Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі (1939–2023)

Уильям Кейлеб "Кейл" Ярборо (27 наурыз 1939 – 31 желтоқсан 2023) – американдық NASCAR Winston Cup Series жүргізушісі және команда иесі, кәсіпкер, фермер және мал шаруашылығымен айналысушы. Ол NASCAR тарихында үш рет қатарынан чемпион атанған екі жүргізушінің бірі, ол 1976, 1977 және 1978 жылдары жеңіске жетті. 1960-1980 жылдар аралығындағы ең көрнекті автокөлік жүргізушілерінің бірі болды және IndyCar жарыстарында да өнер көрсетті. Оның даңқы соншалық, Mercury Cyclone Spoiler II моделі оның құрметіне аталды. Оның 83 жеңісі оны Джимми Джонсонмен бірге NASCAR Кубогының барлық уақыт жеңімпаздары тізімінде алтыншы орынға қойды (Бобби Эллисон мен Даррел Уолтриптен кейін, олар 84 жеңіспен төртінші орында тең бөліседі). Оның 14,82% жеңіс көрсеткіші барлық уақытта тоғызыншы, ал 500 немесе одан көп старт жасағандардың арасында үшінші орында тұр. Ярборо Дэйтона 500 жарысын төрт рет жеңіп алды: алғашқы жеңісі 1968 жылы Wood Brothers үшін, екіншісі 1977 жылы Junior Johnson үшін, ал 1983 және 1984 жылдары Ranier Lundy Racing үшін қатарынан жеңіс туды. Ярборо Ұлттық Моторспорт Пресса Ассоциациясының «Жыл жүргізушісі» сыйлығын үш рет жеңіп алды (1977, 1978, 1979). Зейнеткерлікке шыққаннан кейін, ол Cale Yarborough Motorsports және бірнеше табысты ауыл шаруашылығы кәсіпорындарының иесі болды, сондай-ақ Оңтүстік Каролина штатының Флоренс қаласындағы өз ранчосында фермерлікпен және мал шаруашылығымен айналысты.

Басталуы

Ярборо Джулиан мен Энни Ярбороудың отбасында Оңтүстік Каролина штатының Тиммонсвилл қаласына жақын, кішкентай, муниципалитет құрамына кірмейтін Сардис ауданында дүниеге келді, үш ұлдың үлкені болды. Джулиан темекі шаруасымен айналысып, мақта тазарту станциясын және дүкенді иеленді. Кейл он екі жасқа келгенде жеке ұшақ апатында қаза тапты. Автобиографиясында айтылғандай, Ярборо 1951 жылы екінші «Оңтүстік 500» жарысына билетсіз, жас көрермен ретінде қатысты. Ярборо Тиммонсвилл орта мектебінің футбол командасының жұлдызы болды және төрт маусым бойы Колумбияда жартылай кәсіби футбол ойнады, сондай-ақ «Алтын қолғап» жүлдесін жеңіп алған боксшы болды. Ол жасөспірім кезінде өзінің жасын жалғандап, «Оңтүстік 500» жарысына қатысуға тырысты, бірақ NASCAR ұстап, жарыстан шеттетуге ұшырады. 1957 жылы Ярборо «Оңтүстік 500» жарысында Боб Уэзерли үшін No. 30 Pontiac көлігімен дебют жасады, 44-ші орыннан старт алып, дөңгелектердегі ақаулықтарға байланысты 42-ші орында аяқтады. Екі жылдан кейін ол қайтадан Уэзерли үшін жарысты және 27-ші орынды иеленді. 1960 жылы Ярборо бір жарысқа қатысып, мансабындағы алғашқы он бестікке енді, «Оңтүстік штаттарының жәрмеңкесі» алаңында 14-ші орынды алды. 1961 жылы ол тағы бір жарысқа қатысып, Джулиан Бюсинк үшін «Оңтүстік 500» жарысында 30-шы орынды иеленді. 1962 жылы Ярборо Бюсинк, Дон Харрисон және Уайлдкэт Уильямс үшін сегіз жарысқа қатысты. «Дейтона 500» жарысына іріктеу кезеңінде ол алғашқы ондыққа енді, 10-шы орынды жеңіп алды.

