Дэвид Кейгилл – жаңазеландиялық саяхатшы, 1978-1996 жж. Парламент мүшесі, қаржы министрі болған. «Рогерномиканы» қолдады. Өмірі мен саяси жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия саясаткері
New Zealand politician
Дэвид Фрэнсис Кейгилл (15 қараша 1948 жылы туған) – Жаңа Зеландияның бұрынғы саясаткері. Кейгилл Крайстчерч қаласында туып өскен. Ол 1971 жылы 22 жасында Крайстчерч қалалық кеңесінің ең жас мүшесі болып саясатқа қадам басты. 1978 жылдан 1996 жылға дейін Парламент депутаты (Парламент мүшесі) болды, Еңбек партиясын ұсынды. «Рогерномиканы» қолдаушы, 1988 жылдан 1990 жылға дейін Қаржы министрі қызметін атқарды. 2010 жылдан 2019 жылға дейін Environment Canterbury ұйымындағы үкімет тағайындаған комиссарлардың бірі болды.
David Francis Caygill (born 15 November 1948) is a former New Zealand politician. Caygill was born and raised in Christchurch. He entered politics in 1971 as Christchurch's youngest city councillor at the age of 22. He served as a Member of Parliament (MP) from 1978 to 1996, representing the Labour Party. A supporter of Rogernomics, he served as Minister of Finance between 1988 and 1990. From 2010 to 2019, he was one of the government appointed commissioners at Environment Canterbury.
Жас шағы мен отбасы
Кейгилл 1948 жылдың 15 қарашасында Крайстчерч қаласында Гвинет Мэри Кейгиллдің (қызметтік аты Харрис) және Брюс Аллот Кейгиллдің ұлы болып дүниеге келді. Ол Санкт-Олбанс бастауыш мектебінде және Крайстчерч ұлдар гимназиясында білім алды, содан кейін Кентербери университетінде оқып, 1971 жылы өнер бакалавры, ал 1974 жылы заң бакалавры дәрежесін алды.
Caygill was born in Christchurch on 15 November 1948, the son of Gwyneth Mary Caygill (née Harris) and Bruce Allot Caygill. He was educated at St Albans Primary School and Christchurch Boys' High School, and then studied at the University of Canterbury, graduating Bachelor of Arts in 1971 and Bachelor of Laws in 1974. which Labour opposed.
Жергілікті орган саясаты
Невилл Пикерингтің ықпалымен Кейгилл 1971 жылы Крайстчерч қалалық кеңесіне сайлауға қатысып, жеңіске жетті және 1980 жылға дейін қызмет етті. 1974 жылғы 29 сәуірде ол бес күнге қаланың ең жас әкім міндетін атқарушысы болды. Ол кеңестің кадрлық және қоғамдық қызметтер комитетінің төрағасы болды. 1977 жылдан 1980 жылға дейін Кентербери аймақтық жоспарлау органының мүшесі болды және осы органның ауа ластану комитетіне төрағалық етті. Сонымен қатар, ол Крайстчерч политехникалық институтының кеңес мүшесі де болды.
Upon the urging of Neville Pickering, Caygill successfully ran for the Christchurch City Council in 1971, and served until 1980. On 29 April 1974, he became the city's youngest ever acting Mayor for a period of five days. He was chair of the council's staff and community services committee. From 1977 to 1980 he was a member of the Canterbury Regional Planning Authority and was chairman of the Authority's air pollution committee. He was also a council member of Christchurch Polytechnic.
Парламент мүшесі
Кейгилл алғаш рет 1978 жылғы жалпы сайлауда Сент-Олбанс сайлау округінен парламент депутаты болып сайланды. Ол алты мерзім бойы қызмет етті. 1981 жылдың наурыз айында оның жауапкершіліктері өзгертіліп, оның орнына Жергілікті өзін-өзі басқару министрінің көлеңкелі кабинетіне тағайындалды. 1982 жылдың ақпанында оның міндеттері тағы да өзгерді және ол Энергетика министрінің көлеңкелі кабинетіне тағайындалды. Дэвид Лэндж Роулингтің орнына көшкеннен кейін, 1983 жылдың наурыз айында Кейгилл Сауда және өнеркәсіп министрінің көлеңкелі кабинетіне тағайындалды.
Caygill was first elected to Parliament at the 1978 general election as MP for the Christchurch electorate of St Albans. He served for six terms. In March 1981 he had his responsibilities switched and was instead appointed Shadow Minister of Local Government. His duties changed again in February 1982 and he became Shadow Minister of Energy. When David Lange replaced Rowling leader he appointed Caygill as Shadow Minister of Trade and Industry in March 1983.
