Руби Бриджес: Азаматтық құқықтар қозғалысының батыры

Кіріспе

Американдық азаматтық құқық қорғаушы (1954 жылы туған) 1998 жылғы телефильм.

Руби Нелл Бриджес Холл (8 қыркүйек 1954 жылы туған) – американдық азаматтық құқық қорғаушы. Ол 1960 жылдың 14 қарашасында Жаңа Орлеан мектептерінің бөлінуін жою кезінде Луизиана штатындағы бұрын тек ақ нәсілділерге арналған Уильям Франц бастауыш мектебіне баратын алғашқы афроамерикалық бала болды. Норман Роквеллдің 1964 жылғы "Біз бәріміз бірге өмір ететін мәселе" атты картинасының нығаны.

Ерте өмір

Бриджес Абон мен Люсиль Бриджестің бес баласының ең үлкені болды. Бала кезінде ол көп уақытын кіші туыстарына қараумен өткізді, бірақ сонымен қатар арқаннан секіру, софтбол ойнау және ағашқа шығуды ұнатты. Ол төрт жаста болғанда, отбасы Бриджестің туған жері – Миссисипи штатының Тайлертаун қаласынан Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласына көшіп келді. 1960 жылы, ол алты жаста болғанда, оның ата-анасы Түсті адамдардың құқықтары үшін күресетін ұлттық қауымдастықтың (NAACP) өтінішіне жауап беріп, оны Нью-Орлеан мектептерінің бірігу процесіне қатысуға ерікті түрде тіркеді, әкесі оған күмәмен қарағанына қарамастан.

Өмірбаян

Бриджес азаматтық құқық қозғалысының қанатында дүниеге келді. Браунның Білім беру жөніндегі ісі Бриджес туғаннан үш ай жиырма екі күн бұрын шешілді. Сот шешімі бойынша, қара балаларға қатысуға тыйым салынған ақ балаларға арналған жеке мемлекеттік мектептерді құру конституцияға қайшы келеді; осыған сәйкес, қара оқушыларға мұндай мектептерге қатысуға рұқсат берілді. 1954 жылы «Браун v. Білім беру кеңесі» шешімі қабылданса да, оңтүстік штаттары алты жыл ішінде интеграциялануы керек деген шешімге қатты қарсылық көрсетті. 1960 жылдың 14 қарашасында Нью-Орлеандағы біріктірілген мектептердің алғашқы күні үшін судья Дж. Скелли Райттың сот бұйрығы Норман Роквеллдің «Біздің бәріміз өмір сүретін мәселе» картинасында бейнеленді. Бриджес еске алады: «Жүргізіп келе жатып, мен көпшілікті көрдім, бірақ Нью-Орлеанда тұрғандықтан, мен оны Марди Гра деп ойладым. Мектептің сыртында көп адам жиналды. Олар заттарды лақтырып, айқайлап жатты, және мұндай нәрселер Нью-Орлеанда Марди Града болады». Бриджес мектепке кірген кезде ақ ата-аналар өз балаларын алып кетті; қара бала оқығанда барлық мұғалімдер, біреуін қоспағанда, сабақ беруден бас тартты. Бриджеске сабақ беруге келіскен жалғыз адам – Бостоннан (Массачусетс штаты) келген Барбара Генри болды. Генри бір жылдан астам уақыт бойы оны жалғыз оқытты, «бүкіл сыныпты оқытатын сияқты». Сол күні Бриджес пен оның анасы күні бойы директордың кабинетінде болды; мектептегі қаос олардың екінші күніне дейін сыныпқа өтуіне кедергі келтірді. Екінші күні ақ оқушы бойкотты бұзып, мектепке кірді, 34 жастағы методист пастор Ллойд Андерсон Форман бес жасар қызы Пэмді ашулы топтың арасынан алып өтіп: «Мен тек баламды мектепке алып бару құқығын қалаймын» деді. Бірнеше күннен кейін басқа ақ ата-аналар да өз балаларын әкеле бастады, наразылықтар басыла бастады. Дегенмен Бриджес келесі жылға дейін сыныптағы жалғыз бала болып қалды. Күнде таңертең Бриджес мектепке бара жатқанда, бір әйел оны улап қоямын деп қорқытса, екіншісі табынға қара нәресте қуыршағын ұстап тұратын. Бұл АҚШ маршалдарына, оның қауіпсіздігін қадағалауға жіберілген, Бриджеске тек үйдегі тамақты жеуге рұқсат беруге және демалысқа қатысуға рұқсат етілмеді. Бала психиатры Роберт Коулс Бриджеске Францтағы алғашқы жылы кеңес беруге ерікті болды. Ол Бриджес үйінде апта сайын кездесіп, кейіннен басқа балаларды Бриджестің оқиғасымен таныстыру үшін «Руби Бриджес туралы әңгіме» атты балалар кітабын жазды. Коулс кітаптан түскен гонорарды Руби Бриджес қорына сыйға тартты, ол Нью-Орлеан мектептерінің кедей балаларына мектеп құралдарын немесе басқа білім беру қажеттіліктерін қамтамасыз етуге жұмсалды. Олар отбасы сатып алған азық-түлік дүкені енді оларға онда сауда жасауға рұқсат бермеді; Миссисипиде жер жалға алған оның ата-бабалары жерінен қуылды; және Абон мен Люсиль Бриджестер ажырасты. Бриджес ересек болғанға дейін, ол Францтағы алғашқы апталарда мектепке киген таза киімдерін Коулстың туысы оларға жібергенін білді. Бриджес отбасының ешқашан киім, шұлық, аяқ киім сатып ала алмағанын айтады, оны полиция қызметкерлері мектепке дейін және одан қайтып келе жатқанда түсірген фотосуреттерде көруге болады. Бриджес Лори МакКеннаның «Рубидің аяқ киімдері» әнінің тақырыбы болды. Оның Уильям Френц бастауыш мектебіндегі балалық күресі 1998 жылы телефильмде бейнеленген «Руби Бриджес» фильмінде көрсетілді. Жас Бриджесті актриса Чаз Моне ойнады, ал фильмде Лела Рошон Бриджестің анасы Люсиль «Люси» Бриджес рөлінде; Майкл Бич Бриджестің әкесі Абон Бриджес рөлінде; Пенелопа Энн Миллер Бриджестің мұғалімі миссис Генри рөлінде; және Кевин Поллак доктор Роберт Коулс рөлінде түсті. Жаңа Орлеан аймағындағы жүздеген мың адамдар сияқты Бриджес 2005 жылы «Катрина» даулы кезінде бөгеттер жүйесінің бұзылуынан болған апатты су тасқынынан үйін (Шығыс Жаңа Орлеанда) жоғалтты. «Катрина» даулы кезінде Уильям Френц бастауыш мектебі де көп зардап шекті, ал Бриджес мектептің ашық қалуы үшін күресте маңызды рөл атқарды. 2007 жылдың қарашасында Индианаполис балалар мұражайы Анна Франк пен Райан Уайт өмірін баяндайтын жаңа тұрақты көрмені ашты. «Балалардың күші: өзгерістер жасау» деп аталған көрмеге 6 миллион доллар жұмсалды және Бриджестің бірінші сыныптағы сынып залының нақты көшірмесін қамтиды. 2010 жылы Бриджес Уильям Френц бастауыш мектебінде Пэм Фореман Тестроетпен, Бриджестің мектепке қатысуынан кейін болған бойкотты бұзған бес жасар ақ баламен 50 жылдық кездесу өткізді. Роквелл картинасы 2011 жылдың маусымнан қазан айына дейін Ақ үйдің Батыс қанатында, Овалдық кеңседен сыртта қойылды.

