1987 жылғы Формула-1 әлем чемпионаты

1987 жылғы Формула-1 әлем чемпионаты: Нельсон Пике жүргізушілер арасында жеңіске жетті, Williams Honda құрылысшылар чемпионатында көш бастады. Жарыс мақсаты мен нәтижелері.

38 мин оқу

100%

Дереккөз: 1987 Formula One World Championship — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

1987 жылғы Формула-1 әлем чемпионаты – FIA Формула-1 автожарыстарының 41-ші маусымы. 1987 жылы 12 сәуірде басталып, 15 қарашада аяқталған он алты кезеңнен тұратын 1987 жылғы Формула-1 жүргізушілер және конструкторлар арасындағы әлем чемпионаттары бірдей уақытта өткізілді. Жүргізушілер арасындағы әлем чемпионатын Нельсон Пике үшінші және соңғы рет жеңіп алды. Ол командаласы және басты бәсекелесі Найджел Манселлдің алты жеңісіне қарағанда тек үш жарысқа ғана жеңіске жетті, бірақ Манселл Жапон Гран-присіне дайындық кезінде апатқа ұшырап, арқасын жарақаттағандықтан бәсекеден бас тартуға мәжбүр болды. Конструкторлар арасындағы әлем чемпионатын Уильямс Хонда екінші жыл қатарынан жеңіп алды. Маусымға Джим Кларк кубогы мен Колин Чапман кубогы да кірді, олар тиісінше табиғи аспирациялық қозғалтқыштармен жабдықталған Формула-1 автомобильдерінің жүргізушілері мен конструкторлары арасында күш сынасты. Renault компаниясы 1976 жылғы Формула-1 маусымынан бері компанияны қайта құру процесіне байланысты қозғалтқыш жеткізуші ретінде жарыстарда қатыспады. Pirelli компаниясы 1986 жылғы Формула-1 маусымының соңында жарыстардан шыққандықтан, 1987 жылы Goodyear жалғыз шина жеткізушісі болды. Бұл 1963 жылғы Формула-1 маусымынан бері спортта стандартты бір шина жеткізушісі болған алғашқы маусым еді.

Жүргізушілер мен конструкторлар

1987 жылғы маусымда келесі пилоттар мен конструкторлар бақ сынасты. Барлық командалар Goodyear компаниясымен жабдықталған шиналарды пайдаланды, себебі Pirelli алты маусымнан кейін спорттан шықты.
Қатысушы Конструктор Шасси Моторы № Пилот Кезеңдері Marlboro McLaren TAG Turbo McLaren TAG MP4/3 TAG/Porsche TTE PO1 1.5 V6 t 1 Alain Prost Барлығы 2 Stefan Johansson Барлығы Data General Team Tyrrell Tyrrell Ford DG016 Ford Cosworth DFZ 3.5 V8 3 Jonathan Palmer Барлығы 4 Philippe Streiff Барлығы Canon Williams Honda Team Williams Honda FW11B Honda RA167E 1.5 V6 t 5 Nigel Mansell 1–15 6 Riccardo Patrese 16 7 Nelson Piquet Барлығы Brabham Brabham BMW BT56 BMW M12/13 1.5 L4 t 8 Riccardo Patrese 1–15 9 Stefano Modena 16 10 Andrea de Cesaris Барлығы West Zakspeed Racing Zakspeed 861871 Zakspeed 1500/4 1.5 L4 t 11 Martin Brundle Барлығы 12 Christian Danner Барлығы Camel Team Lotus Honda Lotus Honda 99T Honda RA166E 1.5 V6 t 13 Satoru Nakajima Барлығы 14 Ayrton Senna Барлығы El Charro AGS Ford JH22 Ford Cosworth DFZ 3.5 V8 15 Pascal Fabre 1–14 16 Roberto Moreno 15–16 Leyton House March Racing Team March Ford 87P871 Ford Cosworth DFZ 3.5 V8 17 Ivan Capelli Барлығы USF&G Arrows Megatron Arrows Megatron A10 Megatron M12/13 1.5 L4 t 18 Derek Warwick Барлығы 19 Eddie Cheever Барлығы Benetton Formula Benetton Ford B187 Ford Cosworth GBA 1.5 V6 t 20 Teo Fabi Барлығы 21 Thierry Boutsen Барлығы Landis & Gyr Osella Osella Alfa Romeo FA1IFA1G Alfa Romeo 890T 1.5 V8 t 22 Alex Caffi Барлығы 23 Gabriele Tarquini 2 24 Franco Forini 11–13 Minardi Team Minardi Motori Moderni M187 Motori Moderni Tipo 615 90 1.5 V6 t 25 Adrián Campos Барлығы 26 Alessandro Nannini Барлығы Ligier Loto Ligier Megatron JS29BJS29C Megatron M12/13 1.5 L4 t 27 René Arnoux 2–16 28 Piercarlo Ghinzani 2–16 Ferrari Ferrari F1/87 Ferrari 033D 1.5 V6 t 29 Michele Alboreto Барлығы 30 Gerhard Berger Барлығы Larrousse Calmels Lola Ford LC87 Ford Cosworth DFZ 3.5 V8 31 Yannick Dalmas 14–16 32 Philippe Alliot 2–16 Enzo Coloni Racing Car System Coloni Ford FC187 Ford Cosworth DFZ 3.5 V8 33 Nicola Larini 11, 13

The following drivers and constructors competed in the 1987 season. All teams competed with tyres supplied by Goodyear as Pirelli exited the sport after six seasons. Entrant Constructor Chassis Engine No Driver Rounds Marlboro McLaren TAG Turbo McLaren TAG MP4/3 TAG/Porsche TTE PO1 1.5 V6 t 1 Alain Prost All 2 Stefan Johansson All Data General Team Tyrrell Tyrrell Ford DG016 Ford Cosworth DFZ 3.5 V8 3 Jonathan Palmer All 4 Philippe Streiff All Canon Williams Honda Team Williams Honda FW11B Honda RA167E 1.5 V6 t 5 Nigel Mansell 1–15 Riccardo Patrese 16 6 Nelson Piquet All Brabham Brabham BMW BT56 BMW M12/13 1.5 L4 t 7 Riccardo Patrese 1–15 Stefano Modena 16 8 Andrea de Cesaris All West Zakspeed Racing Zakspeed 861871 Zakspeed 1500/4 1.5 L4 t 9 Martin Brundle All 10 Christian Danner All Camel Team Lotus Honda Lotus Honda 99T Honda RA166E 1.5 V6 t 11 Satoru Nakajima All 12 Ayrton Senna All El Charro AGS Ford JH22 Ford Cosworth DFZ 3.5 V8 14 Pascal Fabre 1–14 Roberto Moreno 15–16 Leyton House March Racing Team March Ford 87P871 Ford Cosworth DFZ 3.5 V8 16 Ivan Capelli All USF&G Arrows Megatron Arrows Megatron A10 Megatron M12/13 1.5 L4 t 17 Derek Warwick All 18 Eddie Cheever All Benetton Formula Benetton Ford B187 Ford Cosworth GBA 1.5 V6 t 19 Teo Fabi All 20 Thierry Boutsen All Landis & Gyr Osella Osella Alfa Romeo FA1IFA1G Alfa Romeo 890T 1.5 V8 t 21 Alex Caffi All 22 Gabriele Tarquini 2 Franco Forini 11–13 Minardi Team Minardi Motori Moderni M187 Motori Moderni Tipo 615 90 1.5 V6 t 23 Adrián Campos All 24 Alessandro Nannini All Ligier Loto Ligier Megatron JS29BJS29C Megatron M12/13 1.5 L4 t 25 René Arnoux 2–16 26 Piercarlo Ghinzani 2–16 Ferrari Ferrari F1/87 Ferrari 033D 1.5 V6 t 27 Michele Alboreto All 28 Gerhard Berger All Larrousse Calmels Lola Ford LC87 Ford Cosworth DFZ 3.5 V8 29 Yannick Dalmas 14–16 30 Philippe Alliot 2–16 Enzo Coloni Racing Car System Coloni Ford FC187 Ford Cosworth DFZ 3.5 V8 32 Nicola Larini 11, 13

Маусым ортасындағы өзгерістер

FIA-ның 1989 жылғы F1 маусымында турбоқозғалтқыштарға қойған тыйымы Формула-1-ге қатысуды технологиялық тұрғыдан оңайлатып, құнынан төмендетті. Жарысқа тартылған алғашқы команда – Италия Формула-3 чемпионатында сәтті өнер көрсеткен Скудерия Колони. Олар Италия және Испания Гран-прилеріне қатысып, кейін бір жылдан соң толық маусымға қатысты.

Жүргізушілердің ауысуы

Кеке Росберг Формула-1-ден зейнеткерлікке шығып, Стефан Йоханссонға McLaren командасында орын ашты, себебі оны Ferrari командасында Герхард Бергер ауыстырды. Сатору Накаджима Lotus командасында Айртон Сеннамен бірге дебют жасады, ол Жапон Формула-2 чемпионатында жетіден алтысында жеңіске жеткен. Оның жоғары деңгейге көтерілуіне Honda компаниясы көмектесті. Мартин Брандл мен Джонатан Палмер командаларын ауыстырды, Брандл Zakspeed-ке, ал Палмер Tyrrell командасына өтті. Палмер үшін бұл табысты жыл болды, ол турбоқозғалтқышсыз машинамен ең көп ұпай жинаған жүргізуші ретінде Jim Clark Trophy жүлдесін жеңіп алды. Төменгі рейтингтегі командаларда тағы 16 жүргізуші ауыстырылды.

Маусым ортасындағы өзгерістер

1987 жылы «Оселла» командасы маусымдық жарыстарға жарыс сайын қатысып, жүргізушілерден демеушілік табуды немесе өз қаражатын әкелуді сұрады. Осындай жағдайда Габриэле Таркини Сан-Марино Гран-при кезінде тұңғыш рет жарысқа қатысты. Франко Форини де команда үшін үш жарыста өнер көрсетті. 1986 жылғы Италия F3 чемпионы Никола Ларини «Scuderia Coloni» командасымен дебют жасады. Ол бұрын команда үшін F3 жарыстарында қатысқан. F3000 жүргізушісі Янник Далмас Мексика Гран-при кезінде тұңғыш рет жарысқа шықты және Филипп Аллиомен бірге екінші «Ларрусс» машинасын айдап, маусым соңына дейін командада қалды. Қорықсыз нәтижелерге байланысты AGS Паскаль Фабрді Роберто Мореномен алмастырды, ал жыл соңына екі жарыс қалған болатын. Мореноның F1-де бұрынғы тәжірибесі бар, ол 1982 жылғы F1 маусымында «Lotus» командасының тест-жүргізушісі болған. «Brabham» жүргізушісі Риккардо Патреске Нигель Манселлдің орнына маусымның соңғы жарысына қатысуға мүмкіндік берілді, себебі «Williams» жүргізушісі Жапония Гран-присіне іріктеу кезінде жарақат алған. Ол 1988 жылғы F1 маусымы үшін «Williams» командасымен келісімшартқа қол қойған еді. 1987 жылғы F3000 чемпионы Стефано Модена «Brabham» командасында тұңғыш рет жарысқа қатысты.

