Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Isuzu Gemini – 1974 жылдан 2000 жылға дейін жапондық Isuzu автокөлік өндірушісі шығарған кішкентай автомобиль. Осы негізгі модель әлемнің әртүрлі нарықтарында басқа атаулармен, кейде General Motors брендтері арқылы да жасалып, сатылды. Алғашқы буыны артқы жетекке ие болса, кейінгі нұсқалары алдыңғы жетекке көшті, ал соңғы екі буыны 2000 жылы өндірістен алынғанға дейін Honda Domani моделінің бадге-инжинирингтік нұсқасы болды. ТОК
The Isuzu Gemini is a subcompact car produced by the Japanese automaker Isuzu from 1974 until 2000. The same basic product was built and/or sold under several other names, sometimes by other General Motors brands, in various markets around the world. While the first generation was of a rear wheel drive design, later versions were all front wheel drive, and the last two generations were no more than badge engineered Honda Domani until the name was retired in 2000. TOC
Бірінші буын (1974)
Алғашқы Gemini 1974 жылғы қарашада таныстырылған Bellett Gemini болды. Ол General Motors T платформасындағы үшінші буын Opel Kadett C моделі негізінде жасалған және төрт есікті седан мен екі есікті купе нұсқаларында ұсынылды. Шасси коды PF50 болды, ал кейінгі 1.8 литрлік үлгілер PF60, ал дизельдік үлгілер PFD60 деп аталды. 1977 жылғы маусымда Gemini алғашқы, шағын рестайлингтен өтті. Үлкен 1817 см³ G180 сериялы қозғалтқыш қол жетімді болды, ол 1600 үлгісінде қолданылған дөңгелек емес, тікбұрышты фаралармен жабдықталған. Бұл модельде автомат беріліс қосылғанда қуаты төмендеді. Сол жылдың қараша айында 1600 үлгісі жаңартылды, енді төртбұрышты фаралары және 1978 жылғы эмиссия стандарттарына сай келетін I·CAS (Isuzu Clean Air System) окистендіру катализаторы бар қозғалтқышпен жабдықталды. Бір жылдан кейін Gemini 1800 қозғалтқышы да 1978 жылғы эмиссия стандарттарына сәйкес жаңартылды. Қуаты өзгеріссіз қалды, ал автомат беріліс енді қолмен басқарылатын үлгілермен бірдей қуатты ұсынды. Қозғалту жүйесі транзисторсыз болды, ал багажник қақпағы қашықтан ашылатын болды (бұл мүмкіндік 1600 үлгісіне тек желтоқсанның соңында қосылды). Gemini Black және 1800 Minx үлгілері де қосылды, Minx екі түсті бояумен, ал Black қара бояумен және қосымша спорттық, бірақ ыңғайлы жабдықтармен, соның ішінде жеңіл қорытпа дөңгелектермен ұсынылды. Жапонияда спорттық үлгілер бастапқыда "ZZ" деген атпен қол жетімді болды. Кейін ZZ/L (1980), ZZ/R (1981), ZZ/T және ZZ/E үлгілері қосылды. Олар Isuzu G180W 8 клапанды DOHC 1.8 литрлік қозғалтқышымен жабдықталған, көбінесе жанармай инжекторлы, 6400 айналымда қуаттық көрсеткішті ұсынды. Бұл үлгілер қысқа хідті ауыстыру рычагімен және опциялық зауыттық LSD дифференциалымен де жабдықталды. OHC 1800 үлгісінің LS/G деп аталатын спорттық нұсқасы да болды. 1982 жылғы қазан айында Bosch VE электронды жанармай инжекторлы дизельдік нұсқасы да ұсынылды; бұл үлгі стандартты нұсқаға қарағанда 8% артық қуатты (66 ат күші 61 ат күшіне қарсы) ұсынды және LT E және LJ E үлгілеріне орнатылды. Көбірек қуатты қалағандар үшін бір айдан кейін турбодизельдік үлгі пайда болды. Электронды жанармай инжекторлы бұл модель стандартты артқы стабилизатормен жабдықталды. Керісінше, екі қуатты дизельдік үлгі купе корпусында ешқашан қол жетімді болған жоқ. 1981 жылы Gemini моделіне Giugiaro дизайнындағы Isuzu Piazza купесі қосылды, ол Gemini платформасын негізге алды, ал 1983 жылы АҚШ-та Isuzu Impulse, ал 1986 жылы Австралияда Holden Piazza ретінде таныстырылды. 1985 жылдың басында алдыңғы жетектегі екінші буын Gemini пайда болғаннан кейін, ескі артқы жетектегі нұсқасы өндірілді. Купе моделі тоқтатылды, ал седанның (ZZ және дизельдік үлгілерді қоса алғанда) қысқартылған диапазоны қол жетімді болды. Бұл қысқартылған диапазон 1987 жылғы ақпанға дейін өндірілді, содан кейін 768,537 данасы жасалған артқы жетектегі Gemini тоқтатылды.
