Кіріспе

Ирландияның Кильдере графтығындағы Страффан (Teach Srafáin) ауылы – Ирландияның Кильдере графтығындағы, Лиффи өзенінің жағасында, Ирландияның астанасы Дублиннен 25 км жоғары орналасқан ауыл. 2016 жылғы халық санауы бойынша ауылдың халқы 853 адамды құрады, бұл 2006 жылғы санақпен салыстырғанда шамамен екі есеге (439 адамнан) артқан. Страффан – Селбридждің №1 ауылдық аймағындағы сайлау округінің атауы, және 2006 жылы оның халқы 1449 адамды құрады. Бұрын дербес приход болған, қазіргі таңда Даблин епархиясындағы Селбридж (Рим-католик шіркеуі) және Селбридж және Ньюкасл (Ирландия шіркеуі) приходтарымен біріктірілген. Страффанда Кильдар Контри Клубы, көбінесе К Клуб деп аталатын, және екі чемпионаттық гольф алаңы орналасқан. Бұл алаңдар 1995-2007 жылдар аралығында жыл сайын өткізілетін European Open сияқты маңызды халықаралық шараларды, сондай-ақ 2006 жылы Еуропа және АҚШ арасындағы Райдер Кубогын қабылдаған.

Қазіргі ауыл

Қазіргі заманғы ауыл екі жол торабының маңында шоғырланған, олардың бірінде Рим-католик шіркеуі, екіншісінде Ирландия шіркеуі орналасқан. Ауылдың дамуы 1880 жылы салынған жеке үйлер, 1922–1939 жылдары салынған жер комиссиясының коттедждері, 1949 жылғы Мюррей аудандық кеңесінің коттедждері және ауыл төңірегіндегі сегіз шаруа қожалығы арқылы жүзеге асты. 2000–2004 жылдары K Club аумағында да тұрғын үйлер салынды. 2007 жылға қарай Килдэр округі кеңесіне оңтүстік-батысқа қарайғы Тёрнингс аумағында жаңа қала салу жоспары ұсынылды.

Орналасқан жері

Страффан Лиффи аңғарындағы төмен жатқан жерде орналасқан және Лиффи мен Морелл өзендерінің бойындағы су тасқынына ұшырайтын жайылымдармен қоршалған. Ауыл шаруашылығы жергілікті экономика үшін маңызды. 18 ғасырдан бері Страффан шаруалары Корольдік Дублин қоғамы ұйымдастырған іс-шаралардағы жүлде тізімінде ерекше көзге түскен. Университет колледжінің ауыл шаруашылығы факультетінің ғылыми-зерттеу станциясы жақын орналасқан Лайонс-Хиллде орналасқан. Килдар округінің қалған бөлігі сияқты, осы аймақта да жарысқа арналған жылқы өсіру және жаттықтыру кең таралған. 1920 жылдары, Эдвард "Каб" Кеннедиге тиесілі болған Страффен станциясы елдегі жетекші жылқы өсіру орталықтарының бірі болды.

