Портмадок, Беддгельерт және Оң Сноудон темір жолының тарихы
Portmadoc, Beddgelert and South Snowdon Railway
Портмадок, Беддгельерт және Оңтүстік Сноудон теміржолы: құрылысы басталған, бірақ аяқталмаған тары жол. Тарихы, мақсаты және Welsh Highland теміржолымен байланысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Портмадок, Беджеллерт және Оңтүстік Сноудон темір жолы (PB&SSR) – Портмадогты (кейін Портмадок деп жазылған) Солтүстік Уэльстің тар жол темір жолдарының Rhyd Ddu байланыс терминалымен қосуға арналған 1 фут 11.5 дюймдік тар жол темір жолы болды. 1901 және 1906 жылдар аралығында жолдың бір бөлігі салынғанымен, ол ешқашан ашылмады және ақырында Уэльстің Жоғарғы Жерлері темір жолының құрамына кірді.
The Portmadoc, Beddgelert and South Snowdon Railway (PB&SSR) was a 1 feet 11.5 inches narrow gauge railway intended to connect Porthmadog (then spelled Portmadoc) with the North Wales Narrow Gauge Railways link terminus at Rhyd Ddu. Although some of the line was constructed between 1901 and 1906, it never opened and eventually became part of the Welsh Highland Railway.
Тарих
Солтүстік Уэльстің электр және тарту компаниясы Портмадок пен Бедгелерт арасындағы желілерді, екі басында да кеңейтумен бірге салуға бірнеше рет әрекеттенді. Бұл әрекеттер 1901 жылы Будапешттен Ганц жасаған жүйеде шамамен 630 вольт үш фазалы айнымалы токпен жұмыс істейтін, 1 фут 11,5 дюйм енді тар теміржол салу туралы ұсынысқа әкелді.
There were several attempts by the North Wales Power and Traction Company to promote lines between Portmadoc and Beddgelert with extensions at either end. These culminated in a proposal in 1901, for a 1 feet 11.5 inches narrow gauge electric railway to use three phase alternating current at about 630 volts using the system devised by Ganz of Budapest.
Ұсынылған бағыт
PB&SSR Black Rock құмдарының батыс жағынан Морфа Бичан, Борт-и-Гест, Портмадок арқылы және Кроссор трамвай жолының бір бөлігін пайдаланып, Гвинант аңғарындағы Оңтүстік Сноудон карьерлерімен (содан атауы осылай болған) байланыстыратын Беддгелертке дейін созылуы жоспарланған. Бастапқыда Солтүстік Уэльстің тар жол жүйесімен байланысу ниеті болған жоқ, ол сол кезде Rhyd Ddu ауылына жақын станцияда аяқталған. Темір жол құрылысы басталған жоқ, бірақ 1903 жылы Солтүстік Уэльстің тар темір жолының Бедгельертке дейінгі жалғасуымен байланысты жаңа жоспар ұсынылды. Осының нәтижесінде 1904 жылы тағы да жаңартылған схема мақұлданды. Берілген өкілеттіктерге қатысты заңдық мәселелер болған сияқты, және 1906 жылы олар түзетулермен қайта мақұлданды.
The PB&SSR would have run from the western end of Black Rock sands via Morfa Bychan, Borth y gest, Portmadoc and, using part of the Croesor Tramway, to Beddgelert to link with the South Snowdon Quarries (hence the title) in the Gwynant Valley. There was no intention initially to connect with the North Wales Narrow Gauge system which, at that time, terminated at , a station near the hamlet of Rhyd Ddu. No railway construction was started but, by 1903, a revised scheme was being put forward to link up with the North Wales Narrow Gauge Railways Beddgelert extension. This resulted in a further revised scheme being approved in 1904. It appears that there were legal problems with the powers given and, in 1906, these were reapproved with amendments.
Құрылыс
Жұмыс 1906 жылы басталды және бірнеше жылға созылды, бірақ кейін тоқтатылды (1910 жылдан кейін жұмыс жүргізілген жоқ). Сноудоннан (Рхид Дду) басталатын желі бір мильден астам қашықтыққа дерлік толықтай салынып, біраз уақыт бойы (әсіресе Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде) Бедгелерт орманнан ағаш шығаруға пайдаланылды. Бедгельерт жағында аттармен тартылатын вагондар үшін дөңгелек іздері де ағаш тасымалдауға қолданылды. Бастапқыда Блэк-Рокқа дейін салу жоспары ұмытылып, Оңтүстік Сноудон карьерлеріне бағыт туралы ешқандай мәлімдеме жасалмады. Дегенмен, 1908 жылы Гвинант аңғарынан Бетуси-Койдке дейінгі жаңа желі құрылысын ұсынып, жобаланды. Бірақ бұл желіде ешқандай жұмыс істелген жоқ.
Work started around 1906 and continued for a couple of years before being abandoned (certainly no work done after 1910). The line from Snowdon (Rhyd Ddu) was virtually complete for well over a mile and was used for a while (mainly during World War I) to extract timber from Beddgelert forest. At the Beddgelert end a roughly laid track for horse drawn wagons was also used for timber. The original intention to run to Black Rock had been forgotten and no mention was made of the line to South Snowdon quarries. However, in 1908, they did promote a further line up the Gwynant Valley and on to Betws y coed. No work was done on this line.
