Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
SS-тің негізгі тармағы
Main branch of the SS
Allgemeine SS (; "Жалпы SS") нацистік Германияның Schutzstaffel (SS) әскери ұйымдарының маңызды тармағы болды; оны SS Бас кеңсесі (SS Hauptamt) басқарды. Allgemeine SS ресми түрде 1934 жылдың күзінде құрылды, оның мүшелерін кейін Waffen SS болған SS Verfügungstruppe (SS Қосымша әскерлері немесе SS VT) және SS Totenkopfverbände (SS Өлім-қират басқармалары немесе SS TV) – нацистік концлагерьлер мен жойқын лагерьлерді басқарған ұйымдардан ажырату мақсатында құрылды. SS құрамалары бейбіт азаматтар мен одақтас әскерилерге қарсы көптеген соғыс қылмыстарын жасады. 1939 жылдан бастап, оккупацияланған елдерде Allgemeine SS-тің шетелдік бөлімшелері құрылды. 1940 жылдан бастап олар Германиялық SS Бас дирекциясына (Leitstelle der germanischen SS) біріктірілді. Соғыс басталған кезде SS мүшелерінің басым көпшілігі Allgemeine SS-ке жатты, бірақ соғыстың кейінгі жылдарында Waffen SS этникалық немістер мен неміс емес азаматтарға мүшелікке қабылдағаннан кейін бұл үлес өзгерді.
The Allgemeine SS (; "General SS") was a major branch of the Schutzstaffel (SS) paramilitary forces of Nazi Germany; it was managed by the SS Main Office (SS Hauptamt). The Allgemeine SS was officially established in the autumn of 1934 to distinguish its members from the SS Verfügungstruppe (SS Dispositional Troops or SS VT), which later became the Waffen SS, and the SS Totenkopfverbände (SS Death's Head Units or SS TV), which were in charge of the Nazi concentration camps and extermination camps. SS formations committed many war crimes against civilians and allied servicemen. Starting in 1939, foreign units of the Allgemeine SS were raised in occupied countries. From 1940 they were consolidated into the Directorate of the Germanic SS (Leitstelle der germanischen SS). When the war first began, the vast majority of SS members belonged to the Allgemeine SS, but this proportion changed during the later years of the war after the Waffen SS opened up membership to ethnic Germans and non Germans.
Алғашқы жылдар
1925 жылы Адольф Гитлер Юлиус Шрекке жаңа күзет бөлімін құруды тапсырды, ол «Шуцкомандо» («Қорғау командасы») деп аталды. Гитлер Шрек сияқты, оған адал, бұрынғы әскерилердің шағын тобын қалаған. Бөлім құрамында Эмиль Морис және Эрхард Хайден сияқты ескі «Штосструп» мүшелері болды. Бөлім алғаш рет 1925 жылдың 4 сәуірінде көпшілік алдында пайда болды. Сол жылы «Шуцкомандо» ұлттық деңгейге дейін кеңейтілді. Кейіннен ол «Штурмштаффель» («Шторм отряды») деп, ал 1925 жылдың 9 қарашасында «Шуцштаффель» («Қорғау отряды»; СС) деп атау өзгертті. СС СА-ға бағынышты болды және осылайша СА мен НСДАП-тың құрамдас бөлігіне айналды. Ол партия мүшелері де, жалпы халық та элиталық ұйым деп санайтын. СС-тің басты міндеті – нацистік партияның фюрері Адольф Гитлерді жеке күзету болды. 1925 жылы СС-те 200-ге жуық белсенді мүше болды, ал 1926 жылы жыл соңында да сол санмен аяқталды. 1928 жылы СС мүшелерінің саны 280-ге жетті, өйткені СС әлі де СА-ның бағынысында күресіп жатты. 1929 жылдың қаңтарында Генрих Гиммлер СС-ті басқаруды өз қолына алғаннан кейін, ол СС-ті СА-дан бөліп шығару үшін жұмыс істеді. 1929 жылдың желтоқсанына қарай СС мүшелерінің саны 1000-ға өсті. Гиммлер СС-ті жүйелі түрде дамытып, кеңейте бастады, мүшелерге қойылатын талаптарды қатаңдатты және СС-те маскүнемдер, қылмыскерлер немесе қызметке жарамсыз деп танылғандарды тазартуды жүргізді. Гиммлердің басты мақсаты – СС-ті Германиядағы ең күшті ұйымға және партияның ең ықпалды бөліміне айналдыру еді. 1930 жылы Гиммлер Гитлерді СС-ті жеке ұйым ретінде басқаруға көндірді, бірақ ол ресми түрде әлі де СА-ға бағынышты болып қалды.
