Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1932 жылғы фильм
1932 film
"Қызыл бас әйел" – 1932 жылғы американдық комедиялық романтикалық фильм, Metro Goldwyn Mayer компаниясымен түсірілген. Ол Кэтрин Бруштың 1931 жылғы сол аттас романы мен Анита Лустың сценарийі негізінде жасалған. Режиссерлігін Джек Конвей жүзеге асырған. Басты рөлде Жан Харлоу – әлеуметтік жағдайын жақсарту үшін сексті пайдаланатын әйел бейнесінде. Фильм барысында Харлоудың кейіпкері үйленуді бұзады, бірнеше махаббат өріп, некеге дейін қатынасқа түседі және бір адамды өлтіруге әрекеттендіреді.
Red Headed Woman is a 1932 American pre Code romantic comedy film, produced by Metro Goldwyn Mayer, based on the 1931 novel of the same name by Katharine Brush, and a screenplay by Anita Loos. It was directed by Jack Conway and stars Jean Harlow as a woman who uses sex to advance her social position. During the course of the film, Harlow's character breaks up a marriage, has multiple affairs, has premarital sex, and attempts to kill a man.
Сюжет
Лилиан "Лил" Эндрюс (Жан Харлоу) – Огайо штатында тұратын, өзін жақсарту үшін барлық мүмкіндікті пайдаланатын жас әйел. Ол бай жұмыс берушісі Уильям "Билл" Лежендре (Честер Моррис) жүрегін жаулап алып, оның сүйікті әйелі Иренмен (Лейла Хаймс) некесін ажыратып жібереді. Ирен ойын қайта қарастырып, Биллмен қайта табысуға тырысады, бірақ ол Лилге үйленгенін естіп алады. Алайда, Лилдің төменгі топтан шыққандығы мен отбасын қиратқандығы үшін жоғары қоғам оны сырттай қарайды, тіпті Биллдің әкесі Уилл Лежендре аға (Льюис Стоун) да оны қабылдамайды. Бүкіл елге танымал көмір кәсіпкері және Лежендер компаниясының маңызды тапсырыс берушісі Шарль Б. Гэрст (Генри Стивенсон) қалаға келгенде, Лил өзінің жоғары әлеуметтік шеңберге енуге мүмкіндік алғанын сезінеді. Ол Шарльзды азғырып, өзінің үйінде кеш өткізуге шантаж жасайды, ешкім оның ықпалына басып кірмейтініне сенімді. Бұл Лил үшін үлкен жеңіс сияқты көрінеді, бірақ оның шаштараз досы және жақын адамы Салли (Уна Меркель) барлық қонақтар Иренге (көшенің ар жағында тұратын) арналған құпия кештің өтуі үшін ертерек кеткенін айтады. Ол күйеуінен уақытша айырылысатынын білдірсе де, Нью-Йоркке көшіп кетуге шешім қабылдайды. Уилл аға Гэрсттің үйінен Лилдің орамалын табады және оның не істегенін дұрыс болжайды. Ол ұлына дәлелдерін көрсетеді, ол Лилді қадағалау үшін жеке детективтерді жалдайды. Олар Лилдің Шарльзбен және оның сүйкімді француз шофері Альбертпен (Шарльз Бойер) бір емес, екі рет қарым-қатынас жасағанын анықтайды. Билл Шарльзге оны кінәлі ететін суреттерді көрсетеді. Лил Шарльздің оның хиянаткер екенін білгенде, Биллге қайта оралады, бірақ оны Иренмен бірге көреді. Ашуға еріксіз беріліп, ол оны атып жаралайды, бірақ ол аман қалады және оны әрекет жасауға тырысқандықтан айыптамайды. Алайда, ол одан ажырасып, Иренге қайта үйленеді. Екі жылдан кейін ол оны Париждің ат жарыс жолында, қарт французбен бірге қайтадан көреді. Ол Иреннің көзілдірігін жасырып қояды. Соңғы сахнада Лил мен оның қарт серігі Альберт басқаратын лимузинге отырады.
