Кіріспе
1975 жылғы Формула 1 маусымы – FIA Формула 1 автокөлік жарыстарының 29-шы маусымы. Бұл маусымда 1975 жылғы F1 жүргізушілерінің әлем чемпионаты және 1975 жылғы F1 өндірушілерінің халықаралық кубогы 12 қаңтардан 5 қазанға дейін жалпы саны он төрт жарыста өткізілді. Маусымға сондай-ақ чемпионатқа кірмейтін үш Формула 1 жарысы және Оңтүстік Африка Формула 1 чемпионатының тоғыз жарысы да кірді. 1974 жылғы F1 маусымын табыспен аяқтағаннан кейін, көптеген сарапшылар Брэбхам командасын жаңа жылдағы басты үміткер деп санайтын. Карлос Пейс өзінің туған қаласы Сан-Паулуде өткен жарыста жеңіске жетіп, осы үміттерді растағандай болды, бірақ дөңгелектердің тез тозуы көліктердің өнімділігіне кедергі келтіріп, алғашқы үміттерге сәйкес нәтижелерді көрсетуге мүмкіндік бермеді. Ferrari командасындағы екінші жылы Ники Лаудаға Ferrari 312T машинасы берілді, ол техникалық жағынан барлық қарсыластарынан әлдеқайда басым болды. Ол бес жеңіс алып, чемпионатта екінші орын алған жүргізушіден үлкен үлкен айырмашылықпен алғашқы жүргізуші титулын жеңіп алды. Ferrari өндірушілер арасындағы чемпиондық кубокты иеленді. Лауда 1975 жылды "ұмытылмас жыл" деп атады. Тамыз айында американдық Марк Донохью Австрия Гран-приіне дайындық кезінде жаттығу барысында апатқа ұшырап, екі күннен кейін қайтыс болды. Маусым аяқталғаннан кейін, қараша айының соңында Англияда "Эмбасси Хилл" ұшағы апатқа ұшырады, нәтижесінде ұшақта болған алты адам, оның ішінде команда иесі Грэм Хилл және жүргізуші Тони Брайз қаза тапты.
The 1975 Formula One season was the 29th season of FIA Formula One motor racing. It featured the 1975 World Championship of F1 Drivers and the 1975 International Cup for F1 Manufacturers which were contested concurrently from 12 January to 5 October over fourteen races. The season also included three non championship Formula One races and a nine race South African Formula One Championship. After a strong finish to the F1 season of 1974 season, many observers felt the Brabham team were favourites going into the new year. An emotional first win for Carlos Pace in his native São Paulo looked to confirm this, but tyre wear frequently hampered the cars and the initial promise was not maintained. In his second year with Ferrari, Niki Lauda was given the keys to the Ferrari 312T, a car that was technically far superior to any of the competition. He won his first drivers' title with five wins and a huge margin over second place in the championship. Ferrari took home the championship trophy for manufacturers. Lauda often referred to 1975 as "the unbelievable year". American Mark Donohue died in August, two days after crashing in practice for the Austrian Grand Prix. And after the season, in late November, an Embassy Hill airplane crashed in England and all six aboard were killed, including team owner Graham Hill and driver Tony Brise.