Күнтізбелік өзгерістер

Бельгия Гран-приі мен Монако Гран-приі күнтізбеде орын алмасты, нәтижесінде Монако кезеңі Бельгия Гран-приінен кейін өтеді. Британдық Гран-при Гран-при қабылдау үшін бес жылдық келісімге қол қойғаннан кейін Сильверстоун трассасына көшірілді. Германия Гран-приі Хоккенхаймге қайта оралды, оны Германия Автомобиль клубы басқарады, бұл ADAC басқаратын Нюрбургрингтің ұйымдастырушылықтан шығуына себеп болды. Испания Гран-приі сәуірдің ортасынан қыркүйектің соңына ауыстырылды. Жапон Гран-приі 10 жылдық үзілістен кейін қайтадан өтеді; ол 1 қарашада Honda меншігіндегі Сузука халықаралық жарыс трассасында өткізіледі. Канада Гран-приі бастапқыда 14 маусымда өткізілуі жоспарланған, бірақ жарыстың демеушілігі үшін екі қарсылас сыра компаниясы – Labatt және Molson арасындағы дауға байланысты тоқтатылды. 1987 жыл 1975 жылдан бері Канада Гран-приі өтпеген алғашқы маусым болды.

Ережеге өзгерістер

Бұған дейін турбокомпрессорлы қозғалтқыштарға 1989 жылғы F1 маусымынан бастап тыйым салынатыны белгіленді. FIA табиғи аспирациялық қозғалтқыштарға ертерек ауысуды ынталандыруға тырысты: табиғи аспирациялық қозғалтқыштардың максималды көлемі енді 3,0 литрден 3,5 литрге дейін артты. Турбоқозғалтқыштар үшін отын шегі белгіленді, ал табиғи аспирациялық қозғалтқышпен жарысатын командалар жарыс барысында шексіз мөлшерде отын тасымалдап, пайдалана алатын болды. Турбо-күшіндеме енді шектелді. FIA бұл мәселені клапандардың қысым шегінен асып кеткен жағдайда "ашылып" қалуын міндеттеу арқылы шешті. Бұл турбоқозғалтқыштардың қуатын алдыңғы жылмен салыстырғанда шамамен кемітті. Дегенмен, аэродинамика және шиналар сияқты салалардағы даму қарқыны соншалық болды, алдыңғы қатарлы турбоқозғалтқышты командалар қуатты шектеуді дерлік жоққа шығарды. FIA супер жұмсақ (және жабысқақ) біліктілік шиналарын тыйым салды, бұл ең жақсысы екі жылдам айналымға ғана жеткілікті шиналармен таза айналым табуды қажет ететін, көп ұнамайтын тәжірибені жою мақсатында жасалды.

1-ші жарыс: Бразилия

Сәуір айында Бразилияның Рио-де-Жанейро қаласындағы жылдам, қиын және абразивті Жакарепагуа Риоцентро автодромында өткен алғашқы жарыста Williams Honda командасы үстемдік танытып, Манселл Пикеттен озып кетті. Одан кейін Сена, Фаби, Прост, Бутсен, Бергер, Уорвик, Альборето және Йоханссон келді. Жарыс таңертеңі Март командасы үшін қиындыққа толы болды, себебі олардың барлық қозғалтқыштары бітіп қалды, нәтижесінде қатысушылар саны 22-ге дейін азайды. Стартта Пике, жылдам старт алған Сенадан көшбасшылықты иеленді, ал Манселл нашар старт алып, үшінші орынға қайта оралу үшін күресуге мәжбүр болды. Жетінші айналымда Пике кенеттен пит-стоп жасады, оның машинасының радиаторларына қағаз жабысып қалған еді. Ол 11-орынға қайта оралып, Сенаны Манселлдің артында қалдырды, бірақ британдық пилот та жеңілдету үшін пит-стопқа барды. Ол Пикеге қосылды, содан кейін екеуі де көшбасшыларға жақындауға тырысты. Сена басқарумен мәселелерге байланысты пит-стоп жасады, ал Прост көшбасшы болды. Ол жаңа шиналар алмастыру үшін тоқтағанда Бутсен қысқа уақытқа көшбасшылықты иеленді, бірақ Пике екінші тоқталуынан бұрын қайтадан көшбасшы болды. Содан кейін Прост тағы да алға шығып, күндізгі уақыттың қалған бөлігінде көшбасшы болып тұрды, өйткені оның үшінші шина тоқтатуы болған жоқ, ал оның қарсыластары Сена мен Пике болды. Манселлдің жарысы тесік салған шинадан бұзылды, ал Сена қозғалтқышының істен шығуынан жарыстан шықты, сондықтан Прост Пике, Йоханссон, Бергер, Бутсен және Манселлден бұрын жеңіске жетті.

2-жарыс: Сан-Марино (Имола, Италия)

Бразилиядағы маусымның ашылу жарысынан кейін үш апталық үзіліс болды, осы уақытта Марч Капелли үшін алғашқы 871 шассиін құрастырып бітірді. Osella командасы екі машинаға дейін кеңейді, екінші машинаны жас Габриэле Таркини басқарды, ал Брандл Zakspeed-тің жаңа 871 шассиінің біріншісіне ие болды. Ligier командасы Рене Арно мен Пьеркарло Гинзани үшін Megatron қозғалтқыштарымен жаңадан қатыса бастады. Сонымен қатар, Филипп Аллиотты жұмысқа алған Жерар Ларрусстің Lola Ford/Cosworth командасы да құрылды. Алайда, Италиядағы жылдам Autodromo Dino Ferrari трассасында өткен Сан-Марино Гран-присінде Нельсон Пикет біліктілік кезінде дөңгелегінің жарылуына байланысты Тамбурелло бұрышында ауыр апатқа ұшырады және F1 дәрігері Сид Уоткинс оған жарысқа қатысуға тыйым салды. Goodyear қауіпсіздік мақсатында, сенбілік іріктеуге дейін бір түнде жаңа шиналарды жеткізіп беруге шешім қабылдады. Сенбі күні Айртон Сенна Lotus Honda көлігімен pole position-ға ие болды, ал Найджел Манселл Williams Honda көлігімен екінші орынды иеленді. Екінші қатарда Тео Фаби (Benetton Ford) және Ален Прост (McLaren TAG) орналасты, ал үшінші қатарда Мишель Альборето мен Герхард Бергердің Ferrari көліктері бірге тұрды. Алғашқы ондыққа Стефан Йоханссон (McLaren), Риккардо Патрезе (Brabham BMW) және екі Arrows Megatron – Дерек Уорвик пен Эдди Чивер қосылды. Сенна старттан бастап көшбасшы болды, бірақ екінші айналымда Тосада Манселл оны озып, алға шықты. Алтыншы айналымда Прост Сеннаны озып, Манселлдің артынан қуып, сонда қалды. Алайда, 15-ші айналымда McLaren генераторының істен шығуына байланысты Прост жарыстан шықты. Ол кезде Альборето Сеннаны озып, екінші орынға көтерілді, ал Сенна үшінші, Патрезе төртінші орында болды. Манселл жоспарланғаннан бұрын жаңа шиналар үшін тоқтады, бірақ барлығы алғашқы тоқталыстан шыққаннан кейін де көшбасшы болып қала берді. Патрезе Альборето мен Сеннаның қуып жететініне қарамастан, екінші орынға көтерілді. Соңғы айналымдарда Патрезе тым көп отын жұмсағандықтан артқа шегінді, сондықтан Альборето екінші орында қалды, бірақ ол күшті қысымын жоғалтып, Сенна қайтадан алға шықты. Манселл, Сенадан жарты минутқа жуық алда флагты көрді, ал Альборето үшінші орынды иеленді. Йоханссон төртінші, Мартин Брандл бесінші (Zakspeed командасының алғашқы ұпайларын қосқандықтан) және Сатору Накаджима Lotus Honda көлігімен алтыншы орынды жеңіп алды.

After the season opening race in Brazil there was a three week gap during which March finished building the first 871 chassis for Capelli. Osella expanded to two cars with the second being run by a youngster called Gabriele Tarquini, while Brundle had the first of Zakspeed's new 871 chassis. Ligier was back in action with Megatron engined cars for Rene Arnoux and Piercarlo Ghinzani. In addition there was another new team in the form of Gerard Larrousse's Lola Ford/Cosworth team which had employed Philippe Alliot. But come the San Marino Grand Prix held at the fast Autodromo Dino Ferrari in Italy, Nelson Piquet had a huge accident at the flat out Tamburello corner when he suffered a tire failure during qualifying and was forbidden from racing by F1 doctor Sid Watkins. Goodyear decided that in the interests of safety it would fly in new tyres overnight for Saturday qualifying. On Saturday afternoon Ayrton Senna took pole position in his Lotus Honda with Nigel Mansell second quickest in his Williams Honda. The second row featured Teo Fabi (Benetton Ford) and Alain Prost (McLaren TAG) with the Ferraris of Michele Alboreto and Gerhard Berger together on the third row. The top 10 was completed by Stefan Johansson (McLaren), Riccardo Patrese (Brabham BMW) and the two Arrows Megatrons of Derek Warwick and Eddie Cheever. Senna led from the start but on the second lap at Tosa, Mansell swept into the lead and began to pull away. On Lap 6 Prost found a way ahead of Senna and then clawed his way up behind Mansell and stayed there. Prost's race ended, however, on Lap 15 when the McLaren suffered an alternator failure. By then Alboreto had got ahead of Senna and so was in second place with Senna third and Patrese fourth. Mansell stopped earlier than planned for new tyres but was still ahead when everyone reemerged from their first stops. Patrese had moved to second with Alboreto and Senna chasing. In the closing laps Patrese dropped back because he had used too much fuel and so Alboreto was second until he lost boost pressure and Senna went ahead again. Mansell took the flag just under half a minute ahead of Senna with Alboreto third. Johansson was fourth, Martin Brundle fifth (scoring Zakspeed's first points) and Satoru Nakajima picking up sixth in his Lotus Honda.

3-ші жарыс: Бельгия

Жоғары жылдамдықтағы жарыстар келе берді, ал келесісі Лиеж қаласының жанындағы керемет және жылдам Спа-Франкоршамп жарыс трассасында Бельгия Гран-приі болды. Оселла тағы да бір машинамен қатысса, жағдай екі апта бұрынғы Сан-Марино Гран-приіне ұқсас болды. Нельсон Пике Имоладағы ауыр апатынан кейін қайтадан жарысқа қатысты, ал Zakspeed Мартин Брандл мен Кристиан Даннер үшін екі 871 шассисін дайындады, неміс екі бұрынғы жарыста ескі машинаны қолданған болатын. Іліккенде екі Williams Honda алдыңғы қатарда болды, Манселл 1,5 секундке жуық айырмамен поул позициясын жеңіп алды, ал Айртон Сенна өзінің Lotus Honda-сында Герхард Бергер мен Мишель Альборетоның екі Ferrari, Ален Просттың McLaren TAG/Porsche, Тьерри Бутсеннің Benetton Ford/Cosworth, Риккардо Патрезедің Brabham BMW, Тео Фабидің Benetton және Стефан Йоханссонның екінші McLaren-ынан кейін үшінші орынды иеленді. Стартта Манселл көш бастады, ал Сенна, Пике, Альборето және Прост одан кейін келе жатты. Екінші айналымның басында Филипп Стрейф Рейдильонда Tyrrell-ін бақылаудан шығарып, кедергіге ұшты, соққыдан қозғалтқыш жыртылып кетті. Содан кейін Джонатан Палмер екінші Tyrrell-мен оқиға орнына жетіп, Стрейф машинасының қираған бөліктеріне соқтығысты. Жарыс тоқтатылды, бірақ екеуі де жарақат алмады, алайда Tyrrell командасының машиналары қирады. Жарыс қайта басталды, бұл Бергер мен жергілікті жанкүйерлердің сүйіктісі Бутсен үшін сәтті болды, олар автобус аялдамасының шиканасында соқтығысып қалды. Бұл жолы Сенна Манселльді басып өтті, бірақ бірінші айналымның ортасында Найджел оны басып өтуге тырысты, нәтижесінде екі машина соқтығысып, айналып кетті. Сенна жарыстан шықты, бірақ Манселл қайтадан жолға қосыла алды. Бұл Пикетті көшбасшы етіп, Манселлді соңғы орынға жіберді. Ол оқиғадан зақым келгенге дейін 17-айналымда тоқтады, ал зейнеткерлікке шыққаннан кейін Lotus пит-стопына беттеп, Сеннамен кездесуге тырысты, нәтижесінде Манселл Сеннаны мойнынан ұстады, содан кейін екеуі төбелес бастады. Екеуін де бөліп тұруға тура келді. Екінші орынды Альборето, үшінші орынды Прост, төртінші орынды Бутсен және бесінші орынды Фаби иеленді, Бергер қозғалтқышының бұзылуынан жарыстан шықты. Пике 10 айналымнан кейін қозғалтқыш істен шығуынан жарыстан шықты, ал Альборето CV буынының жұлынуынан тоқтағаннан кейін Прост көшбасшы болды, Бутсен екінші, Йоханссон үшінші орынға көтерілді, швед Фабиді басып өтті. Содан кейін Стефан Бутсенді қуып жетіп, 17-айналымда екінші орынға шықты. Пит-стоптар көп өзгеріс әкелмеді, бірақ жарыстың соңғы бөлігінде Бутсен Andrea de Cesaris (Brabham BMW) шабуылына қарсы тұра алмады. Бутсен сынған CV буынынан зейнеткерлікке шықты, төртінші орынды Эдди Чивер (Arrows Megatron) алды, ал Сатору Накадзиманың Lotus Honda-сы және Рене Арноның Ligier Megatron-ы тиісінше бесінші және алтыншы орындарды иеленді.

