Кіріспе
General Motors Diesel компаниясы – General Motors (EMD) компаниясының Electro Motive Diesel бөлімшесінің канадалық еншілес компаниясы ретінде 1949 жылы Лондон, Онтарио қаласында құрылған теміржол дизельдік локомотивтерін өндіруші. 1969 жылы ол "General Motors of Canada, Ltd. дизель бөлімшесі" деп қайта ұйымдастырылды. Зауыт автобустар сияқты басқа да дизельді General Motors көлік құралдарын өндіруге бейімделді. 1989 жылы Канада мен АҚШ арасындағы еркін сауда келісімінен кейін EMD-нің барлық локомотивтері Лондон зауытында өндірілді. 2005 жылы EMD-нің жаңа иелері канадалық еншілес компанияны "Electro Motive Canada" деп атады. 2012 жылы EMD-нің жаңа иесі Progress Rail зауытты жапты, ал EMD өндірісі ЛаГранж, Иллинойс және Мунси, Индиана штаттарында қалды.
General Motors Diesel was a railway diesel locomotive manufacturer located in London, Ontario, Canada. It was established in 1949 as the Canadian subsidiary of the Electro Motive Diesel division of General Motors (EMD). In 1969 it was re organized as the "Diesel Division of General Motors of Canada, Ltd." The plant was re purposed to include manufacture of other diesel powered General Motors vehicles such as buses. Following the Canada United States Free Trade Agreement in 1989, all of EMD's locomotives were built at the London facility. In 2005 new owners of EMD renamed the Canadian subsidiary "Electro Motive Canada". The plant was closed by EMD's new owner Progress Rail in 2012, with EMD's production remaining in LaGrange, Illinois and Muncie, Indiana.
Канададағы дизельдік локомотивтерді өндірудің алғашқы кезеңдері
Дизельді электрлік локомотивтер Канадада 1928 жылдан бастап салына бастады. Ең алғашқы дизельдер жекелеп жасалған, бірегей үлгілер болды, мысалы, Canadian National локомотивтері 9000 және 9001 нөмірлері, ал Canadian Pacific локомотиві 7000 нөмірі. Осы ерекше локомотивтерден кейін, дизельдік локомотивтердің бастапқы құны жоғары және сенімділігі төмен болғандықтан, тас жолдарда бу локомотивтеріне көбірек сүйенді. Дизельдің басты артықшылығы – бумен салыстырғанда пайдалану шығындарының төмен болуы болды, бірақ олардың өзін-өзі ақтауы үшін үздіксіз жұмыс істеуі қажет еді. Олардың тиімділігін арттыру үшін оларды кеңінен пайдалану маңызды болды. Ең көп үнемдеуді аулалық жұмыстарда көруге болады, онда локомотивтерді жиі бос жүріс күйінде ұстау дизельдің буға қарағанда тиімділігін арттыратын. 1930-шы жылдардан 1940-шы жылдарға дейін дизельді электрлік локомотивтер нарығының ең ірі бөлігін ALCO S 2 және EMD NW2 сияқты маневрлік локомотивтер құрады. Тарифтер Канадалық өндірушілерді импорттық тауарлардан қорғады, сондықтан Канадада бизнес жасағысы келген көптеген компаниялар бақыланатын немесе толыққанды еншілес компанияларын құрды. General Motors Diesel, Ltd. – EMD-нің осы мақсатта құрылған еншілес компаниясы. Монреальдегі Монреаль локомотивтер зауыты (MLW) американдық локомотивтер компаниясы (ALCO) үшін ұқсас қызмет атқарды, ал Кингстондағы Канада локомотивтер компаниясы (CLC) Балдуин локомотивтер зауыты үшін де солай болды. MLW және CLC өздерінің жобалары бойынша бу және дизель қозғалтқыштарын да өндірді. Канадада дизельге деген сұраныстың артуы импорттық баж салығынан құтылу үшін Канадада өндіріс орталықтарын салудың маңыздылығын көрсетті. MLW және CLC Монреаль мен Кингстондағы бу локомотивтерін құрастыру цехтарын пайдаланғанмен, General Motors бұрын бу локомотивтерін жасаған емес, сондықтан жаңа зауыт салу қажет болды.