Adolf Hitler in 1925 ordered Julius Schreck to organise the formation of a new bodyguard unit, the Schutzkommando ("Protection Command"). Hitler wanted a small group of tough ex soldiers like Schreck, who would be loyal to him. The unit included old Stoßtrupp members like Emil Maurice and Erhard Heiden. The unit made its first public appearance on 4 April 1925. That same year, the Schutzkommando was expanded to a national level. It was also successively renamed the Sturmstaffel ("Storm Squadron") and then finally the Schutzstaffel ("Protection Squadron"; SS) on 9 November 1925. The SS was subordinated to the SA and thus a subunit of the SA and the NSDAP. It was considered to be an elite organization by both party members and the general population. The main task of the SS was the personal protection of the Führer of the Nazi Party, Adolf Hitler. In 1925 the SS had only 200 active members and in 1926, it ended the year with the same number. There were 280 members in 1928 as the SS continued to struggle under the SA. After Heinrich Himmler took over the SS in January 1929, he worked to separate the SS from the SA. By December 1929, the number of SS members had grown to 1,000. Himmler began to systematically develop and expand the SS with stricter requirements for members as well as a general purge of SS members who were identified as drunkards, criminals, or otherwise undesirable for service in the SS. Himmler's ultimate aim was to turn the SS into the most powerful organization in Germany and most influential branch of the party. By 1930 Himmler had persuaded Hitler to run the SS as a separate organisation, although it was officially still subordinate to the SA.
SS өңірлік бірліктері
Allgemeine SS-тің өзегі Германияның барлық аймақтарында тараған, жартылай штатты жиналатын құралымдардан тұрды. Осы аймақтық бөлімшелердің мүшелері әдетте аптасына бір рет форма киіп жиналатын, сондай-ақ түрлі нацистік партия шараларына қатысатын. Іс-шаралардың ішінде жаттығулар мен идеологиялық нұсқаулар, шерулерге қатысу және түрлі нацистік партия митингілерінде қауіпсіздікті қамтамасыз ету кіретін. Аймақтық SS бөлімшелері SS Oberabschnitt деп аталатын, яғни "SS аға секторы" деген мағына беретін командаларға біріктірілді, олар SS HA-ға бағынышты болды; SS Abschnitt (SS секторы) – келесі төменгі деңгейдегі басқарушы орган, ол (ауданды) басқаруға жауапты болды; Standarten (полк) – Allgemeine SS-тің негізгі бөлімшелері. 1934 жылға дейін SS қызметкерлері жалақы алған жоқ және олардың қызметі толығымен ерікті негізде болды. 1933 жылдан кейін Oberabschnitt командирлері мен олардың штабы "толық штатты" деп есептелді, бірақ Allgemeine SS-тің қатардағы қызметкерлері жартылай штатты болып қала берді. Қызмет ететін Allgemeine SS қызметкерлері де әскери шақырудан босатылмады және көптегендері Вермахтқа қызмет етуге шақырылды.
The core of the Allgemeine SS was part time mustering formations spread throughout Germany. Members in these regional units would typically meet once a week in uniform, as well as participate in various Nazi Party functions. Activities including drill and ideological instruction, marching in parades, and providing security at various Nazi party rallies. Regional SS units were organized into commands known as SS Oberabschnitt meaning "SS Senior Sector" responsible for commanding a (region), which were subordinate to the SS HA; SS Abschnitt (SS Sector) was the next lower level of command, responsible for administering a (District); Standarten (regiment), which were the basic units of the Allgemeine SS. Before 1934, SS personnel received no pay and their work was completely voluntary. After 1933, the Oberabschnitt commanders and their staff became regarded as "full time" but the rank and file of the Allgemeine SS were still part time only. Regular Allgemeine SS personnel were also not exempt from conscription and many were called up to serve in the Wehrmacht.