The first Gemini was the Bellett Gemini, first seen in November 1974. It was based on the third generation Opel Kadett C on the General Motors T car platform and came in four door sedan and two door coupe body styles. The chassis code was PF50, although the later 1.8 liter versions were called PF60 and the diesels PFD60. In June 1977 the Gemini received its first, light, facelift. The bigger 1817 cc G180 series engine became available, fitted with rectangular headlights rather than the round units used on the 1600. This model offered , although this output dropped to if an automatic transmission was fitted. In November of the same year the 1600 was updated, now with square headlights and an engine with the I·CAS oxidation catalyst ("Isuzu Clean Air System") which could manage the 1978 emissions standards. One year later the Gemini 1800's engine was also upgraded to meet the 1978 emissions standards. Power remained unchanged, and the automatic now offered the same power as cars with manual transmission. The ignition system was now of a transistor less type, and the trunk lid was now opened remotely (not added to the Gemini 1600 until the end of December). The Gemini Black and 1800 Minx were also added, the Minx with a two tone paintjob and the Black with black paintwork and more sporty yet comfortable equipment including alloy wheels. In Japan, sports models were available originally with the "ZZ" name. Later, ZZ/L (1980), ZZ/R (1981), ZZ/T, and ZZ/E models were added. These were equipped with an Isuzu G180W 8 valve DOHC 1.8 liter engine, most commonly fuel injected, producing at 6400 rpm. These models also came with a shortened remote throw manual shift lever and optional factory LSD differential. There was also a mildly sporting model of the OHC 1800, called the LS/G. In October 1982 a version of the diesel with Bosch VE electronic fuel injection was also added; this provided 8% more power than the regular version (66 versus 61 PS) and was fitted to the LT E and LJ E models. For those who wanted more, a turbo diesel appeared a month later. Also featuring electronic fuel injection, this model also received a standard rear anti roll bar. Counterintuitively, the two more powerful diesels were never available with the coupé bodywork. The Gemini was complemented in 1981 by the Giugiaro designed coupé Isuzu Piazza, based on the Gemini's platform, which was introduced in the United States in 1983 as the Isuzu Impulse and in Australia in 1986 as the Holden Piazza. After the front wheel drive second generation Gemini appeared in early 1985, the old rear wheel drive version nonetheless continued to be built. The coupé model was discontinued, and a slimmed down sedan range (including the ZZ and diesel models) continued to be available. This diminished range was produced until February 1987, when the rear wheel drive Gemini was laid to rest after 768,537 had been built.