Этимология

Ауылға есімі Талагт шейітінің мартирологиясында 23 мамыр күні аталып өтілген қасиетті Срафанның құрметіне берілген. Штраффан сонымен қатар 300 ирландтық жерлердің бірі болды, ол өзінің жер аңызына ие болды, Эдвард Гвинн (1924) IV, 328–331 бб. Ол «Лумман Тиге Срафаин» деп аталатын өлеңнен тұрады, ол керемет қалқанға ие болған және өлеңде айтылғандай, Тех Срафаиндағы жараларынан қайтыс болған Лумман есімді жауынгер туралы. Әңгімеде келтірілген екі атау түрі – Tech Srafáin және Tige Srafáin – орта ирланд тіліндегі номинативтік және генетивтік жағдайлар. «Страфайн» деген жазу ерекше. «Straphan» немесе «Straffan» – бұл бастапқы ирланд тіліндегі Teach Srafáin-нің ағылшыншаланған қысқартылған түрі (бастапқы «Str» – ағылшын тіліндегі ирланд тіліндегі «Sr» әрпінің қалыпты дамуы). Ауылдың екінші ирландша атауы – Cluainíní; бұл ауылдың шығысында орналасқан Клоунингс қалашығына сілтеме жасайды. Бұл жерде бұрын Штраффан теміржол станциясы мен пошта кеңсесі орналасқан, сондықтан оны Штраффанның ирландша атауы ретінде қате пайдаланған. Dinnshenchas Érenn, шамасы, Cináed Ua Hartacáin (975 ж. ө.к.) жазған, жақын орналасқан Cnoch Liamhna-ны да «Ирландиядағы жиналыстар мен танымал орындардың» бірі ретінде атады, бұл жергілікті билеуші әулеттің, Uí Dúnlainge-нің Uí Dúnchada тармағының күшін көрсетеді, олар 750 мен 1050 жылдар аралығында жақын орналасқан Лионс төбесіндегі базасынан Лейнстердің он патшасын қамтамасыз еткен. 1837 жылы Ordnance Survey Letters-те Томас О’Коннор қателікпен Sruthán (ағын) деп көрсеткен, және ол Штраффанның ирландша түрі ретінде қабылданды. Сеосамх Лаоид оны 1905 жылы жарық көрген Post Sheanchas басылымындағы пошта кеңселердің ирландша атауларының тізімінде қолданды. Sruthán ирланд тілін жаңғыртуға қатысқандардың арасында кеңінен танымал болды және жергілікті мектептерде атау ретінде қолданылды. Домхналл мак Гиолла Эспайгтің соңғы зерттеулері бұл атаудың «жоғарыда келтірілген жазба деректерге және жергілікті айтылуға мүлдем қайшы келетінін және О’Коннордың хабаршысының бұл есімді арнайы түсіндіргені сияқты көрінетінін» көрсетеді. Sruthán елдің кейбір аймақтарында struffaun деп ағылшыншаландырылады. Бұл атауды Штраффан аймағында осылай аудармау керек еді. 1845 жылы ашылған ауылдық пошта кеңсесі 1924 жылдың сәуір айында жабылды. 1872 жылдың мамыр айында Штраффан станциясында жеке кеңсе ашылды, ол бұрынғы станциямен іргелес орналасқан, ауылдан 1,5 миль (2,5 км) қашықтықта. 1920 жылдары Пошта және телеграф департаменті ирланд тіліндегі атауларды қабылдаған кезде станция кеңсесі үшін Cluainíní атауы қабылданды, бұл Clownings-тің ирландша нұсқасы, пошта кеңсесі мен бұрынғы станция орналасқан қала. Бұл кеңсе 1977 жылы жабылды, сол кезде ауылдағы кеңсе қайта ашылды және Teach Srafáin ирландша атауы қабылданды, бұл атау 1982 жылғы Пошта кеңсесінің нұсқаулығында келтірілген.

Қызықты орындар

Бүгінде Страффанда католик және Ирландия шіркеулері, газет дүкені, етхана, екі паб – Страффан мейрамханасы және Фрильс, гэльдік футбол клубы, футбол клубы және бастауыш мектеп, Scoil Bhríde (қазіргі ғимарат 1963 жылы салынған) бар. Аймақтың тарихи мұрасы осы жердегі археологиялық және мәдени маңызы бар елу шамасындағы нысан анықталып, Kildare округі кеңесі тарапынан сақтауға алынған. Олардың арасында ежелгі төбе бекінісі мен дөңгелек мұнарадан бастап, 1913 жылғы Лич қақпасы мен ауылдың символы ретінде қабылданған зират бар. Жергілікті коммерциялық туристік орталықтардың бірі – Lodge Park-тағы Бу мұражайы.

