Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон Берк (шамамен 1830 – 18 қаңтар 1871) – Техас Конфедерациясының генерал-адъютанты және тыңшы. Ол Пенсильванияда дүниеге келген. 11 жасында екі ата-анасынан айырылып, жетім қалды, соңынан Техасқа келді. Мұнда ол түнгі уақытта заң оқып, күндіз аяқ киім жасайтын болды. Біраз уақыттан соң адвокаттық практикамен айналысып, құдайы Пендлтон Муррамен бірге қылмыстық істер бойынша жұмыс істеді. Ол Конфедерацияға қосылып, біраз уақыт Худ бригадасының құрамында болды, кейін барлаушы болып қызмет етті. Соғыстың басында 1862 жылы Джексон аңғарындағы жорықта П. Г. Т. Борегард, Джозеф Е. Джонстон және Дж. Е. Б. Стюарт үшін барлаушы болып жұмыс істеді. 1862 жылы Дж. Е. Б. Стюартпен бірге Макклеллан армиясының айналасын шарлады. Берк Одақтың әскеріне дейін Нью-Йорк, Филадельфия және Вашингтонға дейін тыңшылық жүргізді. Ол маскировка жасап, көбінесе Одақ офицерінің формасын киіп, жасанды көзінің түсін өзгертетін. Ол Лиге Одақ күштерінің орналасуы туралы құнды ақпарат берді. Өкінішке орай, капитан Джон Берк далалық барлау туралы ешқандай жазба жүргізбеді, бірақ Конфедерация үшін жинаған ақпараты "Манассаста Борегард пен Джонстонға көмектескен" делінеді. Оның ең қауесетті оқиғасы Филадельфияда тұтқындалғаннан кейін болды. Ол күзетке алынып, тілгішпен және қолғаппен байланды. Вашингтонға баратын пойыз биік көпірден өтіп бара жатқанда, ол өзенге секіріп түсіп, Лиге қайта оралды. Көп шаршап, полковник шеніне жеткен Берк отставкаға келіп, губернатор Мурраның Техас генерал-адъютанты лауазымына тағайындалуын қабылдады, бұл 1864 жылдың 1 қарашасынан күшіне енді. Генерал Ли оған қызметі үшін алғыс айтқан хат жазды. Генерал-адъютант кеңсесінің құжаттары 1881 жылғы Капитолий өрті кезінде жоғалып кетті, сондықтан Берктің осы лауазымдағы қызметі туралы көп мәлімет жоқ. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Мурраның Мексикаға қашуына қосылды. Мурра қайтыс болғаннан кейін Берк Маршаллға оралып, заңгерлік практикасын қайта бастады. Соғыстан бұрын Берк 1855 жылы Дженни Тейлорға үйленді. Олардың екі ұлы мен бір қызы болды, олардың барлығы Джон мен Дженни Тейлор Беркке тиесілі Тейлор Холл плантациясында дүниеге келді. Соғыстан кейін полковник Берк плантациядағы үйін өртеп жіберген соң, барлық қымбат-бағалы заттарын алып тастады. Жаңару кезеңінде янкилер жоғары шенді офицерлердің плантацияларын тартып алды. Берк бұл қадамға бармаған жағдайда, әскери заң бойынша линчпен жазаланатынын білді. Ешкім де осы адал адамды кінәлауға батыл болмады. Оның ең танымал ісі – 1869 жылы Джефферсондағы тұтқындарды қорғау ісі. Берк 1871 жылдың 18 қаңтарында Джефферсон қаласында қайтыс болды және сол жерде жерленді.
