Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дербиширдегі канал, Англия
Canal in Derbyshire, England
Эруош каналы /audio=En erewash.ogg/ – Англияның Дербишир графтығындағы кең канал. Оның ұзындығы 19 шақырымға жуық және 14 шлюзден тұрады. Лэнгли көпіріндегі бірінші шлюз Кромфорд каналының бөлігі болып табылады.
The Erewash Canal /audio=En erewash. ogg/'/ɛr//ə//w//ɒ//ʃ/ is a broad canal in Derbyshire, England. It runs just under 12 mile (19 km) and has 14 locks. The first lock at Langley Bridge is part of the Cromford Canal.
Шығу тегі
Каналды салуға 1777 жылы парламент актісі бекітілді. Джон Варли инженер болып тағайындалды, ал Джон мен Джеймс Пинкертон негізгі мердігерлер болды. Ол 1779 жылы 21 000 фунт стерлинг (2015 жылғы бағамен) құнымен аяқталды. Канал бастапқыда, негізінен көмір тасымалдау арқасында коммерциялық табысқа жетті. Каналдың табыстылығы оны көптеген замандастарынан ұзақ уақыт бойы сақтап тұрды, тіпті теміржолдардың бәсекесіне де қарсы тұрды. 1932 жылы Grand Union Canal компаниясы Erewash каналды басқаруды өз қолына алғанда, ол әлі де жұмыс істеп тұрды. 1947 жылы канал мемлекеттік меншікке алынды. Осы кезде, қосымша каналдардың жабылуы сауданың азаюына және басқа көлік түрлерінің бәсекесіне әкелді. Соңғы коммерциялық тар қайық 1952 жылы жүгін жеткізді. 1962 жылы Британдық көлік комиссиясы каналдың жоғарғы бөлігін жапты. Дегенмен, ол төменгі бөлігіне су жеткізу үшін сумен толтырылып, кеме қатынасына жарамды болып қалды. Erewash Canal Preservation and Development Association, ECP&DA 1968 жылы каналды толыққанды кеме қатынасына келтіру мақсатымен құрылды. Осы мақсатқа қол жеткізу 1973 жылы Лэнгли Миллдегі Ұлы Солтүстік бассейнінде қайықтар шеруімен тойланды. Лонг-Итоннан Лэнгли Миллге дейінгі басты желі – 1983 жылғы Британ су жолдары заңымен қайта жіктелген, ресми түрде «қалған су жолдары» деп аталған жеті канал бөлігінің бірі болды. Заң бойынша, жалпы 82 маршруттық миль (132 км) Круиздік су жолы стандартына дейін жаңартылды.
The canal obtained its act of parliament in 1777 with John Varley appointed as engineer and John and James Pinkerton the main contractors, it was completed in 1779 at a cost of £21,000 (£ in 2015). It was a commercial success from the start mainly transporting coal. The canal's success kept it going far longer than many of its contemporaries in the face of competition from the railways. When the Grand Union Canal Company took over the running of the Erewash in 1932 it was still a going concern. The canal was nationalised in 1947. By this time the closure of feeder canals resulting in a loss of trade and competition from other forms of transport was making itself felt and the last commercial narrowboat delivered its cargo in 1952. In 1962 the British Transport Commission closed the top section of canal. However, it was kept in water to supply the lower half of the canal and it remained navigable. The Erewash Canal Preservation and Development Association, ECP&DA was formed in 1968 with the purpose of restoring the canal to full navigation; the achievement of this goal was celebrated with a boat rally in 1973 at the Great Northern Basin in Langley Mill. The main line from Long Eaton to Langley Mill was one of seven stretches of canal, formally designated as remainder waterways, which were re classified by the British Waterways Act 1983. Under the act, a total of 82 route miles (132 km) were upgraded to Cruising Waterway Standard.
Шипли кеменің айлақтары
ХХ ғасырдың басында Шипли кемежайы, Шипли шлюзының үстінде орналасқан, Шипли кеніштерiнен Ереваш каналындағы тар қайықтарға көмiр ауыстырумен өте қарбалас болды. Көмiр теміржол вагондарынан түсiрiлiп, еңiс арқылы төмен түседi. Сондай-ақ, 1779 жылы Эреваш каналы салынғаннан бастап 1796 жылы Натбрук каналы аяқталғанға дейiн Шипли кенiштерiн Шипли кемежайымен байланыстырған бұрынғы вагон жолы да болды. Осыдан кейiн, Натбрук каналы осы тасымалды өз мiнезiне алды. Он тоғызыншы ғасырдың соңында қолданылған еңiс бастапқыда Миллер Мунди отбасының меншiгiндегi Шипли кенiштерiн Мидленд теміржолының Эреваш аңғары желiсiмен байланыстыру үшiн салынды және 1848 мен 1870 жылдар аралығында осы мақсатта пайдаланылды. Натбрук каналының сумен қамтамасыз етiлуiндегi қиындықтар еңiстегi рельстердi қайта жаюға және оны Мидленд теміржолының Эреваш аңғары желiсi мен Мидленд теміржолының Иствуд кен орындары тармақ желiсi арқылы Шипли кемежайына дейiн ұзартуға әкелдi. 1895 жылдан 1942 жылға дейiн көмiр осы жерде тар қайықтарға тиелiп тұрды. Кемежайдағы сайдингтер үшбұрыш тәріздi орналасқан. Көмiр вагондары гравитация және жинақталған импульс күшiмен еңiстен төмен түседi, ал үшбұрыштың ортасында орналасқан тұрақты бу машинасымен қоздырылатын шексіз арқанға қосылды. Шексіз арқан үшбұрыштың бұрыштарындағы үш дөңгелектiң айналасынан өттi. Бiрi Эреваш өзенiн бойлайтын Эреваш каналының су құбырында, екiншiсi Иствуд кен орындары тармақ желiсi арқылы өтетiн көпiрдiң астында, ал үшiншiсi Иствуд шлюзының жанында орналасқан. Осы механизм арқылы кен вагондары кемежайдың жанына жеткiзiлiп, күтiп тұрған тар қайықтарға тiкелей құйылатын болды.