Lillian "Lil" Andrews (Jean Harlow) is a young woman, living in Ohio, who will do anything to improve herself. She seduces her wealthy boss William "Bill" Legendre Jr. (Chester Morris) and cleverly breaks up his marriage with his loving wife Irene (Leila Hyams). Irene reconsiders and tries to reconcile with Bill, only to find he has married Lil the previous day. However, Lil finds herself shunned by high society, including Bill's father, Will Legendre, Sr. (Lewis Stone), because of her lower class origins and homewrecking. When Charles B. Gaerste (Henry Stephenson), a nationally known coal tycoon and the main customer of the Legendres' company, visits the city, Lil thinks she has found a way to force her way into the highest social circles. She seduces Charles, then blackmails him into throwing a party at her mansion, knowing that no one would dare offend him by not showing up. It seems a social coup for Lil, until her hairdresser friend and confidante Sally (Una Merkel) points out that all the guests have left early to attend a surprise party for Irene (who lives across the street). Humiliated, she decides to move to New York City, even if it means a temporary separation from her husband. Will Sr. finds Lil's handkerchief at Gaerste's place and correctly guesses what Lil has done. He shows his evidence to his son, who hires detectives to watch Lil. They find that she is conducting not one, but two affairs, with Charles and his handsome French chauffeur Albert (Charles Boyer). Bill shows Charles damning photographs. When Lil learns that Charles has found out about her, she returns to Bill, only to find him with Irene. Furious, she shoots him, but he survives and refuses to have her charged with attempted murder. However, he does divorce her, and remarries Irene. Two years later, he sees her again, at a racetrack in Paris, in the company of an aged Frenchman. He discreetly hides Irene's binoculars. In the final scene, Lil and her elderly companion get into a limousine driven by Albert.
Өндіріс
Фильмнің түсірілуі бастапқыда қиындықтарға толы болды. Ф. Скотт Фицджеральд пен Марсель де Сано Кэтрин Бруштың 1931 жылғы романынан сценарий жасау үшін алғашқыда шақырылды. Фицджеральд MGM-нің аптасына 750 доллар төлеу ұсынысын бастапқыда қабылдамады, себебі бұл сома оны қанағаттандырмады; алайда, продюсер Ирвинг Тальберг Фицджеральдтың атын жобаға қосу үшін соманы 1200 долларға дейін көтерді. Фицджеральд де Саномен бірге жұмыс істеуге қарсылық білдіріп, жеке жұмыс істеуін талап етті, бірақ ол оған келісуге мәжбүр болды. Екеуі тез арада келіспей кетті, бірақ бес апта ішінде сценарийді аяқтады. Бірақ, барлық күш-жігерге қарамастан, Тальберг Фицджеральд пен де Саноның түпнұсқа әңгімесі мен сценарийдің алғашқы нұсқасы тым ауыр екеніне алаңдады және оны қайта жазуды Анита Лоуске тапсырды, оған көңіл көтеріп, ойыншыл және комедиялық элементтері көп нәрсені ұсынуды бұйырды. Содан кейін MGM Анита Лоусты жалдады, ол 1932 жылдың қаңтар және ақпан айлары аралығында сценарийдің шикі және қайта қарастырылған нұсқаларын аяқтады. (Екі сценарий де қазіргі уақытта Йель университетінің Бейнке сирек кітаптар мен қолжазбалар кітапханасында сақтаулы.) "Қызыл шашты әйел" фильмі Калифорния штатының Калвер-Ситидегі MGM студиясында түсірілді. MGM-нің "Ағылшын үйі" және "Нью-Йорк көшесі" – екеуі де 2-ші учаскеде орналасқан – өндірістің негізгі түсірілім алаңдары болды. Харлоуды таңдамас бұрын, MGM Клара Боуды Лилиан Эндрюс рөліне қарастырды, ол бастапқыда рөлге келіскен, бірақ студия талап еткен "келешек қызметтер" шартына қарсылық білдірді. Screenland журналы (маусым, 1932) (60-бет) Колин Мурдың да рөлге үміткер болғанын атап өтті. Алайда, Motion Picture журналының 1932 жылғы 12 сәуірдегі санында (11-бет) Жан Харлоудың "Grand Hotel" фильмінің премьерасында қызыл, "тициан шашымен" көрінгенін және ол фильмнің түсіріліміне қатысқан болуы мүмкін екенін хабарлады. 