Кіріспе

Америка Құрама Штаттарындағы азаматтық құқықтар ұйымы Расалық теңдік Конгресі (CORE) – Америка Құрама Штаттарындағы афроамерикалықтардың азаматтық құқықтарын қорғауға арналған ұйым, ол азаматтық құқықтар қозғалысында афроамерикалықтар үшін шешуші рөл атқарды. 1942 жылы құрылған, оның мақсаты – «расасы, діні, жынысы, жасы, мүгедектігі, сексуалдық бағдары, діні немесе этникалық тегіне қарамастан, барлық адамдарға теңдік әкелу». Мемлекетаралық саяхатқа қатысты кемсітушілік саясатқа қарсы күресу үшін CORE студенттер Грейхаунд автобустарына мініп, Оңтүстікке Freedom Rides-қа қатысты. Ұйымның беделі артқан сайын, бөлімдер саны да көбейді, соңында бүкіл елге тарады. CORE әлі де өзгерістер үшін күрестің белсенді бөлігі болып табылуына қарамастан, кейбір адамдар ұйымдастыру мен тиімді басшылықтың жетіспеуі әлеуметтік әділетке қатысудың азаюына әкелді деп санайды.

Негізін қалау

CORE 1942 жылдың наурыз айында Чикаго қаласында (Иллинойс штаты) құрылды. Ұйымның негізін қалаушылары Джеймс Леонард Фармер кіші, Анна Полин "Паули" Мюррей, Джордж Миллс Хаузер, Элси Бернис Фишер, Гомер А. Джек және Джеймс Р. Робинсон болды. 50 негізін қалаушы мүшенің 28-і ер адам, 22-сі әйел адам, олардың шамамен үштен бірі афроамерикалықтар, ал қалған үштен екісі ақ нәсілділер еді. Байард Растин ұйымның негізін қалаушы мүшесі болмаса да, Фармер мен Хаузер кейінірек атап өткендей, "CORE-ге туысқан" болды және оған маңызды қолдау көрсетті. Ұйым бейбітшілікке бағытталған "Келісім қауымдастығынан" өркендеп өсті және нәсілдік сегрегацияға қарсы тактика ретінде зорлықсыздық принциптерін қолдануға тырысты. Ұйым Үндістанның ұлттық көшбасшысы Махатма Гандидің зорлықсыз қарсылықты қолдауынан шабыттанды. Үнді жазушысы және журналисі Кришналал Шридхарани, сөз шебері және театрлық дебаттерге бейім болған, Гандидің шәкірті болды – ол тұз науқанында Гандимен бірге тұтқынға алынды, ал 1939 жылы жарық көрген "Зорлықсыз соғыс" атты кітабы ұйымға зор әсер етті. CORE құрылған кезде, Гандидің Үндістанда британдық отаршылдыққа қарсы тәуелсіздік қозғалысын басқаруы өрге жұпқа жетіп, қарқынды дамыды. CORE Ганди мен оның ізбасарлары қолданған зорлықсыз антиколониалды тактиканы АҚШ-та нәсілдік сегрегация мен расизмге қарсы күресте, азаматтық наразылық арқылы қолдануды көздеді. CORE-дің конституциясы мен ережелеріне сәйкес, 1960 жылдардың басында және ортасында демократиялық кәсіподақтар үлгісінде бөлімдер құрылды, ай сайын мүшелер жиналыстары, сайланған және көбінесе жалақысыз лауазымдар, көптеген еріктілер комитеттері болды. Оңтүстік штаттарда CORE-дің зорлықсыз тікелей әрекеттер науқаны "Джим Кроу" сегрегациясына және жұмысқа орналастырудағы кемсітушілікке қарсы болды және дауыс беру құқығы үшін күресті. Оңтүстік аймағынан тыс жерлерде CORE жұмыспен қамту және тұрғын үй мәселелеріне, сондай-ақ мектептердегі фактілік сегрегацияға назар аударды. "Джим Кроу" заңдары – АҚШ-та нәсілдік бөліну мен кемсітуді бекітетін заңдар. CORE-дің жетекшілерінің кейбіреулері қорғаныс және әділет үшін күрескендермен (Deacons for Defense and Justice) күрт пікір келіспеушіліктерде болды. Қорғаныс және әділет үшін күрескендер Луизианада 1960 жылдары Ку Клукс Клан сияқты расистік ұйымдардан CORE қызметкерлерін қорғау үшін қарулы өзін-өзі қорғауға дайын екенін жариялады. Басқалары бұл ұйымды ыстық қолдады. 1960 жылдардың ортасында Фармер CORE-ге жаңадан пайда болған афроамерикалық ұлттық сезімдердің элементтерін енгізуге тырысты, бұл басқа нәрселермен қатар, қара күшке тез арада құдайы түсуіне әкелді. Фармер бұл шиеленісті татуластыра алмады және 1966 жылы отставкаға кетті, бірақ ол өзінің орнын басатын Флойд МакКиссикті қолдады. 1961 жылы CORE-нің бүкіл АҚШ бойынша 53 бөлімшесі болды. 1963 жылы Солтүстік-Шығыс, Орта Батыс, Орта Атлантика және Батыс жағалаудағы ірі қалалық орталықтардың көпшілігінде CORE-нің бір немесе бірнеше бөлімшелері болды, соның ішінде колледжтердегі бөлімшелердің саны артып келеді. Оңтүстік штаттарда CORE Луизиана, Миссисипи, Флорида, Оңтүстік Каролина және Кентукки штаттарында белсенді бөлімшелер мен жобаларға ие болды.

