Америкалық журналист Ронан Фарроның өмірбаяны

Кіріспе

Американдық журналист (1987 жылы туған)

Сатчел Ронан О'Салливан Фарроу. Оның анасының отбасы католик, ал әкесі еврей. Оның есімдері Ұлттық бейсбол даңқы залының мүшесі Сатчел Пейдж және анасының әжесі, ирланд-американдық актриса Морин О'Салливанның құрметіне қойылған. Қазір Ронан деп танылатын ол, шатасуды болдырмау үшін "Фарроу" тегін алған. Оның туыстары Превин тегін алып жүреді, олар анасы композитор Андре Превинмен некеде болған кезде туған немесе асырап алынған, ал Фарроу – анасы Превинмен ажырасқаннан кейін асырап алған балалары үшін. Бала кезінде Фарроу мектепте сыныптарды өткізіп оқыды және Джонс Хопкинс университетінің Дарынды жастар орталығынан курстар алды. 11 жасында Саймонс Рок қаласындағы Бард колледжінде оқуын бастады, кейін Бард колледжіне ауысып философия бакалавры дәрежесін алды. Ол 15 жасында оқуын аяқтады, бұл оқу орнындағы ең жас түлек. Ол Йель заң мектебіне түсіп, 2009 жылы заң ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Кейін Нью-Йорк штатының адвокаттық емтиханын сәтті тапсырды. Родс стипендиясын жеңіп алған Фарроу Оксфорд университетінде саяси ғылымдар бойынша философия докторы дәрежесін алды, ол Магдален колледжінің студенті болды. Оның диссертациясы "Көлеңкелі әскерлер: Американың прокси соғыстарындағы саяси өкілдік және стратегиялық шындық" деп аталады және Десмонд Кингтің ғылыми жетекшілігімен жазылған.

Мемлекеттік қызмет

2001 жылдан 2009 жылға дейін Фарроу ЮНИСЕФ-тің жастар жөніндегі өкілі болып қызмет етті, Суданның Дарфур аймағындағы ахуалға байланысты қиын жағдайда қалған балалар мен әйелдерді қолдады, сондай-ақ АҚШ-тағы БҰҰ-ға қатысты ұйымдарға қаражат жинауға және көмек көрсетуге атсалысты. Осы кезеңде ол ЮНИСЕФ-тің ізгі ниет елшісі әрі анасы – актриса Миа Фарроумен бірге Суданның Дарфур аймағына бірнеше рет сапар шекті. Ол кейіннен Дарфур босқындарының қорғалуын жақтады. Судандағы қызметтен кейін Фарроу Геноцидке араласу желісімен байланыс орнатты. Йель заң мектебінде оқып жүргенде, Фарроу Davis Polk & Wardwell заң фирмасында және АҚШ Өкілдер палатасының Сыртқы істер комитеті Бас кеңесшісінің кеңсесінде халықаралық құқық пен адам құқықтары саласында стажировкадан өтті. 2009 жылы Фарроу Обама әкімшілігіне Ауғанстан және Пәкістан жөніндегі арнайы өкілдің кеңсесінде гуманитарлық және ҮЕҰ мәселелері жөніндегі арнайы кеңесші ретінде қосылды. Бұл команданы бұрын Фарроудың сөз жазушысы болған дипломат Ричард Холбрук құрады. Келесі екі жыл бойы Фарроу Ауғанстан мен Пәкістандағы АҚШ үкіметінің азаматтық қоғаммен және үкіметтік емес ұйымдармен байланыстарын басқаруға жауапты болды. Ол сондай-ақ Мемлекеттік департаменттің жаһандық жастар мәселелері жөніндегі кеңсесінің директоры қызметін атқарды. 2010 жылдан бастап Фарроу АҚШ Халықаралық даму агенттігінің аға қызметкері Дэвид Бартпен бірлесіп жұмыс тобын жетекшілік етті. Фарроудың тағайындалуы және кеңсе құрылуы Араб көктемінің төңкерісінен кейін жастарға назар аудару мақсатымен Хиллари Клинтон тарапынан жарияланды. Фарроу АҚШ жастар саясатын және бағдарламаларын дамытумен айналысты, мақсаты – «жастарды экономикалық және қоғамдық белсенді тұлғалар ретінде күшейту» болды.