Екінші буын (1985)
General Motors компаниясы әлемдік деңгейде Kadett / Gemini T корпусының ізбасарын іздеді, және бұл жолы бірнеше континентте бір дизайнды жасаудың орнына, бір ғимаратта әлемдік машина жасап, бірнеше континентке экспорттауды шешті. T корпусының өндірісінің маңызды бөлігі экономикалық себептермен Жапониядағы Isuzu компаниясына берілгендіктен, ауыстыру өндірісі де сонда жүзеге асырылатын болады. 1984 жылы Isuzu компаниясы 117 Coupé және Piazza машиналарын жасауға жауапты болған Giorgetto Giugiaro-ға қайта тапсырыс берді. Бұл жолы ол жаңа R корпусы платформасында эконом-класс машинасының дизайнын жасауы керек еді. R корпусы MacPherson алдыңғы серіппесімен және арқалық осьті артқы серіппесімен жабдықталған, бұл GM компаниясының қазіргі модельдерінің көпшілігіне ұқсас болатын. Giugiaro-ның дизайны формасы мен егжей-тегжейі бойынша Piazza дизайнына өте жақын болды, бірақ пропорциялары Gemini-ді үш есікті нұсқасында қысқарақ және биіктей көрсетті, сонымен қатар төрт есікті седан (notchback) да жасалды. Анық айтқанда, Isuzu компаниясы GM-ге дизайнды бекіту алдында ұсынды, бірақ GM дизайнермен ақылдаспай-ақ, оған бірнеше өзгерістер енгізуді бұйырды, бұл Giugiaro үшін қорлау ретінде қабылданды және атақты итальяндық дизайнер мен Жапонияның екінші ең көне автомобиль өндірушісі арасындағы ұзақ қарым-қатынасты аяқтады. Бұл әрекет Giugiaro-ны соншалықты ренжітті, автомобиль өндірісі тоқтағаннан кейін он жыл бойы бұл дизайнның өзіне тиесілі еместігін жоққа шығарды. R корпусы Gemini 1985 жылдың мамыр айында Gemini FF ретінде ұсынылды (ол АҚШ-та Chevrolet ретінде сатылымға шыққаннан кейін), және жаңа қозғалтқыштар тізімімен бірге келді. Жапонияда бастапқыда JT150 шасси кодымен, карбюраторлы 1.5 литрлік SOHC қозғалтқышымен қол жетімді болды. Қараша айында жаңадан әзірленген 1.5 литрлік төрт дизельді (JT600) қозғалтқышы да тізімге қосылды. 1986 жылдың мамыр айында 1.5 литрлік 4XC1 ("Irmscher") қозғалтқышының жанармай инжекторлы және турбоқосымшалы нұсқасы да ұсынылды. Бастапқыда беріліс қорабында 5 жылдамдықты қолмен немесе 3 жылдамдықты автоматты түрде таңдау мүмкіндігі болды, бірақ 1986 жылы NAVi5, автоматтандырылған қолмен беріліс қосылды. FF Gemini 1987 жылдың ақпан айында жаңартылды, агрессивті алдыңғы стильге және айналдыра жарық беретін фараларға, сондай-ақ басқа да шағын өзгерістерге ие болды. Сонымен қатар, "FF" атауы алынып тасталды, өйткені бұрынғы RWD Gemini-дің қатар өндірісі аяқталды. 1987 жылдың наурыз айында Gemini Женева салонында еуропалық тұсаукесерін өткізді. Еуропадағы сатылымдар бұрыннан ескірген Gemini үшін көңіл көншітпеді, және Isuzu көп ұзамай еуропалық жеңіл автомобиль нарығынан толықтай шығып кетті. 1988 жылдың ақпан айында 1.6 литрлік DOHC қозғалтқышы ұсынылды. Экспорттық нұсқалар да кішкентай 1.3 литрлік төрт қозғалтқышпен қол жетімді болды, бұл салық жүйесіне сәйкес келетін. Бұл экспорттық үлгідегі 1.5 литрлік қозғалтқыштарға және Жапониядан тыс жерлерде сатылатын табиғи демделетін дизельге қарағанда артық қуатты ұсынды. Жинақтар кең түрде әртүрлі болды, қарапайым модельдерден ("C/C" Жапонияда, "LT" жалпы экспорттық нарықтарда және "S" АҚШ-та) Irmscher, ZZ және Lotus Tuned нұсқаларына дейін, сонымен қатар көптеген қосымша жабдықтар мен дилерлік опциялар бар болды. 1989 жылдың ақпан айында Жапония үшін ғана екінші шағын өзгеріс жасалды. Седан моделінің артқы нөмірлік тақтасының орны багажник қақпағынан бампердің орталық бөлігіне көшірілді. Басқа айырмашылықтарға қазір түсірілген зәулім түсті бұрылыс индикаторларының линзасы және бүйірлік белгілер шамдарының қосылуы жатады. Барлығы 748,216 екінші буын Gemini (барлық таңбалар бойынша) жасалды. Олардың 150,873-і Isuzu I Marks ретінде АҚШ-та сатылды, ал 363,171 Chevrolet және Geo белгілерімен сатылды.
