Еуропарламенттегі саяси топтар: идеологиялық бағытталған депутаттардың ұйымдары, процедуралық жеңілдіктер, қаржылық қолдау. Еуропалық интеграция туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Еуропалық парламенттегі біріккен заң шығарушылардың топтары – парламенттік саяси топтар
Groups of aligned legislators in European Parliament
parliamentary political groups of legislators in the European Parliament
Еуропалық парламенттің саяси топтары – Еуропалық парламенттегі ұқсас идеологиялық көзқарастағы заң шығарушылардан құралған ресми мойындалған парламенттік топтар болып табылады. Еуропалық парламент – ұлттық жиналыстар арасында ерекше, себебі оның мүшелері (Еуродепутаттар) ұлттық айырмашылықтарға емес, идеологиялық топтарға бірігеді. Бірақ Еуродепутаттардың парламенттік топтарға бірігуіне басқа да себептер бар: ойдағы бірдей әріптестермен бірлесіп жұмыс істеудің саяси артықшылықтарынан өзге, топтар Парламент ішінде белгілі бір процедуралық жеңілдіктерге ие (мысалы, топ өкілдері пікірсайыстарда бірінші болып сөйлейді, топ жетекшілері Парламент президенттерінің конференциясында топты ұсынады), сондай-ақ топтар штаттық қызметкерлерді және қаржылық субсидияларды алады. Бұл топтың топ ретінде танылуы үшін орындалуы тиіс минималды критерийлерді белгілейді. Сандық критерийлер – 23 еуродепутат (3,3 пайыз, көптеген ұлттық парламенттерге қарағанда төменгі шегі), бірақ олар кемінде төртінші мүше мемлекеттен (қазіргі уақытта кем дегенде жеті) болуы керек. Олар сонымен қатар саяси ұқсастықты бөлісуі және топтың мақсатын, оның құндылықтарын және мүшелері бірлесіп іске асыруды жоспарлаған негізгі саяси мақсаттарды баяндайтын саяси декларация ұсынуы керек. Саяси жақындық талабы 1999 жылдың шілдесінде сынақтан өтті, осы кезде итальяндық радикалдардан француздық Ұлттық фронтына дейінгі әртүрлі мүшелер тобы жаңа «Техникалық топ» құруға тырысты, бірақ Парламент жаңа топтың саяси жақындық талабын қанағаттандырмағанын шешті. Бұл шешімге наразылық білдірген тарап Еуропалық Одақтың Сот Төрағана (ЕССТ) шағым түсірді, ол Парламенттің пайдасына шешім шығарды. Еуродепутаттар «Бүтіндік, дәстүр, егемендік» (ITS) деп аталатын ұлтшыл топ құруға тырысқан кезде қосымша сұрақтар туды. Бұл дау тудырды және мемлекеттік қаражаттың ұлтшыл топқа жұмсалуына қатысты алаңдаушылықтар пайда болды. ITS құрылуын тоқтатуға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды, бірақ ITS басқа топтардың мүшелері өз кандидаттарына дауыс беруден бас тартқандықтан, комитеттердегі жетекші лауазымдардан шеттетілді, бұл барлық топтардың мүшелері арасында осындай лауазымдарды бөлісудің бұрынғы дәстүріне қайшы болды. Бұл оқиғалар, негізінен ең ірі екі топтан шыққан еуродепутаттарды топтар үшін қазіргі деңгейдегі шектің көтерілуін мақұлдауға итермеледі, бұрынғысы тіпті төмен болған. Бұл өзгеріске көптеген еуродепутаттар, әсіресе кіші топтар, сондай-ақ Либералдық топ қарсы шықты, бұл демократияға зиян тигізеді деп мәлімдеді, ал қолдаушылар бұл өзгеріс аз санды мүшелерге, мүмкін, ұлтшылдарға (соның ішінде ұлтшылдарға) мемлекеттік қаражатты талап етуді қиындатады деп атап өтті.
The political groups of the European Parliament are the officially recognised parliamentary groups consisting of legislators of aligned ideologies in the European Parliament. The European Parliament is unique among supranational assemblies in that its members (MEPs) organise themselves into ideological groups, rather than national cleavages. But there are other incentives for MEPs to organise in parliamentary Groups: besides the political advantages of working together with like minded colleagues, Groups have some procedural privileges within the Parliament (such as Group spokespersons speaking first in debates, Group leaders representing the Group in the Parliament's Conference of Presidents), and Groups receive a staff allocation and financial subsidies. This lays down the minimum criteria a Group must meet to qualify as a Group. The numerical criteria are 23 MEPs (at 3.3 percent, a lower threshold than in most national parliaments) but they must come from at least one quarter of Member States (so currently at least seven). They must also share political affinity and submit a political declaration, setting out the purpose of the group, the values that it stands for and the main political objectives which its members intend to pursue together. The requirement of political affinity was put to the test in July 1999, when a varied group of non attached members, ranging from the Italian Radicals to the French Front National, tried to create a new “Technical Group”, but Parliament decided that the new Group did not, by its own admission, meet the requirement for political affinity. This decision was challenged at the CJEU, which found in Parliament's favour. Further questions were asked when MEPs attempted to create a far right Group called "Identity, Tradition, Sovereignty" (ITS). This generated controversy and there were concerns about public funds going towards a far right Group. Attempts to block the formation of ITS were unsuccessful, but ITS were blocked from leading positions on committees, when members from other Groups declined to vote for their candidates, despite a previous tradition of sharing such posts among members from all Groups. These events spurred MEPs, mainly from the largest two groups, to approve a rise in the threshold for groups to its current levels, having previously been even lower. This was opposed by many MEPs, notably from smaller Groups but also from the Liberal Group, arguing that it would be detrimental to democracy, whilst supporters argued that the change made it harder for a small number of members, possibly on the extremes (including the far right), to claim public funds.