Bridges was born during the middle of the Civil Rights Movement. Brown v. Board of Education was decided three months and twenty two days before Bridges' birth. The court ruling declared that the establishment of separate public schools for white children, which black children were barred from attending, was unconstitutional; accordingly, black students were permitted to attend such schools. Though the Brown v. Board of Education decision was finalized in 1954, southern states were extremely resistant to the decision that they must integrate within six years. Judge J. Skelly Wright's court order for the first day of integrated schools in New Orleans on Monday, November 14, 1960, was commemorated by Norman Rockwell in the painting, The Problem We All Live With (published in Look magazine on January 14, 1964). As Bridges describes it, "Driving up I could see the crowd, but living in New Orleans, I actually thought it was Mardi Gras. There was a large crowd of people outside of the school. They were throwing things and shouting, and that sort of goes on in New Orleans at Mardi Gras." As soon as Bridges entered the school, white parents pulled their own children out; all the teachers except for one refused to teach while a black child was enrolled. Only one person agreed to teach Bridges, and that was Barbara Henry, from Boston, Massachusetts, and for over a year Henry taught her alone, "as if she were teaching a whole class." That first day, Bridges and her mother spent the entire day in the principal's office; the chaos of the school prevented their moving to the classroom until the second day. On the second day, however, a white student broke the boycott and entered the school when a 34 year old Methodist minister, Lloyd Anderson Foreman, walked his five year old daughter Pam through the angry mob, saying, "I simply want the privilege of taking my child to school " A few days later, other white parents began bringing their children, and the protests began to subside. Yet Bridges remained the only child in her class, as she would until the following year. Every morning, as Bridges walked to school, one woman would threaten to poison her, while another held up a black baby doll in a coffin. This led the U. S. Marshals dispatched to oversee her safety to only allow Bridges to eat the food that she brought from home, and she was not allowed to participate in recess. Child psychiatrist Robert Coles volunteered to provide counseling to Bridges during her first year at Frantz. He met with her weekly in the Bridges home, later writing a children's book, The Story of Ruby Bridges, to acquaint other children with Bridges' story. Coles donated the royalties from the sale of that book to the Ruby Bridges Foundation, to provide money for school supplies or other educational needs for impoverished New Orleans school children. the grocery store the family shopped at would no longer let them shop there; her grandparents, who were sharecroppers in Mississippi, were turned off their land; and Abon and Lucille Bridges separated. It was not until Bridges was an adult that she learned that the immaculate clothing she wore to school in those first weeks at Frantz was sent to her family by a relative of Coles. Bridges says her family could never have afforded the dresses, socks, and shoes that are documented in photographs of her escort by U. S. Marshals to and from the school. Bridges is the subject of the Lori McKenna song "Ruby's Shoes". Her childhood struggle at William Frantz Elementary School was portrayed in the 1998 made for TV movie Ruby Bridges. The young Bridges was portrayed by actress Chaz Monet, and the movie also featured Lela Rochon as Bridges' mother, Lucille "Lucy" Bridges; Michael Beach as Bridges' father, Abon Bridges; Penelope Ann Miller as Bridges' teacher, Mrs. Henry; and Kevin Pollak as Dr. Robert Coles. Like hundreds of thousands of others in the greater New Orleans area, Bridges lost her home (in Eastern New Orleans) to catastrophic flooding from the failure of the levee system during Hurricane Katrina in 2005. Hurricane Katrina also greatly damaged William Frantz Elementary School, and Bridges played a significant role in fighting for the school to remain open. In November 2007, the Children's Museum of Indianapolis unveiled a new permanent exhibit documenting her life, along with the lives of Anne Frank and Ryan White. The exhibit, called "The Power of Children: Making a Difference", cost $6 million to install and includes an authentic re creation of Bridges' first grade classroom. In 2010, Bridges had a 50th year reunion at William Frantz Elementary with Pam Foreman Testroet, who had been, at the age of five, the first white child to break the boycott that ensued from Bridges' attendance at that school. The Rockwell painting was displayed in the West Wing of the White House, just outside the Oval Office, from June through October 2011.