General Motors sought a replacement for their world car T body Kadett / Gemini, and this time, instead of building one design on several continents, they decided to build a world car in one location and export it to several continents. As a considerable portion of the T body manufacturing had been turned over to Isuzu in Japan for economic reasons, so would the manufacturing of the replacement. In 1984, Isuzu again commissioned Giorgetto Giugiaro who was responsible for the 117 Coupé and the Piazza. This time, he was to design an economy car on the new front wheel drive R body platform. The R body featured a MacPherson strut front suspension and beam axle rear suspension, which foreshadowed most of GM's offerings through their current model lineup. Giugiaro's design followed the Piazza design very closely in shape and detail, though the proportions made the Gemini appear shorter and taller in its three door version, and a four door sedan (notch back) was also designed. Unfortunately for everyone involved, Isuzu presented the designs to GM prior to freezing them, and GM ordered a number of detail changes to them without ever consulting the designer, Giugiaro, which was taken as an insult, and ended the long relationship between the noted Italian designer and Japan's second oldest car builder. The insult was serious enough to Giugiaro that he denied the design was his until a decade after the vehicle went out of production. The R body Gemini was introduced in May 1985 as the Gemini FF (after it had already gone on sale as a Chevrolet in the United States), with an all new line of engines. In Japan, originally with chassis code JT150, it was available with a carburetted 1.5 liter SOHC engine. An also newly developed 1.5 liter inline four diesel engine (JT600) was added to the lineup in November. At the other end of the lineup, a fuel injected and turbocharged version of the 1.5 liter 4XC1 engine ("Irmscher") was added in May 1986. Originally, the transmission started out with a choice of a 5 speed manual or a 3 speed automatic, but NAVi5, an automated manual transmission, was added in 1986. The FF Gemini underwent a facelift in February 1987, receiving a more aggressive front styling with wraparound headlight as well as other minor changes. At the same time, the "FF" moniker was dropped, as parallel production of the preceding RWD Gemini came to an end. In March 1987 the Gemini saw its European premiere, at the Geneva Salon. European sales of the already somewhat dated Gemini were disappointing, and Isuzu soon withdrew from the European passenger car market entirely. A 1.6 liter DOHC engine with was introduced in February 1988. Export versions were also available with a smaller 1.3 liter four to suit taxation systems based on displacement. This offered , while export specification 1.5s had on tap and the naturally aspirated diesel offered outside Japan. Trim levels were widely varied, from basic models ("C/C" in Japan, "LT" in general export markets, and "S" in the US) to Irmscher, ZZ, and Lotus Tuned versions, and plenty of optional equipment and dealer options were available. A second minor change was released in February 1989 for Japan only. The position of the rear license plate garnish for the sedan model has been moved from the trunk lid to the center part of the bumper. Other differences include the amber turn indicators lens now having been dropped, and an addition of side marker lights. In total, 748,216 second generation Geminis (under all nameplates) were built. 150,873 of these were sold as Isuzu I Marks in the United States, while 363,171 were sold under the Chevrolet and Geo badges.