The high speed circuit tour kept coming, and next was the Belgian Grand Prix at the magnificent and fast Spa Francorchamps public road circuit near Liege. The field was much as it had been at the San Marino GP a fortnight earlier, although Osella was back to one car again. Nelson Piquet was back in action after his huge crash at Imola while Zakspeed had two 871 chassis for Martin Brundle and Christian Danner, the German having used an older car in the two previous races. Qualifying saw the two Williams Hondas at the front with Mansell on pole by nearly 1.5 seconds while Ayrton Senna was third in his Lotus Honda ahead of the two Ferraris of Gerhard Berger and Michele Alboreto, Alain Prost's McLaren TAG/Porsche, Thierry Boutsen's Benetton Ford/Cosworth, Riccardo Patrese's Brabham BMW, Teo Fabi's Benetton and Stefan Johansson in the second McLaren. At the start Mansell took the lead and led Senna, Piquet, Alboreto and Prost. At the start of the second lap Philippe Streiff lost control of his Tyrrell at Raidillon and smashed into the barriers, the impact tearing the engine from the car. Jonathan Palmer then arrived on the scene in the second Tyrrell and smashed into the wreck of Streiff's car. The race was stopped but both men were unhurt, although the Tyrrell team's cars were demolished. The race was restarted which was good luck for Berger and home favorite Boutsen who had collided at the Bus Stop chicane. This time Senna took the lead from Mansell although halfway around the first lap Nigel tried to overtake and the two cars collided and both spun. Senna was out but Mansell was able to get going again. This put Piquet into the lead and Mansell at the back. He would continue until damage from the incident caused him to stop on lap 17, and after he retired, he marched to the Lotus pits to confront Senna, resulting Mansell grabbing Senna by the throat and then the two drivers got into a fist fight. Both had to be separated Second place belonged to Alboreto with Prost third, Boutsen fourth and Fabi fifth after Berger went out with an engine failure. Piquet went out with an engine failure after 10 laps and with Alboreto stopping with a broken CV joint, Prost went into the lead with Boutsen second and Johansson third, the Swede having overtaken Fabi. Stefan then closed on Boutsen and moved to second on lap 17. The pits stops changed little but in the latter part of the race Boutsen fell behind a charged up Andrea de Cesaris (Brabham BMW). Boutsen finally retired with a broken CV joint which left fourth place to Eddie Cheever (Arrows Megatron) with Satoru Nakajima's Lotus Honda and Rene Arnoux sixth in the Ligier Megatron.

4-ші жарыс: Монако

Бұл жерде Бельгия Гран-присінен кейін құрамында ешқандай өзгеріс болған жоқ, сондықтан Монакодағы жағдай бұрынғысынша қалыптасты. Honda қозғалтқышы бар үш жетекші автомобиль әдеттегідей алдыңғы қатарда болды: Найджел Манселл өз Williams машинасында поулды жеңіп алды, Айртон Сенна Lotus-та екінші, ал Нельсон Пике екінші Williams-та үшінші орынға ие болды. Ален Прост McLaren TAG командасынан төртінші, Мишель Альборето өз Ferrari-сінде бесінші орынды иеленді. Эдди Чивердің Arrows Megatron машинасы күтпеген жетістікке жетіп алтыншы орынға шықты, ал алғашқы ондықты Стефан Йоханссон (McLaren TAG), Герхард Бергер (Ferrari), Тьерри Бутсен (Benetton Ford) және Риккардо Патрезе (Brabham BMW) толықтырды. Альборето Сте-Девотеден кейін жоғары көтерілгенде Кристиан Даннердің Zakspeed машинасына соқтығысып, қатты апатқа ұшырады. Ferrari әуеге көтеріліп, бірақ бақытымызға орай, жолға қайта оралды. Монакода тұңғыш рет 26 автомобиль қатысқандықтан, жарыс қауіпсіздігіне алаңдаушылық туды. Старт берілгеннен кейін Манселл бірден жетекшілікке шықты, сондықтан Спада Сенамен болған соқтығысу қайталанбады. Бразилиялық пилот екінші орынға, Пике үшінші орынға, Альборето, Прост және Чивер олардан кейін қалды. Алдыңғы қатардағы тәртіп 30-шы айналымға дейін өзгеріссіз сақталды, содан кейін Манселлдің қозғалтқышының күші төмендеді. Сенна жетекшілікке шығып, финиш сызығына дейін осы позициясын сақтап қалды, тіпті доңғалақты ауыстырғаннан кейін де. Пике екінші орында тұрды, ал Прост үшінші орынға көтеріліп, жарыстың орта кезеңінде көп уақыт жетекшілік еткен Чиверді озып өтті. Соңғы айналымдарда Прост қозғалтқышының істен шығуына байланысты жарыстан шықты, сондықтан үшінші орын Альборетоға бұйырды, Бергер төртінші орынды иеленді (Чивердің қозғалтқышы істен шыққаннан кейін), Джонатан Палмер Tyrrell-де бесінші, ал Иван Капелли Leyton House March-та алтыншы орынды жеңіп алды.

5-ші жарыс: Детройт (АҚШ)

Канада Гран-присі жергілікті демеушілер Molson мен Labatt арасындағы дауға байланысты тоқтатылды; сондықтан Детройт Еуропалық маусымның ортасында Солтүстік Америкадағы жалғыз жарыс болды. Бұл жарыс, маусымның ең баяу трассасында өткендіктен, қабырғалары бетонмен қоршалған Детройт қаласының тар және өте тегіс емес көшелеріне байланысты маусымның ең қиын және ең талапкер жарысы деп есептелді. Жарысқа қатысушылар құрамы үш апта бұрын Монакода өткен жарысқа қатысқандармен бірдей болды. Әдеттегідей, поул позициясы үшін күрес Honda қозғалтқышы бар машиналар арасында болды, осы жарыста Nigel Mansell Williams командасымен ең жылдам көрсетті. Одан кейін Ayrton Senna-ның Lotus және Nelson Piquet-тің Williams машиналары орналасты. Thierry Boutsen-нің Benetton Ford, Alain Prost-тің McLaren TAG, Eddie Cheever-дің Arrows Megatron және Michele Alboreto-ның Ferrari машиналары арасында үлкен айырмашылық болды. Топ-10-ды Teo Fabi (Benetton), Riccardo Patrese (Brabham BMW) және екінші Arrows командасының пилоты Derek Warwick толықтырды. Mansell стартта көш бастады және Senna-дан алшақтады, ал ортаңғы қатарда Stefan Johansson (McLaren) Warwick-тің Arrows машинасының артқы қанатын зақымдады, ал Satoru Nakajima (Lotus Honda) Ivan Capelli-дің Leyton House March машинасының артқы бөлігіне соқтығысты, содан кейін келесі бұрышта Adrian Campos-тің Minardi машинасымен соқтығысты. Алдыңғы екі пилоттың артында Piquet Cheever-ді ұстап тұруда қиындыққа тап болды және дөңгелегіне соққаннан кейін тесік алып, жаңа шиналар үшін пит-стопқа кіруге мәжбүр болды. Cheever содан кейін Fabi-ді ұстап тұруға тырысты, ал жетінші айналымда Benetton пилоты оны озуға тырысып, сәтсіз аяқтады және машинасының алдыңғы бөлігін алып тастады. Екі пилот та пит-стопқа кірді, Fabi жарыстан шықты, ал Cheever жаңа шиналар алды. Ол жарысқа соңғы қатардан қайта қосылды. Бұл Alboreto-ны Boutsen және Prost-тан кейін үшінші орынға шығарды, ал келесі бірнеше айналымдағы жалғыз өзгеріс Prost-тің Benetton-нан алға шығуы болды. Alboreto қоробкасының бұзылуына байланысты жарыстан шықты, сондықтан пит-стоптар жақындағанда Prost үшінші орынға көтерілді. Пит-стоптар кезінде Mansell-дің машинасының дөңгелек гайкасы істемей қалды және ол 10 секунд жоғалтты, бұл Senna-ның көш бастағанын, Mansell екінші, Prost үшінші және төртінші орында Piquet тұрғанын білдірді. Nelson шабуылын жалғастырып, Prost-ті озып өтті және аяқтарында спазмдарды сезінген Mansell-ге жақындады. Ақырында ол бразилиялық пилот, Prost және Gerhard Berger (Ferrari) пилоттарынан артта қалды. Senna жеңіске жетті, Piquet екінші, Prost үшінші орынды иеленді. Қалған ұпайлар Berger-ге, Mansell-ге және жақсарып келе жатқан Cheever-ге тиді.

The Canadian Grand Prix had been cancelled due to a dispute over local sponsors Molson and Labatt's; so Detroit was the only North American round in the middle of the European season. This race, on the slowest circuit of the season was generally considered to be the toughest and most demanding race of the season, due to the tight and extremely bumpy downtown Detroit city streets lined with concrete walls. The entry was unchanged from the field that had raced at Monaco three weeks earlier and as usual the battle for pole position was between the Honda powered cars with Nigel Mansell fastest on this occasion with his Williams. Just behind him was Ayrton Senna's Lotus and Nelson Piquet's Williams. There was then a big gap back to Thierry Boutsen's Benetton Ford, Alain Prost's McLaren TAG, Eddie Cheever's Arrows Megatron and Michele Alboreto's Ferrari. The top 10 was completed by Teo Fabi (Benetton), Riccardo Patrese (Brabham BMW) and Derek Warwick in the second Arrows. Mansell took the lead at the start and began to pull away from Senna while behind in the midfield Stefan Johansson (McLaren) damaged a front wing on the back of Warwick's Arrows and Satoru Nakajima (Lotus Honda) crashed into the back of Ivan Capelli's Leyton House March and then managed to collide with Adrian Campos's Minardi at the next corner. Behind the two front runners Piquet had trouble keeping Cheever behind him and eventually gave himself a puncture when he tapped a wheel and had to pit for new tyres. Cheever then had to fight to hold off Fabi and on lap seven the Benetton driver tried to pass and made a mess of it and ended up removing the nose of his car. Both drivers pitted, Fabi to retire and Cheever for new tyres. He rejoined at the back. This left Alboreto third ahead of Boutsen and Prost and the only change in the next few laps was as Prost moved up ahead of the Benetton. Alboreto went out with gearbox failure and so Prost was third as the pit stops approached. During the stops Mansell had a wheel nut stick on his car and lost 10 seconds and that meant that Senna went into the lead with Mansell second, Prost third and Piquet, who had charged up through the field in fourth. Nelson continued his charge and overtook Prost and closed on Mansell, who was suffering from leg cramps. He eventually fell behind the Brazilian, Prost and Gerhard Berger (Ferrari). Senna won at his ease with Piquet second and Prost third. The remaining points went to Berger, Mansell and the recovering Cheever.

