Кіріспе

Фильмді өңдеу әдісі.

Тез кесу – бірнеше қатарынан қысқа мерзімді кадрларды (мысалы, 3 секунд немесе одан аз) білдіретін фильмді өңдеу әдісі. Ол көп көлемдегі ақпаратты жылдам жеткізуге немесе энергияны не хаосты көрсете беруге пайдаланылуы мүмкін. Тез кесу екі немесе одан көп кейіпкерлер арасындағы диалог түсірілімінде жиі қолданылады, көрерменнің назарын екінші кейіпкердің реакциясына немесе сөйлеп тұрған кейіпкердің сөзсіз әрекеттеріне аудару үшін қолданылады. Тез кесудің танымал мысалы – Альфред Хичкок фильмі "Психо" (1960) душ сахнасы. Жақында Баз Лурманның "Мулен Руж!" (2001) фильміндегі канкан сахнасы да осыған ұқсас. "Ақыл ойыны" фильмі он бес минуттың ішінде жүздеген қысқа көріністерді көрсету үшін тез кесуді кеңінен пайдаланады. "Run Lola Run" фильмінде шағын кейіпкерлер туралы оқиғаларды жылдам айту үшін тез кесу қолданылады, бұл басты кейіпкерлердің кездейсоқ әрекеттері оларға қатты әсер ететінін көрсетеді. "Saw" фильмдеріндегі тұзақ сахналарында тез кесу жиі қолданылады, ол тұзақтан шығу үшін болған күресті көрсетеді. Режиссер Майкл Бей көптеген фильмдерінде тез кесуді кеңінен пайдаланады. Ол осы әдісті әсіресе әрекетті сахналарда қолданады, оның арқасында әрекеттерге энергия мен қарқын қосылады.

Хип-хоп монтажы

Хип-хоп монтажы — фильмде дыбыс эффектілерімен бірге жылдам қозғалыстағы қарапайым әрекеттердің жедел тізбегі арқылы күрделі оқиғаны көрсетуге қолданылатын, жылдам монтаждың бір түрі. Бұл техниканы алғаш рет Даррен Аронофски атады және оны «Пи» және «Арманға апарар жол» фильмдерінде есірткіге тәуелділікті бейнелеу үшін пайдаланды. «Арманға апарар жол» фильміне режиссердің түсіндірмесінде айтылғандай, хип-хоп монтажы фильмде хип-хоптағы үлгідей қолданылады, яғни фильмнің немесе бейнематериалдың қысқа фрагменттері әсер үшін жұмыс ішінде қайталап көрсетіледі. Бұл техника 1990-шы жылдардағы хип-хоп мәдениетінен және француз жаңа толқынында алғаш пайда болған «секіріп кесу» (jump cut) әдісінен туындаған. Бұл әдіс бұрын Боб Фосстің «All That Jazz» және Пол Томас Андерсонның «Boogie Nights» фильмдерінде қолданылған. Гай Ричи «Снатч» фильмінде континенттер аралық саяхатты көрсету үшін де осы техниканы қолданды. Эдгар Райт, әсіресе Саймон Пеггпен бірлесіп жұмыс істегенде («Spaced», «Зомбилер әлемі», «Жылы әлем», «Көне әлемнің соңы») комедиялық эффект үшін осы техниканы пайдаланды. Джозеф Гордон-Левитт «Don Jon» (2013) фильмінде басты кейіпкердің әдеттерін көрсету үшін осы техниканы кеңінен қолданды.