Үшінші буын (1990)
Gemini 1990 жылы қайта жобаланды, ал купе нұсқасы Gemini Coupé деп аталды. Соңғы модельдер 1993 жылдың маусым айында өндірілді. Үшінші буын седан 1990 жылдың наурыз айында пайда болды. Денесінің мөлшері бұрынғы буынға қарағанда кеңірек болды. 1990 жылдың қыркүйегінде лифтбек купе ұсынылды, ал 1991 жылдың наурыз айында үш есікті хэтчбек нұсқасы қосылды. Isuzu өндірген соңғы Geminis және оның туындылары Isuzu Impulse, Isuzu Piazza, Isuzu Gemini, Isuzu Stylus, Geo Storm және Asüna Sunfire ретінде сатылды. Isuzu Gemini Coupé – АҚШ және Канадада Isuzu Impulse және Geo Storm, сондай-ақ 1993 жылғы модель үшін ғана Канада нарығында сатылған Asüna Sunfire-ге негіз болды. Geo нұсқалары Isuzu (және Asüna) нұсқаларының кейбір қымбат және жетілдірілген мүмкіндіктерінен айырылды. 4 есікті седан АҚШ және Канадада Isuzu Stylus ретінде сатылды. Модель кодтары: JT151F – 1.5/1.6 литрлік бензинмен жұмыс істейтін алдыңғы жетектегі нұсқалар үшін, JT191F – 1600 DOHC алдыңғы жетектегі модель үшін және JT191S – турбожүктегішпен жабдықталған "Irmscher R" толық жетектегі нұсқасы үшін. Турбодизельдер JT641F/JT641S – алдыңғы және толық жетектегі модельдер үшін. Солтүстік Америкада Stylus "S" базалық моделі 5 жылдамдықты қолмен немесе 3 жылдамдықты автоматты беріліспен қол жетімді 4XE1 1.6 L SOHC қозғалтқышымен жабдықталды. 1990 және 1991 жылдардағы Stylus "XS" модельдерінде 5 жылдамдықты қолмен беріліспен ғана қол жетімді 4XE1 UW 1.6 L табиғи аспирациялық DOHC қозғалтқышы болды, ал 1992 жылғы соңғы модельде 5 жылдамдықты қолмен беріліспен 4XF1 1.8 L табиғи аспирациялық DOHC қозғалтқышы қолданылды. Stylus бастапқыда 1990 және 1991 жылдары екі деңгейде ұсынылды: базалық Stylus "S" – 1.6 L SOHC 12 клапанды 4XE1 қозғалтқышымен және жоғарғы деңгейлі "XS" – DOHC қозғалтқышымен және Lotus жүйесімен реттелген аспасымен. XS сонымен қатар электр терезелері, электр есік құлыптары, электр айналары және люкті қамтитын қосымша электр жабдықтары жинағын ұсынды. Бұл XS "Қуат жинағы" 1992 жылы 1.8 L "RS" деңгейіне дейін жетілді, ол 1992 жылғы "XS" деңгейінен жоғары тұрды. DOHC Stylus ("XS" және "RS") 1992 жылдан кейін өндірілмейтін болды, ал 1993 жылғы соңғы модельде Geo Storm платформасының үштігімен қатар тұрған жалғыз SOHC "S" деңгейі қалды. Үшінші платформа триосы – Impulse, 1992 жылдан кейін өндірілмейтін болды және 1993 жылы Канадада Asüna Sunfire ретінде сатылды, себебі Isuzu 1993 жылдың шілдесінде АҚШ нарығынан жолаушылар көлігін шығаруға дайындалып жатқан. Жоғары деңгейдегі жинақтарда "ZZ handling by Lotus" және "specification Irmscher" сияқты өнімділік опциялары ұсынылды, бірақ олар бұрынғы буындардан алынған. Ең жоғарғы модель – "Irmscher R" JT191S типі, жоғары қуатты турбоқозғалтқышпен және толық жетекпен жабдықталған. Екінші буын Isuzu Piazza-да қолданылған аспалар Жапонияда сатылатын Gemini-де де қолданылды, соның ішінде төрт дөңгелекті басқару жүйесі де бар. Седанның Солтүстік Америкадағы сатылымы 1990 жылдың желтоқсанында Isuzu Stylus деген атпен басталды. Жапониядағы бастапқы тапсырыстар күтілгеннен жоғары болды, бірақ өндіріс артта қалды. Бірақ бір жыл ішінде сатылымдар төмендеді, ал Япониядағы көпіршенің күйреуі Isuzu-ға ерекше әсер етті. Корпоративтік қайта құрудан кейін Isuzu жолаушылар көлігін өндіруден бас тартып, коммерциялық жүк көлігі мен SUV өндірісіне көшті, өйткені Trooper және Rodeo халықаралық деңгейде көптеген сатып алушыларды тапты, ал әртүрлі брендтер мен атаулармен әртүрлі нарықтарда сатылатын модельдері жасалды. Үшінші буынның соңындағы жалпы өндіріс көлемі 406,625 дананы құрады (HQ Isuzu деректері бойынша), ал АҚШ-та 17,754 дана сатылды (Ward's Automotive Yearbook деректері бойынша).
