Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Австралия-Жаңа Зеландия әскерлерінің операциясы
Australian Naval and Military Expeditionary Force
Австралия армиясы, 1-ші дүниежүзілік соғыстағы экспедициялық күші. Неміс радиостансаларын басып алу, Германдық Жаңа Гвинеяны оккупациялау. ТМС соғысы тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Австралия армиясы мен теңіз экспедициялық күші.
Australian Army and naval expeditionary force during World War I
Австралия әскери-теңіз экспедициялық күші (AN&MEF) – шамамен 2000 адамнан тұратын еріктілерден құралған, Австралияда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін құрылған күш. Оның мақсаты Тынық мұхитының оңтүстік-батысындағы Германияның Жаңа Гвинеядағы неміс сымсыз байланыс станцияларын басып алып, жою болды. Неміс сымсыз байланыс қондырғыларын жоюға бұйрық берілді, себебі оларды Вице-адмирал (Вице-адмирал) Максимилиан фон Шпееге қарасты Императорлық неміс теңіз флотының Шығыс Азия эскадрильясы қолданды, ол аймақтағы сауда кемелеріне қауіп төндірді. Аймақтағы неміс иеліктерін басып алғаннан кейін AN&MEF соғыс барысында оккупациялық күштерді ұстап тұрды. Жаңа Зеландия Германия Самоасын оккупациялау үшін ұқсас күштерді жіберді.
The Australian Naval and Military Expeditionary Force (AN&MEF) was a small volunteer force of approximately 2,000 men, raised in Australia shortly after the outbreak of World War I to seize and destroy German wireless stations in German New Guinea in the south west Pacific. The German wireless installations were ordered to be destroyed because they were used by Vizeadmiral (Vice Admiral) Maximilian von Spee's East Asia Squadron of the Imperial German Navy, which threatened merchant shipping in the region. Following the capture of German possessions in the region, the AN&MEF provided occupation forces for the duration of the war. New Zealand provided a similar force for the occupation of German Samoa.
Құрылу
Австралияның әскери-теңіз экспедициялық күштері (АӘЭК) 1914 жылғы 6 тамызда британ үкіметінің сұранысы бойынша құрыла бастады. Күштердің мақсаты Каролин аралдарындағы Яп, Науру және Жаңа Британиядағы Рабаул қалаларындағы неміс бекеттері болды. АӘЭК құрамында Сиднейде тіркелген 1000 сарбаздан тұратын бір жаяу әскер батальоны, сондай-ақ жаяу әскер ретінде қызмет ететін 500 әскери резервші және бұрынғы теңізшілер болды. АӘЭК-тің 1-ші батальонын подполковник Рассел Уотсон басқарды, ал әскери-теңіз резервшілері командир Джозеф Бересфорд басшылығымен алты ротаға біріктірілді. Сонымен қатар, екі пулемет бөлімі, байланыс бөлімі және медициналық бөлімше де кірді. Квинсленд штатындағы Кеннеди полкінің тағы бір батальоны, асығыс түрде Бейсенбі аралына жіберілді, сондай-ақ күшке 500 ерікті сарбаз берді. 11 тамызда сарбаздыққа шақыру басталды, оның ішінде жаяу әскердің өте аз бөлігі бұрын әскери тәжірибе алған. Кеннеди полкінің сарбаздары Порт-Морсбиде қалды, өйткені Холмс олардың күтілетін шайқасқа жеткілікті дайындығы мен жабдықталуы жоқ деп санайтын.
The Australian Naval and Military Expeditionary Force (AN&MEF) began forming following a request by the British government on 6 August 1914. The objectives of the force were the German stations at Yap in the Caroline Islands, Nauru and at Rabaul, New Britain. The AN&MEF comprised one battalion of infantry of 1,000 men enlisted in Sydney, plus 500 naval reservists and ex sailors who would serve as infantry. The 1st Battalion, AN&MEF was commanded by Lieutenant Colonel Russell Watson, while the naval reservists were formed into six companies under Commander Joseph Beresford. Also included were two machine gun sections, a signals section and a medical detachment. Another battalion of militia from the Queensland based Kennedy Regiment, which had been hurriedly dispatched to garrison Thursday Island, also contributed 500 volunteers to the force. Recruitment began on 11 August, with the very few of the infantry having had previous military experience.|group=Note The soldiers from the Kennedy Regiment were also left in Port Moresby as Holmes felt that they were not trained or equipped well enough to be committed to the fighting that was expected.