Қауіпсіздік күштері
1936 жылы Гестапо мен Крипо (Қылмыстық полиция) мемлекеттік қауіпсіздік полициясы біріктірілді. Біріккен күштер Sicherheitspolizei (SiPo) болып құрылды және партиялық Sicherheitsdienst (SD) басшысы Райнхард Гейдрихтің тікелей басқаруына берілді. Кейін, 1939 жылдың 27 қыркүйегінен бастап, СД, Гестапо және Крипо Гейдрихтің бақылауындағы Рейх қауіпсіздік бас кеңсесіне (RSHA) қосылды. Мемлекеттік орган ретінде SiPo өз қызметін тоқтатты. 1936 жылдан бастап SS бақылауында болған, бірақ ешқашан Allgemeine SS құрамына енбеген, қарапайым униформа киетін неміс полициясы – Ordnungspolizei (Orpo) болды; көптеген полиция қызметкерлері SS-те де мүшелік еткен. Эйнзатцгруппеннің (қырғын жасаушы отрядтар) құрамы Гейдрихтің жетекшілігімен қалыптастырылды және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және оның барысында SS тарапынан іске асырылды. 1939 жылдың қыркүйегінде олар Польшаға жасалған шабуылдан кейін неміс әскері басып алған аумақтарда әрекет етті. Бұл отрядтарға SS, СД және полициядан адамдар тартылды. Бастапқыда SiPo құрамында болған Эйнзатцгруппеннің операциялық басқаруы 1939 жылдың қыркүйек айының соңында RSHA-ға берілді. 1941 жылы Кеңес Одағына шабуыл жасауға дайындық кезінде Эйнзатцгруппен отрядтары қайта құрылғанда, олардың құрамына СД, Гестапо, Крипо, Орпо, азаматтық (SS көмекші) және Waffen SS өкілдері енді. Эйнзатцгруппен отрядтары оккупацияланған Кеңес Одағында қырқындар жасады, оның ішінде еврейлерді, коммунистерді, соғыс тұтқындарын және кепілдерді жаппай өлтіруге қатысты және Холокостқа елеулі үлес қосты.
In 1936, the state security police forces of the Gestapo and Kripo (Criminal Police) were consolidated. The combined forces were folded into the Sicherheitspolizei (SiPo) and placed under the central command of Reinhard Heydrich, already chief of the party Sicherheitsdienst (SD). Later from 27 September 1939 forward, the SD, Gestapo, and Kripo were folded into the Reich Security Main Office (RSHA) that was placed under Heydrich's control. As a functioning state agency, the SiPo ceased to exist. The ordinary uniformed German police, known as the Ordnungspolizei (Orpo), were under SS control after 1936 but were never incorporated into the Allgemeine SS; although many police members were also dual SS members. The death squad units of the Einsatzgruppen were formed under the direction of Heydrich and operated by the SS before and during World War II. In September 1939, they operated in territories occupied by the German armed forces following the invasion of Poland. Men for the units were drawn from the SS, the SD, and the police. Originally part of the SiPo, in late September 1939 the operational control of the Einsatzgruppen was taken over by the RSHA. When the killing units were re formed prior to the invasion of the Soviet Union in 1941, the men of the Einsatzgruppen were drawn from the SD, Gestapo, Kripo, Orpo, civilian (SS auxiliary) and Waffen SS. The Einsatzgruppen units perpetrated atrocities in the occupied Soviet Union, including mass murder of Jews, communists, prisoners of war, and hostages, and played a key role in the Holocaust.
