Кіріспе

Британдық теміржол кәсіподағы

Компаниялар кеңінен бәсекелестікке түсті, бұл британдық теміржол компаниялары арасындағы ең қатал қақтығыстарға әкелді. Бір мақсатқа жету үшін бірнеше бағыттар салынды, сондықтан Кенттегі бірнеше қалалар екі компанияның да шамамен бірдей жиілікпен қызмет көрсетуіне ие болды. Кейбір жерлерде еркін бәсекелестік екі станция мен бірнеше лондондық терминалға қызмет көрсетуге мүмкіндік берді. Ол 1923 жылғы топтастыру аясында Оңтүстік теміржолының құрамына кіретін болады.

Құрылу

XIX ғасырдың соңына қарай SER және LC&DR 40 жыл бойы аса үлкен табыс әкелмейтін шағын аумақ үшін таласты. Екеуі де қызмет көрсетудегі үнемі кешігуімен және көліктік құралдарының тозуымен әйгілі болды, сонымен қатар бұл талас екі компанияны да банкротқа жеткізді. Олар бірігуге немесе құлдырауға тиіс болды. SE&CR 1899 жылдың 1 қаңтарында SER және LC&DR екі компанияның директорларынан құралған "басқару комитетін" құрғанда құрылды. Бұл екі компанияның жұмысын біріктірді, бірақ олар заңды жағынан бөлек қалды, түсімдер Grouping-ге дейін 59% SER-ге және 41% LC&DR-ге бөлінді, формалды бірігудің шығындары мен тәуекелдерін болдырмау мақсатында.

Интеграциялау

SE&CR екі желіні біріктіруді бастады және бірлескен жұмыстың нәтижесінде жаңа қызметтер енгізілді. Маңызды қадам – 1902 жылы Бромлидің шығысында Бикли мен Сент-Мэри Крей маңында SER және LC&DR негізгі желілерінің қиылысқан жерінде түйіспелі станцияның салынуы болды; LC&DR желісі Мейдстоун арқылы Эшфордқа SER станциясымен қосылды; ал Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін Штроудтан Чатхамға дейінгі SER тармағы, LC&DR-дің Чатхамға бағытталған негізгі желісімен бірге жабылды. Танет аралындағы (Маргейт, Броудстейс, Рамсгейт) қабаттасқан желілер Оңтүстік темір жолы компаниясы тарапынан қайта құрылды. BR кезеңінде қызметтерді қысқарту салдарынан Грейвсенд екінші станциясын жоғалтты.

Дамыту

SE&CR құрылғаннан кейін, 1923 жылы Оңтүстік темір жолы құрылғанға дейін үш шағын желі салынды. Олар:
Таттенхэм бұрышы тармағы – 1901 жылы Кингсвудтан Таттенхэм бұрышына дейін. Шеппи жеңіл темір жолы – 1901 жылы Ширнесс тармағынан бөлініп шыққан (1950 жылы жабылды). Бекхилл тармағы – 1902 жылы Кроухерсттен (Гастингс желісінде) Бекхилл-Уэстке дейін (қазір жабық).

Апаттар мен оқиғалар

1898 жылы 21 наурызда F класының 205 нөміріндегі жолаушылар пойзы Лондон маңында сигнал берушінің қателігінен басқа жолаушылар пойызымен соқтығысты. Үш адам қаза тауып, жиырма адам жарақат алды. 1904 жылғы наурыз айында C класының 294 нөміріндегі жолаушылар пойзы Суррейде рельстен шығып кетті. 1905 жылы 6 желтоқсанда стансаның шатыры бір байланыстырғыш сынып қалып құлап түсті. Алты адам қаза тауып, сегіз адам жарақат алды. 1909 жылы 5 наурызда экспресс жолаушылар пойзы сигналдарды өткізіп жіберіп, Кентте пошта пойзымен соқтығысты. Екі адам қаза тауып, он бір адам жарақат алды. 1913 жылы 11 наурызда жолаушылар пойзы Кенттегі стансада тоқтамай, буферлер арқылы итерілген фургонға соқтығысты. Апаттың себебі – локомотив пен пойыз арасындағы тежегіш құбырының жалғанбауы болды. Он адам жарақат алды.

Электрмен жабдықтау

L&SWR, LB&SCR, "Tube" компаниялары және трамвай операторларының 20-шы ғасырдың басында электрлендіруді дамытуы және енгізуімен қатар, SE&CR өзінің желілерін электрлендіруді бастауды жоспарлады. Ұсынылған әдіс төрт рельс қолдануды көздеген, олардың екеуі +1500 В DC және -1500 В DC кернеуімен қуаттандырылатын еді. Ток бүйірлік контакті арқылы жиналатын, ал өткізгіш рельстер жоғарынан және бүйірлерінен ағашпен жабылған қоршаумен қорғалатын. Пойыздар бірнеше вагондардан тұратын, әрқайсысында екі моторлы вагон болар еді, әр вагонның ішінде екі жетекші мотор орналасқан: бір моторлы вагон оң өткізгіш рельстен, ал екіншісі теріс өткізгіштен қуат алатын. Теміржол желісі деңгейіндегі жүйелер үшін мұндай жоғары кернеу Ұлыбританияда тек L&YR-дің Манчестер Викториядан Бьюриге дейінгі 1200 В DC жақты контактілі үшінші рельстік желісінде қолданылды. 1923 жылы теміржолдардың бірігуі нәтижесінде Оңтүстік темір жолы SE&CR желісінде L&SWR стандартын – 660 В DC үшінші рельсті қабылдады.