық пайда болды. Мен өзімдегі барлық қабілетімді дәлелдегім келді. Мен жаңа қабілеттерді үйренгім келді. Мен жеке тұлға ретінде әлемде өз орнымды лайықты екенімді көрсеткім келді.
Book: The Small Home of Tomorrow (1945), with a successor volume New Homes for Today (1946). The following is a quote from that essay:I came to realize that I was being condemned, not by a lack of ability, but by my color. I passed through successive stages of bewilderment, inarticulate protest, resentment, and, finally, reconciliation to the status of my race. Eventually, however, as I grew older and thought more clearly, I found in my condition an incentive to personal accomplishment, an inspiring challenge. Without having the wish to "show them," I developed a fierce desire to "show myself." I wanted to vindicate every ability I had. I wanted to acquire new abilities. I wanted to prove that I, as an individual, deserved a place in the world.
Жеке үйлер
Уильямс 2000-нан астам жеке үйді жобалаған, олардың көпшілігі Голливуд тауларында және Лос-Анджелестің Мид-Уилшир аймағында (оның ішінде Лафайетт скверіндегі өзінің үйі), Лос-Анджелестің тарихи Батыс Адамс ауданының бір бөлігінде орналасқан. Ол сондай-ақ Сан-Рафаэль ауданында кем дегенде бір үйді, ал Пасадена мен Ла-Канада Флинтриджде көптеген басқа үйлерді жобалаған. Пасаденаның Линда Виста аймағында оның дизайнымен салынған көптеген испандық отаршылдық және француздық ел үйлері бар, оның ішінде ірі бизнесмендер (Chrysler Corporation) мен актерлердің тапсырысымен салынғандары да көп. Оның ең танымал үйлері мәшһүр адамдарға арналған, және ол әртүрлі сәулеттік стильдерді меңгергені үшін жоғары бағаланған. Кейіннен Баррон Хилтонның резиденциясы "Колбилер" телесериалының сыртқы түсірілімдерінде "Колбилер сарайы" ретінде пайдаланылды. Уильямстың клиенттерінің тізіміне Франк Синатра (әйгілі түймелі үйі), Билл "Божанглз" Робинсон, Лон Чейни аға, Люсиль Болл, Джули Лондон, Тайрон Пауэр (екі үй), Барбара Стэнвик, Берт Лар, Чарльз Коррелл, Уилл Хейс, Засу Питтс және Дэнни Томас кірді. Осы сәнді сарайларға қарамай, Уильямс Хиллиард Робинсонмен бірлесіп соғыстан кейінгі кезеңдегі алғашқы федералдық қаржыландырылатын қоғамдық тұрғын үй жобаларын (Вашингтондағы Лангстон Террасасы) және кейіннен Лос-Анджелестің оңтүстік-шығысындағы Пуэбло-дель-Рио жобасын жобалады. Уильямс өзі жобалаған және құрылысын қадағалаған үйлердің көпшілігінде қара нәсілді адамдарға сатып алуға тыйым салатын сегрегациялық шарттар бар жерлерде салынғанының ащы ирониясын айтқан.
Williams designed more than 2,000 private homes, most of which were in the Hollywood Hills and the Mid Wilshire portion of Los Angeles (including his own home in Lafayette Square), part of historic West Adams, Los Angeles. He also designed at least one home in the San Rafael district along with many others in Pasadena and La Cañada Flintridge. The Linda Vista Area of Pasadena has many Spanish Colonial and French Country homes of his design including many commissioned by business magnates (Chrysler Corporation) and actors. His most famous homes were for celebrities, and he was well regarded for his mastery of various architectural styles. and later the residence of Barron Hilton, was used as the 'Colby mansion' in exterior scenes for The Colbys television series. Williams's client list included Frank Sinatra (the notorious pushbutton house), Bill "Bojangles" Robinson, Lon Chaney, Sr., Lucille Ball, Julie London, Tyrone Power (two houses), Barbara Stanwyck, Bert Lahr, Charles Correll, Will Hays, Zasu Pitts, and Danny Thomas. In contrast to these splendid mansions, Williams co designed with Hilyard Robinson the first federally funded public housing projects of the post war period (Langston Terrace in Washington, D. C.) and later the Pueblo del Rio project in southeast Los Angeles. Williams famously remarked upon the bitter irony of the fact that most of the homes he designed, and whose construction he oversaw, were on parcels whose deeds included segregation covenants barring Black people from purchasing them.
