Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Патшаларды қабылдау үшін арналған бірнеше әсем бөлмелер жиынтығы.
Suite of rooms designed for use when entertaining royalty
Ірі еуропалық сарайдағы мемлекеттік бөлме – әдетте патшаларды қабылдау үшін арналған өте сәнді бөлмелерден тұратын жиынтық. Бұл термин 17-ші және 18-ші ғасырларда кеңінен қолданылған. Бұл үйдің ең әсем безендірілген бөлігі болған және ең бағалы өнер туындыларын қамтыған. Мемлекеттік бөлмелер көбінесе аристократияның жоғарғы эшелонындағы, яғни мемлекет басшысын қабылдауға мүмкіндігі бар адамдардың үйлерінде кездесетін. Олардың мақсаты – ең құрметті қонақтарды, әсіресе монархты және/немесе оның жұбайын, сондай-ақ жоғары дәрежелі аристократтар мен мемлекеттік шенеуніктерді қабылдап, құрмет көрсету болған, сондықтан да осылай аталған. Алғашқы нұсқасында мемлекеттік бөлмелер жиынтығы мемлекеттік пәтерді құраған, оған әрқашан жатын бөлме кірген.
A state room in a large European mansion is usually one of a suite of very grand rooms which were designed for use when entertaining royalty. The term was most widely used in the 17th and 18th centuries. They were the most lavishly decorated in the house and contained the finest works of art. State rooms were usually only found in the houses of the upper echelons of the aristocracy, those who were likely to entertain a head of state. They were generally to accommodate and entertain distinguished guests, especially a monarch and/or a royal consort, or other high ranking aristocrats and state officials, hence the name. In their original form a set of state rooms made up a state apartment, which always included a bedroom.
Британ аралдары
Ұлыбритания мен Ирландияда, әсіресе, ел үйлеріндегі мемлекеттік бөлмелер кейде ғана, тіпті жыл бойы сирек қолданылды. Үй иесі мен оның отбасы үйдің басқа бөлмелерінде тұратын. Кейінгі үйлердің негізгі қабылдау бөлмелерінен өзгеше, мемлекеттік пәтерлер үйдегі барлық қонақтарға ашық болған жоқ. Оларға кіру – артықшылық еді, және одан әрі тереңге енген сайын (көптеген нұсқалары болды, бірақ пәтерде мысалы, кіреберіс, отыру бөлмесі, жатын бөлме, киімше бөлмесі және жабық бөлме болуы мүмкін) құрмет те артты. Әдетте мемлекеттік бөлмелердің саны тақ болатын. Фасадтың ортасындағы ең үлкен және сәнді бөлме (мысалы, Уилтон үйіндегі әйгілі қос текше бөлмесі немесе Бленхайм сарайында көрінгендей) маңызды қонақтың кеңесі жиналатын орын болды. Көбінесе, осы үлкен орталық бөлмеден екі жаққа симметриялы түрде шағын, бірақ әлі де өте әсем мемлекеттік бөлмелерге, тікелей өтетін дәліздер арқылы, фасадтың әр шетіндегі соңғы бөлменің иесінің ғана пайдалануына арналған бөлмелер орналасқан.
In Great Britain and Ireland in particular, state rooms in country houses were used occasionally, and only rarely all round the year. The occupier of the house and his family actually lived in other apartments in the house. And unlike the main reception rooms of later houses, state apartments were not freely open to all the guests in the house. Admittance to them was a privilege, and the further one penetrated (there were many variations, but an apartment might include for example an anteroom; withdrawing room; bedroom; dressing room; and closet) the greater the honour. There was usually an odd number of state rooms. At the centre of the facade, the largest and most lavish room (for example at Wilton House the famous Double Cube Room, or as seen at Blenheim Palace), was a gathering place for the court of the important guest. Leading symmetrically from the grand centre room on either side were often one or two suites of smaller, but still very grand, state rooms, often in enfilade, for the sole use of the occupant of the final room at each end of the facade – the state bedroom.
18 ғасырдың басындағы өзгерістер
XVIII ғасырдың басында аристократиялық өмір салты бірте-бірте ресмиліктен алыстаған сайын, бір жағынан ірі үйлердегі ортақ тұрғын бөлмелердің санын арттыру және оларға арнайы функциялар беруге (мысалы, музыкалық бөлмелер мен бильярд бөлмелері) ұмтылыс болды, екінші жағынан жатын бөлмелерін жекелендіруге көшті. 1720 жылға дейін салынған және ірі құрылымдық өзгерістерсіз сақталған үйлерде мемлекеттік бөлмелер кейде сурет салу бөлмелерінің мағынасыз тізбегіне айналып, бастапқы мақсаты жоғалды. Бұл Уилтон-хаус, Бленхейм сарайы және Говард қасапатында анық байқалады. Алайда, бірнеше үйлер мен патша сарайлары, олардың көпшілігі өте ірі болды, онда мемлекеттік бөлмелер бастапқы күйінде қалдырылып, қалған бөлмелер 18 және 19 ғасырлардың жаңа қажеттіліктеріне сәйкес қайта жаңартылды немесе жаңа талаптарды қанағаттандыру үшін қосымша қанаттар салынды. Chatsworth House және Boughton House сияқты, функцияларын ешқандай өзгеріссіз сақтап қалған резиденциялардың мысалдары бар. "Мемлекеттік" термині 1720 жылдан кейінгі кейбір үйлердегі жеке бөлмелердің атауларында қолданыла берді (мысалы, мемлекеттік асхана; мемлекеттік жатын бөлмесі), бірақ сол кезде құрметті тұлғаға арналған жеке мемлекеттік пәтер туралы бастапқы түсінік жоғалып, "мемлекеттік" термині "ең жақсы" деген мағынаны білдіретіндей қабылдануы мүмкін.
From the early 18th century, as aristocratic lifestyles slowly became less formal, there was a move on the one hand to increase the number of shared living rooms in a large house and to give them more specialised functions (music rooms and billiard rooms for example) and on the other hand to make bedroom suites more private. In houses from earlier than around 1720 which survived without major structural alteration, the state rooms sometimes became a meaningless succession of drawing rooms and the original intention was lost. This is certainly true at Wilton House, Blenheim Palace, and Castle Howard. On the other hand, there were a few houses, and royal palaces, most of them exceptionally large, which were laid out in such a way that the state rooms could be left in their original form, while other rooms were converted to meet the new needs of the 18th and 19th centuries, or where funds were available to simply add on extra wings to meet the new requirements. Examples of such residences with surviving state suites which have never really changed their function include Chatsworth House and Boughton House. The term "state" continued to be used in the names of individual rooms in some post 1720 houses (e. g. state dining room; state bedroom), but by then the original concept of a self contained state apartment for an honoured personage was lost, and the term "state" can be taken more accurately to mean "best".
Теңізде пайдалану
Кемеде "люкс кабина" термині жоғары сапалы бірінші сыныптағы кабинаны білдіреді.
On board a ship, the term state room defines a superior first class cabin.