Журналистика

Үкіметтен кеткеннен кейін Фарроу Оксфордтағы Магдален колледжінде Род стипендиясын алды. Ол дамушы елдерде кедейлерді қанау мәселесін зерттеу бойынша докторлық диссертация жазып, 2018 жылдың қазан айында қорғады. Ол The Guardian, Foreign Policy журналы, The Atlantic, The Wall Street Journal, Los Angeles Times және басқа да мерзімді басылымдарға эсселер, пікірлер және басқа да материалдар жазды. 2013 жылдың қазан айында Penguin Press Фарроудың «Пандораның қорабы: Американың әскери көмегі Американың жауларын қалай тудырады» атты кітабын басып шығаруға келісіп, 2015 жылға жоспарлады. 2014 жылдың ақпанынан 2015 жылдың ақпанына дейін Фарроу MSNBC телеарнасында «Ронан Фарроу күнделікті» атты жаңалықтар бағдарламасын жүргізді. Фарроу NBC-тің «Today» бағдарламасында «Ронан Фарроупен тыңшылық» атты тергеу сегментін жүргізді. Бұл серия «күнделікті жаңалықтарда көрінбейтін» оқиғаларға Фарроудың көзқарасын ұсынады деп бағаланды, көбінесе көпшіліктен жиналған оқиғалар таңдалып, шеберхана қызметкерлерінің еңбек құқықтарынан бастап психикалық денсаулық мәселелеріне және кампустағы жыныстық зорлық-зомбылыққа дейін әртүрлі тақырыптар қамтылды. 2016 жылдың 11 мамырында The Hollywood Reporter газетінде Фарроудың қонақ мақаласы жарияланды. Онда ол Билл Косбиге қатысты зорлау айыптауларына қатысты журналистік тергеудің ұзақ уақыт бойы болмауы мен оның әкесі Вуди Алленге қарсы оның қарындасы Диллан Фарроу (зорлық-зомбылыққа ұшыраған кезде 7 жаста болған) айтқан жыныстық зорлық-зомбылық айыптауларын салыстырды. Сонымен қатар, Фарроу Диллан Фарроудың айыптауларына қарсы тұруға және бірден Алленді ақтауға бағытталған медиа-науқанды ұйымдастыруға тырысқан Алленнің жарнамашысы Лесли Дарттың күш-жігерін баяндайды: «Күн сайын жаңалықтар ұйымдарының әріптестері маған Алленнің күшті жарнамашысы жіберген электрондық хаттарды жіберді, ол бірнеше жыл бұрын менің әкемнің басқа бір бауырларыммен жыныстық қатынасын растау үшін күшті жарнамалық науқан ұйымдастырған еді. Бұл электрондық хаттарда жаңалыққа айналдыруға дайын тақырыптар, толық растаушылар ұсынылған – терапевтер, адвокаттар, достар, күшті адаммен бетпе-бет келген жас әйелді есі дұрыс емес, бағыттап, кекшіл деп атауға дайын кез келген адам болды. Бастапқыда олар блогтарға, содан кейін жоғары деңгейдегі ақпарат құралдарына сілтеме жасады – өзін-өзі жалғастырып отыратын айналым машинасы». The New Yorker 2018 жылы Пулитцер сыйлығын алды. 2018 жылы Фарроу Time журналының «Әлемдегі ең ықпалды 100 адам» тізіміне енді. 2018 жылдың 7 мамырында The New Yorker журналында Фарроу мен журналист Джейн Майердің бірлескен мақаласы жарияланды. Онда Нью-Йорк штатының бас прокуроры Эрик Шнайдерман өзінің қызмет ету мерзімі ішінде кем дегенде төрт әйелді физикалық зорлыққа ұшыратқандығы және әдетте алкоголь мен дәрі-дәрмектерді теріс пайдаланғандығы туралы жазылған. Шнайдерман мақала жарияланғаннан кейін бірнеше сағаттан кейін қызметінен кетті. Майер мен Фарроу әйелдердің мәлімдемелерін көкжиектердің фотосуреттерімен және күдіктілердің жарақаттанудан кейін сенім білдірген достарының мәлімдемелерімен растағанын хабарлады. Губернатор Эндрю Куомо Шнайдерманға қарсы қылмыстық айыптаудың мүмкіндігін тексеру үшін арнайы прокурор тағайындады. 2018 жылдың 27 шілдесінде The New Yorker журналында Фарроудың мақаласы жарияланды. Онда алты әйел медиа-жүргізуші және CBS бас директоры Лесли Мунвесті қорқытып, мазақтағандығын айыптап, ондаған әйел оның компаниясында зорлық-зомбылыққа ұшырағанын сипаттады. 23 тамызда The New Yorker журналында Адам Энтуус пен Фарроудың мақаласы жарияланды. Онда Трамптың әкімшілігіндегі жетекші көмекшілер президент Барак Обаманың көмекшілері туралы «Эхо палатасы» деп аталатын құпия жазбаны таратқаны айтылған. 2018 жылдың 14 қыркүйегінде Фарроу мен Джейн Майер заңгер, судья және кейін АҚШ Жоғарғы сотының кандидаты Брет Каваноға қатысты жыныстық зорлық-зомбылық туралы айыптау туралы ақпаратты жариялады. 2019 жылдың басында Фарроу өзінің және басқа бір журналистің American Media, Inc. компаниясынан шантажға талпыныс жасаған талаптар алғанын айтты. Ол MIT Media Lab-тің Джеффри Эпштейнмен байланысын жасыруын тексерді, бұл Media Lab директоры Джои Итоның отставкасына және MIT-тің ішкі тергеуіне әкелді. 2021 жылдың 3 шілдесінде The New Yorker журналында Фарроу мен журналист Джиа Толентиноның Бритни Спирстің қамқорлық дауы туралы егжей-тегжейлі баяндаған тергеу мақаласы жарияланды. Мақалада қамқорлықтың құрылуына байланысты оқиғалар сипатталды, Бритни Спирстің әкесі Джейми Спирстің бақылауында әртүрлі...