Жүргізушілер мен конструкторлар
Келесі жүргізушілер мен конструкторлар 1975 жылғы F1 жүргізушілерінің әлем чемпионатына және 1975 жылғы F1 өндірушілерінің халықаралық кубогына қатысты. Marlboro Team Texaco McLaren Ford M23 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 1 Emerson Fittipaldi Барлық кезеңдер 2 Jochen Mass Барлық кезеңдер Elf Team Tyrrell Tyrrell Ford 007 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 3 Jody Scheckter Барлық кезеңдер 4 Patrick Depailler Барлық кезеңдер 15 Jean Pierre Jabouille 9 Michel Leclère 14 John Player Team Lotus Lotus Ford 72E Ford Cosworth DFV 3.0 V8 5 Ronnie Peterson Барлық кезеңдер 6 Jacky Ickx 1–9 Jim Crawford 10, 13 John Watson 11 Brian Henton 12, 14 15 10 Martini Racing Brabham Ford BT44B Ford Cosworth DFV 3.0 V8 7 Carlos Reutemann Барлық кезеңдер 8 Carlos Pace Барлық кезеңдер Beta Team March Lavazza March March Ford 741751 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 9 Vittorio Brambilla Барлық кезеңдер 10 Lella Lombardi 3–9 Hans Joachim Stuck 10–14 29 Lella Lombardi 10–13 Scuderia Ferrari SpA SEFAC Ferrari 312B3 74312T Ferrari 001/11 3.0 F12Ferrari 015 3.0 F12 11 Clay Regazzoni Барлық кезеңдер 12 Niki Lauda Барлық кезеңдер Stanley BRM BRM P201 BRM P200 3.0 V12 14 Mike Wilds 1–2 Bob Evans 3–9, 12–13 UOP Shadow Racing Shadow Ford DN3BDN5 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 16 Tom Pryce Барлық кезеңдер 17 Jean Pierre Jarier 1–11, 14 Shadow Matra DN7 Matra MS73 3.0 V12 12–13 Matchbox Team Surtees National Organs Team Surtees Surtees Ford TS16 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 18 John Watson 1–10, 12 19 Dave Morgan 10 HB Bewaking Team Ensign Ensign Ford N174N175 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 19 Gijs van Lennep 11 31 8–9 Roelof Wunderink 4–5, 10, 13–14 Chris Amon 12 32 13 33 Roelof Wunderink 12 Frank Williams Racing Cars Williams Ambrozium H7 Racing Williams Ford FWFW04 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 20 Arturo Merzario 1–6 Damien Magee 7 Ian Scheckter 8 François Migault 9 Ian Ashley 11 Jo Vonlanthen 12 Renzo Zorzi 13 Lella Lombardi 14 21 Ian Scheckter 7 Jacques Laffite 1–3, 5–6, 8–14 Tony Brise 4 Embassy Racing with Graham Hill Lola Ford T370T371 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 22 Graham Hill 1–3 23 Rolf Stommelen 1–3 Hill Ford GH1 22 4, 12–13 François Migault 6 Vern Schuppan 7 Alan Jones 8–11 23 François Migault 4 Graham Hill 5 Tony Brise 6–14 Hesketh Racing Warsteiner Brewery Polar Caravans Hesketh Ford 308308B308C Ford Cosworth DFV 3.0 V8 24 James Hunt Барлық кезеңдер 25 Torsten Palm 5 Harald Ertl 11 Brett Lunger 12–14 32 Torsten Palm 7 Harald Ertl 12 34 13 Custom Made Harry Stiller Racing Hesketh Ford 308B Ford Cosworth DFV 3.0 V8 25 Alan Jones 4 26 5–7 Vel's Parnelli Jones Racing Parnelli Ford VPJ4 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 27 Mario Andretti 1–5, 7, 9–14 First National City Bank Team March Ford 751 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 28 Mark Donohue 10–12 Penske Ford PC1 1–9 John Watson 14 Oreste Berta Berta Ford F1 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 29 Nestor García Veiga 1–2 Copersucar Fittipaldi Fittipaldi Ford FD01FD02FD03 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 30 Wilson Fittipaldi 1–12, 14 Arturo Merzario 13 Lucky Strike Racing McLaren Ford M23 