1960 жылдар

1963 жылы Ярборо толық уақытты келісімшартсыз бастады, бірақ көп ұзамай Герман Бим үшін No. 19 Ford көлігін жүргізуге келісім жасады. Оның ең жақсы нәтижесі Мертл Бич және Саванна Спидвейде тікелей екінші орынға ие болды. Келесі маусымда ол Бим командасы үшін жүрді, бірақ команданы тастап, маусымды Холман Муди командасымен аяқтады, «Норт Уилксборо» автотрассасында алтыншы орынды алып, ұпай бойынша 19-шы орынға жетті. Келесі маусымда ол әртүрлі команда иелері үшін жүрді, содан кейін Валдоста спидвейінде Кенни Майлер үшін #06 Ford көлігін жүргізу арқылы мансабындағы алғашқы жеңісін оді, соңғы нәтижеде 10-шы орынға көтерілді. 1966 жылдың басында Ярборо Банжо Мэтьюс командасы үшін жүргізді. Екі рет тікелей екінші орынға ие болғанына қарамастан, ол маусымның басында команданы тастап, жылды Вуд ағайындары үшін No. 21 Ford көлігімен аяқтады. 1967 жылы Вуд ағайындары үшін «Атланта 500» және «Файркракер 400» жарыстарында екі рет жеңіске жетті, бірақ тек 17 жарысқа қатысқандықтан, турнир кестесінде 20-шы орынға түсті. Ярборо сондай-ақ 1966 және 1967 жылдары «Индианаполис 500» жарысына Воллстедт Ford көліктерін жүргізіп қатысты. Буд Мур Инжиниринг үшін маусымның ашылу жарысы «Middle Georgia 500»-де 21-ші орынды иеленгеннен кейін, Ярборо маусымның қалған бөлігін Вуд Бразерс командасы үшін өткізіп, Ли Рой Ярброумен болған дуэльде өзінің алғашқы «Daytona 500» жеңісін оді, «Firecracker 400» жарысын жеңіп, «Daytona» жарыстарында екі рет жеңіске жеткен тарихтағы екінші жүргізуші болды, сондай-ақ сол маусымда алғашқы «Southern 500» жарысын жеңіп, барлығы алты жеңіске қол жеткізді. Ол шектеулі кестемен жарысып, ұпай бойынша 17-ші орынды иеленді. Келесі маусымда ол үшінші рет «Атланта 500» жарысын жеңіп алды, сондай-ақ Мичиган халықаралық автотрассасындағы алғашқы NASCAR жарысы «Motor State 500» және алты поул-позиция жеңісіне қол жеткізді. 1969 жылы Ford Motor Company Cale Yarborough арнайы нұсқасы Mercury Cyclone Spoiler II (сондай-ақ Mercury Cyclone Spoiler шығарды) көлігін жасады. Бұл ақ түстегі, қызыл шатыры мен жолақтары бар ақ Mercury Cyclone (fastback) болды. Spoiler II арнайы аэродинамикалық алдыңғы бөлікпен жабдықталған. Бұл NASCAR 500 автокөліктерінің ең аз өндіріс ережелерін қанағаттандыру үшін жасалған шектеулі үлгідегі homologation болды. Mercury Cyclone Spoiler II-де тек бір қозғалтқыш таңдауға болатын, ол 351 кубтық дюймдік Windsor болды; 1969 жылы Mercury сондай-ақ Dan Gurney Special ретінде көк жиһазбен ақ автомобиль ретінде өте ұқсас көлік шығарды.