6-шы жарыс: Франция

Француздық Ривьераның Ле Кастелет қаласына жақын Пол Рикард трассасында өткен Франция Гран-присінде Honda қозғалтқышы бар автомобильдер арасындағы күрес Ален Просттың McLaren TAG машинасының сәтті өнер көрсетуімен тоқтап қалды. Ол Найджел Манселлдің Williams командасынан екінші орынды иеленді. Екінші қатарда Айртон Сеннаның Lotus Honda және екінші Williams машинасымен Нельсон Пике орналасты, ал бесінші орынды Тьерри Бутсен (Benetton) алды. Герхард Бергер (Ferrari), Тео Фаби (Benetton) және Мишель Альборето (Ferrari) бірінші төрт қатардан кейін келді. Алғашқы ондықты Стефан Йоханссонның McLaren машинасы және Дерек Уорвик (Arrows Megatron) аяқтады. Манселл жақсы старт алып, Простті бірінші бұрышқа жетектеді, бірақ артқы түзу бойында Пике McLaren-ді озу арқылы Williams командасын 1-2 есебімен алға шығарды. Прост үшінші, Сена төртінші орынға, ал Бутсен Фабидің алдында қалды. Бұл рет өзгере қоймады, бірақ Манселл бірінші бұрышта Андреа де Чезариспен (Brabham) апатқа ұшыраған Йоханссонның машинасынан қалған бөлшектерді басып кеткенде қиындыққа тап болды. 19-айналымда Пике қате жіберіп, екінші орынды Простқа жоғалтты, бірақ пит-стоп кезінде бразилиялық Прост пен Манселлдің алдына шықты. Манселл тез арада Просттан екінші орынды қайтарып алып, Пикеге жақындады, бірақ озу мүмкін болмады. 46-айналымда Пике қате жіберіп, трассадан шығып кеткенде Манселл алға өтті. Екінші тоқталыс кезінде Пике пит-лейнде тоқтап, шамамен 10 секунд жоғалтты, соның нәтижесінде Манселл жеңіске жетті. Нельсон екінші орынды, ал Прост пен Сена үшінші және төртінші орындарды иеленді. Фаби бесінші болды, ал соңғы ұпайды Филипп Стрейфф (Tyrrell Ford/Cosworth) алды.

7-ші жарыс: Ұлыбритания

Мансел мен Пике арасындағы командалық бәсеке Сильверстоун трассасында өткен Британ Гран-присінде де жалғасты. Ұсынылымда жеңіске Нельсон Пике қол жеткізді, ол «Уильямс» командаласы Найджел Манселді оннан бір секундқа басып озып, бірінші орынды иеленді. Үшінші орынды Айртон Сенна («Лотус» машинасымен), ал төртінші орынды Ален Прост («Макларен ТАГ» машинасымен) алды. Гридтің үшінші қатарын Тьерри Бутсен мен Тео Фабидің екі «Бенеттон Форд» машинасы бөлісті, ал төртінші қатарда Мишель Альборето Герхард Бергерден озып, екеуі де «Феррари» машинасымен шықты. Алғашқы ондықты Андреа де Чезаристің «Брабхэм BMW» және Стефан Йоханссон басқаратын екінші «Макларен» аяқтады. «Лижье» командасы үшін Пиеркарло Гинзанидің жарыстан шеттетілуі өкінішті болды, себебі ол трассада жанармай қалдырып, кейін механиктері оған жанармай құйып, итеріп жылжытты. Итальяндық жарысшы бірінші іліктегі кезеңнің соңында бірнеше қосымша айналым жасады, ал ереже бұзулардың тізімі төрешілер үшін тым ауыр болды. Бұрын күнтізбедегі ең жылдам трасса болып саналған Сильверстоун трассасы өзгертілді: «Вудкотт» шиканасы алынып тасталды және оның орнына «Бридж» түзу сызығының төменгі жағында баяу шикана орнатылды. Классикалық жарысқа айналған жарыста Прост екі «Уильямс» жүргізушісінен де жақсы старт алып, көшбасшылыққа шықты, бірақ екінші бұрышта Пике француздықтан озып кетті, ал Мансел дереу Пикеден кейін қозды. Екеуінің арасында тікелей күрес күтілуде еді. «Уильямс» жүргізушілерінің жоғары жылдамдығы және «Уильямс FW11B» машинасының жоғары жылдамдықтағы трассалардағы артықшылығы Мансел мен Пике жарыс соңында барлық қатысушыларды айналып өтуіне мүмкіндік берді. Пике кешкісін көп бөлігін жетекке шықты, бірақ соңғы айналымдарда, жергілікті жанкүйерлердің қолдауымен және жаңа шина жинағы үшін тоқтағаннан кейін (Пике бір жинақ шинамен барлық қашықтықты жүруге шешім қабылдады), Мансел Пикеге жақындады және 65 айналымның 63-інші айналымында Стоу бұрышында таңғажайып маневр жасап, қарсыласын озып кетті. Екі «Уильямс» машинасының жоғары жылдамдығы оларға құрғақ трассада барлық қатысушыларды айналып өтуге мүмкіндік берді. Төмендеу кезінде Манселдің жанармайы бітіп, «Хонда» қозғалтқышы жарылып кетті. Үшінші орынды Сенна, төртінші орынды Сатору Накаджима («Лотус Хонда» машинасымен), ал қалған ұпайларды Дерек Уорвик («Arrows Megatron/BMW») және Фаби алды.

The Mansell Piquet intra team battle continued at the British Grand Prix at Silverstone with victory in qualifying going to Nelson Piquet who beat his Williams teammate Nigel Mansell to pole by less than a tenth of a second. Third was Ayrton Senna in his Lotus while Alain Prost was fourth fastest in his McLaren TAG. The third row of the grid was shared by the two Benetton Fords of Thierry Boutsen and Teo Fabi while row four was an all Ferrari affair with Michele Alboreto just ahead of Gerhard Berger. The top 10 was completed by Andrea de Cesaris's Brabham BMW and the second McLaren driven by Stefan Johansson. There was disappointment for Ligier with Piercarlo Ghinzani being excluded from the meeting after he ran out of fuel on the circuit and was then refueled and push started by his mechanics. The Italian also did a couple of extra laps at the end of the first qualifying and the catalogue of rule breaking proved to be too much for the stewards to accept. The Silverstone circuit, which was originally the fastest circuit on the calendar had been modified: the Woodcote chicane had been taken out and replaced with a slower chicane further down the Bridge straight. In what was to be a classic race Prost made a better start than both Williams drivers and took the lead but at the second corner Piquet blasted ahead of the Frenchman and almost immediately Mansell followed Piquet through. It was going to be a straight fight between the two of them. The pace of the Williams drivers and the superiority of the Williams FW11B on high speed tracks meant that Mansell and Piquet lapped the entire field near the end of the race. Piquet had led for most of the afternoon but in the closing laps, with the home crowd roaring him on and having pitted for a fresh set of tires (Piquet had decided to go the entire distance on one set), Mansell closed up on Piquet and at Stowe Corner on lap 63 of 65 Mansell went ahead of his rival with a stunning passing maneuver. The pace of the two Williams cars was so furious that they lapped the entire field on a dry circuit. On the slowing down lap Mansell ran out of fuel, and the Honda engine in his car blew up. Third place went to Senna with fourth going to Satoru Nakajima in the second Lotus Honda and the remaining points going to Derek Warwick (Arrows Megatron/BMW) and Fabi.

8-ші жарыс: Германия

Германия Гран-приіне өте жылдам Хоккенхаймрингте, орманды тік жолдарымен қатысқан әлем чемпионаты маусымның ортасында 39 ұпаймен Нельсон Пике көш бастады, Айртон Сена 35 ұпаймен екінші, Найджел Манселл 30 ұпаймен үшінші, ал Ален Прост 26 ұпаймен төртінші орында болды. Іріктеу кезінде Манселл Сенаны жеңіп, поул позициясын иеленді, Прост үшінші, ал Пике төртінші орынға табан тіреді. Микеле Альборето өз Феррариінде бесінші, ал Тьерри Бутсен Бенетон үшін алтыншы орынды алды. Алғашқы ондықты Андреа де Чезарис (Brabham BMW), Стефан Йоханссон (McLaren), Тео Фаби (Benetton) және Герхард Бергер (Ferrari) толықтырды. Стартта Сена Манселлдің баяу старт алғанын пайдаланып, көш бастады, бірақ ол бірінші айналымның соңында Манселлді екінші орынға ығыстырып, Прост, Пике, Бутсен, Альборето және Йоханссоннан озып кетті. Екінші айналымның басында Манселл алға шықты, ал Сенаның барлығын артында ұстап тұрғаны анық болды. Прост екінші айналымда, ал Пике үшінші айналымда оны қуып жететін болды. Прост Манселлге жақындап, жетінші айналымда француз алға шықты. Жарыс барысында көптеген машиналар бұзылып қалды, бірақ алдыңғы қатарда 19-шы айналымға дейін ештеңе өзгермеді, сонда Прост шиналарын ауыстырды. Манселл 23-ші айналымда пит-стопқа кіргенде, Прост қайтадан көш бастады. Манселл Макларенмен теңесуге үміттене білмеді, өйткені оның қозғалтқышы 25-ші айналымда бұзылып қалды, соның салдарынан Пике екінші орынға көтерілді, ал Сена ауыр басқару мәселесін шешуге тырысып екі рет пит-стопқа кірді, нәтижесінде Бутсеннің Бенетон қозғалтқышы жанып, Йоханссон үшінші орынға шықты. Прост жарысты жеңіп алатын секілді көрінді, бірақ төрт айналым қалғанда генератордың белдігі жыртылып, ол жарыстан шығуға мәжбүр болды. Осылайша, Пике жеңіске жетті, Йоханссон екінші, Сена үшінші орынды иеленді, ал қалған ұпайларды Филипп Стрейфф пен Джонатан Палмер өздерінің Tyrrell машиналарын тізгіндей, төртінші және бесінші орындарға жетіп, Филипп Аллиот өз Larrousse Lola машинасында алтыншы орынды алды. Басқа ешкім жарысқа қатыспады, Мартин Брандл өз Zakspeed машинасында жеңімпаздан 10 айналым қалып қойды. Шындығында, бұл жарыста бұзылған машиналардың саны өте көп болды, 26 машинадан тек 6-сы ғана финиш сызығын кесіп өтті – бұл 1984 жылғы Детройт Гран-приінен бері ең төменгі көрсеткіш. Бұл жарыстағы көптеген сәтсіздіктер қозғалтқышқа немесе турбоға байланысты болды; 1.5 литрлік турбо зарядталған машиналар жарыс кезінде шамамен 950 ат күшін өндірді.