Концлагерь қызметкерлері
Барлық концентрациялық лагерьлердің қызметкерлері бастапқыда Концентрациялық лагерьлер инспекциясының (Inspektion der Konzentrationslager немесе IKL) кеңсесіне бағынышты Allgemeine SS құрамына кірді. Алғашқыда Теодор Эйке басқарған концентрациялық лагерь қызметкерлері 1933 жылы SS Wachverbände құрамында біріктірілді, кейіннен SS Totenkopfverbände (SS TV) деп аталды. Содан кейін SS TV бөлімшесі лагерьтік қызметке және SS VT (Ваффен СС-тің алдағысы) бақылауындағы әскери Totenkopf құрамына бөліне бастады. Нацистік режимнің күшейе түсуімен және Екінші дүниежүзілік соғыстың өршуімен бірге, SS-тің экономикалық мүдделері арта келе концлагерь жүйесінің көлемі, қазалық операциялары мен ауқымы ұлғайды. 1941 жылдың соңында жаппай өлтірулер үшін Einsatzgruppen-ді пайдаланудың орнына, SS тұрақты газ камераларын салуға кірісті, бұл қазалау операцияларын күшейтті. Бұл жаңа жойқын лагерьлердегі құрбандар автомобильдердің қозғалтқыштарынан шыққан көміртек газымен уланды. Рейнхард операциясы барысында оккупацияланған Польшада үш өлім лагері салынды: Бельжек (1942 жылдың наурызынан бастап жұмыс істеді), Собибор (1942 жылдың мамырынан бастап жұмыс істеді) және Треблинка (1942 жылдың шілдесінен бастап жұмыс істеді). Гиммлердің бұйрығымен 1942 жылдың басында Аушвицтегі концлагерь газ камераларымен кеңейтілді, онда құрбандар пестицид Циклон В қолданып өлтірілді. 1942 жылдан кейін әртүрлі әкімшілік және логистикалық себептермен лагерьдегі барлық қызмет Ваффен СС-тің бақылауына берілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде лагерь жүйесіне Освальд Поль басқаруымен СС Wirtschafts Verwaltungshauptamt (WHVA) толыққанды билік етті. Лагерь операцияларымен қатар, WHVA Allgemeine SS-тің қаржысын, жабдықтау жүйесін және бизнес жобаларын басқаруға жауапты болды. 1944 жылға қарай, концлагерьлер Ваффен СС-мен толық интеграцияланып, WVHA бақылауында болғандықтан, SS мүшелерін лагерьтерге ауыстырып отыру стандартты тәжірибеге айналды, бұл қажеттілікке байланысты және жарақат алған Ваффен СС офицерлері мен сарбаздарына, фронттық қарулы күштерде қызмет ете алмайтын жандарға тапсырма беруге мүмкіндік берді. Осындай персоналдың ауысуы – SS-тің барлығы дерлік концлагерьлердің бар екенін және оларда қандай әрекеттер жасалғанын білгенін көрсететін басты аргумент, бұл ұйымның барлығын соғыс қылмыстары мен адамзатқа қарсы қылмыстарға жауапты етеді.
All Concentration Camp staffs were originally part of the Allgemeine SS under the office of the Concentration Camps Inspectorate (Inspektion der Konzentrationslager or IKL). First headed by Theodor Eicke, the Concentration Camp personnel were formed into the SS Wachverbände in 1933, which later became known as the SS Totenkopfverbände (SS TV). Thereafter, the SS TV branch increasingly became divided into the camp service proper and the military Totenkopf formation controlled by the SS VT (forerunner of the Waffen SS). As the Nazi regime became more oppressive and World War II escalated, the concentration camp system grew in size, lethal operation, and scope as the economic ambitions of the SS intensified. Intensification of the killing operations took place in late 1941 when the SS began construction of stationary gassing facilities to replace the use of Einsatzgruppen for mass killings. Victims at these new extermination camps were killed with the use of carbon monoxide gas from automobile engines. During Operation Reinhard, three death camps were built in occupied Poland: Bełżec (operational by March 1942), Sobibór (operational by May 1942), and Treblinka (operational by July 1942). On Himmler's orders, by early 1942 the concentration camp at Auschwitz was greatly expanded to include the addition of gas chambers, where victims were killed using the pesticide Zyklon B. After 1942, the entire camp service was placed under the authority of the Waffen SS for a variety of administrative and logistical reasons. The ultimate command authority for the camp system during World War II was the SS Wirtschafts Verwaltungshauptamt (WHVA) under Oswald Pohl. Beside the camp operations, the WHVA was the organization responsible for managing the finances, supply systems and business projects for the Allgemeine SS. By 1944, with the concentration camps fully integrated with the Waffen SS and under the control of the WVHA, a standard practice developed to rotate SS members in and out of the camps, based on manpower needs and also to give assignments to wounded Waffen SS officers and soldiers who could no longer serve in front line combat. This rotation of personnel is the main argument that nearly the entire SS knew of the concentration camps, and what actions were committed within them, making the entire organization liable for war crimes and crimes against humanity.