Марапаттар мен құрметтер

1995 жылдың қыркүйегінде Бриджес пен Роберт Коулз Коннектикут колледжінің құрметті дәрежесіне ие болды және марапаттарды қабылдау үшін алғаш рет жұрт алдында бірге көрінді. Бриджестің "Менің көзіммен" атты кітабы 2000 жылы Картер Г. Вудсон атындағы кітап сыйлығын жеңіп алды. 2000 жылдың 10 тамызында, Уильям Френц бастауыш мектебіне барған күнінің 40 жылдығына орай, Бас прокурордың орынбасары Эрик Холдер Руби Бриджесті Құрметті АҚШ маршалы етіп тағайындады. 2001 жылдың 8 қаңтарында Бриджес президент Билл Клинтоннан Президенттік азаматтар медалін алды. 2006 жылдың қараша айында Бриджес Вашингтондағы Кеннеди орталығында өткен Антижала жабу лигасының 12-ші жылдық "Жауқазындыққа қарсы концертінде" "Расизмге қарсы батыр" деп саналды. 2012 жылдың 19 мамырында Бриджес Тулан университетінің жылдық бітіру салтанатында Супердомда құрметті диплом алды. 2023 жылдың 9 қарашасында Бриджес Гарвард университетінің Филлипс Брукс Хаус Ассоциациясынан Роберт Коулз атындағы қызметке шақыру сыйлығын алды және Мемориалдық шіркеуде дәріс оқыды. 2024 жылдың 5 наурызында Бриджес Ұлттық әйелдер даңқы залына енгізілді. Осы шарада Бриджес танымал теннисші Серена Уильямспен бірге құрметке бөленді. Бұл марапат Bridges-тің АҚШ-тағы азаматтық құқықтар мен білім беруге қосқан зор үлесін көрсетеді. Бриджес есімімен екі бастауыш мектеп аталды: біреуі Калифорния штатының Аламида қаласында, екіншісі Вашингтон штатының Вудвинвилл қаласында. Уильям Френц бастауыш мектебінің ауласында Бриджестің мүсіні орнатылған. Оған мүсінді көрген балалар қандай сезімде болады деп сұрағанда, ол былай деп жауап берді: text=«Мен балалар оған қарап, өздерімен-өздері: 'Мен де үлкен іс істей аламын' деп ойлайды деп есептеймін. Балалар кез келген нәрсені істей алады, мен олардың мүсінде өздерін көруін қалаймын. Бұл оларға әлемді өзгерте алатындарын еске салады деп үміттенемін».