1970 жылдар

1970 жылы Вуд ағайындары үшін шектеулі кестеде жүргізуді жалғастырған Ярборо екінші рет Мичиган 400 және алғаш рет Америка 500 жарыстарында жеңіске жетті, сондай-ақ Дейтона 125 мильдік біліктілік жарысының бірінде және төрт полюльде жеңіп алды. Маусым соңында Форд NASCAR командаларына фабрикалық қолдауды тоқтатқаннан кейін Ярборо босатылды. 1971 жылы төрт жарыста қатысып, Дейтонада үздік ондыққа ілікті, Plymouth машинасы Ray Fox-қа тиесілі болды. Ол сондай-ақ Индианаполис 500-де өнер көрсетіп, Gene White-қа тиесілі, Firestone демеушілігімен шыққан Mongoose Ford машинасында 16-шы орынды иеленді. Келесі маусымда Ярборо NASCAR жарыстарында бес рет қатысты, ең жақсы нәтижесі Мичиган қаласында James Hylton үшін болды. Маусымды Hoss Ellington үшін екі рет үздік ондыққа кіріп аяқтады. Ол соңғы Индианаполис 500 жарысына Bill Daniels демеушілігімен Atlanta Foyt машинасында қатысып, 10-шы орынды алды. Ярборо 1971 және 1972 жылдары негізінен USAC жарыстарында өнер көрсетті. 1973 жылы Ярборо NASCAR-ға оралды және мансабында алғаш рет NASCAR Grand National жарыстарының барлығында қатысты, Richard Howard үшін №11 Kar Kare Chevrolet машинасында жүргізді. Төрт жарыста жеңіске жетті, оның ішінде екінші Оңтүстік 500, Ұлттық 500 және Бристольдегі Оңтүстік-Шығыс 500 (барлық айналымдарда көш бастап), 19 үздік ондыққа ілікті және ұпайлар бойынша екінші орынды иеленді. 1974 жылы Ярборо мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – он жарыста жеңіске жетті, бірақ чемпионатты 600-ға жуық ұпаймен жоғалтты. Маусым ортасында Ярбороның командасын Carling демеушілігімен Junior Johnson сатып алды. Ярборо Риверсайд халықаралық жарыс алаңында екі жарысты да жеңіп, төртінші Атланта 500 және екінші рет Оңтүстік 500-де (жалпы есепте үшінші рет) жеңіске жетті. 1974 жылғы сәтті кампаниясына қарамастан, команда 1975 жылы ірі демеушіліксіз бастады және Holly Farms команданың негізгі демеушісі болғанға дейін үш жарысты өткізіп жіберді. Үш жарыста жеңіске жетті, оның ішінде Рокингемдегі жарыстарда жеңіске жетті, бірақ соңғы есепте тоғызыншы орынға түсті. Келесі 3 жыл Кейл Ярбороның жарқырау уақыты болмақ. 1976 жылы тоғыз жарыста жеңіске жетті, оның ішінде маусым соңында төрт рет қатарынан, Файркер 400-де жеңіске жетіп, алғашқы Уинстон кубогының чемпионы атанды. 1977 жылғы маусым Кейл Ярбороның әйгілі мансабындағы ең үздік жыл болды. Ол 1976 жылғы тоғыз жеңісін қайталап қана қоймай, барлық жарыстарды аяқтады және маусымның соңғы 14 жарысында үздік алтыдан тыс орындарға шықпады. 1977 жылы 30 жарыста ол Уинстон кубогы бойынша 5000 ұпай жинап, екінші рет қатарынан чемпион атанды. Ричард Петтиден 386 ұпай айырмашылығымен жеңіске жетті. Ярборо NASCAR тарихында чемпиондық жеңіп алып, бірде-бір жарыстан шығып қалмаған алғашқы жүргізуші болды. Бобби Лабонте 2000 жылы дәл осылай істеген екінші жүргізуші болды. 2022 жылға дейін тарихта осы жетістікті бағындырған жалғыз екі жүргізуші олар. 1977 жылғы маусымда Ярборо Уинстон кубогы бойынша ұпайлар кестесінде бастап тұрды, бұл оны NASCAR тарихындағы бұл жетістікті бағындырған жалғыз жүргізушіге айналдырды. Алайда, маусымның алғашқы жарысынан кейін ұпайлар тең болды. Дэвид Пирсон Риверсайдтағы жарыста жеңіске жетті. Ярборо екінші орынға ие болды және ең көп айналымда бірінші болған үшін бонус ұпайларын алды. Екі жүргізуші де Риверсайдтан кейін әрқайсысы 180 ұпай жинады. Техникалық тұрғыдан алғанда, Уинстон кубогының ұпай жүйесі бойынша, теңдік ең көп жеңімпазды жеңеді. NASCAR Пирсонды бірінші орынға қойды, өйткені ол маусымның алғашқы жеңісін бағындырды, бірақ ол сонымен қатар жартылай жұмыс кестесі бойынша жарысты. Олар сондай-ақ Ярбороуды ұпай жетекшісі ретінде атап өтті, өйткені ол толық уақыт жарысып, маусым чемпионы үшін бәсекеге түсті, және ең бастысы, 1976 жылдан бастап өзінің чемпиондығын қорғады. 1977 жылғы маусым NASCAR тарихында екі жүргізуші ұпай лидері ретінде санамаланған жалғыз жыл болды. Маусымның тағы бір ерекшелігі - оның екінші Дейтона 500 жеңісі, ол Sports Illustrated басылымының мұқабасына шықты, бұл екінші NASCAR жүргізушісі болды. Сондай-ақ, IROC IV-де екі рет жеңіске жетіп, екінші орынды иеленді. 1978 жылы оның командасы Oldsmobiles машиналарына ауысты және First National City Travelers Checks компаниясынан жаңа демеушілік алды. Ол 1974 жылы 10 жеңіске жеткен мансабының жоғары деңгейін қайталады, оның ішінде Music City USA 420-ның барлық айналымын жеңіп, төртінші Оңтүстік 500 және Талладегада алғашқы Уинстон 500-ді жеңіп, үшінші рет қатарынан NASCAR Уинстон кубогының чемпионы атанды (Американ 500-де). Кейл Ярборо NASCAR тарихында үш рет қатарынан чемпион атанған алғашқы жүргізуші болды. Ол 1978 жылғы чемпионатты екі жарыс бұрын жеңіп алды, Уинстон кубогы ұпай жүйесінде осылай ерте жеңіске жеткен екінші жүргізуші болды. Ричард Петти 1975 жылғы чемпионатты төрт жарыс бұрын жеңіп алды. IROC V-де ол бір жеңіске жетіп, екінші орынды иеленді. Ярборо 1979 жылғы маусымды Busch Beer демеушілігімен бастады және Дейтона 500 жарысынан кейін Донни және Бобби Эллисонмен төбелес жасады, осы кезде Донни мен Ярборо соңғы айналымда көш бастап келе жатқанда соқтығысты. Бұл NASCAR 500 мильдік жарысының тұңғыш рет CBS Sports арқылы толығымен тікелей эфирде көрсетілді. Осы төбелес және оған дейін өткен қызықты жарыс NASCAR-дың кеңінен дамуына ықпал етті деп есептеледі. Ярборо маусымды төртінші орында аяқтады, төрт жарыста жеңіске жетті, оның ішінде Pocono Raceway-дегі Coca Cola 500 және Шарлотта мотор трегіндегі Ұлттық 500, бір полюль және IROC VI ұпай кестесінде үшінші орынды иеленді.