Рабаулға қону
Жаңа Гвинеяның шығыс шетінде "Беррима" Австралиямен және жеңіл крейсермен, сондай-ақ бірнеше эсминецтермен кездесті. Мельбурн Наурудағы радиостанцияны жою үшін жіберілді. Тапсырма тобы 11 қыркүйекте Рабаулға жетіп, портты неміс күштерінен бос тапты. Сидней мен эсминец шағын әскери-теңіз резервінің топтарын Рабаулдың оңтүстік-шығысында орналасқан Ню-Поммерн (қазіргі Жаңа Британия) қаласындағы Кабакаул және Германияның губернаторлық астанасы Гербертсхёе (қазіргі Кокопо) елді мекендеріне түсірді. Бұл топтарды алдымен "Варрегодан" келген теңізшілер, кейіннен "Берримадан" келген жаяу әскерлер күшейтті. Шамамен 25 адамнан тұратын кішкентай теңіз резервінің тобы кейін Кабакаул шығанағына түсіріліп, оңтүстікке қарай Бита-Пакада жұмыс істеп тұрған деп саналатын радиостанцияны басып алуға бет түзеді. Австралиялықтарға неміс резервістері мен меланезиялық полиция күштері қарсылық көрсетіп, оларды мақсатқа жету үшін шайқасуға мәжбүр етті. Түнгі уақытта радиостанцияға жеткенде, ол тастап кетілгенін анықтады. Мачта құлаған, бірақ құрал-жабдықтары мен машиналары бұрынғысынша толыққанды болды. Бита-Пакадағы шайқаста жеті австралиялық қаза тауып, бесеуі жараланды, ал қорғаушылар бір неміс офицерін және шамамен 30 меланезиялықты жоғалтты, сондай-ақ бір неміс және 10 меланезиялық жараланды. Кейіннен меланезиялық әскерлердің көп шығынына австралиялықтардың шайқаста тұтқынға алғандардың барлығын штыкпен өлтіргені себеп болды деген айыптамалар таралды. Осы қақтығыстың салдарынан теңізші В. Г. В. Уильямс соғыстағы алғашқы австралиялық қаза болды. 12 қыркүйекте түнгі уақытта "Беррима" Рабаулға AN&MEF жаяу әскер батальонын түсірді. Келесі күні, Германия губернаторы аумақты бермегеніне қарамастан, Британдықтардың Жаңа Британияны басып алуын белгілейтін рәсім өтті. Неміс әкімшілігі Томаға шегініп, 14 қыркүйекте таңертең қала маңындағы төбені бомбалады, ал жарты батальон далалық артиллерияның қолдауымен қалаға қарай жылды.
Off the eastern tip of New Guinea, the Berrima rendezvoused with Australia and the light cruiser plus some destroyers. Melbourne had been detached to destroy the wireless station on Nauru. The task force reached Rabaul on 11 September, finding the port free of German forces. Sydney and the destroyer landed small parties of naval reservists at the settlements of Kabakaul and the German gubernatorial capital Herbertshöhe (now Kokopo) on Neu Pommern (now New Britain), south east of Rabaul. These parties were reinforced firstly by sailors from Warrego and later by infantry from Berrima. A small 25 man force of naval reservists was subsequently landed at Kabakaul Bay and proceeded inland to capture the radio station believed to be in operation at Bita Paka, to the south. The Australians were resisted by a mixed force of German reservists and Melanesian native police, who forced them to fight their way to the objective. By nightfall the radio station was reached, and it was found to have been abandoned. The mast had been dropped but its instruments and machinery were still intact. During the fighting at Bita Paka seven Australians were killed and five wounded, while the defenders lost one German NCO and about 30 Melanesians killed, and one German and 10 Melanesians wounded. Later it was alleged that the heavy losses among the Melanesian troops was the result of the Australians bayoneting all those they had captured during the fighting. As a result of this engagement Seaman W. G. V. Williams became the first Australian fatality of the war. At nightfall on 12 September, Berrima landed the AN&MEF infantry battalion at Rabaul. The following afternoon, despite the fact that the German governor had not surrendered the territory, a ceremony was carried out to signal the British occupation of New Britain. The German administration had withdrawn inland to Toma and at dawn on 14 September, bombarded a ridge near the town, while half a battalion advanced towards the town, supported by a field gun.