After leaving government, Farrow began a Rhodes Scholarship at Magdalen College, Oxford. He studied toward a DPhil, researching the exploitation of the poor in developing countries, and submitted his thesis in October 2018. He has written essays, op eds, and other pieces for The Guardian, Foreign Policy magazine, The Atlantic, The Wall Street Journal, the Los Angeles Times and other periodicals. In October 2013, Penguin Press acquired Farrow's book, Pandora's Box: How American military aid creates America's enemies, scheduling it for 2015 publication. From February 2014 through February 2015, Farrow hosted Ronan Farrow Daily, a television news program that aired on MSNBC. Farrow hosted the investigative segment "Undercover with Ronan Farrow" on NBC's Today. the series was billed as providing Farrow's look at the stories "you don't see in the headlines every day", often featuring crowd sourced story selection and covering topics from the labor rights of nail salon workers to mental healthcare issues to sexual assault on campus. On May 11, 2016, The Hollywood Reporter published a guest column by Farrow in which he drew comparisons between the long term absence of journalistic inquiry into the rape allegations leveled against Bill Cosby and the sexual abuse allegations levied against his father, Woody Allen by Farrow's sister, Dylan Farrow (who was 7 years old at the time of the alleged abuse). Similarly, Farrow recounts the efforts of Allen's publicist, Leslee Dart, to mount a media campaign focused on countering Dylan Farrow's allegations, while at the same time vindicating Allen:
Every day, colleagues at news organizations forwarded me the e‑mails blasted out by Allen's powerful publicist, who had years earlier orchestrated a robust publicity campaign to validate my father's sexual relationship with another one of my siblings. Those e‑mails featured talking points ready made to be converted into stories, complete with validators on offer—therapists, lawyers, friends, anyone willing to label a young woman confronting a powerful man as crazy, coached, vindictive. At first, they linked to blogs, then to high profile outlets repeating the talking points – a self perpetuating spin machine. The New Yorker won the 2018 Pulitzer Prize for Public Service for Farrow's reporting, sharing the award with Jodi Kantor and Meghan Twohey at The New York Times. In 2018 Farrow was included in Time's "100 Most Influential People in the World" list. On May 7, 2018, The New Yorker published a joint article by Farrow and reporter Jane Mayer stating that New York State Attorney General Eric Schneiderman had physically abused at least four women with whom he had been romantically involved during his term in office, and that he had habitually abused alcohol and prescription drugs. Schneiderman resigned within hours of publication of the article on the following day. Mayer and Farrow reported that they had confirmed the women's allegations with photographs of contusions and with statements from friends with whom the alleged victims had confided subsequent to the claimed assaults. Governor Andrew Cuomo assigned a special prosecutor to investigate the filing of possible criminal charges against Schneiderman. On July 27, 2018, The New Yorker published an article by Farrow saying that six women had accused media executive and CBS CEO Leslie Moonves of harassment and intimidation, and that dozens more described abuse at his company. On August 23, The New Yorker published an article by Adam Entous and Farrow stating that top aides of the Trump White House circulated a conspiracy memo entitled "The Echo Chamber" about President Barack Obama's aides. On September 14, 2018, Farrow and Jane Mayer published information pertaining to an allegation of sexual assault against lawyer, jurist, and then United States Supreme Court nominee Brett Kavanaugh. In early 2019, Farrow said he and another journalist received demands from American Media, Inc. that sought to extort or blackmail him. He investigated the concealment by the MIT Media Lab of its involvement with Jeffrey Epstein, leading to the resignation of Joi Ito, director of the Media Lab, and an internal investigation by MIT. On July 3, 2021, The New Yorker published an investigative article by Farrow and journalist Jia Tolentino detailing the Britney Spears conservatorship dispute. The article described the events related to the establishment of the conservatorship, alleged that Britney Spears was subject to a variety of abuses under her father Jamie Spears's control, and included testimonies from various named sources close to Britney.