1980 жылдар

Ярборо 1980 жылы карьерасындағы ең жоғары көрсеткішті 14 поулды жеңіп алды, бұл көрсеткіш заманауи дәуірде рекордтық сан. Алты жарыста жеңіске жетті, оның ішінде Рокингемдегі жарыстарды таза жеңіп алды, сондай-ақ Бристоль, Мичиган, Техас және Атлантада да жеңіске жетті. Ярборо бес жылдың ішінде төртінші чемпиондық атаққа ие болуға шамалы жетпеді, Дейл Эрнхардттан 19 ұпаймен қалып қойды. Маусым соңында Ярборо Junior Johnson командасынан кететінін және карьерасының қалған бөлігінде жартылай уақытпен жарысатынын мәлімдеді. Оның орнына Даррел Уолтрип келді. 1973 жылдан 1980 жылға дейін Johnson үшін жарысқан кезеңде Ярборо 55 жарыста жеңіске жетті, бұл таңғажайып 26,57 пайыздық көрсеткішті құрады. 1981 жылы Ярборо M. C. Anderson үшін No. 27 Valvoline демеушілігімен шыққан Buick көлігінде 18 жарысқа қатысты, Атлантада төртінші Firecracker 400 және бесінші Coca Cola 500 жарыстарын жеңіп алды, жалпы сомада 10 рет Top 10-дыққа кірді. 1982 жылы Ярборо 16 жарысқа қатысып, үшеуін жеңіп алды, оның ішінде туған жері Оңтүстік 500 жарысын бесінші және соңғы рет жеңіп алды. Сондай-ақ ол 1981 жылы Ле-Манның 24 сағаттық жарысына қатысып, команданың күш-жігері аяқталу алдында 13 айналымды аяқтады. 1983 жылы Андерсон жұмысын тоқтатты, ал Ярборо No. 28 Hardee's демеушілігімен Ranier Lundy-ге тиесілі Chevrolet көлігіне көшті, 16 жарысқа қатысты. Ол төрт жарыста жеңіске жетті, оның ішінде үшінші "Daytona 500", алтыншы "Atlanta Coca Cola 500" жарыстарында және Мичиган қаласындағы екі жарыста да жеңіске жетті, сонымен қатар үш поулды жеңіп алды. 1984 жылы ол төртінші рет "Daytona 500" жарысын жеңіп, екінші рет қатарынан жеңіске жеткен жүргізуші болды, 75 көшбасшы алмасуды көрсететін Талладегадағы "Winston 500" және "Van Scoy Diamond Mine 500" жарыстарында жеңіске жетті, сонымен қатар төрт поулды жеңіп алды. Ярборо сондай-ақ IROC VIII чемпионатында жеңіске жетті. 1985 жылы командасы Ford көлігіне ауысқаннан кейін ол өзінің алғашқы "Talladega 500" жарысын жеңіп алды және Шарлотта моторлы автожолында "Miller High Life 500" жарысында соңғы жеңіске жетті. Сонымен қатар, ол IROC IX турнирінің соңғы нәтижесінде сегізінші орын алды. 1986 жылы Ярборо карьерасындағы соңғы поулын "Firecracker 400" жарысында жеңіп алды және бес рет Top 10-дыққа кірді. Ол IROC X жарысы кезінде Талладегада жеңіске жетіп, турнирде үшінші орынды иеленді. 1987 жылы ол Ranier Lundy командасынан шығып, Джек Бибидің "Race Hill Farm" командасын сатып алды. Ярборо "Hardee's" демеушілігін алып, No. 29 Oldsmobile Delta 88 көлігін иесі/жүргізуші ретінде пайдалана бастады, екі рет Top 5-тікке кірді. Ол өзінің соңғы маусымын 1988 жылы Oldsmobile Cutlass Supreme көлігінде өткізді, 10 жарысқа қатысып, екі тоғызыншы орынды иеленді. Ол жыл соңында зейнеткерлікке шықты.

Саясат

1972 жылы Ярборо Флоренция округі кеңесіне Қайта құру кезеңінен бері сайланған алғашқы республикашыл болды. 1976 жылғы АҚШ президенттік сайлауында ол көп жылдан бері танысы Джимми Картерді қолдады. Сол жылы Ярборо округтік кеңеске қайта сайланды, енді демократ ретінде.

Меншік

1986 жылы Ярборо Джек Бибидің Race Hill Farm командасын сатып алып, команданы Cale Yarborough Motorsports деп атады және 1987 және 1988 жылдары жартылай кестемен жарысты. 1988 маусымында Ярборо No. 29 машинада Дейл Джарреттпен бірге жарысты, ал Джарретт 1989 жылы Ярбороның зейнетке шығуынан кейін толық уақытқа көшті. 1990 жылы Джарретті Дик Трикл алмастырды, ал No. 66 машинаны Phillips 66 қолдады. Команда Dover International Speedway трассасында полюльді жеңіп алып, ұпайлар бойынша 24-орынды иеленді. 1991 жылы Ярборо үшін Трикл, Лейк Спид, Дорси Шрёдер, Чак Боун және Рэнди ЛаДжои сияқты бірнеше пилоттар жарысты. 1992 жылы Чад Литтл, Бобби Хиллин және Джимми Хенсли No. 66 машинаны басқарды, ал Хенсли «Жылдың жаңашылы» атағын жеңіп алды. 1993 жылы команда Bojangles’ демеушілігімен және Деррике Коуптің рульдегі басқаруымен No. 98 машинаға көшті, нәтижесінде ұпайлар бойынша 26-орынды иеленді. Коуп 1994 жылды Fingerhut демеушілігімен бастады, бірақ қиындықтарға тап болғаннан кейін Джереми Мейфилдпен ауыстырылды. 1995 жылы RCA команданың негізгі демеушісі болды, ал Мейфилд төрт жарыстан қатыспағанына қарамастан, ұпайлар бойынша 31-орынды иеленді. 1996 жылы Мейфилд екі мәрте топ-5-ке кірді және Talladega Superspeedway трассасында полюльді жеңіп алды. Маусым соңында Мейфилд Майкл Кранфустың командасы үшін жарысуға кетіп қалды, ал оның бұрынғы пилоты Джон Андретти 98 машинаға көшіп, Мартинсвилл спидвейінде 5-орынды иеленді. Андретти 1997 жылы Talladega трассасында команданың екінші полюлін жеңіп алды, ал 1997 жылғы Pepsi 400 жарысында 113 айналымды жеңіп алып, Ярбороның команда иесі ретіндегі жалғыз жеңісіне қол жеткізді. Жеңіске және ұпайлар бойынша 23-орынға қарамастан, RCA спорттан кетіп, Андретти Petty Enterprises командасымен келісімшарт жасады. 1998 жылы Ярборо Грег Саксты Thorn Apple Valley Ford машинасын басқаруға шақырды, бірақ Сакс Техас моторлы трассасында мойын жарақатын алды және жылдың қалған бөлігінде жарыса алмады. Рич Бикл оның орнын басты және Мартинсвиллде 4-орынды иеленді. Маусымнан кейін Бикл Tyler Jet Motorsports командасы үшін жарысуға кетіп, Thorn Apple қаржылық қиындықтарға байланысты команданы тастап кетті. Қаржының жетіспеуіне байланысты Ярборо бастапқыда командасын жапты, бірақ жақын арада қайта ашып, Рик Мастты пилот ретінде жалдады, ал автосаудагер Уэйн Бердетт серіктес ретінде қосылды. Негізгі демеушісі болмаса да, Ярборо және оның командасы Sonic Drive In және Hobas Pipe компанияларымен қысқа мерзімді келісімдер жасап, толық кестемен жарысты. Бірақ Бердетт жақын арада команданы тастап кетті, ал команда Universal Studios/Woody Woodpecker компаниясымен негізгі демеушілік келісімшартқа қол қойды. Маст екі мәрте топ-10-ға кірді және маусым бойы бірде-бір рет шығынға ұшырамады, бұл Ярбородан кейін осы жетістікке қол жеткізген екінші пилот болды. Майк Чиочетти басқаратын екінші команда туралы қауесеттерге қарамастан, Маст пен Universal маусымнан кейін команданы тастап кетті. 2000 жылдың қаңтар айында Ярборо команданы сатып алушы табылғанға дейін жапты. Ол 2000 жылдың жазында команданы Чип Макферсонға сатты. MacPherson Motorsports деп қайта аталған команда Джефф Фуллер және Джеффри Бодин пилоттарымен 2 жарысқа қатысты. Екі пилот та жарысты аяқтамады және 41-орынды иеленді. Осыдан кейін команда Cup сериясынан жоғалып кетті.