Айрин Морган

1944 жылы Ирэн Морган, афроамерикандық әйел, Вирджиниядан Мэрилендке бағытталған Greyhound қалааралық автобусының алдыңғы "ақтарға" арналған орындықтардан артқы "қоңыр терілілерге" арналған орындықтарға көшуден бас тартқаны үшін қамауға алынды. Вирджиния штатының соты оның кінәлі екенін және қамауға алуды қолдағаннан кейін, Морганның ісі 1946 жылғы 3 маусымда "Морган Вирджинияға қарсы" ісі ретінде Жоғарғы Сотқа жеткізілді.

Морган Виргинияға қарсы

Бастапқыда Морганның заңгерлік командасына тек Споттсвуд Робинсон III кірді, бірақ кейін NAACP заңгерлері Тургуд Маршалл мен Уильям Х. Хасти қосылды. Олар Конституциядағы Штаттар аралық сауда ережесін пайдаланып, штаттардың жолаушылардың штат шекараларын кесіп өтуіне кедергі келтіретін ережелер қабылдауына рұқсат етілмейтінін дәлелдеуге тырысты. Дегенмен, Вирджиния штатының соттары бұл аргументті көндіргіш деп таба алмады.

Келісу сапары

1947 жылғы 10 сәуірде CORE Джеймс Пек, олардың ақпарат тарату қызметкері және сегіз қара нәсілді ер адамды қоса, сегіз ақ нәсілді ер адамнан тұратын топты Вирджиния, Солтүстік Каролина, Теннесси және Кентукки штатары арқылы екі апталық «Татуласу сапарына» жіберді. Мақсаты – штаттардың мемлекетаралық саяхаттардағы сегрегацияға қатысты Жоғарғы Соттың шешімдеріне бағынуын тексеру еді. Топқа тек ер адамдар ғана енді, себебі сол кездегі заңдар әйелдер мен ерлердің араласуын шектеуге бағытталған.

"Тәуелсіздіктің алғашқы саяхат"

1960 жылдардың басында Джеймс Фармер CORE ұйымының атқарушы хатшысы лауазымына оралып, 1947 жылғы "Елдестіру сапарын" қайталауды мақсат етті, бірақ бұл жолы жаңа атаумен – "Азаттық жорығы". Осы оқиғаға байланысты болған зорлық-зомбылықтың жаңалығы еліміздің назарын аударды, нәтижесінде CORE, Студенттік зорлық-зомбылықсыз үйлестіру комитеті және басқа да азаматтық құқықтар ұйымдары мен мыңдаған қарапайым азаматтар ұқсас саяхаттар жасады.