1932 жылдың мамыр айында "The Hollywood Times" газетінің "Modern Screen" бағаны осы күдіктерді растады: "MGM-нің "Қызыл шашты әйел" рөліне кім ие болады деп ойлайсыз? Одан басқа, әйгілі платина шашты Жан Харлоу. Олар фильмге жаңа атау беруі керек, немесе Жанның сұлу шашы үшін өте үлкен қызыл хенна бөтелкесі керек болады." Фильмнің ашылу сахнасында Харлоу кейіпкерінің шашы қызыл түске боялған көрінеді. Фильмнің алғашқы диалогы: "Енді мырзалар сары шашты әйелдерді жақсы көреді ме? Ха!" Шындығында, бұл фильм Жан Харлоудың Говард Хьюзбен араздықтан кейін бірнеше айға Голливудтан кеткеннен кейінгі алғашқы фильмі болды, деп Screenland журналы хабарлады. Жан Харлоудың күйеуі Пол Берн фильмнің өндіріс жетекшісі болды, бірақ титрде көрсетілмеді. Фильмнің шығуына дейін продюсер Тальберг цензураның мақұлдауын алу үшін Уилл Хейс кеңсесімен жұмыс істеді. Әсіресе, Харлоудың жартылай жалаңаш немесе жыныстық қылықтар жасаған бірнеше көріністері алаңдатады. Тальберг ақырында 17 сахнаны қысқартуға келісті. Осыған қарамастан, фильмге кинотеатр иелерінен бірқатар шағымдар келіп түсті.
The film proved difficult from its inception. F. Scott Fitzgerald and Marcel de Sano were originally hired to collaborate on creating a script adapted from Katherine Brush's 1931 novel. Fitzgerald initially turned down MGM's offer as their offer of $750 per week was not satisfactory; producer Irving Thalberg, however, raised the sum to $1,200 since he wanted Fitzgerald's name on the project. Fitzgerald then objected to working with de Sano, insisting that he work alone, but he was forced to comply. The two quickly experienced a falling out, but still finished the script in five weeks. Despite all this effort, however, Thalberg was concerned that the original story and the first draft of a script by Fitzgerald and de Sano was too serious, and offered the job of rewriting it to Anita Loos, instructing her to provide something that was more fun and playful and with a greater emphasis on comedy. MGM then hired Anita Loos, who completed rough and revised drafts of the script between January and February 1932. (Both scripts are currently owned by Yale University at The Beinecke Rare Book & Manuscript Library.) Red Headed Woman was filmed at MGM Studios in Culver City, California. MGM's "English House" and "New York Street" backlots – both located in Lot 2 – were primary filming locations for the production. Before casting Harlow, MGM considered casting Clara Bow as Lillian Andrews, who originally agreed to take the part but objected to the "future services" option demanded by the studio. Screenland (June 1932) (pg.60) also noted that Colleen Moore was considered for the part. In its April 12, 1932 issues, however, Motion Picture magazine (pg.11) reported seeing Jean Harlow at the premiere of the film Grand Hotel sporting red, "titian hair", suggesting she was involved in the production. The "Modern Screen" gossip column in The Hollywood Times confirmed these suspicions in May 1932 stating: "Guess who is going to be MGM's 'Red Headed Woman'? No other than that famous platinum blonde, Jean Harlow. They will either have to get a new title for the picture, or a very large bottle of very extra red henna for Jean's crowning glory." The opening scene of the film shows Harlow's character getting her hair dyed red. The film's first line of dialogue is "So gentlemen prefer blondes, do they? Ha!" The film, in fact, was Jean Harlow's first film after having left Hollywood for a few months following a fall out with Howard Hughes, as reported by Screenland. Although uncredited, Jean Harlow's husband Paul Bern was the film's production supervisor. Prior to the film's release, producer Thalberg worked with the Will Hays Office to shore up the censor's approval. Of particular concern were several scenes in which Harlow was partially undressed or making obvious sexual advances. Thalberg eventually agreed to seventeen cuts. Despite this fact, the film still received a number of complaints from cinema patrons.