NASCAR

(түйін) (Қалың – Біліктілік уақытымен берілген поул-позиция. Курсив – Ұпайлар тізімі немесе жаттығу уақытымен алынған поул-позиция. * – Көптеген кезеңдерді жетекке шығарды.)

Ұлы ұлттық сериясы

NASCAR Grand National Series нәтижелері

Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 Балдар Сілтеме

1957 Боб Ветерли 30 Pontiac WSS CON TIC DAB CON WIL HBO AWS NWS LAN CLT PIF GBF POR CCF RCH MAR POR EUR LIN LCS ASP NWP CLB CPS PIF JAC RSP CLT MAS POR HCY NOR LCS GLN KPC LIN OBS MYB DAR42 NYF AWS CSF SCF LAN CLB CCF CLT MAR NBR CON NWS GBF 159-шы

1959 Боб Ветерли 30 Ford FAY DAY DAY HBO CON ATL WIL BGS CLB NWS REF HCY MAR TRN CLT NSV ASP PIF GPS ATL CLB WIL RCH BGS AWS DAY HEI CLT MBS CLT NSV AWS BGS GPS CLB DAR27 HCY RCH CSF HBO MAR AWS NWS CON 110-шы 80

1960 CLT CLB DAY DAY DAY CLT14 NWS PHO CLB MAR HCY WIL BGS GPS AWS DAR PIF HBO RCH HMS CLT BGS DAY HEI MAB MBS ATL BIR NSV AWS PIF CLB SBO BGS DAR HCY CSF GSP HBO MAR NWS CLT RCH ATL 132-шы 104

1961 Джулиан Бюзинк 52 Ford CLT JSP DAY DAY DAY PIF AWS HMS ATL GPS HBO BGS MAR NWS CLB HCY RCH MAR DAR CLT CLT RSD ASP CLT PIF BIR GPS BGS NOR HAS STR DAY ATL CLB MBS BRI NSV BGS AWS RCH SBO DAR30 HCY RCH CSF ATL MAR NWS CLT BRI GPS HBO NA 0

1962 CON AWS DAY DAY10 DAY48 CON AWS SVH HBO RCH CLB NWS GPS MBS MAR BGS BRI RCH HCY CON DAR13 PIF CLT 50-шы 1884 92 ATL40 BGS AUG RCH SBO DAY CLB ASH GPS AUG SVH MBS BRI CHT NSV HUN AWS STR BGS PIF VAL Дон Харрисон DAR38 HCY RCH DTS AUG13 MAR NWS ATL33 Wildcat Williams 9 Ford CLT25

1963 Джулиан Бюзинк 52 Ford BIR GGS THS RSD DAY DAY20 DAYDNQ PIF AWS HBO ATL HCY BRI AUG RCH GPS SBO BGS MAR NWS CLB THS DAR11 ODS RCH 25-шы 8062 Toy Bolton 18 Pontiac CLT23 BIR ATL Lewis Osborne 97 Chevy DAY34 Herman Beam 19 Ford MBS5 SVH5 DTS BGS ASH OBS BRR BRI14 GPS15 NSV8 CLB8 AWS14 PIF5 BGS ONA DAR17 HCY10 RCH11 MAR12 DTS6 NWS THS CLT12 SBO HBO RSD