Чикаго мектептерінде нәсілдік жіктелуді жою

1960 жылдары Чикагодағы CORE ұйымы Чикаго мемлекеттік мектептеріндегі нәсілдік сегрегацияға қарсы күресті бастады, афроамерикандық студенттердің білім алу мүмкіндіктеріндегі теңсіздікті жоюға тырысты. 1950 жылдардың соңында Чикаго білім беру кеңесінің «жақын мектеп» саясатын сақтауы Чикаго мемлекеттік мектептерінде нәсілдік сегрегацияның қалыптасуына әкелді. Көптеген афроамерикандық мектептер қаланың оңтүстік және батыс бөлігіндегі афроамерикандық аудандарда, ал көптеген ақ мектептер Чикагоның солтүстік, солтүстік-батыс және оңтүстік-батыс бөлігіндегі ақ аудандарда орналасқан. Көптеген сегрегацияланған мектептер тығыздықта болды. Бұл мәселені шешу үшін кеңес кейбір мектептерде екі ауысымды енгізді, бұл тығыздықты азайтуға көмектесті, бірақ жаңа қиындықтар тудырды. Екі ауысымдық оқу студенттердің бір күндік сабаққа толық қатысу мүмкіндігін шектеді. Кейбір мектептердегі тығыздықты азайту мақсатында кеңес жылжымалы сыныптар салуға рұқсат берді. Сонымен қатар, көптеген студенттер орта мектепті бітірмей оқуын доғарды. Мұғалімдер құрамы да сегрегацияланған еді, және афроамерикандық мектептердегі көптеген мұғалімдердің ақ мектептердегі мұғалімдерге қарағанда толық тәжірибесі болмады. Тарих сабақтарында афроамерикандықтар туралы ешқандай ақпарат берілмеді. CORE ұйымының пікірінше, «мектептегі сегрегация – зиянды бактерия, психологиялық кемшілік, ол Чикагода кең таралған жұмыссыздық пен қылмысқа алып келетін ауруды тудырады». 1960 және 1963 жылдар аралығында CORE мектептердің жағдайына қатысты мәселелерді білім беру кеңесі (суперінтендант Бенджамин Уиллис басқаратын), қала әкімі Ричард Дж. Дейли, Иллинойс штатының өкілдер палатасы және АҚШ-тың Денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қызмет департаменті сияқты түрлі органдарға хаттар жолдады, білім берудегі теңдікті жақсартуға шақырып, үгіт жүргізді. Сонымен қатар, CORE кеңестің мектеп бюджетін талқылау тыңдауына қатысып, сегрегацияға қарсы сөз сөйлеп, мектептерді десегрегациялау үшін трансферт жоспарларын енгізуді сұрады. 1963 жылдың шілдесінде CORE Чикагоның орталық бөлігіндегі кеңес кеңсесінде бір апталық отырыс және наразылық акциясын ұйымдастырды. Нәтижесінде кеңес төрағасы Клэр Роддвиг және Уиллис интеграция мәселесін талқылау үшін CORE өкілдерімен кездесуге келісті, бірақ мектептерде маңызды өзгерістер болған жоқ. 1960 жылдардың ортасында CORE қоғамдық қатысуға көшті, Чикаго тұрғындарына сегрегацияға қарсы күресудің жолдарын үйретуге тырысты. «Бостандық үйлері», трансферт петициялары, қоғамдық митингілер мен кездесулер Чикаго тұрғындарына сегрегация туралы білім беруге және «жақын мектеп» саясатын айналып өтуге көмектесетін құралдармен қамтамасыз етуге бағытталды. 1966 жылы Мартин Лютер Кинг басқаратын Чикаго бостандық қозғалысы, Оңтүстік Христиандық Көшбасшылық Конференциясы (SCLC) және Чикагоның Қоғамдық Ұйымдар Кеңесі (CCCO) азаматтық құқықтарды қорғау демонстрациялары мен келіссөздерін өз бақылауына алды. CORE CCCO мүшесі болғанымен, десегрегациялық күш-жігерге ықпалы азайды. 1966 жылдың жазында Чикаго бостандық қозғалысы қала өкілдерімен келіссөздер жүргізген кезде, олар он әділ тұрғын үй реформасына келісті, бірақ мектептерді десегрегациялау реформаларын талқыламады. CORE тұрғын үй саммитіне қатыспағанымен, ол Чикагодағы қара күшті дамытуға және нығайтуға бағытталды. 1966 жылдың күзінде CORE енді азаматтық құқықтарды қорғау ұйымы емес, қара күш ұйымы болды. CORE ұйымының ұлттық басшылығындағы өзгерістер және кеңестің мектептерді десегрегациялау бойынша әрекетсіздігі CORE ұйымын сепаратизмге және десегрегациядан бас тартуға итермеледі. 1968 жылдың қазан айында ұйым таратылды.