Ішкі құрылым
Топтар бір ғана еуропалық саяси партияның негізінде құрылуы мүмкін (мысалы, Еуропалық Халық партиясы, Еуропалық Социалистер партиясы), немесе бірнеше еуропалық партияны, сондай-ақ ұлттық партиялар мен тәуелсіз саяхатшыларды қамтуы мүмкін (мысалы, Либералдық топ). Әр топ "президент", "координатор" немесе "төраға" деп аталатын жетекшіні тағайындайды. Әрбір топтың төрағалары Еуропалық Парламенттің толық отырысында талқыланатын мәселелерді анықтау үшін Төрағалар конференциясында жиналады. Топтар қарар қабылдау үшін ұсыныстар енгізе алады және есептерге түзетулер ұсына алады.
Groups may be based around a single European political party (e. g. the European People's Party, the Party of European Socialists) or they can include more than one European party as well as national parties and independents (e. g. the Liberal Group). Each Group appoints a leader, referred to as a "president", "co ordinator" or "chair". The chairs of each Group meet in the Conference of Presidents to decide what issues will be dealt with at the plenary session of the European Parliament. Groups can table motions for resolutions and table amendments to reports.
Әлеуметтік
EUL/NGL және G/EFA ең солшыл топтар, UEN және EDD ең оңшыл топтар болды, және бұл олардың салық салу, гомосексуалдық теңдік, аборт, эвтаназия және ЕО-ға көші-қонды бақылауға қатысты ұстанымдарында да көрінді. Топтар ЕО билігін одан әрі дамыту мәселесінде екі бөлек лагерьге бөлінді, UEN және EDD мүлдем қарсы болды, ал қалғандары оны қолдады. Сыртқы саясат және қауіпсіздік саясаты (CFSP) бойынша пікірлер кең ауқымды болды, түрлі мәселелерде түрлі пікір айырмашылықтары болды. Күткендей, G/EFA басқа топтарға қарағанда экологиялық мәселелерді күштірек қолдады.
EUL/NGL and G/EFA were the most left wing groups, UEN and EDD the most right wing, and that was mirrored in their attitudes towards taxation, homosexual equality, abortion, euthanasia and controlling migration into the EU. The groups fell into two distinct camps regarding further development of EU authority, with UEN and EDD definitely against and the rest broadly in favor. Opinion was wider on the CFSP, with different divisions on different issues. Unsurprisingly, G/EFA was far more in favor of Green issues compared to the other groups.
Топтарды ауыстыру
Еуропалық парламентте партиялық топтардың ауысуы – парламентарийлердің жеке немесе ұжымдық түрде бір партиялық топтан екіншісіне өтуі құбылысы. Еуропарламенттегі партиялық топтардың ауысуы – Еуропарламент партиялық жүйесінің тұрақсыздығына елеулі үлес қосатын және еуропалық саяси топтардың құрамындағы өтімділікті көрсететін жағдай. Орташа есеппен, заң шығару мерзімі ішінде депутаттардың 9 пайызы ауысады. Партиялық топтардың ауысуы, әсіресе 1990 жылдардағы заң шығарушы органдарда күшейді, 1989–1994 жылдар аралығында 18%-ға дейін жетті. Бұл құбылыс Франция мен Италиядан келген өкілдер арасында кең таралған, бірақ осы екі елмен ғана шектелмейді. Идеологиялық екі шеттен – сол және оң жақтан ортаға қарай партиялық топтардың ауысуына айқын бейімділік байқалады. Көптеген ауысулар заң шығару мерзімінің басында, ал тағы бір шарықталуы – Еуропарламент ішіндегі жауапкершіліктер ауысатын мерзімнің ортасында орын алады.
Party group switching in the European Parliament is the phenomenon where parliamentarians individually or collectively switch from one party group to the other. The phenomenon of EP party group switching is a well known contributor to the volatility of the EP party system and highlights the fluidity that characterizes the composition of European political groups. On average 9% of MEPs switch during legislative terms. Party group switching is a phenomenon that gained force especially in the legislatures during the 1990s, up to a maximum of 18% for the 1989–1994 term, with strong prevalence among representatives from France and Italy, though by no means limited to those two countries. There is a clear tendency of party group switches from the ideological extremes, both left and right, toward the center. Most switching takes place at the outset of legislative terms, with another peak around the half term moment, when responsibilities rotate within the EP hierarchy.
Топтар бойынша тарих
Кейбір топтар (мысалы, ПЭС және S&D тобы) өздерінің еуропалық саяси партияларымен толықтай сәйкес келетін біртекті бірліктерге айналды, ал кейбіреулері (мысалы, IND/DEM) олай емес. Бірақ олар әлі де коалициялар, дербес партиялар емес, және өздерінің манифесттерін жарияламайды. Сондықтан топтардың қалай дауыс беретінін анықтау үшін, олардың құрамындағы партиялардың бағдарламаларын қарастыру қажет, бірақ бұл да толық сенімділік бермейді.
Some of the groups (such as the PES and S&D Group) have become homogeneous units coterminous with their European political party, some (such as IND/DEM) have not. But they are still coalitions, not parties in their own right, and do not issue manifestos of their own. It may therefore be difficult to discern how the groups intend to vote without first inspecting the party platforms of their constituent parties, and then with limited certainty.