Қалдықтар мен үйлер

Жұп жақын орналасқан Кастелдилон мұнаралы үйі 1359 жылы де Херефорд және Рочфорд отбасыларына өтті, бірақ ол да уақыт өте келе құлдырап, қазір тек іргетастары ғана қалды. 1837 жылы Томас О’Конор «Ричардстаун елді мекенінің солтүстік бөлігіндегі» Воган отбасының мұнаралы үйін «шамамен 60 фут (18 м) биіктігі бар шаршы ғимарат» деп сипаттаған, ал қазір ол бастапқы орнынан жылжытылған тас пен цементтен тұратын үйіндіге айналды. Барберстаун қамалы (.) одан да жақсы жағдайға ие болды. Оның қоршалған қабырғалары Цельбриджтен Клейнге дейінгі жолдағы ең көрікті нысан, ең биік жері 15 метр, қабырғаларының қалыңдығы 4,5 фут, екі кішкентай мұнарасы, 53 сатылы баспалдағы және 1641 жылғы соғыстағы зақымданудың іздері бар. 13 ғасырда Николас Барби салған бұл қамал 14 ғасырда Пенкистондарға, 15 ғасырда Саттондарға, 16 ғасырда Елизавета стиліндегі үйді салған Гейнорларға, 17 ғасырда Кэтрин Диллон мен Лорд Кингстонға, 18 ғасырда Бартоломей Ван Хомригке және Хью Бартонға өтті. Қазір ол қонақ үй және тойлар өткізілетін орын. 1332 жылғы Хаут кітабында айтылған Лион қамалы О’Тулздермен өртеліп, 13 ғасырда Тирреллге, 1271 жылы Айлмер отбасына, ал 1796 жылы Лоулес отбасына, Клонкри барондарына берілді. Олар одан кейін жақын жердегі үйді салып, 1803-10 жылдары екінші Клонкри бароны Валентин Лоулес оны қайта жаңартып, кеңейтті. Лодж паркі.

Страффанның бу мұражайы

Straffan Steam мұражайы бір кезде Дублиндегі Inchicore теміржол шеберханасында тұрған шіркеу ғимаратында орналасқан. Мұражайда бу локомотивтерінің модельдері, өнеркәсіптік жетекке пайдаланылған бірнеше бу машиналары, Дублиндегі Jameson дистиллериясында қолданылған сорғыш машина және 1847 жылы Kilkenny қаласындағы Smithwick сыра зауытында орнатылған үлкен сәулелі машина бар. Мұражай жаз айларында белгілі күндері келушілерге ашық.

