Кіріспе

1958 жылғы фильм

"Bonjour Tristesse" ("Қайырлы сауда, қайғы" деген мағынадағы француз тілінде) – 1958 жылы түсірілген британдық-американдық Technicolor фильмі, CinemaScope форматында. Режиссері және продюсері Отто Премингер, сценарий авторы Артур Лорентс, ал негізінде Франсуаза Саганның осы аттас романы жатыр. Фильмде Дебора Керр, Дэвид Нивен, Жан Себерг, Милен Демонжо, Джеффри Хорн, сондай-ақ Джульет Греко, Уолтер Чиари, Мартита Хант және Роланд Калвер ойнаған. Оны Columbia Pictures компаниясы көрсеткен. Бұл фильмде түсті және қара-ақ түсірілген кадрлар кездеседі, бұл 1950-ші жылдарға тән емес, бірақ үнсіз фильмдерде және алғашқы дыбысты фильмдерде жиі қолданылатын тәсіл.

Сюжет

Сесиль – бай, еркіндікке құштар, ерекше жас әйел. Ол әкесі Реймондты қатты жақсы көреді (және ол да оны қатты жақсы көреді), бірақ оны қызықтыратын жігіттер мен олардың әрекеттерінен жалыққан. "Bonjour Tristesse" әні орындалғанда билегенде, ол бір жыл бұрын, 17 жасында Францияның Ривьерасында болған оқиғадан кейін қайта бақытты бола ала ма деп ойлайды. Фильмнің қалған бөлігі сол жазғы оқиғаларды флэшбек арқылы көрсетеді. Сесиль мен Реймонд Ривьерада демалыс күйінде, ал Реймондтың соңғы сүйіктісі – Эльза, жеңілтек, беткей, мақтанқор әйел. Сесиль тағы бір демалыс шегуші, құпиялы, бірақ тартымды жас заңгер Филиппен танысады, және олар бірден ұнасып қалады. Бір күні кешке Реймонд Анннан хат алады, ол ересек әйел, киім дизайнері және Реймондтың қайтыс болған әйелінің досы, виллада тұрады. Анн мен Реймонд жақындасады, бірақ Сесиль Аннның олар әкесімен бірге өткізген тәртіпсіз өмір салтын өзгертуге тырысатынын сезеді. Аннға адал болуге уәде берсе де, Реймонд плейбойлық өмірінен бас тарта алмайды. Реймондтың жас және жеңілтек сүйіктісі Эльзаның көмегімен Сесиль Аннмен арадағы қарым-қатынасты бұзуға бар күшін салады. Қызының жек көруі мен әкесінің бейшаралығы Аннның трагедиялық соңына әкеледі.

Сыни қабылдау

Фильм сол кезде сыншылар тарапынан әлсіз пікірге ие болды. BFI-нің ай сайынғы кино бюллетені былай деп жазды: "Ең жақсы орындау Дэвид Нивендікі; ол өзінің рөліне жазу ешқашан жетпеген қайғылы лездік береді. Жан Себерг, рөлді сомдаудың орнына сөйлейтіндей көрінеді, ең тиімсіз орындауды көрсетеді. "Bonjour Tristesse" – бұл әдемі, мұздай суық, эмоциялардың жасалма шаруасы, толығымен жасанды және соңында шаршатады". Басқалар оны көбірек ұнатып, күтпеген жанкүйерлері де болды. Франсуа Трюффо Себергті "Еуропадағы ең жақсы актриса" деп сипаттады. Жан-Люк Годар былай деді: "Жан Себергтің ("Тізімде жоқ") рөлі оның "Bonjour Tristesse" фильміндегі рөлінің жалғасы болды, мен Премингердің фильмінің соңғы кадрларын алып, "Үш жыл өткен соң" деген тітрмен бастауға болатын едім". 2012 жылы The Guardian газетінде бұл фильм "Голливудтың алтын ғасырының үлгісі" деп сипатталды, ал оның әйгілі қатал режиссері мен жұлдызы қайта ашылуға лайық. Стенли Кауффман "Bonjour Tristesse" фильмін көңілсіз деп сипаттады. Rotten Tomatoes сайтында фильмге 24 сыншының пікірі бойынша 88% мақұлдау көрсетілген. Time Out New York журналының сыншысы Кит Улих былай деп жазды: "Режиссер CinemaScope кең көрінісін және керемет, клиникалық мизансценаға көз тастауын қуанақтап сынаудың орнына, салмақты зерттеу үшін пайдаланады. Актерлік құрам тұтастай алғанда үлгілі. Нивен мен Керр экрандағы өздерінің бейнелерін – тиісінше, "жаман жігіт" және "изгі қызды" – өткір сатиралайды, бірақ ең терең әсерді Себерг қалдырады".

Қызықты деректер

Милен Демонжо 2015 жылы түсірілген сұхбатында: "Дэвид Нивен лорд сияқты еді, ол Дирк Богарде сияқты керемет актерлердің бірі болды, олардың сыны, сәні мен юморы мол еді. Дэвидтің бір рет ғана ашуланғанын көрдім. Премингер оны күніне босатып жіберген, бірақ кейін оны қайта шақырып алды. Мен оған: "Сіз оны босатып жібердіңіз, ол Деувиллге казинода ойнауға кетті" дедім. Сондықтан біз тікұшақ жалдап, оны дереу әкеліп алдық. Екі сағаттан соң ол ашумен қайтып келді. Сол кезде Дэвидтің британдық тайсалмайтын мінезін, әдептілігі мен класын жоғалтқанын көрдім. Бұл патшайымдық еді. [Күлді]".