Кіріспе

425 американдық 4-6-2 локомотивтері класы. Пенсильвания темір жолының (PRR) K4 4-6-2 "Тынық мұхиты" (1914–1928 жылдары 425 дана салынған, PRR Altoona, Baldwin) 1914 жылдан бастап PRR-де бу көлігі тоқтаған 1957 жылға дейін жолаушыларды тасымалдау бойынша үздік бу локомотиві болды. K4 локомотивтерін ауыстыруға K5 және T1 дуплекс локомотивтерімен әрекеттер жасалды. Алайда, K5-тің төмен жабысу коэффициенті олардың тарту күшін шектеді. Керісінше, T1 локомотивтері өте табысты болды, бірақ күтіп ұстау шығындары жоғары болды, нашар серпіліс салдарынан дөңгелектері сығақтап, тәжірибесіз экипаждар болды. T1 локомотивтері де бумен жүру үшін тым кеш пайда болды. Сондықтан, сынақтан өткен K4 локомотивтері PRR-дің негізгі экспресс локомотивтері ретінде трица-қырық жыл бойы өз рөлін сақтап қалды. K4 локомотивтері дизель локомотивтеріне ауыстырылғанға дейін экспресс жолаушылар пойыздарының басым бөлігін тартты. K4 локомотивтері 1930 жылдардың ортасынан бастап жиі тартқан ауыр пойыздарға жеткілікті қуатты емес еді, сондықтан олар көбінесе екі немесе тіпті үш локомотивпен, кейде ертедегі "Атлантиктермен" және E6 локомотивтерімен жұмыс істеді. Бұл тиімді болғанымен, қымбатқа түсті және бірнеше экипаж қажет болды. PRR-де қосымша локомотивтер болды, олардың көпшілігі Харрисбургтің шығысында электрлендіруге байланысты қолданыстан шығарылды. Екі сақталған K4 локомотивтері, №1361 және №3750, 1987 жылдың 18 желтоқсанында Пенсильвания штатының ресми бу локомотивтері деп жарияланды, сол кезде Пенсильвания губернаторы Роберт П. Кейси №1211 заң жобасына қол қойды.

Даму

K4s локомотиві PRR бас қуат инжинірі J. T. Wallis қадағалауымен, бас механик-инженер Альфред У. Гиббс және инженер-механик Аксель Вогттың көмегімен жасалды. Ол L1s 2-8-2 "Микадо" класымен бірге, қазандығы мен басқа да ерекшеліктерін бөлісетін екі класс локомотивтің бірі болды. Шабыттың бір бөлігі 1911 жылы American Locomotive Company компаниясы салған үлкен тәжірибелік K29s Pacific локомотивінен келді. Сондай-ақ, Гиббстің табысты E6 4-4-2 "Атлантик" локомотивінің дизайны да маңызды рөл атқарды, нәтижесінде K4s локомотиві жылумен өңделген, жеңіл механизмдерді, құйма болаттан жасалған KW артқы күштік тіреуін және сыртқы түрінің көп бөлігін мұра етті. K4s дизайны бұрынғы класс локомотивтерімен салыстырғанда оттық табақтың ауданын арттырды. Қазандықтың цилиндрлік бөлігі бұрынғы класс локомотивтеріне қарағанда кеңірек болды, ал қыздыру бетінің және қазандықтың көлемінің ұлғаюы классқа жақсы бу өндіру мүмкіндігін берді. 1914 жылы салынған прототипте бұрандалы кері механизм (кейін қуатты кері механизм қосылды), кішкентай 70 P 70 тендері (тек 70 тонна су және 12½ тонна көмірге арналған, қолмен отын салуға бейімделген), ағаштан жасалған алдыңғы қорғағыш, шаршы корпуспен ескі үлгідегі фара және поршеньдік байланыстар (жақын арада алынып тасталатын) сияқты консервативті жабдықтар орнатылды. K4s дизайны өте табысты болды және басқа локомотивтердің дизайнына, тіпті PRR локомотивтерінен басқаларына да әсер етті. Лондон және Солтүстік-Шығыс темір жолының бас механик-инженері Найджел Гресли өзінің әйгілі Class A1 Pacific локомотивіне қазандықтың көп бөлігін (соның ішінде конустық пішінін) енгізді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі прототип ерекше "құс клеткасы" тәрізді алдыңғы қорғағыштармен жабдықталған, ал соғыстан кейінгі үлгілерде заманауи алдыңғы қорғағыштар болды.