Өлім
Уильямс 1973 жылы зейнеткерлікке шықты және 1980 жылдың 23 қаңтарында 85 жасында қант диабетінен қайтыс болды. Оның қосылу рәсімі ол жобалаған Бірінші AME шіркеуінде өтті, ал рәсімді басқарған пастор Сесил Мюррейге Уильямс жобалаған Құрылтайшы діни ғылым шіркеуінің аға пасторы доктор Уильям Х.Д. Хорнадей қосылды. Доктор Хорнадей Уильямсты мейірімді, әдепті және жоғары адалдығы бар адам деп сипаттады. Уильямс Инглвуд паркі зиратында, Манчестер бақшасы мавзолейіндегі Санктуарий оф Радианс-та жерленді. Уильямстың жесірі Делла Уильямс (1895–1996) Фанни Уильямспен бірге «Уилфендел клубын» құрды. Клуб 1945 жылдың 21 қарашасында Лос-Анджелесте, Калифорниядағы қоғамдық өмірде белсенді қара әйелдер тарапынан құрылды. «Уилфендел клубының» мақсаты – азаматтық жақсарту, қайырымдылық және жалпы мәдениетті дамыту. «Уилфендел клубы» Лос-Анджелестегі ең көне афроамерикандық әйелдер клубы. Клуб отырыстары әлі де Лос-Анджелестегі 3425 Батыс Адамс бульварындағы әдемі «Уилфендел клубы» үйінде өткізілуде. Делла Уильямс өзінің танымал күйеуінен 16 жыл артық өмір сүрді, 100 жасқа дейін өмір сүрді және 1996 жылдың 24 шілдесінде қайтыс болды. Оның қосылу рәсімі күйеуі жобалаған «Дінтану ғылымдарының негізін қалаушы шіркеуінде» өтті. Ол Инглвуд паркі зиратындағы Уильямс криптасында жерленді. 2015 жылдың 29 қазанында Пол Уильямсқа арналған ескерткіш және мемориалдық алаң «Golden State Mutual Life Insurance Building» ғимаратының жаңа жөндеуінің аясында солтүстігінде ашылды. Суретші Джорджия Толивер жасаған ескерткіште Пол Уильямстың 9 фут биіктігіндегі барельефі және оның маңызды жұмыстары бейнеленген. Барельефтің екі жағында Уильямс мырзаның өмірбаянымен және «Golden State Mutual Life Insurance Company» тарихымен түсіндірмелік тақталар орналасқан.
Williams retired his practice in 1973, and died from diabetes on January 23, 1980, at age 85. His funeral was held at the First AME Church he designed, and the presiding minister, Cecil Murray, was joined in the pulpit by Dr. William H. D. Hornaday, the Senior Minister of Founder's Church of Religious Science, that Williams also had designed. Dr. Hornaday described Williams as a gentle and courtly man of the highest integrity. Williams was interred in the Sanctuary of Radiance, Manchester Garden Mausoleum at Inglewood Park Cemetery, Inglewood. Williams's widow Della Williams (1895–1996) co founded (with Fannie Williams) 'The Wilfandel Club' Established November 21, 1945, by black women active in the Los Angeles, California, community. The Wilfandel Club's goal has been to promote civic betterment, philanthropic endeavors, and general culture. The Wilfandel Club is the oldest African American women's club in Los Angeles. Club meetings are still held at the beautiful Wilfandel Club House on 3425 West Adams Blvd in Los Angeles. Della Williams survived her famous husband by 16 years, living to the age of 100; she died on July 24, 1996. Her funeral was held at Founder's Church of Religious Science, designed by her husband. She was interred in the Williams crypt Inglewood Park Cemetery, Inglewood. On October 29, 2015, a monument and memorial plaza to Paul Williams was dedicated just to the north of the Golden State Mutual Life Insurance Building as part of its recent renovation. The monument, made by artist Georgia Toliver features a 9 foot tall bas relief of Paul Williams with many of his significant works. The bas relief is flanked with interpretive panels with a biography of Mr. Williams as well as a history of the Golden State Mutual Life Insurance Company.
Дәйексөздер
Егер мен өзімнің қара терілі екенімді мойындап, осы фактіні өз қалауымды іске асыруға кедерілтірсем, мен жеңілуге дағдыланамын. "Голливуд стилі" - Карен Хадсонның (Уильямстың немересі) үйлері туралы кітабы. 2020 жылы Жанна Ирландия Уильямстың жұмысын көрсететін "Regarding Paul R. Williams: A Photographer's View" атты 280 фотосуреттен тұратын жинақты жариялады.
"If I allow the fact that I am a Negro to checkmate my will to do, now, I will inevitably form the habit of being defeated." Hollywood Style is a book by Karen Hudson (Williams's granddaughter) about his houses. A collection of 280 photographs was published in 2020 by Janna Ireland featuring Williams' work, called Regarding Paul R. Williams: A Photographer's View.