John Burke (c. 1830 – January 18, 1871) was a Confederate Adjutant General of Texas and spy. He was born in Pennsylvania. He was left an orphan by age 11 and eventually he made his way to Texas. There he studied law at night and was a cobbler (shoemaker) by day. He was eventually admitted to the bar and took rank as a criminal lawyer alongside his brother in law, Pendleton Murrah. He joined the Confederacy and was briefly a member of the famous Hood's Brigade until he became a scout. He served early in the war as a scout for P. G. T. Beauregard, Joseph E. Johnston, and J. E. B. Stuart during Jackson's Valley Campaign in 1862. He rode with J. E. B. Stuart around McClellan's army in 1862. Burke traveled behind Union lines as far as New York, Philadelphia, and Washington. He used disguises, frequently the uniform of a Union officer, and would change the color of his artificial eye. He was able to provide Lee with valuable information about Union forces and dispositions. Unfortunately, Captain John Burke never really kept a record of any field reconnaissance, but the information he gathered for the Confederacy was "said to have aided Beauregard and Johnston at Manassas." His most daring adventure came after he was apprehended in Philadelphia. He was placed under guard, in irons and handcuffs. As the train to Washington crossed a high trestle, he jumped into the river and made his way back to Lee. Fatigued by his exertions and now a colonel, Burke resigned and accepted appointment by Governor Murrah as adjutant general of Texas, effective November 1, 1864. General Lee wrote a letter thanking him for his services. Records of the adjutant general's office were lost in the Capitol fire of 1881, and little of Burke's service in that assignment is known. At the end of the war he joined Murrah in his flight to Mexico. After Murrah died, Burke returned to Marshall and resumed his law practice. Before the war, Burke married Jennie Taylor in 1855. They had two sons and a daughter, all of whom were born at John and Jennie Taylor Burke's plantation, Taylor Hall. After the war, Col. Burke emptied his plantation house of all finery as he had to burn it down. During reconstruction, the Yankees seized the plantations of high ranking officers. Burke knew that being lynched for taking this step was the penalty according to the martial law. No one dared to reproach this dedicated man. His most famous case at the bar was his defense of prisoners held at Jefferson in the Stockade Case in 1869. Burke died at Jefferson on January 18, 1871, and is buried there.
Жасырын киімдер мен тыңшы өмір
Джон Берк сонымен қатар барлаушы да, тыңшы да болды. Бұл екі қызмет мүлдем әртүрлі, бірақ бір-біріне ұқсас, әсіресе егер бір тыңшы екеуін де орындаса. Барлау – ақпаратты табу, сондықтан барлаушы – жау туралы маңызды ақпаратты іздеп табушы, олардың жоспарлары мен қиындықтарын білуші. Барлаушы осы мақсатқа жету үшін жаудың қозғалысын, күшін және әскерін басқалардан біліп алады. Тыңшылық – көру. Тыңшының міндеті – байқағыш болу, барлығын қадағалау. Тыңшы көру арқылы білім алады. Бёрк сияқты тыңшы жаудың қатарына жасырын түрде кіріп, жерді барлайды. Генерал Томас Россердің айтуынша, Джон Берк «Ли армиясының көзі мен құлағы болған». Егер Джон Берк сияқты тыңшы шайқаста ұсталса, ол «қалыпты соғыс тұтқыны» ретінде қарастырылуы керек. Тыңшылар маңызды ақпаратты жинау үшін көрінеу жасырын киімдермен жүреді. Барлаушы және тыңшы ретіндегі экспедициялары барысында Берк көптеген рет әртүрлі маскировкамен жау территориясына кірді. Кейбір маскировкалары – жүк тасушы фермер болу, ал Вашингтондағы Капитолий маңында серуендеп жүрген сәнді адам болып көріну. Джон Берктің жасанды көзі де болған. Ол осы көздің түсін ауыстырып, жаңа маскировка жасады. Сонымен қатар, ол АҚШ-тың солтүстік аймағында туғандықтан, «янкилер арасында күдік тудырмай сөйлей алатын солтүстік акцентіне ие болды», осылайша ол Конфедерация тыңшылар желісінің маңызды мүшесіне айналды. Барлаушы және тыңшы ретінде Джон Берк жаудың бөлімдеріне еніп, көптеген құнды ақпарат жинады. Оның мансабы үшін маңыздысы – Берктің мінезін ұстау қабілеті. Ол сенімді адамдар мен көздерден маңызды әскери