Кино және теледидардағы жұмыс

Фароу көпшілік көңіл көтеру саласына да қатысты. Ол екі жапон анимациялық фильмінің ағылшын тіліндегі нұсқаларында шағын рөлдерді дауыстады: «Поппи Хиллден» (2011) және «Жел көтеріледі» (2013). Сонымен қатар, ол Netflix комедиялық сериалы «Бұзылмас Кимми Шмидт»-те өзінің ролінде пайда болды. Фарроу 2019 жылдың 3 желтоқсанында күндізгі ток-шоу «The View» бағдарламасында қонақ жүргізуші ретінде қатысты. Фарроу «RuPaul's Drag Race All Stars» 7 маусымының «Барлық жеңімпаздар» бөліміндегі 10-шы эпизодта ("Кеннеди Давенпорт орталығының көлеңкелер залына арналған құрмет") қонақ төреші болды, ол 2022 жылдың 15 шілдесінде көрсетілді. Ол Ру Пол, Мишель Висаж және Росс Мэтьюспен бірге отырды. 2024 жылы ол «RuPaul's Drag Race» 16 маусымының 14-ші эпизодында ("Booked and Blessed" эпизоды) қонақ төреші болды. Ол сондай-ақ 2024 жылы «Riven» видео ойынының жаңа нұсқасында шағын моушн кэпчур рөлін ойнады.