Даремді бөлшектеп тастау

1962 жылы CORE штаб-пәтерін Солтүстік Каролина штатының Дарем қаласында құрды, сол жерге келген кезде жергілікті қара нәсілді әйелдер белсенділері, оның ішінде Седи Сойер Хьюгли, оларды үйлеріне шақырып алды. CORE жергілікті NAACP ұйымымен бірлесіп Экерд дәріханасы мен Говард Джонсон жанында пикеттер ұйымдастырды. Мақсаттары – қара нәсілді жұмысшылар үшін жұмыс мүмкіндіктерін көбейту және жергілікті мейрамханаларды интеграциялау болды.

Вашингтонға шабуыл

1963 жылы бұл ұйым танымал Вашингтон шеруін ұйымдастыруға көмектесті. 1963 жылғы 28 тамызда 250 мыңнан астам адам Линкольн ескерткішіне бейбіт түрде шеру тартты, барлық азаматтарға заң алдында теңдік талап етті. Шерудің соңында Мартин Лютер Кинг өзінің әйгілі "Менің арманым бар" сөзін айтты.

"Қайратты жаз"

Келесі жылы CORE, Студенттік зорлық-зомбылықсыз үйлестіру комитеті (SNCC) және Түсті адамдардың жетістіктерін қолдау ұлттық қауымдастығы (NAACP) бірлесіп "Азаттық жазы" науқанын ұйымдастыруға көмектесті – бұл науқанның басты мақсаты Оңтүстік штаттардағы афроамерикандықтардың сайлау құқығынан айырылуын тоқтату еді. Федерациялық Ұйымдар Кеңесі (COFO) басқосуымен жұмыс істеген үш ұйымның еріктілері күш-жігерлерін Миссисипи штатында шоғырландырды. 1962 жылы штаттың афроамерикандық халқының барлық 6,7 пайызы ғана дауыс беруге тіркелген, бұл елдегі ең төмен көрсеткіш еді. Бұл Миссисипидегі Бостандық Демократиялық Партиясының (МБДП) құрылуына әкелді. Партияға 80 000-нан астам адам қосылды, ал 68 делегат Атлантик-Ситиде өткен Демократиялық партияның съезіне қатысып, Миссисипи штатының толығымен ақ нәсілді өкілдерінің қатысуына наразылық білдірді. CORE, SNCC және COFO Миссисипи штатының қалаларында 30 Бостандық мектебін ашу үшін бірлесіп жұмыс істеді. Үш ұйым мектептерде сабақ беретін еріктілерді таңдап алды, ал оқу бағдарламасына афроамерикандық тарих және азаматтық құқықтар қозғалысының философиясы енгізілді. 1964 жылдың жазында осы мектептерге 3000-нан астам оқушы қатысты, ал бұл тәжірибе Head Start сияқты болашақ білім беру бағдарламалары үшін үлгі болды. Бостандық мектептері көбінесе ақ нәсілділердің наразылық толқуларының нысаны болды. Сондай-ақ, науқанға қатысқан жергілікті афроамерикандықтардың үйлері де шабуылға ұшырады. Сол жазда 30 қара нәсілді үй және 37 қара нәсілді шіркеу өртке ұшырады. 80-нен астам еріктілер ақ нәсілділердің наразылық толқуларында немесе расистік полиция қызметкерлері тарапынан ұрып-соғылды. Үш CORE белсендісі – Джеймс Чейни, Эндрю Гудман және Майкл Швернер 1964 жылдың 21 маусымында Ку-клукс-клан ұйымының мүшелері тарапынан өлтірілді (Чейни, Гудман және Швернердің өлтірілуі туралы қараңыз). Бұл оқиға науқанға жалпыұлттық назар аударуға себеп болды.