Going into the German Grand Prix at the very fast Hockenheimring with its forested straights, the World Championship was finely balanced at the midseason with Nelson Piquet leading on 39 points, Ayrton Senna second with 35, Nigel Mansell third with 30 and Alain Prost fourth with 26. Qualifying resulted in Mansell beating Senna to pole with Prost third, edging Piquet to fourth. Michele Alboreto was fifth fastest in his Ferrari with Thierry Boutsen sixth for Benetton. The top 10 was completed by Andrea de Cesaris (Brabham BMW), Stefan Johansson (McLaren), Teo Fabi (Benetton) and Gerhard Berger (Ferrari). At the start Senna took the lead with Mansell slow away but he recovered to be second by the end of the first lap ahead of Prost, Piquet, Boutsen, Alboreto and Johansson. At the start of the second lap Mansell went ahead and it was clear that Senna was holding everyone up behind him. Prost went by later on the second lap and Piquet followed on the third lap. Prost was able to close up to Mansell and on lap seven the Frenchman went ahead. Further back in the field the attrition rate was high but at the front little changed until lap 19 when Prost pitted for tires. When Mansell pitted on lap 23 Prost went ahead again. Mansell hoped to catch the McLaren but his engine failed on lap 25 and so Piquet moved to second place while Senna pitted twice trying to solve a serious handling problem and dropped back, leaving Johansson in third place after Boutsen's Benetton had blown its engine. Prost seemed to have the race won but with four laps to go an alternator belt broke and he was forced to retire. Victory thus went to Piquet with Johansson second, Senna third and stragglers picking up the other points: Philippe Streiff and Jonathan Palmer coming home fourth and fifth in their Tyrrells and Philippe Alliot sixth in his Larrousse Lola. The only other man running was Martin Brundle in his Zakspeed 10 laps behind the winner. The attrition rate was in fact so high in this race that only 6 of 26 starting cars finished – the lowest number since the 1984 Detroit Grand Prix. Most of the failures in this race were engine or turbo related; the 1.5L turbo charged cars were producing around 950 hp in race trim.

9-шы жарыс: Венгрия

Мажарстан Гран-приі Могиородтағы Hungaroring трассасында Айртон Сеннаның 1988 жылы командада қаламайтынын Lotus командасына хабарлағаны үлкен жаңалық болды. Команда басшысы Питер Уорр жылдам әрекет етіп, Нельсон Пикемен келісім жасасты, ол Франк Уильямстың өзіне бірінші нөмірді бермейтініне наразы болған еді. Сенна Макларендегі Ален Простқа қосылуы тиіс болды. Hungaroring трассасындағы жарысқа іріктеу кезінде Ferrari командасы алға жылдамдады, Герхард Бергер Нигель Манселлдің Williams Honda машинасынан кейін екінші орынды иеленді. Нельсон Пике үшінші, Ален Прост McLaren-де төртінші, ал Микеле Альборето екінші Ferrari-де бесінші, ал Сенна алтыншы орынды алды. Алғашқы ондықты Тьерри Бутсен (Benetton Ford), Стефан Йоханссонның McLaren, Дерек Уорвик Arrows Megatron/BMW және Риккардо Патрезе Brabham BMW аяқтады. Манселл стартта көш бастады, Бергердің сәл баяу старт алғаны Пикеге екінші орынға шығуға мүмкіндік берді, бірақ Бергер бірінші бұрышта батыл сырттан озу арқылы орынды қайтарып алды. Пике үшінші орынды Альборетоға жоғалтты, сондықтан Манселлді екі Ferrari қуып жететін болды, ал Пике төртінші орында Сенна, Прост, Бутсен және Йоханссоннан озып кетті. Бергердің жарысы қысқа ғана болды, ол 13 айналымнан кейін дифференциалдың бұзылуына байланысты жарыстан шықты. Бұл Альборетоны екінші, ал Пикені үшінші орынға жылжытты, және 29-шы айналымға дейін рет өзгермеді, содан кейін Пике Альборетоны озып кетті. Сенна төртінші, Бутсен бесінші, Прост алтыншы орында болды. 44-ші айналымға дейін рет өзгермеді, ол кезде Альборето қозғалтқыштағы ақаулықтан жарыстан шықты, содан кейін соңғы айналымдарда Прост Бутсенді озып кетті. 76 айналымның 71-ші айналымында Манселлдің машинасы оң артқы дөңгелегін жоғалтып, жарыстан шығуға мәжбүр болды, ал жеңіс Пикеге бұйырды. Бұл Манселлдің чемпиондық үмітіне ауыр соққы болды. Сенна екінші, Прост үшінші, Бутсен төртінші, Патрезе бесінші және Уорвик алтыншы орынды иеленді.

10-шы жарыс: Австрия

Нельсон Пикеттің Венгриядағы сәтті жеңісі оған Әлем Чемпионатында Айртон Сеннадан жеті ұпайға басымдық берді, ал Найджел Манселл мен Ален Прост Сеннадан 11 ұпайға қалып қойды. Австрия Гран-присі, көрікті әрі әсем Österreichring трассасында өткізілді. Жылдың ең жылдам Гран-при трассасы саналатын бұл жарысқа Найджел Манселл жаттығулар басталмас бұрын ақыл тісін алып тастағандықтан толыққанды қатыса алмады, бұл оның біліктілік көрсеткіштеріне әсер етті. Осының нәтижесінде, оның Williams Honda командаласы Нельсон Пикет керемет орташа жылдамдықпен – 159 миль/сағ (255 км/сағ) – бірінші орынға шықты. Манселл екінші, Герхард Бергер үшінші, ал Тьерри Бутсен төртінші орындарды иеленді. Микеле Альборето екінші Ferrari көлігімен Айртон Сеннаның Lotus Honda, Риккардо Патрезедің Brabham BMW, Ален Просттың McLaren және Андреа де Чезарис екінші Brabham көліктерінен озып шықты. Стефан Йоханссон жаттығу барысында жолдың ортасында еленді кездестіріп, оны жоғары жылдамдықпен соғып алды. Бұл McLaren көлігінің аспасын қиратты, нәтижесінде ол ауыр апатқа ұшырады және жарақат алды. Австрия трассасының қауіпсіздігіне қатысты мәселелер көбейді және жарыс күні бұл мәселелер тағы да айқын болды. Ұйымдастырушылар жылдар бойы Гран-приде қиындықтар туғызған, бірақ кеңейте алмаған тар пит-стрит қауіпсіздік тақырыбының орталық тақырыбына айналды. Стартта Пике жылдам бастаған Фабиден озып кетті, бірақ жарыс Мартин Брандлдің Zakspeed көлігі бақылаудан шығып, кедергіге соғылып, трассаның ортасына қайтып оралғанда тоқтатылды. Рене Арно (Ligier) пен Адриан Кампос (Minardi) соқтығысты, екі Tyrrell көлігі бір-біріне соқтығысты, ал Пьеркарло Гинзанидің Ligier көлігінің аспасы бұзылды. Жарыс желісі қайта құрылды және қатысушылар қайтадан стартқа дайындалды. Пике көш бастады, бірақ Манселлде проблема туындады және ол баяу жылдамдықпен қозғалды. Бергер де Williams көлігін басып өтуге тырысқанда кенеттен баяулады, нәтижесінде Патрезе Эдди Чивердің (Arrows Megatron) көлігіне соқтығысты. Йоханссон Чивердің көлігіне, ал Брандл McLaren көлігіне соқтығысты. Бұл Гинзанидің тежеуіне және Алекс Каффидің Osella, Иван Капеллидің (March), Филипп Аллиоттың (Larrousse Lola), Кристиан Даннердің (Zakspeed) және Филипп Стрейффтың (Tyrrell) қатысуымен тізбектеп соқтығысуға әкелді, содан кейін Паскаль Фабре (AGS) Джонатан Палмердің Tyrrell көлігінің үстінен өтті. Трасса қайтадан жабылды және жарысқа екінші рет қызыл жалау көрсетілді. Көптеген қатысушылар үшінші стартқа қатыса алды, тек Стрейфф қана қатыса алмады, бірақ Брандл, Каффи, Даннер және Фабре пит-лейннен старт алды. Просттың McLaren көлігі старт алмай, ол қосалқы көлікке отырып, пит-лейндегі кезекке қосылды. Парадтық айналымның соңында Альборето рульді жөндеу үшін пит-лейнге кірді, нәтижесінде пит-лейннен старт алған алты көлік болды. Бұл жолы Сенна тоқтады, бірақ барлығы Lotus көлігінен аулақ болды, ал Пике Боутсен, Бергер, Манселл және Фабиден бастап алды. Сенна, Прост және Альборето артқы қатардан озып шығуға тырысты. Бергер бірнеше айналымнан кейін турбоның істен шығуына байланысты жарыстан шықты, ал Бутсен 15-ші айналымда беріліс байланысы босап кеткендіктен жарыстан шықты. Бұл Пике мен Манселлді алдыңғы қатарда қалдырды, ал Фаби үшінші орында тұрды. 21-ші айналымда Манселл көш бастады, өйткені екі Williams жүргізушісі Бош бұрылысына әкелетін тік жолды бойлап артқы қатардағы көліктерден озып өтті. Алдыңғы қатарда болған Манселл пит-стоптарда көш бастауын сақтап қалды, ал Фаби үшінші орында қалды, сондықтан назар алаңның төменгі жағындағы шайқастарға ауды, Альборето мен Сенна шайқасып жатқанда. Екі көлік соқтығысып, Сенна жаңа алдыңғы қанатты орнату үшін пит-стопқа кіруге мәжбүр болды. Ол ұпайдан шықты, бірақ Альборето ауаның шығып кетуіне байланысты жарыстан шыққаннан кейін және Прост осындай мәселеге тап болғаннан кейін орындарды жинап алды. Бұл Бутсеннің төртінші, Сеннаның бесінші, ал Просттың алтыншы орында тұруын қамтамасыз етті. Бұл 10 жыл ішінде Австрия Гран-присінің соңғы жарысы болды, жарыс 1997 жылы сол қысқартылған трассада қайтадан өтеді.

Nelson Piquet's fortunate win in Hungary gave him a seven point lead in the World Championship over Ayrton Senna with Nigel Mansell and Alain Prost 11 points behind Senna. At the Austrian Grand Prix, held at the scenic and spectacular Österreichring, the fastest Grand Prix circuit of the year Nigel Mansell was handicapped slightly by the fact that he had had a wisdom tooth removed before practice began and this affected his performance in qualifying, allowing his Williams Honda teammate Nelson Piquet to take pole position at an incredible average speed of 159 mph (255 km/h). Mansell was second with Gerhard Berger third in his Ferrari and Thierry Boutsen fourth in his Benetton Ford, just ahead of his teammate Teo Fabi. Michele Alboreto was sixth in the second Ferrari ahead of Ayrton Senna's Lotus Honda, Riccardo Patrese's Brabham BMW, Alain Prost's McLaren and Andrea de Cesaris in the second Brabham. Stefan Johansson had a big fright in practice when he found a deer in the middle of the road and hit it at high speed. This destroyed the McLaren's suspension and he crashed heavily, cracking a rib in the ensuing accident. The safety of the Austrian track was becoming more of an issue and on race day the problems were underlined again. The narrow pit straight – which had caused problems at Grands Prix for years and one that the organizers had failed to widen – became the center topic of the debate of safety. At the start Piquet got away ahead of a fast starting Fabi but the race was stopped when Martin Brundle's Zakspeed went out of control, hit a barrier and bounced back into the middle for the track. Rene Arnoux (Ligier) and Adrian Campos (Minardi) collided while the two Tyrrells hit one another and Piercarlo Ghinzani's Ligier was also out with a broken suspension. The grid was reformed and the field tried to get away again. Piquet went into the lead but Mansell had a problem and was crawling away slowly. Berger too slowed suddenly as he tried to pass the Williams and so there was serious congestion behind with the result that Patrese hit Eddie Cheever (Arrows Megatron). Johansson hit the back of Cheever and Brundle hit the rear of the McLaren. This resulted in Ghinzani braking and being hit by Alex Caffi's Osella and Ivan Capelli (March), Philippe Alliot (Larrousse Lola), Christian Danner (Zakspeed) and Philippe Streiff (Tyrrell) all becoming involved and then Pascal Fabre (AGS) driving over the back of Jonathan Palmer's Tyrrell. The track was blocked again and the race red flagged for a second time. Remarkably most of the field was able to take the third start with only Streiff missing, although Brundle, Caffi, Danner and Fabre all started from the pitlane. Prost's McLaren refused to get away and so he jumped into the spare and joined the queue in the pitlane. At the end of the parade lap Alboreto went into the pits to have his steering wheel fixed and so there were sixth cars starting from pitlane. This time Senna stalled but everyone avoided the Lotus and Piquet took the lead from Boutsen, Berger, Mansell and Fabi. At the tail of the field Senna, Prost and Alboreto were beginning to charge through the backmarkers. Berger disappeared with a turbo failure after only a few laps and Boutsen disappeared on lap 15 with a gear linkage which had come loose. This left Piquet and Mansell at the front with Fabi third. On lap 21 Mansell took the lead as the two Williams drivers were diving through backmarkers going down the straight leading to the Bosch Kurve. Once ahead Mansell was able to keep his lead at the pit stops and Fabi remained third so attention turned to the battles further down the field as Alboreto and Senna battling it out. The two collided and Senna had to pit for a new front wing. He dropped out of the points but managed to pick up places when Alboreto retired with an exhaust problem and Prost was slowed with a similar failure. This meant that Boutsen was fourth with Senna fifth and Prost sixth. This would be the last Austrian Grand Prix for 10 years; the race would return to the same shortened venue in 1997.