Тану

2008 жылы Фарроу «босқындар мен күштеп орын ауыстырылған адамдарға ерекше қызмет еткені үшін» Refugees International ұйымының McCall Pierpaoli Humanitarian Award сыйлығымен марапатталды. 2009 жылы Фарроу New York журналының «Жаңа белсенді» атанды және «өз әлемін өзгертуге аяқ басқан» тұлғалар тізіміне енді. 2011 жылы Harper’s Bazaar оны «жаңадан көзге түсетін саясаткер» деп атады. 2012 жылы Forbes журналының «30 жасқа дейінгі 30» ең беделді тұлғаларының «Заң және саясат» санатында бірінші орынды иеленді. 2012 жылы Калифорниядағы Доминикан университеті оған құрметті доктор дәрежесін берді. 2013 жылы Esquire журналы 80 жылдық тарихында туған ер адамдар туралы ретроспективасында оны туған жылының адамы деп таныды. 2014 жылдың ақпан айында Фарроу 2001 жылдан бергі қызметі, оның ішінде 2001 жылы ЮНИСЕФ-тің жастар өкілі болғаны үшін Reach the World ұйымынан «Зерттеу және журналистикадағы үздік жетістіктері» үшін үшінші жылдық Cronkite Award сыйлығын алды. Кейбір БАҚ Фарроудың «Ronan Farrow Daily» бағдарламасы эфирге түскеннен кейін үш күн өткен соң сыйлық табысталғанын атап өтіп, сыйлықтың негізсіздігін болжады. Фарроу трансгендерлік мәселелер бойынша жазған материалдары үшін 2016 жылғы Stonewall Community Foundation-ның «Көрегендік» сыйлығына ие болды. 2018 жылы Point Foundation ұйымы #MeToo тақырыбындағы терең зерттеулері үшін оған Point Courage Award сыйлығын табыс етті. 2018 жылдың шілдесінде Фарроу Ұлттық лесбиян және гей журналистер қауымдастығының «Жыл журналисі» атағын жеңіп алды. 2019 жылы ол Connecticut Magazine журналының «40 жасқа дейінгі 40» тізіміне енді. Ол сондай-ақ «Жылдың үздік 100 журналисі» атанды. 2020 жылдың мамырында The New York Times тілшісі Бен Смит «Ронан Фарроу шындыққа сай ма?» деген мақала жариялады және Фарроудың кейбір журналистикалық материалдары тексеруден өтпегенін мәлімдеді. Фарроу жауабында өз баяндамасына сүйенетінін айтты. Slate журналындағы мақаласында Эшли Файнберг Смиттің баяндамасын «қарсы журналистикаға жасалған шамадан тыс түзету» деп сипаттап, оның тәсілі «кең көзқарасты, әділдіктің абстрактілі, орталықтық түсінігі үшін дәлдікті құрбан ететінін» айтты. Фарроудың «Catch and Kill» кітабының аудиоверсиясы, оны Фарроу өзі оқыған, 63-ші жылдық Grammy Awards марапаттауында «Үздік сөздік альбом» номинациясына ұсынылды.

In 2008, Farrow was awarded Refugees International's McCall Pierpaoli Humanitarian Award for "extraordinary service to refugees and displaced people". In 2009, Farrow was named New York magazine's "New Activist" of the year and included on its list of individuals "on the verge of changing their worlds". In 2011, Harper's Bazaar listed him as an "up and coming politician". In 2012, he was ranked number one in "Law and Policy" on Forbes magazine's "30 Under 30" Most Influential People. He was also awarded an honorary doctorate by Dominican University of California in 2012. In its 2013 retrospective of men born in its 80 years of publication, Esquire magazine named him the man of the year of his birth. In February 2014, Farrow received the third annual Cronkite Award for "Excellence in Exploration and Journalism" from Reach the World, in recognition of his work since 2001, including his being a UNICEF Spokesperson for Youth in 2001. Some media outlets noted that the award came three days after Ronan Farrow Daily began airing and suggested that the award was therefore not justified. Farrow is the recipient of the Stonewall Community Foundation's 2016 Vision Award for his reporting on transgender issues. He was also recognized by the Point Foundation in 2018, receiving the Point Courage Award for his in depth reporting on #MeToo. In July 2018, Farrow won the National Lesbian and Gay Journalists Association's Journalist of the Year award. In 2019, he was listed among the 40 Under 40 List put out by Connecticut Magazine. He was also named the Out100 Journalist of the Year. In May 2020, The New York Times reporter Ben Smith published an article titled "Is Ronan Farrow Too Good to Be True?" and asserted that some of Farrow's journalism did not hold up to scrutiny. Farrow stated in a response that he stood by his reporting. In a Slate piece, Ashley Feinberg described Smith's report as an "overcorrection for resistance journalism" and opined that his approach showed "broad mindedness, sacrificing accuracy for some vague, centrist perception of fairness." The audiobook for Farrow's book Catch and Kill, read by Farrow himself, was nominated for Best Spoken Word Album at the 63rd Annual Grammy Awards.