Луизианадағы CORE бөлімшесі және Қарулы өзін-өзі қорғауды қолдау

CORE өз мәнінде зорлықсыз философия мен тәжірибеге арналған ұйым. Луизиана штатында ауылдық аймақтардағы сайлаушылар тізіміне тіркелуді көбейтуге бағытталған жұмыстар жүргізілді. Олардың ниеттерінің адал болғанына қарамастан, Луизиана штатының мүшелерінің жұмысына ұлттық назар немесе қолдау жиналмады. Осының салдарынан оларға қарсы зорлық-зомбылық немесе мазақтау әрекеттері көбінесе хабарланбайтын, ал құрбандарға халық тарапынан қолдау көрсетілмейтін. Бұл мәселені одан әрі ушықтырған жайт, ұлттық және жергілікті үкіметтер бұл мүшелерді қорғауға немесе федералдық араласуды қамтамасыз етуге жауапкершілік сезінбеді. Луизианадағы осы мәселелер жергілікті CORE мүшелерінің қатарында қарулы өзін-өзі қорғануға рұқсат беру идеясын қолдауға ықпал етті. CORE-дың негізін қалаушы Джеймс Фармер Луизиана штатының Плакемин қаласында болған оқиғадан кейін қарулы өзін-өзі қорғану идеясын қолдады. 1963 жылдың 1 қыркүйегінде Плакемин қаласының полициясы CORE ұйымдастырған шеру зорлыққа ұласқаннан кейін Фармерді линчтейміз деп қорқытты. Осының салдарынан оны екі қарулы адаммен бірге қаладан құпия түрде шығарып әкетуге мәжбүр болды. Осы оқиғадан кейін Фармер CORE жиналыстарына қарулы күзетшілерді қатысуға рұқсат берді. Бруклиндегі CORE "Джим Кроу кетуі керек" деген ұранды афроамерикалық балалардың сол кездегі теңсіз білім алуы және афроамерикалықтарға жалпы теңсіз қарау туралы хабардар ету үшін пайдаланды. Бұл ұран көбінесе оңтүстік штаттарымен байланысты болған, өйткені олар Джим Кроу заңдарын қолданған, бірақ солтүстікте оны қолдану Бруклиндегі CORE жетекшілеріне солтүстікте де нәсілдік дискриминация мәселелері бар екенін, оңтүстік сияқты, жұртшылыққа жариялауға мүмкіндік берді.

Кентуккидегі CORE басталуы

CORE Кентуккиде азаматтық құқық қозғалысында маңызды жетістіктерге қол жеткізіп, 1959 жылы Лексингтонда алғашқы бөлімшесін құрды. Бұл бөлімше Кентукки тарихындағы ең күшті және ұзақ жылдар бойы жұмыс істеген бөлімше болып ерекшеленді. Луисвилл, Франкфурт, Ричмонд және Ковингтон қалаларында ашылған басқа да бөлімшелермен бірге CORE көбінесе NAACP және осы қозғалыстың бір бөлігі болған басқа ұйымдармен ынтымақтастық етті. NAACP-мен болған ең маңызды ынтымақтастықтың бірі – 1917 жылғы 5 қарашада Луисвилл қаласының тұрғын үйлерді бөлу туралы ережесіне қарсы Бьюкенен мен Уорли ісіндегі сәтті күрес болды.