11-ші жарыс: Италия

Милан маңындағы Монца автодромында жаңа Coloni командасының келуіне байланысты трасса кеңейтілді, олар Никола Лариниді жарысқа шығарды. Osella командасы құрамын екі машинаға дейін арттырды, швейцариялық Франко Форини Алекс Каффиге қосылды. Honda 1988 жылы Williams командасына қозғалтқыштарды жеткізбейтінін жариялады, бірақ жапон компаниясының келісімшартының мерзімі әлі бір жыл қалған еді. Honda McLaren командасымен жұмыс істеуге ниеттенді. Бұл, Honda әлем чемпионаты үшін күресте екі Williams жүргізушісіне де әділ қарамайды деген сұрақтарды тудырды, себебі Нельсон Пике 1988 жылы Honda-ның жүргізушісі болса, Манселл болмайтын еді. Honda өкілдері бұл мәселенің маңызды еместігін айтты, бірақ көптеген адамдар оларға сенбеді. Williams командасы жаңа активті суспензия жүйесін дайындады, ал Нельсон Пике оны сынап көрді, ал Найджел Манселл стандартты машинада қала берді. Пике поул позициясын иеленді, Манселл одан оннан бір секунд қалып қойды, бірақ Айртон Сенна Герхард Бергердің Ferrari-інен үшінші орынға түсіп қалды. Одан кейін Тьерри Бутсен (Benetton Ford), Ален Просттың McLaren TAG, Мишель Альборетоның Ferrari және Тео Фабидің Benetton машинасы келді. Алдыңғы ондықты Андреа де Чезарис пен Риккардо Патрезе екі Brabhams машинасы толықтырды. Жарыс басталғанда Манселл жақсы старт алып, бірақ кейін беріліс ауыстырғанда қате жіберіп алды, соның салдарынан Пике бірінші бұрышта көш бастады, ал Бергер үшінші, Бутсен, Прост және Сенна олардан кейін қалды. Екінші айналымның басында Бергер екінші орынға таласты, бірақ Манселл оның жолын кесті, нәтижесінде екі машина соқтығысып, Бутсен екінші орынға көтерілді, Бергер үшінші, ал Манселл төртінші орынға түсті. Бұл реттелу 17-ші айналымға дейін сақталды, содан кейін Манселл Бергерді озуға сәттілікке жетті, сосын Бутсенді де шамадан тыс басып өтті. Жарыс ортасындағы пит-стоптар Сеннаны көшбасшы етіп шығарды, және ол Монако мен Детройт сияқты пит-стопсыз жарысқа қатысуға мүмкіндігі бар сияқты көрінді. Екі Williams Honda машинасы екінші және үшінші орындарда болды, ал Бутсен олардан кейін тұрды. Сенна 43-ші айналымға дейін жақсы жағдайда болды, бірақ Пьеркарло Гинзанидің Ligier-ін озу кезінде Параболикадағы құмға ұшып кетті. Ол трассаға оралған кезде Пике көшбасшы болып тұрды. Сенна орынды қайтаруға тырысты, бірақ оның шиналары оған қарсы тұруға мүмкіндік бермеді, соның нәтижесінде Пике жарысты жеңіп алды. Манселл үшінші, Бергер төртінші, Бутсен бесінші, ал Стефан Йоханссон (McLaren) алтыншы орынды иеленді.

The field was expanded at the Monza Autodrome near Milan by the arrival of the new Coloni team, fielding Nicola Larini. The Osella team expanded to two cars with the Swiss Franco Forini joining Alex Caffi. Honda had announced that it would not be supplying Williams with engines in 1988, despite the fact the Japanese company still had one year to go on its contract. Honda had decided that it wanted to be with McLaren. This led to questions over whether Honda would treat the two Williams drivers fairly in the battle for the World Championship as Nelson Piquet would be a Honda driver in 1988 and Mansell would not. The Honda men said that it made no difference but few believed them. The Williams team had its new active suspension system ready and Nelson Piquet used it, while Nigel Mansell stayed with a conventional car. Piquet took pole position with Mansell a tenth behind him but Ayrton Senna was beaten to third place by Gerhard Berger's Ferrari. Then came Thierry Boutsen (Benetton Ford), Alain Prost's McLaren TAG, Michele Alboreto's Ferrari and Teo Fabi's Benetton. The top 10 was completed by the two Brabhams of Andrea de Cesaris and Riccardo Patrese. At the start of the race Mansell made a good start but then missed a gearchange and so Piquet went into the lead at the first corner with Berger third ahead of Boutsen, Prost and Senna. At the start of the second lap Berger challenged for second place and Mansell closed the door so the two cars collided and Boutsen moved to second place with Berger third and Mansell fourth. The order then remained the same until Mansell was finally able to pass Berger on lap 17. he then overtook Boutsen as well. The mid race pit stops put Senna into the lead and it looked as though he might be able to go without a pit stop as he had done in Monaco and Detroit. The two Williams Hondas were second and third with Boutsen behind them. Senna looked fine until lap 43 when he was lapping Piercarlo Ghinzani's Ligier and went off across a sand trap at the Parabolica. By the time he was back on the track Piquet was in the lead. Senna tried to regain the place but his tires would not allow him to challenge and so they finished with Piquet winning the race. Mansell was third with Berger fourth, Boutsen fifth and Stefan Johansson (McLaren) sixth.

12-ші жарыс: Португалия

Эсторил автодромы, Португалия астанасы Лиссабонға жақын орналасқан, Колони командасы Португалияда қайтадан қатыспады, бірақ Оселла Франко Форини үшін екінші машинаны іске қоса берді. Ferrari-дің жаз айларындағы прогресі Герхард Бергердің Найджел Манселлдің Williams Honda, Ален Просттың McLaren және Нельсон Пикеттің Williams командаларынан алға шығуымен расталды. Айртон Сенна Lotus Honda-да бесінші орынды иеленді, ал топ-10-ды Микеле Альборето (екінші Ferrari), Риккардо Патрезе (Brabham), Стефан Йоханссон (McLaren) және Тьерри Бутсен мен Тео Фабидің екі Benetton Ford машинасы аяқтады. Стартта Манселл Бергерден басымдық алды, бірақ олардың артында Альборето Пикетке соқтығысты. Дерек Уорвик олардан қашу үшін Arrows машинасын бұрды, содан кейін Сатору Накаджима (Lotus) Мартин Брундлмен (Zakspeed) соқтығысып, қалған қатысушылар да апатқа ұшырады. Осының салдарынан Адриан Кампос (Minardi), Кристиан Даннер (Zakspeed), Рене Арно (Ligier), Филипп Аллио (Larrousse Lola) және Эдди Чивер (Arrows) де қатысты. Жарыс тоқтатылды, және қайта стартта Даннерден басқа барлығы қатыса алды. Манселл қайтадан көшбасшы болды. Бірақ бірінші айналымның соңында Бергер басымдық алды, ал Сена үшінші орын үшін Пикетпен күресіп, жарыс жағдайы тұрақталды. Пикет Сенаны басып өту үшін он бірінші айналымға дейін күтті. Манселл бастапқыда Бергерге қысым жасады, бірақ қозғалтқышының дұрыс жұмыс істемеуінен жылдамдығы төмендеді және 14-ші айналымда трассада тоқтады. Сена жылдамдығын төмендетіп, электрондық мәселесіне байланысты пит-стопқа кірді, ал Альборето Пикетке жақындап, бразилиялық спортшыға қиындық тудыра бастады. Соңында ол алға шықты, бірақ Пикет тез арада жауап берді. Жарыс ортасындағы пит-стоптар Простты Пикет және Фабиден екінші орынға көтерді, ал Альборето беріліс бұзылуынан жарыстан шықты. Прост Бергерге жақындап, австриялықты қысымға түсіргенге дейін рет соңғы айналымдарға дейін өзгермеді. 70 айналымның 68-іншісінде Бергер қысымға көнбеді және бұрылып кетті. Прост көшбасшы болды және 28-ші жеңісін тойлады, Джеки Стюарттың 27 Гран-при жеңісінің ұзақ жылдар бойы сақталған рекордын жаңартты. Бұл рекорд 2001 жылы Бельгия Гран-присінде Майкл Шумахердің 52 жеңісімен күшін жойды. Көңілі толмаған Бергер екінші орынды, Пикет үшінші, Фаби төртінші, Йоханссон бесінші, ал Чивер алтыншы орынды иеленді.

At the Estoril Autodrome near the Portuguese capital of Lisbon, the Coloni team did not reappear in Portugal but Osella continued to run a second car for Franco Forini. Ferrari's progress throughout the summer months was confirmed with Gerhard Berger taking pole position ahead of Nigel Mansell's Williams Honda, Alain Prost's McLaren and Nelson Piquet's Williams. Ayrton Senna was fifth in his Lotus Honda and the top 10 was completed by Michele Alboreto in the second Ferrari, Riccardo Patrese's Brabham, Stefan Johansson's McLaren and the two Benetton Fords of Thierry Boutsen and Teo Fabi. At the start Mansell took the lead from Berger but behind them Alboreto collided with Piquet. Derek Warwick spun his Arrows to avoid them and then Satoru Nakajima (Lotus) collided with Martin Brundle (Zakspeed) and the rest of the field piled into the wrecks. The result was that Adrian Campos (Minardi), Christian Danner (Zakspeed), Rene Arnoux (Ligier), Philippe Alliot (Larrousse Lola) and Eddie Cheever (Arrows) were also involved. The race was stopped, and at the restart everyone was able to start apart from Danner. Mansell went into the lead again. At the end of the first lap, however, Berger took the lead and with Senna fighting off Piquet for third place the race began to settle down. It took Piquet until the eleventh lap to overtake Senna. Mansell pressured Berger early on but then dropped away as his engine began to misfire and on lap 14 stopped on the circuit. Senna slowed and went into the pits with an electronic problem while Alboreto closed up on Piquet and began to make life difficult for the Brazilian. He eventually got ahead but Piquet soon retaliated. The mid race pitstops elevated Prost to second place ahead of Piquet and Fabi, while Alboreto disappeared with a transmission failure. The order remained unchanged until the closing laps as Prost gradually closed on Berger and put the Austrian under pressure. On lap 68 of 70 Berger crumbled under the pressure and spun. Prost was in the lead and duly won his 28th victory, to beat Jackie Stewart's long established record of 27 Grand Prix victories, a record he held until Michael Schumacher surpassed with 52 victories at the 2001 Belgian Grand Prix. A disappointed Berger was second with Piquet third, Fabi fourth, Johansson fifth and Cheever sixth.