Жеке өмір

2019 жылдың тамызында Фарроу Манхэттеннің төменгі шығыс бөлігінде тұрды. 2018 жылы ол өзін ЛГБТ қауымдастығының мүшесі деп жариялады. Фарроу 2011 жылы подкаст жүргізушісі және бұрынғы президенттік сөздердің авторы Джон Ловеттпен қарым-қатынас бастады. Фарроу "Қойма және өлтіру: өтірік, тыңшылар және жыртқыштарды қорғау үшін жасалған қастандық" кітабының жобасында Ловеттке ұсыныс жасағаннан кейін 2019 жылы олар үйленуге келісті.

Вуди Алленмен қарым-қатынасы және әкелік

Фэрроу әкесі Вуди Алленнен жақындықтары үзілген. Аллен Миа Фарроу мен Андре Превиннің асырап алған қызы Сун И Превинге үйленгеннен кейін, Фэрроу: "Ол менің әкем, ал ол менің әпкеммен үйленген. Сөйтіп, мен оның ұлы да, күйеуінің інісі демін. Бұл – моральдық бұзушылық" деді. 2013 жылы Vanity Fair журналына берген сұхбатында Миа Фарроу Ронанның әнші Фрэнк Синатраның биологиялық баласы болуы мүмкін екенін айтты, онымен ол "ешқашан толық ажырасқан емес" еді. Ронан Фарроу Twitter-де: "Тыңдаңыз, бәріміз *мүмкін* Фрэнк Синатраның ұлдарымыз" деп жазды. 2015 жылы CBS Sunday Morning сұхбатында Синатраның қызы Нэнси әкесінің Фарроудың биологиялық әкесі болуы мүмкін деген пікірді "қателік" деп атады. Ол әкесінің Фарроу туғанға дейін көп жыл бұрын қауырсынын алып тастағанын айтты. Синатраның өмірбаяуын жазған Джеймс Каплан өзінің "Синатра: төраға" (2015) кітабында Синатраның Фарроудың әкесі болу мүмкіндігін жоққа шығарды. Ол Синатраның әйелі Барбара Маркс Синатрамен бірге Гавайи мен Палм-Спрингс арасында уақытын бөліп, Фарроудың тууына мүмкін болатын кезде денсаулығының нашар болғанын айтты. Фарроу ДНК-талдау туралы әңгімелесуден бас тартты. Ол, олардың арасының суық болуына қарамастан, "Вуди Аллен заң бойынша, этикалық тұрғыдан және жеке өмірімде біздің отбасымызда әке болды" деді. 2018 жылы New York Magazine журналындағы мақаласында Вуди Аллен Фарроудың өзінің биологиялық ұлы болмауы мүмкін екенін айтты: "Менің ойымша, ол менің балам. Мен солай ойлаймын, бірақ мен оған өмірімді тікпеспін. Мен оның балалық шағы үшін алимент төледім, және ол менікі емес болса, бұл әділ емес деп ойлаймын".