1964 CON AUG15 JSP SVH RSD DAY DAY11 DAY17 RCH16 BRI12 GPS BGS AWS18 HBO PIF CLB23 NWS23 MAR7 SVH5 DAR19 LGY HCY SBO CLT28 GPS9 ASH5 ATL CON14 NSV CHT19 BIR6 VAL22 PIF7 DAY ODS OBS BRR ISP GLN LIN BRI NSV MBS 19-шы 12618 Ray Osborne 92 Ford ATL24 Holman Moody 00 Ford AWS20 DTS ONA CLB BGS STR MAR10 SVH NWS6 CLT19 HAR AUG JAC 06 DAR8 HCY RCH ODS Tom Spell 31 Ford HBO22

1965 Gary Weaver 10 Ford RSD DAY DAY21 DAY9 ASW3 RCH15 DAR24 LGY 10-шы 20192 Pontiac PIF13 Tom Spell 08 Ford HBO21 Lester Hunter 35 Dodge ATL19 Sam Fogle 31 Ford GPS22 NWS27 MAR18 CLB10 BRI17 BGS8 HCY7 HAR21 NSV9 BIR6 OBS20 Matthews Racing 7 Ford CLT22 Herman Beam 78 Ford CCF20 ASH Kenny Myler 06 Ford ATL13 GPS15 MBS4 VAL1 ODS4 ISP4 GLN4 AWS5 SMR PIF2 AUG6 CLB5 DTS16 BLV11 BGS5 LIN7 ODS17 HBO4 Matthews Racing 27 Ford DAY17* BRI22 NSV CCF DAR30 HCY MAR24 NWS2 CLT34 CAR2 DTS Kenny Myler 96 Ford RCH37

1966 06 AUG9 18-шы 15188 Matthews Racing 27 Ford RSD26 DAY10 DAY DAY2 CAR2* BRI24 ATL6 Seifert Racing 45 Ford HCY19 CLB GPS Reid Shaw 0 Ford BGS6 NWS MAR DAR LGY MGR MON RCH CLT DTS ASH PIF SMR AWS BLV GPS DAY ODS BRR OXF FON ISP BRI SMR NSV ATL CLB AWS BLV BGS Wood Brothers Racing 21 Ford DAR11 HCY RCH HBO MAR12 NWS19 CLT26 CAR4

1967 AUG RSD45 DAY DAY3 DAY39 AWS BRI2 GPS BGS ATL1* CLB HCY NWS2 MAR2* SVH RCH DAR BLV LGY CLT41 ASH MGR SMR BIR CAR4 GPS MGY DAY1 TRN OXF FDA ISP BRI33 SMR NSV ATL29 BGS CLB SVH DAR44 HCY RCH BLV HBO MAR28 CLT10 CAR16 20-шы 16228 Neil Castles 06 Dodge NWS7 Bud Moore Engineering 16 Mercury AWS12

1968 MGR21 MGY 17-шы 1804 Wood Brothers Racing 21 Ford RSD5 BRI24 RCH HCY16 Mercury DAY1* ATL1* HCY GPS CLB NWS MAR1 AUG AWS DAR20 BLV LGY CLT44 ASH MGR SMR BIR CAR32 GPS DAY1* ISP OXF FDA TRN BRI2 SMR NSV ATL18 CLB BGS AWS SBO LGY DAR1* RCH3 BLV18 HBO MAR2 NWS5 AUG CLT5 CAR26 JFC1

1969 MGR MGY RSD24 ATL1* CLB HCY GPS RCH NWS MAR25 AWS DAR2 BLV LGY CLT23 MGR SMR MCH1 KPT GPS NCF DAY37 DOV TPN TRN BLV BRI24 NSV SMR ATL7 MCH4 SBO BGS AWS DAR29 HCY RCH TALDNQ CLB MAR17 NWS CLT25 SVH AUG CAR29 JFC MGR TWS25 23-шы 1715 Ford DAY2* DAY DAY38 CAR3 AUG BRI4

1970 Mercury RSD DAY1* DAY DAY37 RCH CAR2 SVH ATL2* BRI3 TAL5 NWS CLB CLT2 SMR MAR3 MCH1 RSD HCY KPT GPS DAY35 AST TPN TRN BRI17 SMR NSV ATL2 CLB ONA MCH10 TAL6 BGS SBO DAR20 HCY RCH DOV NCF NWS CLT40 MAR3 MGR CAR1* LGY 34-шы 1016 Matthews Racing 27 Ford DAR13 BLV LGY

1971 Fox Racing 3 Plymouth RSD DAY7 DAY DAY33 ONT RCH CAR HCY BRI ATL29 CLB GPS SMR NWS MAR DAR SBO TAL ASH KPT CLT DOV MCH RSD HOU GPS DAY BRI AST ISP TRN NSV ATL BGS ONA MCH TAL CLB HCY DAR MAR NA 0 James Mason 87 Mercury CLT28 DOV CAR MGR RCH NWS TWS

Уинстон кубогы сериясы

NASCAR Winston Cup Series нәтижелері

Жыл Командасы №. Көліктің маркасы 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 Ұпайлар Сілтеме

1972 Fox Racing 3 Plymouth RSD DAY6 RCH ONT CAR ATL BRI DAR NWS MAR TAL CLT DOV MCH RSD TWS DAY BRI TRN ATL TAL 51-ші 949.5 Hylton Motorsports 98 Mercury MCH5 NSV DAR RCH DOV MAR NWS Ellington Racing 28 Chevy CLT39 CAR6 TWS9