Тарих

Бұл аймақ 1641–1642 жылдардағы соғыстарда қирады. 1642 жылы Рори О’Мурмен одақтасқан Плейн лордтарының арасында Раткоффиден Николас Воган (Соғыс кеңесінің мүшесі), Донадеадан Эндрю Эйлмер, Барберстауннан Николас Саттон, Ирриштауннан Джон Гейдон (оның иелігінде қазіргі Страффан орналасқан), Ричардстауннан Гаррет Саттон және Клонгуэстен Джеймс Юстас болды. 1641 жылы Лион қамалы жаңа лордтар Уильям Парсонс пен Джон Борлаздың бұйрығымен алынып, тоналды, ал Эдвард Типперстауннан Эдвард Типперге тиесілі екі қамал өртелді. 1642 жылы Джеймс Батлер, Ормондтың 12-ші графы Килдарэге кіргенде, 1 ақпанда Лион, Ньюкасл және Оутерхардты өртеп жіберді. Генерал Джордж Монк 1642 жылдың ақпан айында парламентшілер үшін Дублинге келіп, Страффанда орналасты (Ардрасстағы жылқы алаңы оның лагері деп есептеледі). 1642 жылдың маусымында Раткоффи қоршауға алынып, Монк басып алды, гарнизонның 70 адамы тұтқынға алынып, кейін Дублинде атылды. Бұл науқан барысында Килдар округінің "ұзындығы 27 шақырым, ені 25 шақырым" жері өртенді. Уильям Петтидің 1659 жылғы санағында "Барбистоун" 36 адаммен, ал Страффан 23 адаммен тіркелді, олардың арасында Берн, Келли, Дойл, Малоун және Мерфи тегіндегілер болды. Овидстаун шайқасынан кейін алынған куәліктерге сәйкес, 1798 жылғы көтерілісшілер тобы Страффан көпірінде кездесті, олардың ішінде Страффаннан келген заңгер Патрик О’Коннор болды және 18 маусымда Страффан лоджасының сарайларында біраз уақыт өткізді. 1803 жылы Страффандықтар Эмметтің көтерілісіне қосылу үшін Дублинге аттанды, ал Барни Дейлидің Баронраттағы пабы кездесу орны ретінде пайдаланылды. Жергілікті жер иесі Валентин Лоулес, кейін екінші барон Клонкри, Джеймс О’Койглимен бірге Біріккен ирландтар қатарына кірді. Ол Килдардағы Біріккен ирландтардың полковнигі болып сайланды, «Пресс» (Біріккен Ирландия газеті) соңғы иесі болды және Лондон мұнарасында тұтқындалып, қамауға алынғанға дейін Лондондағы Біріккен ирландтардың ұйымдастырушысы болды. Ол сонымен қатар Роберт Эмметпен туысқан және Эмметтің өмірбаянын жазған Руан О’Доннеллдің айтуынша, 1798 және 1803 жылдар арасында байланыс жасады, Парижде көтерілістің сәттілігі туралы хабар күтіп, Эмметтің үкіметінің мүшесі болуға дайын тұрды. О’Доннелл 1857 жылы Лоулестің Эмметке Дублинге қайтпауын өтінгенін «әдепсіздік» деп бағалады. Страффаннан Саммон отбасы және Бишопскорттан Питтс отбасы көтерілісшілердің арасында тізілді. 1812 жылдың 22 қаңтарында 100 адам түнде арбалармен жиналып, жалға алу орнына тәркіленген шөпті қайтарып алуға тырысты. Бұл Патрик Кингтің атып өлтірілуіне әкеп соқты. Оқиғадан кейін Селбридждегі әскери күштерді күшейту туралы өтініш берілді. Нәтижесінде 1871 жылы ауылда нео-готикалық RIC казармасы салынды, оның ерекшеліктері фениандықтардың шабуылына қарсы тұруға арналған қарулы мұнаралар болды. 1905 жылдың наурыз айында казармалар босатылып, жеке меншікке берілді.