13-ші жарыс: Испания

Испания Гран-приі жыл соңындағы Еуропадағы соңғы Гран-приі ретінде өткізілді. Испанияның оңтүстігіндегі Севилья қаласының жанындағы Херес трассасында Колони командасы қайтадан жарысқа қатысты. Франко Форини үшінші рет Оселла командасымен шықты, нәтижесінде қатысушылар саны 28 көлікке жетті. Поул позициясы үшін күрес екі Williams Honda командасы арасында болды. Әлем чемпионаттарының көшбасшысы Нельсон Пике (активті Williams көлігімен) қарсыласы Найджел Манселден (пассивті көлікті таңдады) оқ бойы озып шықты. Герхард Бергер мен Мишель Альборетоның екі Ferrari көлігі үшінші және төртінші орындарды иеленді, ал Айртон Сенна Lotus Honda көлігімен бесінші орынға табан тіреді. Тео Фаби Benetton Ford көлігімен алтыншы орынды алды, одан кейін Ален Прост (McLaren), Тьерри Бутсен (Benetton) және Риккардо Патрезе мен Андреа де Чезаристің екі Brabham көліктері топ ондықты аяқтады. Жарыс барысында Пике көшбасшылыққа шықты, бірақ Манселл бірінші айналымның соңында оны озып, бразилиялықтан қашып кетті. Сена үшінші орында, екі Ferrari және Бутсен оның артынан қуалады. Жарыстың бірінші жартысында алғашқы бестік өзгермеді, Сена көліктер колоннасының басында болды. Пит-стоп кезінде Манселл Сена келгенге дейін үлгеріп кетті, бірақ Пике баяу болды және Сенна мен Просттан кейін төртінші орында қалды. Ол Простты озуға тырысты, бірақ қателік жіберіп, алтыншы орынға түсіп қалды. Сена тоқтамай-ақ жарысты аяқтауды шешті, ал оның артында қалғандар бір-бірімен күресті, ал Манселл жеңіске қадам басты. Сенаның тәуекелді шешімі сәтсіз аяқталды, өйткені оның шиналары тез тозығып, нәтижесінде Пике, Бутсен және Прост оны озып кетті. Содан кейін Сена Йоханссоннан да қалып қойды. Пике қателік жіберіп, трассадан шығып кетті, бірақ Бутсен де қателік жасап, айналып кетті, сондықтан Прост екінші орынды, Йоханссон үшінші орынды, Пике төртінші орынды, Сена бесінші орынды және Филипп Аллиот алтыншы орынды Larrousse Lola көлігімен иеленді.

14-ші жарыс: Мексика

Формула-1 циркі испан тілін сөйлейтін бір елден екіншісіне көшті; бұл жолы Испания Гран-приінен 3 апта өткен соң Мексикаға келді. Бұл жарыс Мексика қаласының ортасындағы демалыс паркінде орналасқан, биік және өте тегіс емес Hermanos Rodriguez Autodrome трассасында өтті. Бұл Формула-1 тарихындағы 450-ші Гран-при болды. Нельсон Пике үш жарысқа дейін 18 ұпаймен көш бастады, сондықтан Найджел Манселлге Пике тым көп ұпай жинамаса, жақсы нәтиже көрсету қажет болды. Уильямс командасындағы екі пилот арасындағы қарым-қатынас нашарлаған, команда басшысы Фрэнк Уильямс жағдайды жақсартуға шамасы келмейтінін мойындады. Алайда, Айртон Сенна әлем чемпионасы үшін күресте болмағандықтан, олардың 1986 жылы болғандай, бір-бірінен ұпай алып, үшінші пилоттың титул жеңуіне мүмкіндік беруінің қаупі жоқ еді. Келісімдікке қатысуға үміткерлер геологиялық белсенді аймақта орналасқан Мексика трассасының ылғалды ауа райы, шаң мен тұманға байланысты өткен жылғыдан да қиынға соқтығын байқады. Жүргізушілер FIA өкілдеріне трассаның жағдайына қатысты шағымданып, бірақ осы сатыда көп нәрсе жасау мүмкін болмады. Манселл алғашқы қатарда Герхард Бергерден (Ferrari) оқпанда, ал одан кейін Пике, Тьерри Бутсен (Benetton Ford), Ален Прост (McLaren), Тео Фаби (Benetton) және Сенна орналасты. Алдыңғы ондықты Риккардо Патрезе (Brabham BMW), Микеле Альборето (Ferrari) және Андреа де Чезарис (Brabham) толықтырды. Бұл Гран-при өте ерекше жарыс болды. Стартта Манселл нашар старт алып, Бергер, Бутсен, Пике және Прост оны озып кетті. Бірінші бұрышта Пике мен Прост соқтығысып, екі машина да айналып кетті. Прост жарыстан шықты, ал Пике трасса маңындағы қызметкерлердің көмегімен қайтадан жарысқа қосылды. Манселл үшінші орынға көтерілді, ал алаңның төменгі жағында бірнеше оқиғалар болды: Стефан Йоханссон айналып, Кристиан Даннердің машинасымен соқтығысып, жарыстан шықты, ал Накадзима Дерек Уорвик (Arrows) машинасының артына соқтығысты. Екінші айналымда Бутсен Бергерден көш бастады, ал Манселл үшінші орында қалды. Бірақ Benetton машинасы ақаулықтарға ұшырады, Бергер көшбасшылықты қайтадан иеленді, ал Бутсен электронды инъекциямен байланысты мәселелерге тап болды. Бергер алты айналымнан кейін қозғалтқышының істен шығуына байланысты жарыстан шықты, Альборето да жарыстан шыққандықтан Ferrari командасының үміті жоқ болды. Осылайша Манселл көшбасшы болып, Сенна екінші, Патрезе үшінші, ал Пике төртінші орында қалды. Содан кейін, Уорвик (Arrows Megatron) машинасының артқы бөлігіндегі бұзылуға байланысты соңғы бұрышта ауыр апатқа ұшырады, бұрын Накадзима оған соқтығысқан еді. Жарыс тоқтатылып, жаңа старттық рет апатқа дейін машиналардың орналасқан тәртібіне сәйкес жасалды, жарыс қорытындысы екі кезеңнің нәтижелерінің қосындысы бойынша шешілді. Пике қайта стартта көшбасшы болды, бірақ Манселл оның артында болғандықтан, жарыста жеңіске жетуіне мүмкіндік болмады. Соңғы айналымдарда Сенна айналып кетті, нәтижесінде Пике екінші орынды иеленді, бұл Патрезеден басымдық беруге жеткілікті болды. Эдди Чивер (Arrows) төртінші, Фаби бесінші, ал Филипп Аллиот алтыншы орынды иеленді.

The Formula One circus moved from one Hispanophonic country to another; this time to Mexico 3 weeks after the Spanish round. This race, held at the high altitude and very bumpy Hermanos Rodriguez Autodrome located within a recreational public park in the middle of Mexico City was the 450th Formula One Grand Prix, and the field was much as it had been all season, the only changes being that Osella had gone back to one car and Larrousse has expanded to two with Yannick Dalmas joining Philippe Alliot. Nelson Piquet was 18 points ahead with three races to go and so Nigel Mansell needed a good result without Piquet scoring too well. The atmosphere in the Williams had deteriorated badly between the two drivers to the point where team boss Frank Williams had admitted that he could not do anything to make things better but as Ayrton Senna was out of the running for the World Championship there was no chance that the two could take points from one another as they had in 1986 and let a third driver win the title. In qualifying the drivers found that thanks to the geologically active land the Mexico City track, already made challenging by the humid heat, dust and smog had become more bumpy than last year and there were a series of big accidents, including one of Mansell, and another for Ayrton Senna. The drivers were all complaining intensely about the track surface to FIA personnel, but not much could be done at this point. Mansell was on pole from Gerhard Berger second in his Ferrari ahead of Piquet, Thierry Boutsen (Benetton Ford), Alain Prost (McLaren), Teo Fabi (Benetton) and Senna. The top 10 was rounded off by Riccardo Patrese (Brabham BMW), Michele Alboreto (Ferrari) and Andrea de Cesaris (Brabham). This Grand Prix was a very unusual race, and at the start Mansell made a bad start and was overtaken by Berger, Boutsen, Piquet and Prost. At the first corner Piquet and Prost tangled and both cars spun. Prost was out but Piquet got going again with assistance from the track marshals. Mansell had moved up to third, and there were further incidents down through the field with Stefan Johansson being spinning and being eliminated when he was hit by Christian Danner, and Nakajima crashing into the back of Derek Warwick's Arrows at the end of the main straight. At the front Boutsen took the lead from Berger on the second lap with Mansell a distant third but then the Benetton began to misfire and Berger went back into the lead and Boutsen went out with electronic injection trouble. Berger retired six laps later with engine failure and with Alboreto also having disappeared Ferrari's race was over. Mansell was thus left in the lead with Senna second and Patrese third and Piquet fourth. Then there were red flags after Warwick (Arrows Megatron) had a huge accident at the final corner when something broke at the back of his car as a result of Nakajima running into him earlier. A new grid was formed up based on the order of the cars before the crash with the race being decided on aggregate. Piquet took the lead at the restart but with Mansell sitting behind him there was no way he could win the race. In the closing laps Senna spun off and so Piquet ended up in second place having done enough to beat Patrese on aggregate. Eddie Cheever was fourth in his Arrows with Fabi fifth and Philippe Alliot sixth.

15-ші жарыс: Жапония

Формула 1 10 жылдан кейін алғаш рет Жапонияға оралды, ал цирк алғаш рет Нагоя маңындағы қиын, өте талапкер Сузука трассасына келді, бұл трасса Honda-ға тиесілі. 1977 жылы жарыс өте жылдам Фудзи спидвейінде өткен болатын. Williams Honda командаластары Нельсон Пике мен Найджел Мэнселл арасында қызықты Әлем Чемпионаты үшін күрестің күтілуіне байланысты, Пике Мэнселден 12 ұпайға көш жетекке шығып тұрды. Іліккен кезеңде Мэнселл падоктң артындағы жылдам «Жылан» айналымында ауыр апатқа ұшырады, нәтижесінде омыртқасына ауыр соққы тиді, бұл ескі жарақатты қайтадан күшейтті және оның жарысқа қатысуына рұқсат етілмеуі керек деп шешілді. Жұма күні ауруханада өткізгеннен кейін Мэнселл сенбі күні кешке Еуропаға ұшып кетті. Нельсон Пике үшінші рет әлем чемпионы атанды, оның маусымдық тұрақтылығы өте пайдалы болды. Қатысушылар тізімі Мексикадағыдай болды, бірақ AGS Паскаль Фабрді Роберто Мореномен алмастыруға шешім қабылдады. Герхард Бергер өзінің Ferrari көлігімен Ален Просттың McLaren, Тьерри Бутсеннің Benetton Ford және екінші Ferrari-де Мишель Альборетодан оқ бойын алды. Содан кейін Пике және Тео Фаби (Benetton) келді, ал алғашқы ондықты Айртон Сенна (Lotus), Риккардо Патрезе (Brabham BMW), Стефан Йоханссонның McLaren және Андреа де Чезаристің екінші Brabham көлігі толықтырды. Жарыста Бергер стартта көш бастады және ешқашан қауіпке ұшырамады, басым жеңіске жетті; бұл 1985 жылғы Германия Гран-приінен бергі Ферраридің алғашқы жеңісі болды. Боутсен бастапқыда Бергерді қуды, бірақ Сена, Пике және Йоханссонның артына қалды. Пике жарысын соңғы айналымдарда қозғалтқыштың бұзылуына байланысты аяқтады, сондықтан төртінші орын Альборетоға, ал Боутсен бесінші, Сатору Накаджима алтыншы орынды иеленді.