GMD операциялары
General Motors Diesel компаниясы осы зауыт үшін Лондон қаласының шетінде орналасқан жерді таңдады. 1950 жылы ашылған зауыт ақырында 208 акр (842 000 м²) кеңейтілді және транзиттік автобустар, жер қазу машиналарын (Terex 1965–1980) және жанындағы нысандарда құрастырылған әскери техниканы жасауға көшті. Бастапқыда күніне бір бірлік өндіруге жоспарланған, бірақ тапсырыстардың саны осы деңгейге жету үшін біраз уақыт кетті. Кейін зауыттың қуаты күніне бір жарым бірлікке дейін арттырылды. АҚШ зауыты ретінде танымал Ла Гранж күніне алты бірлікке дейін өндіре алды. Алғашқы дизель локомотиві – Торонто, Гамильтон және Буффало темір жолының (TH&B) 71 нөмірі, төрт GP7 1500 а.к. (1100 кВт) жол ауыстырғыштарының бірі болды. Дегенмен, бұл алғашқы тапсырыс емес (C 100), ол Canadian Pacific компаниясынан "жабық вагон" стиліндегі он FP7A 1500 а.к. (1100 кВт) A бірліктеріне жасалған. Екі тапсырыс бір уақытта цехта құрастырылып жатыр, ал TH&B 71 бірінші болып аяқталып, 72-мен бірге 25 тамызда тапсырылды. A бірліктерінің жұптары 14 қыркүйекте CP 4028 және 4029 нөмірлерімен басталып, 11 қарашаға дейін жеткізілді. TH&B 71 сол кезде 191 712 долларға бағаланған. Салыстыру үшін, Нью-Йорк штатының Шенектади қаласында салынған Alco 1000 а.к. (750 кВт) деполық локомотивтері импорттық баж салығымен бірге 115 000 доллар тұрды. GMD экспортқа арналған локомотивтер құрастырды, бұл шетелдік елдерге мемлекеттік гранттар арқылы қолдау көрсетілген маңызды бизнес еді. GMD сонымен қатар тәжірибелік дизельдік-гидравликалық локомотивтер мен электрлік локомотивтерді де жасады, бірақ олардың үлесі өндірістің аз бөлігін құрады. 1969 жылдың 1 ақпанында General Motors Diesel Ltd. барлық канадалық активтерін біріктіру арқылы "General Motors of Canada Ltd. дизель бөлімшесі" болып қайта құрылды. Солтүстік Америкадағы дизельдік локомотивтер өндірісінде үстемдік танытқаннан кейін, Baldwin, Fairbanks Morse, Lima Hamilton, Alco, MLW және CLC темір жол нарығында жоғалып, General Motors General Electric (GE) компаниясының күшті бәсекесіне тап болды. 1950 жылдары GE кішкентай локомотивтерді өндіруден асып, шағын және орта кәсіпорындарға арналған, сондай-ақ I сыныптағы темір жолдарға арналған ірі магистральдық локомотивтерге дейін өндірісін кеңейтті. 1950 жылдардағы жоғары сұраныс жылдарынан кейін Лондон операциясының артық қуаты болғандықтан, GMC Truck and Coach Division оны автобустар сияқты ауыр көлік құралдарын өндіру үшін пайдаланды. Зауыт сондай-ақ келісімшарт бойынша құрылыс техникасын және жеңіл бронетранспортты өндіру үшін қолданылды. 1991 жылы EMD барлық локомотивтерді құрастыруды Лондонға көшірді, содан кейін Лондон зауыты Канада мен АҚШ арасындағы еркін сауда келісімі бойынша АҚШ клиенттерін қамтамасыз етті. Қозғалтқыштар, генераторлар және жетектік моторлар сияқты негізгі жабдықтардың өндірісі EMD-нің ЛаГранж, Иллинойс зауытында қалды. Сонымен қатар, локомотивтер Аргентинаға, Бенгалияға, Бразилияға, Цейлонға, Либерияға, Швецияға, Жаңа Зеландияға, Норвегияға және Пәкістанға экспортталды. 2005 жылдың 4 сәуірінде GM өзінің EMD еншілес компаниясын, оның Лондон және ЛаГранж операцияларын Greenbriar Equity Group және Berkshire Partners арасындағы серіктестікке сатты. Компания "Electro Motive Diesel, Inc" деп аталды, осылайша EMD әріптерін сақтап қалды. EMD-нің канадалық еншілес компаниясы "Electro Motive Canada" деп аталды. 2010 жылы EMD және оның канадалық еншілес компаниясы Caterpillar-дың Progress Rail еншілес компаниясымен сатып алынды.
Соңы
Зауыт 2012 жылы еңбек дауынан және Индиана штатының Мунси қаласында жаңа зауыт салынғаннан кейін жабылды. 2015 жылы McLaughlin Brothers және J AAR Excavating компаниялары бірлесіп зауыттың ғимаратын сатып алды. HCL Logistics Лондон операцияларын біріктірген соң зауыттың ғимараттарына көшіп келді және сол жерде General Dynamics Land Systems компаниясымен серіктес болып жұмыс істейді.