Тәуелсіздік соғысы мен қиындықтар

1887 жылғы 24 қыркүйекте Селбридж және Страффан үшін Ұлттық лиганың филиалы құрылды. Бертрам Х. Бартон – Юнионист партиясының мүшесі және 1917 жылы Ардклоу мектебінің директорына қарсы бүлік қоздыру айыптауын қозғаған адам болды. Ұлы соғыста Страффаннан қаза тапқандардың арасында Джеймс Кэш (1918 жылғы 27 мамырда қайтыс болды), Д. А. Карден (1915 жылғы 4 қыркүйекте), Томас Гучер (1918 жылғы 22 қаңтарда), Рональд Б. К. Кеннеди (1917 жылғы 18 тамызда аурудан қайтыс болды), Г. Кинахан (1916 жылғы 14 қазанда), Уильям Лоулес (1917 жылғы 15 қыркүйекте) және Питер МакЛейш (1918 жылғы 21 қаңтарда) болды. Фрэнсис Салмон 1916 жылғы Пасха көтерілісінде бейбіт тұрғын ретінде қаза тапты. 1914 жылы Страффанда Ирландиялық Ұлттық еріктілердің филиалы құрылды. Ардклоудағы Сент-Анн мыс қорытынды оркестрі 1914 жылы Боденстаундағы естелік шарасында орындады, онда Томас Кларк сөз сөйледі. 1917 жылғы ақпанда Страффанда рота қайта құрылды, ал 1918 жылы Синн Фейннің филиалы ашылды. Еріктілер Страффандағы көпірді жарғызуды жоспарлады, бірақ жоспар тоқтатылды. Bishopscourt-та телефон сымдары қиратылды және Страффан еріктілері 1921 жылғы 5 шілдеде Стакумнидегі шабуылға қатысты. Көрікті жергілікті еріктілердің арасында Джон Логи, Том Корнелия, Джеймс Траверс және Джон Максуини болды. Азамат соғысы кезінде Лиондағы 13-ші шлюздің жанындағы Барнволл үйі келісімге қарсы ИРА-ның Солтүстік Килдар бригадасының штабы болды. 1975 жылғы 22 маусымда жергілікті тұрғын Кристофер Фелан Дублин мен Корк арасындағы басты теміржол желісімен өтетін пойызды бұзуға жасалған әрекетті тоқтатып, қайтыс болды. Оның араласуы пойыздағы 200 адамның өмірін сақтап қалды, себебі ол бомбаның жарылуын кешіктірді, нәтижесінде жолдың 3 футы (1 метр) бөлігі қирады. 1976 жылғы 31 наурызда Уитфилдте Ирландия тарихындағы ең ірі пойыз тонауы болды. Флуоресцентті жилет киген сегіз адам Корктан Дублинге бағытталған почта пойызын тоқтату үшін төтенше жағдай сигналын пайдаланды және 600 000 фунт стерлингті ұсақ номиналды банкноттармен алып қашты. Оқиға әділетсіз сот үкіміне байланысты танымал істің орталығына айналды, сол кездегі ашық ең жақын теміржол станциясының атымен қате түрде Саллинс пойызының тонауы деп аталды, онда үш адам тонауға кінәлі деп танылды.

Straffan Estate және оның иелері

1171 жылы Трахстрафли Ричард де Клэр (Күшті садақ) Морис Фицджеральдқа берді. 1185-1189 жылдар шамасында Джеральд Фицджеральд Кильдар графтарының Қызыл кітабында "Трахстрафли" иелігіне ие болды (Г. МакНиокаилл, ред., Дублин, 1964). 1288 жылы сэр Джон Фаннин Страффан және Баллеспаддаг (Айриштаун) жерлерін Ричард Ле Пенкистонға Ричард де ла Салл, Джон Поссуик және Николас Барби куә болған келісімшарт бойынша берді. Олардың әрқайсысы айналасындағы Силстаун (де ла Салл), Поссекстаун (Поссуик) және Барберстаун (Барби) елді мекендеріне өздерінің есімдерін берді. 1473 жылы Саттон отбасы жерді жалға алды, ал кейін жер Джон Гейдонға (1490), Томас Бульске (1653), Ричард Талботқа (1679), Джон Уайтке (1691), Роберт Делапқа (1717) және 1731 жылы үйді 2200 фунт стерлингке сатып алған Дублин банкирі Хью Генриге өтті.