Қабылдау
"Қызыл шашты әйел" фильміне сын-тексерулердің көп бөлігі өте жағымды болды. "Motion Picture Herald" журналынан Маккарти былай деп жазды: "Адамды қызықтыратын, тартымды диалогтармен, күлкілі, "Қызыл шашты әйел" фильмінде жарылысқа ұшырауы мүмкін, бірақ сіздің тәжірибеңіз бен шеберлігіңізбен дұрыс басқарсаңыз, ол керемет ойын-сауыққа айналады". 1932 жылдың қыркүйек айындағы "Screenland" журналы да фильмге жарқын баға беріп, былай деп жазды: "Фильм [Қызыл шашты әйел] Кэтрин Бруштің романына негізделген, Анита Лоустың сатирикалық түзетулерімен жақсартылған. Ол блондиндерден жалыққандықтан, қызыл шашты әйелдерге лайықты құрмет көрсетеді. Тамаша көңіл көтеру үшін қараңыз. Жан бұл рөлді осылай шебер ойнайды, сіз осы батыл қызыл шашты әйелді ұнатпауға мүмкіндік жоқ". Осы рецензиямен бірге "Screenland" "Қызыл шашты әйелді" айдың үздік алты фильміне қосып, Харлоудың ойынын "айдың он ең жақсы рөлінің" бірі деп атады (1932 жылдың қыркүйегі, 356–357 беттер). "Қызыл шашты әйел" Францияда "La Belle Aux Cheveux Roux" және Испанияда "La Pelirroja" деген атпен көрсетілді. Испан тіліндегі "Cine Mundial" журналының (1932 жылдың қыркүйегі, 585-бет) тілшісі Заррага былай деп жазды: "Қызыл шашты әйел жеңіске ие болуға тағайындалған. Харлоу қадам-қадаммен жетістікке жетті, оның сәттілігінің құпиясы оның мүсіндік сұлулығында немесе оның әйгілі платина шаштарында емес, ең бастысы – оның ерекше, құмарлықпен сүйісу әдісінде болды". Бұл фильм Ұлыбританияда көрсетілуіне тыйым салынды.
Critical response to Red Headed Woman was overwhelmingly positive. McCarthy of the Motion Picture Herald wrote: "Sexy, racy, bristling with snappy dialogue, funny, [Red Headed Woman] is loaded with dynamite that can be dynamic entertainment, or an explosion of objections unless you handle it properly and with all the finesse and ability that your showmanship experience commands." The September 1932 edition of Screenland also gave the film a glowing review, writing: "The film [Red Headed Woman] follows Katherine Brush's novel with satirical improvements by Anita Loos, who, fed up with blondes, gives red headed women their due See this for sheer amusement. Jean plays a mean part so cleverly that you can't help liking this wild red headed woman." Along with this review, Screenland chose Red Headed Woman as one of the six best pictures of the month and named Harlow's performance "one of the ten best portrayals of the month." (September 1932, pp. 356–357). Red Headed Woman opened in France as La Belle Aux Cheveux Roux and in Spain as La Pelirroja. Zárraga, a reporter for Cine Mundial, (September 1932, p. 585), a Spanish language magazine, wrote: "Red Headed Woman was predestined to triumph. Step by step [Harlow] succeeded, and the secret of her success was not precisely in her statuary beauty, nor in her famous platinum colored hair: it was, above all, in her disturbing way of kissing " The film was banned in the United Kingdom.