Кентуккиде жасалған қозғалыстар

CORE басқа ұйымдарға қарағанда, әсіресе Лексингтон бөлімінде, Кентукки университетінің мұғалімдері мен дін қызметкерлерінен құралғандықтан, расааралық ынтымақтастықты күшейтті. Олардың 1959 жылғы 11 шілдеде Кентукки университетіне жақын орналасқан Varsity Village мейрамханасында өткізген алғашқы отырысы, қара және ақ мүшелердің қатысуымен, бейбіт наразылыққа үлгі болды. Зорлық-зомбылықсыз тәсілдеріне қарамастан, дүкен басшыларының қарсылығы көбінесе зорлыққа әкеп соқты. Осыған байланысты, наразылыққа қатысушыларды физикалық және ауызша зорлыққа дайындау үшін оқу-жаттығулар ұйымдастырылды, көптеген мүшелер осы алғашқы отырыстарда осыған тап болды. Олар "біріктірілген сэндвич жоспары" сияқты жаңа стратегияларды қолданды, онда афроамерикалықтар ақ мүшелердің қасына отырып, ақ мүшелер оларға сэндвич тапсыратын. Мұндай мүмкіндіктер тек оларға ғана берілді, себебі олар расааралық ынтымақтастықты қолдайтын ұйым еді. Жалпы алғанда, CORE-тың қатысуы және наразылықтарға деген көзқарасы Кентуккиде азаматтық құқықтарды алға жылжытуға серпін берді. Бұдан өзге, Харлемдегі CORE бөлімі кедейлерге қажет болған жағдайда пайдалана алатын азық-түлік пен басқа да ресурстарды Хамильтон Холлда жинады.

Сицеродағы наурыз, Иллинойс штаты

1966 жылдың 4 қыркүйегінде Роберт Лукас және CORE ұйымының мүшелері белсенділерді Иллинойс штатының Цицеро қаласы арқылы жетектеп, Чикаго қаласының басшыларын ашық тұрғын үй саясатын қолдауға берік міндеттеме беруге мәжбүрледі. Шеруге дейін Чикаго қаласының шенеуніктері, оның ішінде мэр Ричард Дэйли, Мартин Лютер Кинг, Джеймс Бевел, Аль Раби және басқалармен "Әділ тұрғын үй" келісіміне қол қойды, бұл наразылықтарды тоқтату шарты болды. Роберт Лукас және CORE ұйымының басқа мүшелері бұл шерудің стратегиялық тұрғыдан қажетті деп санайтындықтан, оны өткізуді жалғастырды. Бұл шеру 1966 жылы түсірілген "Цицеро шеруі" атты қысқаметражды деректі фильмде бейнеленген, ол 2013 жылы Ұлттық кино тізіліміне енгізілді.

1966 жылдан бастап

1966 жылы Джеймс Фармер CORE директоры қызметінен кетті. Оның орнына 1968 жылға дейін «Black Power» идеологы Флойд МакКиссик келді, ал кейін Калифорниялық белсенді Уилфред Т. Усерри қысқа мерзімге ұлттық төраға болып сайланды. Одан кейін 2017 жылы қайтыс болғанға дейін ұлттық төраға болған Рой Иннис келді. Иннис бастапқыда ұйымды қара нәсілшілдікке белсенді қолдау көрсетуге жетектеді. Бірақ ұйым ішіндегі келесі саяси өзгерістер оны консервативті саяси көзқарастарды қолдауға итермеледі. ФБР-дің «COINTELPRO» бағдарламасы азаматтық құқықтар қозғалысын, соның ішінде CORE ұйымын, жасырын бақылауға алып, беделін түсіруге және жұмысын тоқтатуға бағытталды. 1967 жылдың тамызында ФБР «COINTELPRO» бағдарламасына «қара ұлтшыл жеккөрінішті топтар» және басқа да наразылық білдірген топтарды «бекер етуге» нұсқау берді. 1971 жылы CORE делегациясы Африканың жеті елін аралады. Иннис Кенияның Джомо Кениатасы, Танзанияның Джулиус Ньерересі, Либерияның Уильям Толберті және Уганданың Иди Амині сияқты бірнеше мемлекет басшыларымен кездесті, олардың барлығына CORE ұйымының өмір бойына мүшелігі сыйға тартылды. 1973 жылы Иннис Африка Бірлігі Ұйымына (АБҰ) делегат ретінде қатысқан алғашқы американдық болды. 1981 жылы Рой Иннистің заңсыз қаржы жинау бойынша айыпталуларын реттеу үшін CORE 35 000 доллар айып төледі. CORE иммигранттарға АҚШ азаматтығы және иммиграция қызметтеріне қажетті өтініштерді дайындау бойынша көмек көрсетеді. Сондай-ақ CORE Невададағы орталығында иммигранттар үшін ағылшын тілі және американдық құқық сияқты пәндер бойынша сабақтар өткізеді.