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 31 Dave Charlton 3 Lexington Racing Tyrrell Ford 007 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 32 Ian Scheckter 3 Pinch Plant (Ltd) Lyncar Ford 006 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 32 John Nicholson 10 Team Gunston Lotus Ford 72E Ford Cosworth DFV 3.0 V8 33 Eddie Keizan 3 34 Guy Tunmer 3 Citizen Maki F1 Citizen Maki Engineering Citizen Maki F1 TeamMaki FordF101CFord Cosworth DFV 3.0 V8 35 Dave Walker6 7 Hiroshi Fushida 8, 10 Tony Trimmer 11–13
Команда мен жүргізушілердің ауысуы
Уильямс Изо мен Марлбородан қолдауын жоғалтып, алғаш рет өз атымен екі машинамен жарысқа шықты. 1972 және 1973 жылғы F1 маусымдарында Брабхам командасы үшін жүргізген Уилсон Фиттипальди осы маусымға өз командасы және шассиімен қатысты. Ол машинаны өзі басқарды және жыл бойы машинаның екі жаңа жетістігін іске қосты. Денни Хулм 1974 жылғы F1 маусымының соңында карьерасын аяқтады. McLaren командасының соңғы екі жарысында қатысқан Джохен Масс командамен толық маусымға келісім жасады. March Лелла Ломбардимен келісім шартқа отырды. Ол 1958 жылғы F1 маусымында жарысқа қатысқан Мария Тереза де Филиппистен кейін F1 жарысына іліккен алғашқы әйел теңдесіз. Джон Уотсон 1974 жылы жеке Брабхам машинасымен барлық жарыстарға қатысқаннан кейін Surtees командасымен келісім шартқа отырды.
Маусым ортасындағы өзгерістер
Екі жарыстан кейін Боб Эванс Майк Уайлдсты BRM командасында ауыстырды, ал Джеки Иккс маусымның ортасында Lotus командасынан кетіп қалды. Грэм Хиллге тиесілі Embassy Racing командасы алғашқы үш жарысқа Lola шассиімен, содан кейін өздерінің алғашқы Hill шассиімен қатысты. Бірақ, ең басты айырмашылық – олардың дизайнерін жұмысқа алуы және содан кейін шассиге ат қоюы болды. Ensign командасы маусымның басында жарыстарға қатыспады, бірақ голландтық пилоттар дуэті – Ролоф Вундерінк және Гис ван Леннеппен, голландтық HB Bewaking қауіпсіздік компаниясының демеушілігімен қайта оралды. Джон Николсон 1973 және 1974 жылдары Lyncar 005 машинасымен Ұлыбритания Формула Атлантика чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін, 1975 жылғы Ұлыбритания Гран-приінде Lyncar компаниясы тапсырыс берген F1 шассиімен дебют жасады. Ол 1974 жылғы F1 маусымында да осыны жасауға тырысты, бірақ сол жолы біліктілікке өте алмады. Shadow командасы екі жарыста Matra V12 қозғалтқышын сынақтан өткізді, бірақ Жан-Пьер Жариер екі рет те жарыстан шығып қалды. Америкалық Марк Донохью тамыз айында Австрия Гран-приіне дайындық кезінде апатқа ұшырап, екі күннен кейін қайтыс болды. Джон Уотсон Surtees командасынан босатылып, Penske командасына өтті және 1976 жылы американдық командада қалды. 1974 жылдың соңында Крис Амон өз командасын таратып, BRM үшін екі жарысқа қатысты. Ол 1975 жылғы маусымның соңында Ensign командасымен F1-ге қайта оралды.
Күнтізбелік өзгерістер
Испания Гран-приі екі трасса арасындағы кезекті ұйымдастыру келісіміне сәйкес Жарамадан Монжуикке көшірілді. Сол сияқты, Франция Гран-приі Дижон-Пренуадан Пол Рикард трассасына, ал Ұлыбритания Гран-приі Брэндс-Хэтчтен Сильверстоунға ауыстырылды. Бельгия Гран-приі мен Монако Гран-приі күнтізбеде орын алмастырып, Монако кезеңі Бельгия Гран-приінен кейін өтті. Канада Гран-приі бастапқыда 1975 жылы соңғы екінші жарыс ретінде жоспарланған, бірақ Формула-1 конструкторлар қауымдастығы мен Моспорт паркі арасындағы төлемдерге байланысты туған ұсақ даудың нәтижесінде жойылды.