The Gemini was redesigned for 1990, and the coupé version was now renamed the Gemini Coupé. The last models were produced in June 1993. The third generation sedan appeared in March 1990. Body size was wider than the previous generation. A liftback coupé was introduced in September 1990, with the three door hatchback version added in March 1991. The last of the Isuzu developed Geminis and its derivatives were sold as the Isuzu Impulse, Isuzu Piazza, Isuzu Gemini, Isuzu Stylus, Geo Storm, and Asüna Sunfire. The Isuzu Gemini Coupé was the basis for the Isuzu Impulse and Geo Storm in the United States and Canada, and for the Asüna Sunfire which was sold in the Canadian market for the 1993 model year only. The Geo versions lacked some of the more expensive and advanced features of the Isuzu (and Asüna) versions. The 4 door sedan was sold as the Isuzu Stylus in the United States and Canada. Model codes were JT151F for the front wheel drive 1.5/1.6 litre gasoline versions, JT191F for the front wheel drive 1600 DOHC model, and JT191S for the four wheel drive, turbocharged "Irmscher R" version. Turbodiesels are JT641F/JT641S for front wheel drive and four wheel drive models respectively. In North America, the base Stylus "S" model received a 1.6 L SOHC version of the 4XE1, available in 5 speed manual or 3 speed automatic transmissions. The 1990 and 1991 top line Stylus "XS" models had a 4XE1 UW 1.6 L naturally aspirated DOHC engine only available with a 5 speed manual transmission when introduced, and received the 4XF1 1.8 L naturally aspirated DOHC engine with the 5 speed manual in its final 1992 model year. The Stylus initially was offered in two trim levels in 1990 and 1991, the base Stylus "S" with a 1.6 L SOHC 12 valve 4XE1 engine, and the top level "XS" with the DOHC engine and the Lotus tuned suspension. The XS also offered an optional power equipment package, which included power windows, power door locks, power mirrors, and a sunroof. This XS "Power Package" would evolve into the 1.8 L "RS" trim level for 1992, slotting above the "XS" trim for 1992. The DOHC Stylus (both "XS" and "RS") would be dropped after 1992, leaving the lone SOHC "S" trim for the final 1993 model year to stand alongside the Geo Storm platform triplet. The third platform triplet, the Impulse, would also be withdrawn after 1992 and was sold in Canada for 1993 only as the Asüna Sunfire, as Isuzu was preparing its passenger car exit from the US market in July 1993. The higher trim level packages offered "ZZ handling by Lotus" and "specification Irmscher" as the performance models in the lineup, but was carryovered from previous generations. The top model was the "Irmscher R" JT191S type, equipped with a high power turbocharged engine and full time 4WD. The suspension packages that were installed on the second generation Isuzu Piazza were also shared on the Gemini sold in Japan, including the four wheel steering setup. North American sales of the sedan started from December 1990 under the name Isuzu Stylus. Initial orders were above target in Japan, but production lagged behind. Strong early sales began to slump within a year, however, and as the post bubble recession began to take hold in Japan, Isuzu was particularly affected. After a corporate restructuring, Isuzu decided to abandon passenger car production and focus on commercial truck and SUV production, as the Trooper and the Rodeo found many buyers internationally, with badge engineered versions sold under a variety of brands and names across different markets. The total production volume of vehicles was 406,625 units at the end of the third generation (from HQ Isuzu), with 17,754 units sold in the United States (from Ward's Automotive Yearbook).
Төртінші буын (1993)
1993 жылы Isuzu Gemini өндірісін тоқтатып, оны Honda Domani қайта жаңартылған нұсқасымен алмастырды. Тамыз айының соңында хабарланған автомобиль 1993 жылдың қыркүйек айының басында сатылымға шықты. Isuzu жаңа Gemini-ді кеңінен жарнамаламады, ол негізінен Isuzu коммерциялық көліктерінің тұрақты клиенттеріне сату үшін өндірілді. Автомобиль тек төрт есіклі седан корпусында және шектеулі қозғалтқыштармен қол жетімді болды, ал Domani бес есіклі хэтчбек нұсқасында да ұсынылды. Алғашқы модельдер 1600 C/C, C/C 4WD және сәл қуаттырақ, жақсы жабдықталған G/G модельдері болды. C/C моделі үшін максималды қуаттылығы 6300 айналымда, ал G/G үшін 6400 айналымда жетіледі. 1995 жылдың мамырында E VTEC жабдықталған 1500 C/C моделі ұсынысқа қосылды; бұл отынды үнемдеуші, азын-азын жағатын модель дизельдік Gemini сатып алушыларының бір бөлігін қайта тартуға бағытталған. Дизельдік қозғалтқыштар бұрынғы буындағы Gemini сатылымының шамамен жартысын құрады. 1500 C/C моделінің максималды қуаты 5500 айналымда. 1995 жылдың қазан айында Gemini жабдықтарында шамалы өзгерістер енгізілді және 1600 C/C қозғалтқышына ұсақ түзетулер жасалды. Ең бастысы, алдыңғы есіктердегі «Gemini» деген жапсырма пластикалық эмблемамен ауыстырылды. Gemini төртінші буынының өндірісі 1997 жылдың қаңтар айында аяқталып, келесі айда жаңа модельмен алмастырылды.