Өзгерістер

PRR өздерінің K4 локомотивтерімен көптеген тәжірибелер жасады, олардың ішінде аэродинамикалық форма беру, құлақша клапандар, түтін бағыттайтын құрылғылар, жетек дөңгелектерінің түрлері және тағы да басқаларын сынап көрді.

Оңтайландыру

Бірнеше K4 локомотивтеріне жылдар бойы әртүрлі деңгейде аэродинамикалық қаптама орнатылған. Барлығы кейіннен алынып тасталды, локомотивтер бастапқы түріне келтірілді.

No 3768

#3768 локомотиві 1936 жылдың ақпан айында танымал өнеркәсіптік дизайнер Реймонд Лоуи жасаған қаптамамен жабылған. Бұл өте жасырып тұратын, бүкіл локомотивті қамтитын, ағымдағы сызықты корпус болды, ол бу локомотивінің көптеген функционалдық мүмкіндіктерін жасырып, теміржол бригадалары арасында "Торпедо" деген атқа ие болды. Лоуидің жобалаған үлгілерінен жасалған саз модельдер, жаңартылған K4 және стандартты K4 локомотивтері Нью-Йорк университетінің (CMP) Дэниел Гуггенхайм Аэронавтика мектебінің профессоры Александр Клеминнің жетекшілігімен, түтін шығару қабілетін анықтау үшін аэродинамикалық сынақтан өтті. 24 түрлі нұсқаның ішінде 4-еуі соңғы жобаны анықтау үшін жел тоннелінде сынақтан өтті. Алғашқыда локомотив стандартты қою жасыл локомотив эмалімен (DGLE) боялмады, оның орнына қола түспен боялды. Кейін DGLE эмалімен қайта боялды. Оған сәйкес келетін тендер ерекше алты дөңгелекті шассиде жүрді. Көптеген ағымдағы сызықты бу локомотивтері сияқты, қаптамалар техникалық қызмет көрсетуді қиындатты және дөңгелектердің үстіндегі қақпақтар кейін алынып тасталды. Бір кезде локомотив "Бродвей Лимитед" экспресі үшін ең қолайлы локомотив болып саналды.

No 1120, 2665, 3678 және 5338

Бұл төрт локомотив 1940 және 1941 жылдары қарапайым, жақын орналасқан корпуспен жабдықталды, ол бу локомотивтерінің ішкі құрылымын көп жасырмады. Осы тұрғыдан алғанда, олар Генри Дрейфустың Нью-Йорк Хадсон локомотивтеріне жасаған корпустарындағы сияқты болды. Арнайы жобалар менеджері және вице-президент Джон В. Эпштейннің Raymond Loewy & Assoc. компаниясына берген сұхбатында, бұл төрт оңтайландырылған K4 локомотивін Раймонд Лоуи жобалағаны, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс салдарынан бұл туралы ешқандай жариялым жасалмағаны айтылды. PRR #1120 және #2665 1940 жылы «South Wind» үшін оңтайландырылды – бұл Пенсильвания темір жолы, Луисвилл және Нэшвилл темір жолы, Атлантикалық жағалау темір жолы (кейін «Seaboard Coast Line» деп аталды) және Флориданың шығыс жағалау темір жолы бірлесіп жабдықтап, пайдаланған жолаушылар пойзы. «South Wind» 1940 жылдың желтоқсан айында Чикаго, Иллинойс, және Майами, Флорида арасында жылдам қызмет көрсетуді бастады. PRR №3678 және №5338 1941 жылы «The Jeffersonian» үшін оңтайландырылды – бұл Нью-Йорк пен Сент-Луис арасындағы PRR-дің ең танымал, барлық вагондық пойзының бірі. Олар кейде «Broadway Limited» (Нью-Йорктан Чикагоға), «Liberty Limited» (Вашингтондан Чикагоға) және «Trail Blazer» (Нью-Йорктан Чикагоға) локомотивтерін де тартты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бұл төрт локомотив PRR жүйесінде булы локомотивтер паркін құрады, сонымен қатар тағы бес локомотивті белгілі өнеркәсіптік дизайнер Раймонд Лоуи жобалаған: PRR S1 #6100, PRR Q1 #6130, T1 #6110 және #6111, сондай-ақ K4s #3768. 1950 жылдан кейін PRR K4 #3678 локомотивімен бірге осы төрт K4s Pacific локомотивтерінің аэродинамикалық жабындары алынып тасталды.