Басқа бірліктер
1940 жылдың соңына қарай Allgemeine SS бірнеше Батыс Еуропа елдеріндегі Германияның SS (Germanische SS) ұйымдарын бақылады, олар Allgemeine SS үлгісінде құрылған жатақшылдық ұйымдар болатын. Олардың мақсаты нацистік нәсілдік доктринаны, әсіресе антисемиттік идеалдарды күштеу еді. Олар көбінесе Гестапо, СД және Рейхтің Бас қауіпсіздік кеңсесінің басқа да бөлімшелерінің неміс бөлімдерін күшейтетін жергілікті қауіпсіздік полициясы ретінде қызмет етті. Allgemeine SS құрамында SS Frauenkorps (сөзбе-сөз "Әйелдер корпусы") да болды, ол көмекші есеп беру және кеңселік бөлімше болып табылды, оған ерікті әйелдерден құралған SS Helferinnenkorps (Әйелдер көмекші корпусы) кірді. Оларға әкімшілік және жабдықтау қызметкерлері тағайындалды, сондай-ақ командалық лауазымдарда және Равенсбрюк сияқты әйелдер концлагерінде күзетшілер ретінде қызмет етті. СС-тегі еркектер сияқты, олар да еврейлерге, поляктарға және басқаларға қарсы жасалған зұлматтарға қатысты. 1942 жылы Гиммлер әйелдерді байланыс саласында оқыту үшін Оберейнхаймда Reichsschule für SS Helferinnen (SS көмекшілерінің рейх мектебін) құрды, осылайша ол еркектерді жауынгерлік міндеттерге босатуды көздеді. Гиммлер өзінің қызметіндегі барлық әйел азаматтық қызметкерлерді SS Helferinnen мүшелерімен алмастыруды жоспарлады, өйткені олар NSDAP идеологиясына сәйкес іріктелді және оқытылды. Одақтастардың шабуылына байланысты мектеп 1944 жылдың 22 қарашасында жабылды.
By late 1940 the Allgemeine SS controlled the Germanic SS (Germanische SS), which were collaborationist organizations modeled after the Allgemeine SS in several Western European countries. Their purpose was to enforce Nazi racial doctrine, especially anti Semitic ideals. They typically served as local security police augmenting German units of the Gestapo, SD, and other main departments of the Reich Main Security Office. The Allgemeine SS also consisted of the SS Frauenkorps (literally, "Women's Corps") which was an auxiliary reporting and clerical unit, which included the SS Helferinnenkorps (Women Helper Corps), made up of female volunteers. Members were assigned as administrative staff and supply personnel, and served in command positions and as guards at women's concentration camps in places such as Ravensbrück concentration camp. Like their male equivalents in the SS, females participated in atrocities against Jews, Poles, and others. In 1942, Himmler set up the Reichsschule für SS Helferinnen (Reich school for SS helpers) in Oberehnheim to train women in communications so that they could free up men for combat roles. Himmler also intended to replace all female civilian employees in his service with SS Helferinnen members, as they were selected and trained according to NSDAP ideology. The school was closed on 22 November 1944 due to the Allied advance.
Санаттары
Allgemeine SS және Waffen SS қатарлары SA-ға негізделген және бірдей атауларды қолданды. Дегенмен, Waffen SS-тің ірі құрамының жалпы SS-тен ерекше бөлек иерархиялық бөлімшелері болды, және СС мүшесі іс жүзінде екі бөлек СС шеніне ие болуы мүмкін еді. Мысалы, 1940 жылы Герман Фегелейн Allgemeine SS-де Standartenführer (толық полковник) шеніне ие болды, бірақ Waffen SS-де Obersturmbannführer (полковник лейтенанты) шенімен ғана саналды. Егер осы СС мүшесі сәулетші болса, онда SS Hauptamt үшінші SS Sonderführer шенін тағайындайтын еді. СС мүшелері қатардағы әскери қызметте резервтік лауазымдарды, сондай-ақ нацистік партияның саяси шенін де атқаруы мүмкін еді. Мұнымен қатар, көптеген жоғары тұрған СС мүшелері министрлер, орынбасарлар және т.б. ретінде Рейх үкіметінің қызметкерлері болды. 1944 жылы дерлік барлық СС генералдарына бұрынғы әскери қызметіне қарамастан, Waffen SS-ке балама шен берілді. Бұл бұйрық СС генералдарына әскери бөлімдер мен тұтқындар лагерлеріне билік беру және, көрінеу, Гаага конвенциясының соғыс қағидалары бойынша қорғаныс алуға тырысу мақсатымен берілді. Одақтастар тарапынан тұтқындалған жағдайда, СС генералдары тұтқынға алынған полиция қызметкерлері емес, әскери тұтқындар мәртебесіне ие болады деп үміттенді.