Ланге қызметі (19841989)
1984 жылғы сайлаудан кейін Төртінші лейбористік үкімет құрылғанда, Кейгилл өзін даулы қаржы министрі Роджер Дугласпен біріктірді. Дуглас, Кейгилл және Ричард Преббл бірге «Қаржылық Үштік» деп аталды және лейбористік үкімет жүргізген экономикалық реформалардың көп бөлігіне жауапты болды. Еркін нарықтық экономикалық теорияға негізделген «Rogernomics» реформалары көптеген дәстүрлі лейбористердің тарапынан қолдау таппады, бірақ Кейгилл Дуглас пен Пребблге бағытталған сынның ең ауыр соққыларынан құтылуға тырысты. 1994 жылы олар ACT Жаңа Зеландия саяси партиясының негізін қалаушы мүшелері болғанда, Кейгилл оларға қосылмауды жөн көрді. Жаңа премьер-министр Дэвид Ланге Кейгиллді 1984 жылғы 26 шілдеде сауда және өнеркәсіп министрі, сондай-ақ ұлттық даму министрі етіп тағайындады. Үкімет Жаңа Зеландия экономикасын ашып, либералдастырды, бұл Кейгиллдің ведомстволарына елеулі әсер етті. 1986 жылдың басында 340 тауарға импорттық бақылау алынып тасталды және көптеген тауарлар бойынша жеңілдіктер жасалды, осы тауарлардың құны мен мөлшеріне қатысты импорт шектеулері жойылды. 1987 жылғы тарифтер жөніндегі жұмыс тобының есебі жарияланғаннан кейін Кейгилл төрт жыл ішінде бес кезеңдік бағдарлама бойынша өнеркәсіптік жоспарларға жатпайтын тауарларға тарифтер төмендетілетінін мәлімдеді. Жаңа Зеландия бұрын жоғары қорғалған экономика болған, бірақ төмендетілген тарифтік ортаға және протекционизмнің азаюына көшті. 1987 жылы лейбористер қайта сайланғаннан кейін ол денсаулық сақтау министрі болып тағайындалды. Денсаулық сақтау министрі ретінде ол Гиббс есебінің дәстүрлі көзқарасын қабылдамады, ол бәсекеге негізделген ауруханалық қызмет құруға бағытталған.
When the Fourth Labour Government was formed after the 1984 elections, Caygill aligned himself with Roger Douglas, the controversial Minister of Finance. Douglas, Caygill, and Richard Prebble were together dubbed "the Treasury Troika", and were responsible for most of the economic reform undertaken by the Labour government. The "Rogernomics" reforms, which were based on free market economic theory, were unpopular with many traditional Labour supporters, but Caygill managed to avoid the worst of the condemnation directed towards Douglas and Prebble. When the two became founding members of the ACT New Zealand political party in 1994, Caygill chose not to join them. Caygill was appointed by the new Prime Minister, David Lange, as Minister of Trade and Industry, and Minister of National Development, on 26 July 1984. The government opened up and liberalised the New Zealand economy and Caygill's portfolios were heavily affected. In early 1986 import controls were lifted on 340 products and relaxed on many others, removing the restrictions on the value or quantity of these goods which may be imported. Following the release of a 1987 report from a working group on tariffs, Caygill announced that tariffs on goods not subject to industry plans would be reduced in a five step programme over four years. New Zealand had been a highly protected economy but transitioned to a lower tariff environment with reduced protectionism. In 1987, after Labour had been re elected, he was appointed Minister of Health. As health minister he rejected the orthodoxy of the Gibbs report, which sought to create a more competition oriented hospital service.
Қаржы министрі (1988-1990)
Дугласты премьер-министр Ланге жұмыстан шығарған кезде, оның орнына Кейгилл қаржы министрі болып тағайындалды. Ланге өзі отставкаға кеткеннен кейін, Кейгилл Джеффри Палмер мен Майк Мурдың басшылығымен лауазымын сақтап қалды, Лангтің қысқа мерзімдік ізбасарлары ретінде. Қаржы министрі ретінде ол «инфляцияны басу» мақсатындағы Резервтік банк заңын қабылдады. 1989 жылы Ланге премьер-министрліктен кеткен кезде, Кейгилл премьер-министрлікке кандидат болудан бас тартып, бұл «өте жаман жұмыс» екенін және ол қаржы министрі ретіндегі қазіргі қызметінен ләззат алатынын айтты. Кейгилл үкіметтің жекешелендіру бағдарламасын, әсіресе Жаңа Зеландия банкін сатуды ықылассыз қолдады. Жекешелендіруді саяси жауапкершілік деп есептеген ол, 14 миллиард долларлық мемлекеттік қарызды төлеу үшін бұл қажет деп санап, оған берік болды. 1991 жылдың желтоқсанында Кейгиллдің орнын қаржы жөніндегі өкіл ретінде Майкл Каллен басты, ол экономикалық саясатында көбірек шаралы болды. Кейгилл Лейбористік партиядағы жоғары лауазымын сақтап, оның орнына Әділет және Энергетика министрінің көлеңкелік кабинетіне тағайындалды. 1993 жылғы сайлауда Лейбористік партияның тартысты жеңілісінен кейін Хелен Кларк партия басшылығын жеңіп алды. Сонымен бірге, Кейгилл оны 23-21 дауыспен жеңіп, оның орынбасары болды. Ол сер Джеффри Палмерді өзінің орынбасарлығына үлгі етіп алды. 1995 жылдың маусымында Лейборист депутаты Маргарет Остин Лейбористік партиядан шығып, «Біріккен Жаңа Зеландия» партиясын құрғаннан кейін, Кейгилл оны Білім беру министрінің көлеңкелік кабинетінде алмастырды. Ол 1996 жылғы сайлауға дейін Кларкты Фил Гоффтың пайдасына партия басшылығынан ығыстыруға тырысты. Парламенттік мерзім ішінде Кейгилл саясаттан зейнетке шығуды жеке ойластырып жүрген. 7 маусымда ол Кларкқа сайлауда қатыспау туралы шешім қабылдағанын хабарлады. Кейгилл 1996 жылдың 11 маусымында зейнетке шығуын жариялады, содан кейін Каллен қарсылықсыз оның орынбасары болып сайланды. Ол оның жұмыстан кетуіне ешқандай қысым болмағанын, бірақ бұл Лейбористік партияның қиындықтарына «шешім» табуға көмектеседі деп үміттенедінін айтты. 1996 жылғы сайлауда Кейгилл Парламенттен зейнеткерлікке шықты.