In 1993, Isuzu halted production of the Gemini and replaced it with a rebadged version of the Honda Domani. Announced at the end of August it went on sale in early September 1993. Isuzu did not really advertise the new Gemini; it was mainly produced to be sold to existing customers of Isuzu's commercial vehicles. It was only available with the four door sedan bodystyle and a limited number of engines; the Domani also came as a five door hatchback. The models at the time of introduction were the 1600 C/C, C/C 4WD, and the slightly more powerful and better equipped G/G model. Maximum power output is at 6,300 rpm for the C/C and at 6,400 rpm for the G/G. In May 1995 the E VTEC equipped 1500 C/C model was added to the lineup; this fuel efficient, lean burn model was aimed at capturing some of the old buyers of diesel engined Geminis. Diesels had accounted for about half of Gemini sales for the previous generations. The 1500 C/C has a maximum power of at 5,500 rpm. In October 1995, the Gemini underwent some very minor changes in equipment and the 1600 C/C engine was lightly modified. Most notably, the "Gemini" sticker on the front doors was changed to a plastic emblem. Production of the fourth generation Gemini ended in January 1997 and it was replaced the following month.
Бесінші буын (1997 ж.)
Бесінші буын Gemini – екінші буын Honda Domani седанының қайта брендтелген нұсқасы болды, бұл автомобиль Еуропада Civic деп те сатылды. Бұл модельдің өндірісі 2000 жылы тоқтатылды. Әдеттегідей, Gemini Honda нұсқасына қарағанда әлдеқайда тар ауқымда ұсынылды, тек бір кузов түрінде (төрт есікті седан) және 1,5 немесе 1,6 литрлік қозғалтқышпен қол жетімді болды.
The fifth generation Gemini was a rebadged second generation Honda Domani sedan, a car which was also marketed as a Civic in Europe. Production of this model ceased in 2000. As usual, the Gemini was available in a much more limited lineup than that of the related Honda version, with only one bodystyle (four door sedan) and either a 1.5 or a 1.6 litre engine.
Қауіпсіздік
Австралияда 1982–1984 жылдарғы Holden Gemini 2006 жылғы қолданылған автомобильдердің қауіпсіздігі рейтингтерінде апат болған жағдайда көліктегілерге "орташа деңгейден едәуір нашар" қорғаныс ұсынатыны анықталды. Екінші буын Gemini (RB) "орташа деңгейден нашар" бағасымен жақсырақ көрсеткіштерді көрсетті.
In Australia, the 1982–1984 Holden Gemini was assessed in the Used Car Safety Ratings 2006 as providing "significantly worse than average" protection for its occupants in the event of a crash. The second generation Gemini (RB) rated better, at "worse than average".
Қатысушы ақпарат
Бірінші және екінші буын Isuzu Gemini, әсіресе дизельдік үлгілері, 1980-ші және 1990-шы жылдардың басында Филиппиндегі ең танымал такси модельдері болды. Үлгілер қолданудан алынып, біртіндеп Toyota және Nissan-ның жаңа үлгілерімен ауыстырылды. Сингапур полициясы 1991 жылдан 1995 жылға дейін Isuzu Gemini Fast Response Cars (FRC) машиналарын пайдаланды, содан кейін олар қолданудан алынып, Subaru Impreza полиция машиналарымен алмастырылды. Алдыңғы жетектегі Gemini (екінші және үшінші буын) Жапонияда "көшелердің шабуылшысы" (街の遊撃手) деген ұранмен және Париж көшелеріндегі әсерлі жүргізу трюктерін көрсеткен телеарна жарнамаларымен сатылды. Француздық кәсіби каскадер Ремі Жульен барлық трюктерді үйлестіргендіктен, Gemini үлгілері кең танымал болды.
The first and second generation Isuzu Geminis, specifically the diesel ones, were the most popular taxicab models in the Philippines in the 1980s and early 1990s. Models were phased out and gradually replaced with newer models from Toyota and Nissan. The Singapore Police Force used the Isuzu Gemini Fast Response Cars (FRCs) from 1991 until 1995 until they were phased out and replaced by the Subaru Impreza police cars. The front wheel drive Geminis (second and third generation) were marketed in Japan with the catch phrase "Shortstop of the streets" (街の遊撃手), and television commercials featuring exciting driving stunts throughout the streets of Paris. With French professional stunt driver Rèmy Julienne mostly coordinating with all of the stunts, the Geminis enjoyed wide popularity.