The ranks of the Allgemeine SS and the Waffen SS were based upon those of the SA and used the same titles. However, there was a distinctly separate hierarchical subdivisions of the larger Waffen SS from its general SS counterpart and an SS member could in fact hold two separate SS ranks. For instance, in 1940 Hermann Fegelein held the Allgemeine SS rank of a Standartenführer (full colonel), yet was only ranked an Obersturmbannführer (lieutenant colonel) in the Waffen SS. If this same SS member were an architectural engineer, then the SS Hauptamt would issue a third rank of SS Sonderführer. SS members could also hold reserve commissions in the regular military as well as a Nazi Party political rank. Add to this that many senior SS members were also employees of the Reich government in capacities as ministers, deputies, etc. In 1944, nearly every SS general was granted equivalent Waffen SS rank, without regard to previous military service. This was ordered so to give SS generals authority over military units and POW camps and apparently to try to provide potential protection under the Hague Convention rules of warfare. In the event of capture by the Allies, SS Generals thereby hoped they would be given status as military prisoners rather than captured police officials.
Жалпы жұмыс күші
1944 жылы СС қатарындағы мүшелердің саны 800 000 деп есептелді. Олардың шамамен 600 000-ы Вафен-СС құрамында болды. Вафен-СС Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үш полктан 38 дивизияға дейін өсіп, Хирмен (қалыпты армия) бірге қызмет етті, бірақ оның ресми бөлігіне кірген жоқ. Ал, соғыс аяқталысымен салыстырғанда, Allgemeine SS қатарында 40 000-нан астам адам қалды.
In 1944, the stated membership estimate for the SS was 800,000. The Waffen SS had approximately 600,000 of those members in their ranks. The Waffen SS had grown from three regiments to over 38 divisions during World War II, and served alongside the Heer (regular army), but never formally a part of it. In comparison, by the end of the war the Allgemeine SS only had a little over 40,000 men still in its ranks.
Жарыс реті
1938 жылға дейін Allgemeine SS-дің негізгі құрамы саналған, толық емес қызметтегі СС мүшелерінің әскерлік құрамалары өздерінің жеке соғыс құрылымымен сақталды, полк деңгейіндегі Standarten бөлімшелерінен басталып, дивизия деңгейіндегі Oberabschnitte басқаруларына дейін жетті. Allgemeine SS Standarten ішінде өз кезегінде Sturmbann бағынысты батальондары болды, олар өздері Sturme роталарына бөлінді. Көптеген қатардағы Allgemeine SS мүшелері үшін Sturm деңгейі – әдеттегі СС мүшесінің байланысты болатын ең жоғары деңгей еді. Sturm өз кезегінде взвод деңгейіндегі Truppen-ге (кейде Zug деп те аталады) бөлінді, олар өз кезегінде отряд деңгейіндегі Scharen-ге бөлінді. Ірі Allgemeine SS басқарулары үшін Scharen тағы да Rotte-ге бөлінетін болды, бұл Allgemeine SS-тің шабуыл тобына баламасы еді. Гиммлер СС үшін зор жоспарлар құрды және оккупацияланған Польшада және Кеңес Одағының оккупацияланған аумақтарында құрылатын СС және полиция базаларын (SS und Polizeistützpunkte) құруға рұқсат берді. Олар "құралданған, өнеркәсіптік-ауыл шаруашылық кешендері" болуға тиіс еді. Сонымен қатар, олар өздері орналасқан аймақтарда тәртіпті сақтауға жауапты болды. Алайда, бұл жобалар жоспарлау кезеңінен әрі жүзеге аспады.
The mustering formations of part time SS members, considered before 1938 to be the core of the Allgemeine SS, were maintained in their own order of battle, beginning with regiment sized Standarten units and extending upwards to division strength Oberabschnitte commands. Within the Allgemeine SS Standarten there were in turn subordinate battalions of Sturmbann themselves divided into company Sturme. For most rank and file members of the Allgemeine SS, the Sturm level was the highest which the ordinary SS member would typically associate with. The Sturm itself was further divided into platoon sized Truppen (sometimes known as Zug) which were in turn divided into squad sized Scharen. For larger Allgemeine SS commands, the Scharen would be further divided into Rotte which were the Allgemeine SS equivalent of a fire team. Himmler had grand visions for the SS and authorized SS and Police Bases (SS und Polizeistützpunkte) to be established in occupied Poland and occupied areas of the Soviet Union. They were to be "armed industrialized agricultural complexes". They would also maintain order in the areas they were established. They did not go beyond the planning stage.