PBSSR-ден бас тарту
North Wales Power and Traction Co Ltd, PBSSR-дің жалғыз демеушісі, электр станциясын салуға қаражаттан артық жұмсады. Ол 1906 жылдың қыркүйегінде электр энергиясын өндіруді бастады, бірақ осы уақытта темір жол құрылысын аяқтау және NWNGR-ді электрлендіру екінші планға түсіп, 1906 жылдың қаңтарында NWNGR төрағасы және басқарушы директоры Дж. К. Расселл екі жылға кешіктіру үшін талаптар қойды, оған «қазіргі кездегі бумен жұмыс істеу үшін NWNGR-ді қалпына келтіру және 2500 фунт стерлингтен аспайтын сомаға бір бу локомотивін ұсыну» шығыстары кірді. Бұл Расселлдің NWNGR меншігіне қосылуына себеп болды. Шындығында, бұл кешігу жобаны тоқтатуға әкеп соқты. Бедгельерт аймағында бастапқы маршруттың тасталған участалары мен насиптері әлі де сақталған. Оларға тасталған тілімдер, Корольдік Ешкі қонақ үйіне жақын Бедгельерт ауылының оңтүстік жағындағы A498 тас жолындағы аяқталған көпір және жақын жердегі көпір тіректері кіреді. Афон Гласлин көпірінің тіректері де салынды, ал батыс жағалаудағысы қазір Уэльс су басқармасының өлшеу станциясы болып табылады.
The North Wales Power and Traction Co Ltd, the sole PBSSR backer, overspent on the construction of the power station. It started generating electricity in September 1906, but meanwhile, completion of the railway and electrifying the NWNGR took a back seat, and in January 1906 J. C. Russell, Chairman and Managing Director of the NWNGR, insisted on terms for a two year delay which included expenditure on "restoring the NWNGR for present steam working and providing one steam locomotive for a sum not exceeding £2,500". This resulted in the arrival of Russell as NWNGR property. In the event this delay led to an abandonment. Sections of abandoned cuttings and embankments of the original route still survive in the Beddgelert area. These include an abandoned embankment, a completed bridge over the A498 at the southern end of Beddgelert village near the Royal Goat Hotel and nearby bridge abutments in a field. The abutments of the Afon Glaslyn bridge were also constructed and the one of the west bank is now a Welsh Water Authority measuring station.
Уэльс таулық темір жолы
PBSSR және Солтүстік Уэльс тар темір жолдары кейін біріктіріліп, Уэльс таулы темір жолы аталды. PBSSR үшін жасалған кейбір жұмыстар Уэльс таулы темір жолында қолданылды.
The PBSSR and North Wales Narrow Gauge Railways were later amalgamated and became the Welsh Highland Railway. Some work undertaken for the PBSSR was used for the Welsh Highland Railway.
Қозғаушы күш
Он электр локомотиві Ганцтан лицензия алған Эдинбург қаласындағы Брюс Пиблс және Ко. Ltd. компаниясынан тапсырылды. Кем дегенде алты данасы салынды, бірақ ешқайсысы жеткізілмеді. Алтысы да Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде металлға тапсырылды. Электрлендіру жобасы шамамен 1906 жылы тоқтатылып, Лидс қаласындағы Хунслет мотор компаниясынан "Расселл" бу локомотиві сатып алынды. Бұл жоба екі желі біріктірілгеннен кейін Солтүстік Уэльстің барлық тар жолды теміржолдарын электрлендіруді көздеген. 1914 жылы жергілікті кеңестер құрылысты қайта бастауға тырысты, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуына байланысты бұл әрекет сәтсіз аяқталды. Соғыстан кейін тағы бір әрекет жасалды, нәтижесінде Уэльс таулық теміржолы салынысты, бірақ Бедгельерт маңындағы баурайларды жеңілдету үшін өзгерістер енгізілді, бұл бу локомотивтерін пайдалануға мүмкіндік берді. Электр энергиясы Гвинант аңғарының жоғары жағындағы гидроэлектр стансасында өндірілуі тиіс болды, ал артық энергия жергілікті тұрмыстық және өнеркәсіптік қажеттерге жұмсалатын болды. Бұл жобаның бір бөлігі салынды және электр стансасы бүгінгі күнге дейін жұмыс істеп келеді.
Ten electric locomotives were ordered from Bruce Peebles & Co. Ltd. of Edinburgh who held a licence from Ganz. At least six were built, although none were delivered. All six were scrapped during the First World War. The electrification project was abandoned about 1906 and a steam locomotive "Russell" was ordered from the Hunslet Engine Company of Leeds. It was intended to electrify all the North Wales Narrow Gauge Railways once the two lines were connected. In 1914, local councils got together to try to get the building restarted but failed due to the start of World War I. Another attempt was made after the war which resulted in the building of the Welsh Highland Railway following most of the same route but with changes made near Beddgelert to ease the gradients to allow the use of steam locos. The electricity was to be produced at a hydro electric power station further up the Gwynant Valley and surplus power was to be available for local domestic and industrial use. This part of the scheme was actually built and the power station still operates.