Генри отбасы

Лимавадиде 1713 және Антримде 1727–43 жылдары парламент депутаты болған Хью Генри Селбридждегі Окли Паркіне ұқсас үй салдырды. 1775 жылы тағы бір Хью Генри (жіңіш баласы) Лодж Паркті салдырған. Оның ұлы Джозеф Генри 13 жасында Тринити колледжіне қабылданды, 1749 жылы үйді мұраға алды және 1761–68 жылдары Лонгфордтың депутаты болды. Джозеф Генри Уильям Хогарт салған көптеген карикатураларда бейнеленген, олар Ирландияның Ұлттық галереясында көрсетіледі. Оның ұлы Джон Джозеф Генри 1787 жылы Страффан католик шіркеуі үшін жер сыйлады. Валентин Лоулесстің өтінішімен Генри Армагхтың бүлікші дін қызметкері Джеймс О'Койглиді қорғау үшін 500 фунт стерлингке жазылды. 1801 жылы ол Лейнстер герцогының қызы, Леди Эмили Фицджеральдқа үйленді. Сол кездегі бір комментатордың айтуынша, "өз ысырапшылдығынан Ирландиядағы ең бай қарапайым азаматтардың бірінен ол соншалықты қиын жағдайға түсті, Страффанды сатуға және шетелде тұруға мәжбүр болды. Басқа да ақымақтықтарының ішінде ол Страффан үйінен шабытханаға дейін жер асты жолын салдырды". 1808 жылғы үйді кеңейту жобасын Бенджамин Халлам жасаған, ол сақталған, бірақ үй кездейсоқ өртеніп, Генри отбасы Францияға көшті.

Бартон отбасы

Бартон мен Гестиер шарап фирмасының Хью Бартон Штраффан иелігін сатып алып, Генридің өртенген үйінен төмен орналасқан жаңа үй, Штраффан үйін (1828–32 ж., Фредерик Дарлидің жобасы бойынша) салған. Жиырма жыл өткен соң, мансардты шатыр және ерекше аттик қосылып, үйдің түтін шығаратын қыры француз стилінде көтеріліп, әшекейленген. Кейіннен алтын жалатылған бағыттайшысы бар итальян стиліндегі колокольня мұнарасы салынған. Жаңартылған үй Лувесьендегі шато үлгісінде салынған. Хью Бартон (1766–1854) кезегімен Натаниел Бартон (1799–1867), Хью Линдох Бартон (1824–1899), Бертрам Фрэнсис Бартон (1830–1904), Бертрам Хью Бартон (1858–1927) және капитан Фредерик (Деррик) Бартон (1900–1993) басқарды. Бартон әулетінің алғашқы бес буыны Страффан иелігіне де, Бордоның солтүстігіндегі Жирондаға жақын Сент-Жулиендегі 37 гектарлық жүзімдікке де ие болды, олар Шато Леовиль Бартон мен Шато Лангоа Бартон шараптарын өндірді. Бертрам Бартон қайтыс болғаннан кейін Страффан иелігін үлкен ұлы Деррикке, ал Бордо иелігін екінші ұлы Рональд Бартонға қалдырды. Энтони Бартон 1951 жылы Сент-Жулиенге көшіп, 1986 жылы Рональд қайтыс болғаннан кейін жүзімдікті басқарды. Бартон әулеті Бордодағы жүзімдіктердің бір отбасыға ең ұзақ тиесілі болған кезең деп есептеледі.

Клубтың

Бертрам Бартон 1927 жылы аңшылық барысында қаза болғаннан кейін, мүліктің жылына 4000 фунт стерлингтік шығынға ұшырағаны анық болды. Деррик Бартон қызметкерлердің көп бөлігін жұмыстан шығарды және 1949 жылы мотоцикл өндіруші Джон Эллиске 15 000 фунтқа үй мен мүлікті сатуға дейін үйдің бір бөлігін бұзды. Деррик Бартон бір кезде Страффан Глейб үйіне көшіп өтті. 20 ғасырдың ортасында Страффан Хаусқа бес жеке меншік иесі болды: автомобиль импортері Стивен О'Флаэрти (1960), кино өндіруші Кевин МакКлори (1973), Иран әуе күштерін құрған және шахтың үкіметінде министр болған Надар Джанбани (1977, шахтың үкіметі құлауға айналуынан және оның өлім жазасына кесілуінен аз уақыт бұрын), құрылысшы Патрик Галлахер (1979) және жылжымайтын мүлік магнаты Алан Фергюсон (1981). Елдік клуб ретінде дамытуға жарамды мүлік іздеген кәсіпкер Майкл Смурфит 1988 жылы (Jefferson Smurfit компаниясы арқылы) Страффан Хаусты сатып алды. 7 миллион фунт стерлингке сатып алынған үйді қонақ үй және гольф алаңына айналдыруға тағы 35 миллион фунт стерлинг жұмсалды. 1991 жылы Страффан Хаус 31 бөлмелі қонақ үй ретінде ашылды. 1990 жылы Арнольд Палмер жобалаған солтүстік гольф алаңы құрылысы аяқталды. 1991 жылы PGA кубогы, ал 1992 жылы Ирландияның кәсіби чемпионаты өтті. Smurfit Kappa компаниясының 1 миллион фунт стерлингтік демеушілік ұсынысының нәтижесінде 1995 жылы European Open жыл сайынғы жарысын Страффанға көшірді. Еуропалық PGA 2006 жылы K клубында өткізілді. Оңтүстік алаң 2003 жылы аяқталды және 2004 жылғы European Open үшін пайдаланылды. 2002 жылы Madison Dearborn Smurfit Kappa компаниясын сатып алып, K клубынан бас тартты. Майкл Смурфит қонақ үй мен мүлікті сатып алды және 2004 жылы өзеннің қарсы бетіндегі қосымша жерді 115 миллион еуроға сатып алды.

