Самира Беллил: Құмарлық зорлықтан күрескен француз феминисінің өмірі
Samira Bellil
Самира Беллил – француздық феминист, әйелдер құқығы үшін күрескен. "Турнантадағы тозақ" автобиографиялық кітабында өмірлік зорлық-зомбылық туралы айтады. 🇫🇷📚
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз феминисттік белсенді, әйелдер құқығы үшін күрескен Самира Беллиль (24 қараша 1972 – 4 қыркүйек 2004) – француз феминистік белсенді және қыздар мен әйелдердің құқықтарын қорғаушы. Беллиль 2002 жылы жарық көрген «Турнанттардың тозағында» атты автобиографиялық кітабы арқылы Францияда танымал болды. Кітапта ол және басқа да жас әйелдер Париждегі, көбінесе Солтүстік Африка мен араб иммигранттары тұратын шеткері аудандарда бастан өткерген зорлық-зомбылық туралы айтады. Ол жасөспірім кезінде таныс адамдары басқарған топтар тарапынан бірнеше рет топтап зорланды, содан кейін отбасы мен достары оны тастап кетті. Кітап ағылшын тілінде (Люси Р. Макнейр аударған) «Тозаққа және кері: Самира Беллильдің өмірі» деген атпен жарияланды.
French feminist activist for women's rights
Samira Bellil (24 November 1972 – 4 September 2004) was a French feminist activist and a campaigner for the rights of girls and women. Bellil became famous in France with the publication of her autobiographical book Dans l'enfer des tournantes ('In the hell of the "tournantes" (gang rapes) in 2002. The book discusses the violence she and other young women endured in the predominantly North African and Arab immigrant outskirts of Paris, where she was repeatedly gang raped as a teenager by gangs led by people she knew, and then abandoned by her family and friends. The book is available in English (translated by Lucy R. McNair) as To Hell and Back: The Life of Samira Bellil.
Өмір
Беллил Алжирде алжирлік ата-анадан дүниеге келді. Оның отбасы Францияға көшіп, Париждегі Валь-д'Оаз маңындағы қалашықта қоныстанды. Оның әкесі дереу кісі өлтіргені үшін түрмеге қамалды, ал ол бес жыл бойы Бельгиядағы бір отбасында тәрбиеленіп, кейін ата-анасына қайтарылды. "Қоғамнан тыс адамдар білмейді, ал қоғамның ішіндегілер біледі, бірақ ештеңе айтпайды", - деп жазды Беллил. Соңында, ол көмектесетін психологты таба алды. Ол жылдар бойы терапиядан өтті және басқа да топтық зорлау құрбаны болған жас қыздарға шығу жолы бар екенін көрсету үшін кітап жазуды шешкенін айтады. "Бұл ұзақ және қиын, бірақ мүмкін", - деп жазды ол "қайғыға ұшыраған қарындастарына" арнау сөзінде. Ол өзінің нақты атын қолданып, кітаптың мұқабасына суретін салған. Кітабын "травманы жеңуге болатынын түсінсін" үшін достарына, сондай-ақ оның терапевті Борис Сирульникке арнады. Оның басынан өткен оқиға Францияны дүрліктірді және үкіметті мәселені қарауға мәжбүр етті. Ол жастармен жұмыс істейтін қызметкер болып жұмыс істеді. 2004 жылдың 4 қыркүйегінде 31 жасында асқазан рагынан қайтыс болды.
Bellil was born to Algerian parents in Algiers. Her family migrated to France and settled in the Parisian suburb of Val d'Oise. Her father was jailed almost immediately for murder and she was fostered by a family in Belgium for five years, before being called back to her parents. "People outside the community don't know," Bellil wrote, "and everyone in the community knows, but they won't say anything." Eventually, she found a psychologist who helped her. She had years of therapy, and describes how she decided to write her book to show other young women gang rape victims that there was a way out. "It's long and it's difficult, but it's possible," she wrote in the dedication to "my sisters in trouble". She used her real name and put her photo on the cover. She dedicated the book to her "girlfriends, so that they realize that one can overcome the traumatic" and to Boris Cyrulnik, her therapist. Her experience shocked France and forced the government to look into the issue. She became a youth worker. She died aged 31 on 4 September 2004 of stomach cancer.
Не қою , не қою
Беллиль Франциядағы жас әйелдерге қарсы зорлық-зомбылық мәселесін көпшілікке жария еткен "Ни пут ни соумиз" ("Неміс жезөкше, неміс мойынсұнғыш") атты жас әйелдердің белсенді тобын құруға көмектесті. Топ Франция мен Еуропа баспасөздерінің назарын аударды, француз елді мекендеріндегі жас әйелдерге қатысты қайғылы оқиғаларға назар аудару үшін шерулер мен баспасөз мәслихаттарын ұйымдастырды. Ол топтық зорлауларды (турнанттар деп аталады) айыптады және өзінің ауыр тәжірибесінен қалай еңсергенін және кек алу қажеттілігінен қалай бас тартқанын айтты.
Bellil helped found a young women's activist group called Ni Putes Ni Soumises ("Neither whores nor submissives") which has publicly addressed the issue of violence against young women in France. The group drew the attention of the French and European press as they organized marches and press conferences to bring attention to the tragic events happening to young women in the banlieue of France. She denounced the gang rapes (known as tournantes, or "pass arounds") and described how she overcame both her traumatic experiences and the need for revenge.
Мұра
Ол Францияның жаңа Марианналарының бірі ретінде таңдалды, Францияның жаңа бейнесі. Оның портреті Франция Ұлттық Ассамблеясының сыртында ілінген. 2005 жылы Сен-Дени аралындағы француз мектебі оның құрметіне Самира Беллиль атымен аталды.
She was chosen as one of the new Mariannes, the new faces of France. Her portrait hangs outside the French National Assembly. In 2005 a French school in l’Île Saint Denis was named in her honor: Ecole Samira Bellil.