жаңалықтарды біле алды. Бірақ кейде Джон Берк жеткілікті сақтық танытпады, жау одан озуға жақындады, бірақ ол әрқашан жаудан ақылды болды. Бір экспедицияда Джон Берк Филадельфияда ұсталды. Оған кісен салынды, темірмен байланды, және азаптап өлтіруге дайын еді. Бірақ түнде пойызбен апалып бара жатқанда, Берк көпірден секіргенін есіне алды. Осы естелік оған көмектесті, ол пойызбен секіріп қашып, бірнеше күннен кейін Ли штабына оралды. Шайқас кезінде Берк қайтадан табылғаннан кейін, ол атын тастап, жақын жердегі жасырын орын іздеді. Ол бос қора тапты. Бірақ қора тым бос еді, Берк жасыруға орын таппады. Ол жоғарыдағы бағаналарға көтеріліп, тынысын ішіне тартып, оның қуғыншылары қораға кіргенін және ақылды тыңшы Джон Берк жасырынуы мүмкін барлық жерді қарағандарын бақылады. Ақырында олар іздеуді тоқтатты да кетіп қалды. Джон Берктің тыңшы және барлаушы мансабында қашып құтылу туралы көптеген оқиғалар бар, бірақ олардың арасында ерекше қызықтысы бар. Жау оның артынан қуғанда, Берк жақын жердегі досының үйіне кірді. Жасыруға болатын жалғыз орын – үй иесінің кең юбкасы болды. Осы жеке жасырын орын жеткілікті болды.
John Burke was both a scout and a spy. Those are completely different jobs, yet still similar, especially if one spy is doing them both. Scouting means to hear information, so a scout is one who would hear and find out important information about the enemy and their plans and problems. The way a scout does this is that they are supposed to learn, from others, the movement's, strengths, and force of the enemy. To spy means to see. A spy is supposed to be observative and watch everything. A spy is supposed to learn by seeing. A spy like Burke enters the lines of the enemy in disguise in order to spy out the land. General Thomas Rosser says that John Burke "was the eyes and ears of Lee's army." If a spy like John Burke was seen in battle, he is to be seen as 'a regular prisoner of war.' Spies are often secretive by creating clever disguises in order to gather important information. During his expeditions as a scout and a spy, Burke many times went into the enemy's country in various clever disguises. Some of these disguises were being a truck farmer and pretending to be a gentleman of leisure lounging around the capitol at Washington. John Burke also had an artificial eye. He would take out and change the color of this glass eye as a very different disguise. Lastly, because he was born in the Northern region of the United States, Burke "possessed a Northern accent that enabled him to move about among the Yankees without rousing suspicion;" thus, making him a key element in the Confederate spy ring. As a scout and spy, John Burke invaded the departments and gathered a lot of valuable information from enemies. Importantly for his career, Burke excelled as a mimic. From the most reliable people and sources, he was able to pick up important army news. Although, sometimes John Burke was not careful enough and the enemy was almost too quick for him, but every time, he outsmarted the enemy. On one expedition, John Burke was caught in Philadelphia. He was ironed and handcuffed, and death by hanging seemed to be next. But, while being taken away in a train at night, Burke remembered jumping off of bridges. Because of this memory, he jumped overboard the train and he escaped and was back at Lee's headquarters in only a few days. Back in battle, Burke was discovered again. He decided to abandon and run away from his horse and go into hiding nearby. He found an empty barn. This barn was just too empty. It had no place for Burke to hide. He decided to climb up onto the cross beams overhead, and he hid breathlessly while he watched as his pursuers entered the barn and looked almost everywhere possible that the clever spy, John Burke, could be. Finally, they gave up and left. There are many more escape stories from John Burke's spy and scout career, but there is one particularly amusing one. With the enemy close at his heels, Burke ran into a friend's house nearby. The only possibly sufficient hiding place was the wide spreading hoopskirt of his hostess. This very personal hiding spot proved sufficient.