Германияның берілуі
Австралияның оттық күшін көрсетуі келіссөздерді бастау үшін жеткілікті болды, соның нәтижесінде Тома қоршауы аяқталды. 17 қыркүйекте шарттарға қол қойылды және барлық әскери қарсылық тоқтатылды, ал қалған 40 неміс сарбазы мен 110 жергілікті тұрғын 21 қыркүйекте жасырынды. 24 қыркүйекте Кайзер Вильгельмс жеріндегі (Жаңа Гвинеяның құрлық бөлігі) Мадангтағы неміс колониясы басып алынды, бірақ жақын маңдағы SMS Cormoran неміс қосымша крейсері байқалмай қашып кетті. Келесі екі айда қалған бекіністер де басып алынды. Қарсылық шарттары бойынша колонияның губернаторы, доктор Эдуард Хабер Германияға оралуға рұқсат алды, ал неміс азаматтары бейтараптыққа ант бергенше қалуға құқылы болды. Ант беруден бас тартқандар Австралияға жіберілді, онда олар Германияға еркін қайта орала алды. Операция сәтті болғанымен, тиімді басқарылмады, ал австралиялықтар жартылай дайын күштермен кешіктірілді. AN&MEF-тің жоғалтулары кейінгі операциялармен салыстырғанда аз болды, бірақ қол жеткізілген нәтижеге қарай жеткілікті ауыр болды. Бұл жоғалтулар 14 қыркүйекте Рабаул маңында патрульдеу кезінде 35 адаммен бірге австралиялық суасты қайығының жоғалып кетуімен одан әрі күшейді. Оқкупациялық күштерге Австралия медбикелері де кірді, олар кейіннен «Тропикалық күштер» құрамына енді. Холмс әскери үкімет құрды. 1915 жылдың 9 қаңтарында Холмс AN&MEF басшылығын бұрынғы Қорғаныс министрлігінің хатшысы, бригадир генерал сэр Сэмюэл Петебриджке тапсырды. Холмс 1915 жылдың басында Австралияға оралды және көптеген әскерлері сияқты AIF-ке қайта тіркелді. Оларды 3-ші батальон, AN&MEF алмастырды, ол тропикте қызмет ету үшін арнайы жиналғандықтан «Тропикалық күш» деп аталды. 1918 жылдың қарашасында жауынгерлік әрекеттер аяқталғаннан кейін, Жаңа Гвинеядағы бұрынғы неміс колонияларында AN&MEF-тің рөлі негізінен азаматтық басқаруға айналды, бірақ ол келесі екі жарым жыл бойы гарнизонды қамтамасыз етуді жалғастырды. Әскери үкімет 1921 жылға дейін жалғасты, содан кейін Австралия Ұлттар Лигасынан аумақты басқаруға мандат алды. AN&MEF-те барлығы 3011 адам қызмет етті. 1942-1945 жылдар аралығында Жапондықтардың басып алуына тосқауыл келгенімен, Австралияның басқаруы 1975 жылға дейін, Папуа-Жаңа Гвинея тәуелсіздік алғанға дейін сақталды.
The show of Australian firepower was sufficient to start negotiations, ending the Siege of Toma. Terms were signed on 17 September and all military resistance ceased, with the remaining 40 German soldiers and 110 natives surrendering on 21 September. The German colony at Madang on Kaiser Wilhelmsland (the New Guinea mainland) was occupied on 24 September but the German auxiliary cruiser SMS Cormoran, which was lurking nearby, escaped undetected. Over the next two months the remaining outposts were occupied. The terms of the surrender allowed the colony's governor, Dr Eduard Haber, to return to Germany while German civilians were allowed to remain as long as they swore an oath of neutrality. Those who refused were transported to Australia from where they could freely travel back to Germany. Although successful, the operation was not well managed, and the Australians had been effectively delayed by a half trained force. The losses of the AN&MEF were light in the context of later operations but were sufficiently heavy given the relatively modest gain. These losses were further compounded by the disappearance of the Australian submarine during a patrol off Rabaul on 14 September, with 35 men aboard. The occupation force included Australian nurses, who also later were part of the "Tropical Force". A military government was subsequently set up by Holmes. On 9 January 1915, Holmes handed over command of the AN&MEF to Brigadier General Sir Samuel Pethebridge, the former Secretary of the Department of Defence. Holmes returned to Australia in early 1915 and re enlisted in the AIF, as did most of his men. They were replaced by the 3rd Battalion, AN&MEF, which was known as the Tropical Force because it had been specially enlisted for service in the tropics. Following the end of hostilities in November 1918 the role of the AN&MEF in the former German colonies in New Guinea had become primarily one of civil administration, although it continued to provide a garrison for the next two and a half years. The military government continued until 1921 when Australia received a mandate from the League of Nations to govern the territory. A total of 3,011 men served in the AN&MEF. Although interrupted by Japanese occupation between 1942–45, Australian administration lasted until 1975 when Papua New Guinea gained its independence.