1973 Howard & Egerton Racing 11 Chevy RSD24 DAY22 RCH3 CAR2 BRI1** ATL5 NWS6 DAR19 MAR2* TAL41 NSV1* CLT3 DOV2 TWS4 RSD24 MCH6 DAY36 BRI19 ATL2 TAL6 NSV14* DAR1* RCH2 DOV25 NWS3 MAR2* CLT1* CAR3 2-ші 7106.65

1974 RSD1* DAY2 RCH3 CAR2 BRI1* ATL1 DAR5 NWS2 MAR1* TAL9 NSV14* DOV1* CLT11 RSD1* MCH27 2-ші 4470.3

Junior Johnson & Associates DAY3 BRI1* NSV1 ATL14 POC3 TAL4 MCH3 DAR1* RCH21 DOV28 NWS1* MAR11* CLT23 CAR2* ONT3

1975 RSD DAY3 RCH CAR1* BRI20 ATL22 NWS2 DAR36 MAR3 TAL40 NSV14* DOV27 CLT2 RSD MCH4 DAY26 NSV1* POC35 TAL41 MCH3 DAR19 DOV4 NWS2 MAR19* CLT19 RCH26 CAR1* BRI20 ATL5 ONT4 9-шы 3295

1976 RSD2 DAY42 CAR3 RCH4 BRI1* ATL3* NWS1* DAR25 MAR2 TAL2 NSV1* DOV27* CLT3 RSD7* MCH2* DAY1* NSV5 POC25 TAL26 MCH2* BRI1* DAR23 RCH1* DOV1* MAR1* NWS1* CLT2 CAR5 ATL4 ONT23 1-ші 4644

1977 RSD2* DAY1* RCH1* CAR6 ATL3* NWS1* DAR16 BRI1* MAR1* TAL2 NSV2* DOV1 CLT24 RSD3 MCH1* DAY23 NSV4 POC6 TAL2 MCH5* BRI1* DAR5 RCH4 DOV3 MAR1* NWS2 CLT2 CAR4 ATL5 ONT3 1-ші 5000

1978 Olds RSD1* DAY2 RCH3 CAR18 ATL4 BRI4 DAR15* NWS26 MAR16 TAL1* DOV2 CLT4 NSV1** RSD5* MCH1 DAY2 NSV1* POC26 TAL4* MCH2* BRI1* DAR1* RCH4 DOV2 MAR1* NWS1 CLT22 CAR1* ATL8 ONT2 1-ші 4841

1979 RSD3 DAY5 CAR18 RCH1 ATL4 NWS9 BRI24 DAR6 MAR11 TAL33 NSV1 CLT4 MCH3 DAY20 TAL24 RCH5 MAR8 NWS20 ATL3* ONT3 4-ші 4604

Chevy DOV2* TWS4 RSD4* NSV2 POC1 MCH17 BRI5 DAR19 DOV3* CLT1 CAR3

1980 RSD23 RCH25 ATL8* BRI5 DAR12 NWS4 MAR4 NSV3* DOV16* CLT17 TWS1* RSD4 MCH2 NSV2* POC3 MCH1 BRI1* DAR29 DOV4 NWS10 CLT2 CAR1* ATL1* ONT3 2-ші 4642

Olds DAY19 CAR1* TAL6 DAY40 TAL2 RCH26 MAR3

1981 M. C. Anderson Racing 27 Olds RSD DAY8 RCH 24-ші 2201

Buick CAR2* ATL1 BRI NWS DAR26 MAR21 TAL24 NSV DOV10 CLT3 TWS RSD MCH8 DAY1* NSV POC5 TAL28 MCH17 BRI DAR10 RCH DOV13 MAR NWS CLT31 CAR25 ATL3 RSD

1982 DAY2 RCH BRI ATL3 CAR1 DAR2 NWS MAR TAL37 NSV DOV CLT4 POC28 RSD MCH1* DAY22 NSV POC26 TAL4 MCH28 BRI DAR1* RCH DOV NWS CLT33 MAR CAR25 ATL35 RSD 27-ші 2022

1983 Ranier Lundy Racing 28 Pontiac DAY1 RCH 28-ші 1960

Chevy CAR9* ATL1 DAR6 NWS MAR TAL29 NSV DOV22 BRI CLT28 RSD POC27 MCH1 DAY40 NSV POC TAL24 MCH1* BRI DAR7 RCH DOV MAR NWS CLT10 CAR36 ATL23 RSD

1984 DAY1* RCH14 CAR ATL3 BRI NWS DAR4 MAR TAL1 NSV DOV CLT21 RSD POC1* MCH13* DAY3* NSV POC2 TAL5 MCH5 BRI DAR17 RCH14 DOV MAR CLT3 NWS CAR ATL11 RSD 22-ші 2448

1985 Ford DAY36 RCH CAR7 ATL22 BRI DAR30 NWS MAR TAL3* DOV CLT40 RSD POC24 MCH3 DAY36 POC31 TAL1 MCH32 BRI DAR2 RCH DOV MAR NWS CLT1 CAR28* ATL2 RSD 26-шы 1861

1986 DAY27 RCH CAR6 ATL27 BRI DAR22 NWS MAR TAL37 DOV CLT3* RSD POC3 MCH30 DAY17 POC25 TAL24 GLN MCH7 BRI DAR10 RCH DOV MAR NWS CLT36 CAR33 ATL34 RSD 29-шы 1642