16-шы жарыс: Австралия

Жылдың соңғы жарысы Аустралиядағы Аделаида көшелеріндегі қиын және талапкерлікке толы трассада өтті. Найджел Манселл Жапон Гран-присінен кейін жарақат алғандықтан жарысқа қатыса алмады, сол себепті Williams Brabham командасымен келісім жасастырып, 1988 жылы қол қойған Риккардо Патрезені 1987 жылғы соңғы жарысқа қатыстырды, ал Brabham Патрезе орнына жас Stefano Modena-ны алды. Қалғандары бұрынғыдай болды. Жапон Гран-присінің жеңімпазы Герхард Бергер өзінің Ferrari көлігімен поул-позицияда тұрды, одан кейін Ален Просттың McLaren TAG/Porsche, Нельсон Пикеттің Williams Honda және Айртон Сеннаның Lotus Honda көліктері орналасты. Тьерри Бутсен өзінің Benetton Ford көлігімен Мишель Альборетоның Ferrari, Патрезедің Williams, Стефан Йоханссонның McLaren, Тео Фабидің Benetton және Андреа де Чезаристің Brabham көліктерінен бұрын бесінші орынды иеленді. Бергер Жапониядағыдай, бастапқыдан соңғыға дейін көшбасшы болды. Бастапқыда Пикет және Сенна оны қуды, бірақ Lotus көлігі көп ұзамай Просттың артына қалды. Жарыстың ортасындағы пит-стоптардан кейін Сена екінші орынға, ал Альборето үшінші орынға көтерілді. Әлем чемпионатының соңғы ұпайларын Джонатан Палмер (Tyrrell) төртінші орынға және Роберто Морено (AGS) алтыншы орынға ие болды. Яник Далмас (Larrousse Lola) бесінші орынды иеленді, бірақ ол Әлем чемпионатының ұпайларын алуға құқылы емес еді, өйткені ол Larrousse Lola командасының екінші көлігін жүргізіп, команда чемпионаттың барлық кезеңінде ресми түрде бір ғана көлікке тіркелген болатын. Сена содан кейін Lotus командасы үшін өткізген соңғы жарысында салмақ нормасын бұзғаны үшін дисквалификацияланды.

Құрылысшылар чемпионатының турнирлік кестесі

1987 жылғы Формула-1 конструкторлар чемпионатында ұпайлар әр кезеңде алғашқы алты орын алған командаларға 9–6–4–3–2–1 жүйесі бойынша берілді. Барлық нәтижелер есепке алынды (жақсы нәтиже көрсеткен он бір кезең ғана емес). ПозКонструктор Карно. BRA SMR BEL MON DET FRA GBR GER HUN AUT ITA POR ESP MEX JPN AUSPts 1 Williams Honda 5 6 1 Ret Ret 5 1 1 Ret 14 1 3 Ret 1 1 DNS 9 137 6 2 DNS Ret 2 2 2 2 1 1 2 1 3 4 2 15 Ret 2 McLaren TAG 1 1 Ret 1 9 3 3 Ret 7 3 6 14 1 2 Ret 7 Ret 76 2 3 4 2 Ret 7 8 Ret 2 Ret 7 6 5 3 Ret 3 Ret 3 Lotus Honda 11 7 6 5 10 Ret NC 4 Ret Ret 13 11 8 9 Ret 6 Ret 64 12 Ret 2 Ret 1 1 4 3 3 2 5 2 7 5 Ret 2 DSQ 4 Ferrari 27 8 3 Ret 3 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 15 Ret 4 2 53 28 4 Ret Ret 4 4 Ret Ret Ret Ret Ret 4 2 Ret Ret 1 1 5 Benetton Ford 19 Ret Ret Ret 8 Ret 5 6 Ret Ret 3 7 4 Ret 5 Ret Ret 28 20 5 Ret Ret Ret Ret Ret 7 Ret 4 4 5 14 16 Ret 5 3 6 6 Tyrrell Ford 3 10 Ret Ret 5 11 7 8 5 7 14 14 10 Ret 7 8 4 11 4 11 8 9 Ret Ret 6 Ret 4 9 Ret 12 12 7 8 12 Ret 7 7 Arrows Megatron 17 Ret 11 Ret Ret Ret Ret 5 Ret 6 Ret Ret 13 10 Ret 10 Ret 11 18 Ret Ret 4 Ret 6 Ret Ret Ret 8 Ret Ret 6 8 4 9 Ret 8 8 Brabham BMW 7 Ret 9 Ret Ret 9 Ret Ret Ret 5 Ret Ret Ret 13 3 11 Ret 10 8 Ret Ret 3 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 8 9 9 Lola Ford 29 9 14 5* 3 30 10 8 Ret Ret Ret Ret 6 Ret 12 Ret Ret 6 6 Ret Ret 10 10 Zakspeed 9 Ret 5 Ret 7 Ret Ret NC NC Ret DSQ Ret Ret 11 Ret Ret Ret 2 10 9 7 Ret EX 8 Ret Ret Ret Ret 9 9 DNS Ret Ret Ret 7 11 11 Ligier Megatron 25 DNS 6 11 10 Ret Ret Ret Ret 10 10 Ret Ret Ret Ret Ret 1 26 Ret 7 12 Ret Ret EX Ret 12 8 8 Ret Ret Ret 13 Ret 12 12 AGS Ford 14 12 13 10 13 12 9 9 Ret 13 NC DNQ DNQ Ret DNQ Ret 6 1 13 13 March Ford 16 DNS Ret Ret 6 Ret Ret Ret Ret 10 11 13 9 12 Ret Ret Ret 1 14 Minardi Motori Moderni 23 DSQ Ret Ret DNS Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 14 Ret Ret Ret 0 24 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 11 Ret 16 11 Ret Ret Ret Ret 15 Osella Alfa Romeo 21 Ret 12 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret DNQ Ret Ret DNQ 0 22 Ret Ret Ret DNQ 16 Coloni Ford 32 DNQ Ret 0 ПозКонструктор Карно. BRA SMR BEL MON DET FRA GBR GER HUN AUT ITA POR ESP MEX JPN AUSPts

Points towards the 1987 FIA Formula One World Championship for Constructors were awarded on a 9–6–4–3–2–1 basis for the top six placed cars at each round. All results were counted (not just best eleven rounds). PosConstructor Carno. BRA SMR BEL MON DET FRA GBR GER HUN AUT ITA POR ESP MEX JPN AUSPts 1 Williams Honda 5 6 1 Ret Ret 5 1 1 Ret 14 1 3 Ret 1 1 DNS 9 137 6 2 DNS Ret 2 2 2 2 1 1 2 1 3 4 2 15 Ret 2 McLaren TAG 1 1 Ret 1 9 3 3 Ret 7 3 6 14 1 2 Ret 7 Ret 76 2 3 4 2 Ret 7 8 Ret 2 Ret 7 6 5 3 Ret 3 Ret 3 Lotus Honda 11 7 6 5 10 Ret NC 4 Ret Ret 13 11 8 9 Ret 6 Ret 64 12 Ret 2 Ret 1 1 4 3 3 2 5 2 7 5 Ret 2 DSQ 4 Ferrari 27 8 3 Ret 3 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 15 Ret 4 2 53 28 4 Ret Ret 4 4 Ret Ret Ret Ret Ret 4 2 Ret Ret 1 1 5 Benetton Ford 19 Ret Ret Ret 8 Ret 5 6 Ret Ret 3 7 4 Ret 5 Ret Ret 28 20 5 Ret Ret Ret Ret Ret 7 Ret 4 4 5 14 16 Ret 5 3 6 Tyrrell Ford 3 10 Ret Ret 5 11 7 8 5 7 14 14 10 Ret 7 8 4 11 4 11 8 9 Ret Ret 6 Ret 4 9 Ret 12 12 7 8 12 Ret 7 Arrows Megatron 17 Ret 11 Ret Ret Ret Ret 5 Ret 6 Ret Ret 13 10 Ret 10 Ret 11 18 Ret Ret 4 Ret 6 Ret Ret Ret 8 Ret Ret 6 8 4 9 Ret 8 Brabham BMW 7 Ret 9 Ret Ret 9 Ret Ret Ret 5 Ret Ret Ret 13 3 11 Ret 10 8 Ret Ret 3 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 8 9 Lola Ford 29 9 14 5* 3 30 10 8 Ret Ret Ret Ret 6 Ret 12 Ret Ret 6 6 Ret Ret 10 Zakspeed 9 Ret 5 Ret 7 Ret Ret NC NC Ret DSQ Ret Ret 11 Ret Ret Ret 2 10 9 7 Ret EX 8 Ret Ret Ret Ret 9 9 DNS Ret Ret Ret 7 11 Ligier Megatron 25 DNS 6 11 10 Ret Ret Ret Ret 10 10 Ret Ret Ret Ret Ret 1 26 Ret 7 12 Ret Ret EX Ret 12 8 8 Ret Ret Ret 13 Ret 12 AGS Ford 14 12 13 10 13 12 9 9 Ret 13 NC DNQ DNQ Ret DNQ Ret 6 1 13 March Ford 16 DNS Ret Ret 6 Ret Ret Ret Ret 10 11 13 9 12 Ret Ret Ret 1 – Minardi Motori Moderni 23 DSQ Ret Ret DNS Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 14 Ret Ret Ret 0 24 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 11 Ret 16 11 Ret Ret Ret Ret – Osella Alfa Romeo 21 Ret 12 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret DNQ Ret Ret DNQ 0 22 Ret Ret Ret DNQ – Coloni Ford 32 DNQ Ret 0PosConstructor Carno. BRA SMR BEL MON DET FRA GBR GER HUN AUT ITA POR ESP MEX JPN AUSPts

* Екінші Lola ұпай алуға құқылы емес, өйткені команда чемпионаттың барлық кезеңіне ресми түрде бір ғана машинамен қатысқан.

Колин Чапман кубогы

Табиғи сорулы қозғалтқышпен жабдықталған автомобильдерді жасаушыларға беріледі. ПосКонструктор Карно. BRA SMR BEL MON DET FRA GBR GER HUN AUT ITA POR ESP MEX JPN AUSPts 1 Tyrrell Ford 3 1 Ret Ret 1 1 2 1 2 1 3 3 2 Ret 2 1 1 169 4 2 1 2 Ret Ret 1 Ret 1 2 Ret 1 3 2 3 2 Ret 2 Lola Ford 29 4* 3* 2* 43 30 2 1 Ret Ret Ret Ret 3 Ret 2 Ret Ret 1 1 Ret Ret 3 AGS Ford 14 3 3 3 3 2 3 2 Ret 4 NC DNQ DNQ Ret DNQ Ret 3 39 4 March Ford 16 DNS Ret Ret 2 Ret Ret Ret Ret 3 1 2 1 3 Ret Ret Ret 38 Coloni Ford 32 DNQ Ret 0 ПосКонструктор Карно. BRA SMR BEL MON DET FRA GBR GER HUN AUT ITA POR ESP MEX JPN AUSPts * Екінші Lola ұпай алуға құқылы емес еді (жоғарыда қараңыз).