Спорт

Бұл аймақта жылқы өсіру және баптау тарихы бар. Мысалы, «Тетрарх» 1911 жылы осы аймақта туған, ал 1993 жылғы Сент-Леджер Стакс жеңімпазы «Бобтың қайтысы» Страффандағы Баронрат тұқымдық шаруашылығында өсірілген. Жергілікті спортшы Кристофер Бартон 1948 жылы Олимпиада ойындарында Ұлыбританияны ұсынған Кембриджтің сегіздігінің құрамында Олимпиада күміс медалін жеңіп алды. Оның әкесі Деррик Бартон 1924 жылғы Олимпиада ойындарында командалық жарыста жетінші орын алған Ұлыбританияның заманауи бесқырлы командасының мүшесі болды. 1852 жылы тағы бір Страффан тұрғыны Дэвид Ричи Куррағта Ирландияның алғашқы гольф алаңын салған. «Straffan AFC» жергілікті футбол (футбол) клубы 1978 жылы құрылған және бұрын Страффандағы Уайтчерчте ойнаған. 1979 жылы клуб Каунтис Кубогының жартылай финалына жетті, бірақ жеңіліске ұшырады. Олар 1981 жылы Лейнстердің жастар лигасының Дублин бөліміне көшуді шешті және клуб 1981–1982 жылдары алғашқы лига титулын жеңіп алды. «Straffan GAA» клубы 1934 жылы «Кильдар Страффандағы GAA-ның алғашқы мекені» деп сипатталды. «JL Carews» 1885 жылдың 15 ақпанында «Sallins» командасымен алғашқы матчын өткізді, сол күні Корктегі GAA Орталық Кеңесі Морис Дэвиннің гэль футбол ережелерін бекітті. Клуб 1966 жылы аралық чемпионатта сәтті өнер көрсетті және 1967 жылдан 1979 жылға дейін Кильдардың жоғары лигасына көтерілді. 2009 жылы Страффан жастар футбол чемпионатында жеңіске жетті. Қазір Страффан Кильдардың жоғары лигасының 2-ші және 4-ші дивизиондарында және чемпионатта аралық деңгейде бәсекелес екі командаға ие. Жыл сайынғы Лиффи Десцент каноэ жарысы (алғаш рет 1960 жылы өткізілді) жыл сайын Страффаннан басталып, Лиффи өзенімен 17 миль (27 км) төмен ағысқа қарай Айлендбриджге дейін жүзеді. Баскетболдан Анн Мари Куни 2011 жылы Афинада өткен Арнайы Олимпиадада күміс медаль, ал 2015 жылы Лос-Анджелесте өткен Арнайы Олимпиадада алтын медаль жеңіп алды.