When Douglas was fired by Prime Minister Lange, Caygill was appointed Minister of Finance in his place. After Lange himself had resigned, Caygill retained his position under both Geoffrey Palmer and Mike Moore, Lange's short lived successors as Prime Minister. As finance minister he passed the "inflation busting" Reserve Bank Act. When Lange resigned as Prime Minister in 1989, Caygill ruled out standing for Prime Minister saying it was "an appalling job" and that he was enjoying his current role as Finance Minister. Caygill was a reluctant supporter of the Government's privatisation programme, particularly selling the Bank of New Zealand. Thinking privatisation a political liability, he remained committed to it believing it necessary to pay back $14 billion of public debt. In December 1991 Caygill was replaced as finance spokesperson by Michael Cullen, who was more moderate in his economic policies. Caygill continued to hold a senior position in the Labour Party and was instead appointed Shadow Minister of Justice and Energy. After Labour's narrow defeat at the 1993 election, Helen Clark won the leadership of the party. At the same time Caygill replaced her as deputy leader defeating Cullen by the narrow margin of 23 votes to 21. He cited Sir Geoffrey Palmer as a role model for his deputy leadership. In June 1995 after Labour MP Margaret Austin defected from Labour to form a new party, United New Zealand, Caygill replaced her as Shadow Minister of Education. He supported Clark in an attempt to oust her as leader in favour of frontbencher Phil Goff in the lead up to the 1996 election. Over the course of the parliamentary term Caygill had been privately contemplating retiring from politics. On 7 June he informed Clark that he had decided to stand down at the election. Caygill announced his retirement on 11 June 1996 to a surprised caucus, after which Cullen was elected as his successor as deputy leader unopposed. He said there had been no pressure on him to quit but hoped it would provide the "circuit breaker" to Labour's troubles. At the 1996 election, Caygill retired from Parliament.
Саясаттың кейінгі өмірі
Саясаттан кеткеннен кейін Кейгилл бастапқы кәсібіне – құқық саласына қайта оралды. Бірнеше жыл бойы ол Buddle Findlay заң фирмасының серіктесі болды. Ол сонымен қатар бірқатар мемлекеттік органдарда жұмыс істеді және Авариялық өтемақы корпорациясының төрағасы болды. 2000 жылы ол Жаңа Зеландияның электр энергиясы нарығына қатысты министрлік сауалнама жүргізді, ал 2007 жылы Электр энергиясы комиссиясының төрағасы болып тағайындалды. Қазір ол Энергия тиімділігі және энергияны сақтау басқармасының мүшесі. Ол «Education New Zealand» қорының төрағасы. 2010 жылдан 2019 жылға дейін Кейгилл Ұлттық үкімет тағайындаған Кантербери аймақтық кеңесінің комиссары болды. Ол төрағаның орынбасары лауазымын атқарды.
After leaving politics, Caygill returned to his original occupation, law. For some time, he was a partner at Buddle Findlay, a prominent law firm. He also worked for a number of government bodies, and was chair of the Accident Compensation Corporation. He chaired a ministerial inquiry into the New Zealand electricity market in 2000, and was appointed chairman of the Electricity Commission in 2007. He is a board member of the Energy Efficiency and Conservation Authority. He is the chair of the Education New Zealand Trust. From 2010 to 2019, Caygill was one of the commissioners at Environment Canterbury appointed by the National Government. He held the role of deputy chair.
Құрметтер мен марапаттар
1990 жылы Кейгиллге Жаңа Зеландияның 1990 жылғы естелік медалі табысталды. 2004 жылы Веллингтон қаласындағы Виктория университеті оған құрметті коммерция докторы атағын берді.
In 1990, Caygill was awarded the New Zealand 1990 Commemoration Medal. He was conferred an honorary Doctor of Commerce degree by Victoria University of Wellington in 2004.