At the turn of the twentieth century Shipley Wharf directly above Shipley Lock was very busy with the transhipment of coal from railway wagons which had descended an incline from the Shipley Collieries to narrowboats on the Erewash Canal. There was also a much earlier wagonway which connected the Shipley collieries to Shipley wharf between the completion of the Erewash Canal in 1779 and the completion of the Nutbrook Canal in 1796, from which point in time the Nutbrook Canal took this traffic. The incline in use at the end of the nineteenth century was originally built to connect the Shipley Collieries, then owned by the Miller Mundy family with the Midland Railway's Erewash Valley railway line and was operated for this purpose between 1848 and 1870. Problems with the Nutbrook Canal's water supply instigated the re laying of rails on the incline and its extension under the Midland Railway's Erewash Valley line and under the Midland Railway's Eastwood Colliery branch line, to Shipley Wharf. Coal was loaded into narrowboats here from 1895 until 1942. The sidings at the wharf were laid in a triangle. The coal wagons descended the incline under braking relying on gravity and accumulated momentum to carry them to the sidings where they were connected to an endless rope kept in motion by a stationary steam engine in the centre of the triangle. The endless rope went around three wheels at the corners of the triangle. One was sited on the Erewash Canal's aqueduct which spanned the Erewash River, a second was under the bridge which carried the Eastwood Colliery's branch line over the Shipley line and the third was alongside Eastwood Lock. Using this mechanism the colliery wagons were brought alongside the wharf and could be emptied directly into waiting narrowboats.
Иствуд кен кен орны
Иствуд кен орны Ноттингем каналы мен Эреваш каналының арасында, Эреваш каналының Иствуд шлюзінен жоғарырақ тар жерде орналасқан. Ол бастапқыда доктор Мэнсонға тиесілі болған, бірақ кейін Барбер Уокер және Компания сатып алған. Кен орнына Ұлы Солтүстік темір жолының тармақ желісі қызмет көрсеткен, ол Ньюторп және Грисли темір жол станциясына жақын негізгі желіден бөлініп шыққан. Сонымен қатар, Мидленд темір жолының Эреваш аңғары желісінің Шепли Гейттегі негізгі желісінен шығатын тармақ желісі де кен орнына қызмет көрсеткен. Екі тармақтың да кейбір тоғандары қазірге дейін сақталған. Мидленд темір жолының ағаш көпірінің тіректері, бұл көпір бір кезде Иствуд шлюзінің тікелей астында тұрған, әлі де көрініп тұр. Осылайша, кен орны екі канал мен екі темір жол арқылы көмірін экспорттауға қолайлы көлік инфрақұрылымымен жабдықталған. Ұлы Солтүстік темір жолының тармағы Ноттингем каналын айналмалы көпір арқылы кесіп өткен. Айналмалы темір жол көпірі қазір жоқ, бірақ оның қасында салынған жаяу көпірі әлі де пайдаланылуда. Жер астындағы судың артық болуы салдарынан шахта шамамен 1884 жылы жабылды.
Eastwood Colliery was situated on a narrow plot of land sandwiched between the Nottingham Canal and the Erewash Canal just above the Erewash Canal's Eastwood Lock. It was originally owned by Doctor Manson but was taken over by Barber Walker and Company. It was served by a branch line from the Great Northern Railway departing the main line close to Newthorpe and Greasley railway station. The colliery was also served by a branch line of the Midland Railway's Erewash Valley line departing the main line at Shipley Gate. Some of the embankments of the two branches are still in existence. The bridge abutments for the Midland Railway's wooden bridge which once stood directly below the Eastwood Lock can still be seen. The colliery was therefore, well served with transport options with the choice of two canals and two railways to export their coal. The Great Northern Railway branch crossed the Nottingham Canal using a swing bridge. The railway swing bridge no longer exists but the pedestrian bridge built next to it is still in use. Excessive water underground brought about the mine's closure in about 1884.
Ауырғазы ауданында су тасқыны
2020 жылдың 29 мамырында каналдың иелері COVID-19 карантині кезінде каналдың бір бөлігіндегі шлюздердің сенбі-жексенбі күндері ашық қалғанын, осының салдарынан каналдың суы тартылып кеткенін хабарлады. Докхолм шлюзі мен Лонг-Итон шлюзі арасындағы бөлікке әсер етті. Иелерінің айтуынша, бұл вандализм салдарынан көптеген балықтар өлген, ал қалғандары тыныс алуда қиындыққа тап болған, құстардың ұялары да сумен шайылып кеткен. Дербишир полициясы бұл вандализмды тергеп жатыр.
On 29 May 2020 the owners of the canal announced that locks along a section of the canal had been clamped open at weekends causing it to empty during the COVID 19 lockdown. The section between Dockholme Lock and Long Eaton Lock was affected. The owners said that the vandalism had killed many fish, left others with breathing problems and washed birds nests away. Derbyshire Police were investigating the vandalism.