География

1940-1950 жылдары солтүстік қалаларында жеңіс однып, CORE 1960 жылы түскі ас кезіндегі отырыстар арқылы оңтүстікте белсенділікке көшті. Келесі жылы CORE "Азаттық сапарларын" ұйымдастырды, оның аясында ақ және қара студенттерді бөлінген штаттар аралық автобус жүйесін бұзу үшін оңтүстікке жіберді. Көптеген мүшелерін жоғары оқу орындарынан тартқан CORE солтүстік және оңтүстік аймақтарында азаматтық наразылық акцияларын жалғастырды. Олар Калифорнияда да шаралар ұйымдастырды, онда Сан-Франциско мен Лос-Анджелестегі тұрғын үйге қатысты кемсітушілікке қарсылық білдірді, Сакраменто аймағында Батыс аймақтық конференциясын өткізді және штат бойынша мейрамханалар мен дүкендерде тең жұмыспен қамту науқанын бастады. 1968 жылы Сиэтлдегі CORE бөлімшесі, қоғамда тиімді жұмыс істеу үшін толыққанды қара нәсілділер ұйымы болуы керек деп шешті.

Халықаралық қызмет

CORE-дің Угандада орналасқан Африкалық филиалы бар, оның директоры Фиона Кобусинге. Ұйымның негізгі қызметтерінің бірі – безгек дағдарысына назар аудару. Ол безгекпен күресу үшін ДДТ қолдануды жақтады және осы мақсатта консервативті және либертариандық ой-сана орталықтарымен серіктестік орнатты. 2007 жылы CORE Уганда бойынша 480 шақырымдық (300 миль) жаяу жүріске ұйымдастырды, мақсаты – безгекке қарсы ДДТ негізіндегі шараларды насихаттау.

Сын

1993 жылы Джеймс Фармер берген сұхбатта: «CORE-дің жұмыс істейтін бөлімшелері жоқ; ол ешқандай құрылтайлар, сайлаулар, мәжілістер өткізбейді, ешқандай саясат қабылдамайды, әлеуметтік бағдарламалары жоқ және қаржы жинамайды. Менің пікірімше, CORE – алаяқтық». CORE Африкадағы безгекке қарсы ДДТ қолдануын жақтағаны үшін экологиялық ұйымдар тарапынан сынға ұшырады. 2005 жылы Mother Jones журналында жарияланған мақалада бұл ұйымның ықпал етуді сатумен айыпталып, «шынайы азаматтық құқықтар қозғалысының өкілдері арасында қара терілі өкілге мұқтаж кез келген корпорацияға тарихи атауын жалға беруімен белгілі. Бұл ұйым микроқаржы индустриясынан, химиялық алыптан (және ДДТ-ның бастапқы өндірушісі) Monsanto-дан және ExxonMobil-дан 40 000 доллар алған» делінген. Дональд Гутштейннің «Конспирациялық теория емес: Бизнес пропагандасы демократияны қалай басып алады» атты кітабында: «Соңғы жылдары CORE афроамерикалық имиджін консервативті топтармен бірлесіп Greenpeace сияқты ұйымдарға шабуыл жасау және қоршаған ортаны реттеуді әлсірету үшін пайдаланды» деп жазылған.