1987 Cale Yarborough Motorsports 29 Olds DAY10 CAR28 RCH ATL8 DAR15 NWS BRI MAR TAL37 CLT42 DOV POC4 RSD MCH33 DAY24 POC TAL5 GLN MCH40 BRI DAR13 RCH DOV36 MAR NWS CLT24 CAR37 RSD ATL40 29-шы 1450

1988 DAY38 RCH CAR ATL32 DAR BRI NWS MAR TAL18 CLT38 DOV RSD POC MCH9 DAY41 POC TAL9 GLN MCH18 BRI DAR RCH DOV MAR CLT22 NWS CAR PHO ATL10 38-ші 940

Дейтона 500

Жыл Команда Өндіруші Бастау Аяқтау 1962 Джулиан Бьюсинк Форд 21 48 1963 DNQ 1964 Герман Бим Форд 22 17 1965 Гэри Уивер Форд 32 9 1966 Мэтьюс Жарыстар Форд 19 2 1967 Вуд Брадерс Жарыстар Форд 8 39 1968 Меркурий 1 1 1969 Форд 5 38 1970 Меркурий 1 37 1971 Фокс Жарыстар Плимут 13 33 1972 16 6 1973 Ховард & Эггертон Жарыстар Шевроле 3 22 1974 4 2 1975 Джуниор Джонсон & Associates Шевроле 6 3 1976 14 42 1977 4 1 1978 Олдсмобиль 1 2 1979 3 5 1980 5 19 1981 М. С. Андерсон Жарыстар Олдсмобиль 29 8 1982 Буик 3 2 1983 Раньер Ланди Жарыстар Понтиак 8 1 1984 Шевроле 1 1 1985 Форд 2 36 1986 13 27 1987 Кейл Ярборо Моторспортс Олдсмобиль 22 10 1988 32 38

Уинстон Вест сериясы

NASCAR Winston West Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Ұпайлар Сілтеме 1977 Jim Stacy Racing 6 Dodge RSD LAG ONT SJS MMR ASP RSD SGS YAK EVG WSP USP POR AAS CRS ASP SHA POR ONT PHO 1 50-ші 138

Халықаралық жарыстар

(негізгі) (Қалың – Бірінші орын. * – Көптеген айналымдарды бастап өткен.) Чемпиондар жарысының халықаралық нәтижелері Жыл Түрі Q1 Q2 Q3 1 2 3 4 Орын Ұпай Сілтеме 1974–75 Chevy MCH2 RSD8 RSD9 DAY3 3-орын NA 1976–77 Chevy MCH9 RSD9 RSD1* DAY1 2-орын NA 1977–78 MCH2 RSD10 RSD1 DAY4 4-орын NA 1978–79 MCH2 MCH RSD RSD2 ATL4 3-орын NA 1979–80 MCH5 MCH RSD RSD ATL NA 0 1984 Chevy MCH12 CLE1 TAL2 MCH2* 1-орын 58 1985 DAY6 MOH12 TALC MCH3 8-орын 29 1986 DAY2 MOH10 TAL1* GLN6 3-орын 57

Ле-Манның 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Ле-Манның 24 сағаттық жарысының нәтижелері Жыл Команда Пилоттар Көлік Классы Айналымдар 1981 Stratagraph Inc. Билли Хаган Билл Купер Chevrolet Camaro IMSA GTO 13 Аяқталмады Аяқталмады

Мұра

1993 жылы Ярборо Халықаралық Моторспорт даңқы залына, Ұлттық Моторспорт баспасөз қауымдастығының даңқы залына, 1994 жылы Америка Моторспорт даңқы залына енгізілді, 1996 жылы Шарлотта моторлық трегінің «Аңыздар сотына» қосылды және 1998 жылы NASCAR-дың 50 ең ұлы жүргізушісінің бірі атанды. 2009 жылы Ярборо NASCAR Даңқы залына енгізілген алғашқы топқа үміткер болған 25 адамның қатарында болды, бірақ таңдалмады. 2010 жылы ол Даңқы залының екінші тобына енуге ұсынылды, алайда ол да таңдаудан өтпеді. 2011 жылы Ярборо, ақыры NASCAR Даңқы залына сайланды. Оның құрметіне Тимонсвилл қаласынан өтетін Оңтүстік Каролина штатының 403-ші тас жолы Кейл Ярборо тас жолы деп аталды. 2013 жылдың наурыз айында Ярборо Оңтүстік Каролина Даңқы залына енгізілді.

Жеке өмір және өлім

Орта мектепте Ярборо жартылай қорғаушы болып ойнаған, содан кейін төрт жыл кәсіби емес футбол ойнады және «Вашингтон Редскинс» командасына қабылдануға үміткер ретінде бағын сынады. Ярборо 1961 жылдан бастап Бетти Джо Тигпенге үйленді және олардың үш қызы болды (Джули, Келли және Б. Ж.). Ол 25 жылдан астам уақыт бойы Оңтүстік Каролина штатының Флоренс қаласында «Cale Yarborough Honda» дилерлік орталығының иесі болды. Кейін Оңтүстік Каролина штатының Тиммонсвилл қаласындағы Сардис ауылында тұрды. Ярборо NASCAR ардагері Ли Рой Ярброумен туыс емес еді, бірақ олар жақын дос болған. Ярборо 2023 жылдың 31 желтоқсанында Флоренциядағы МакЛеод хоспис үйінде сирек кездесетін генетикалық аурудың салдарынан қайтыс болды. Ол 84 жасқа толыпты.