Кіріспе

Уильям Шекспирдің "Феникс пен Тазы" поэмасы (Феникс және Тазы) – Уильям Шекспирдің 1601 жылы Роберт Честердің "Махаббат шейіті" атты ұзын шығармасына қосымша ретінде алғаш жарияланған аллегориялық өлеңі. "Алғаш жарияланған ұлы метафизикалық өлең" деп аталатын бұл туындыда көптеген түрлі түсініктемелер бар. "Феникс пен Тазы" деген атау – дәстүрлі атау. Өлең жарық көргенде атауы болмаған. Атау екі құстың атын көрсетеді: мифтік феникс және тазы. Өлеңде қайтыс болған Феникс пен Тазының қоштасу рәсімі суреттеледі, онда кейбір құстар шақырылса, ал кейбіреулері шақырылмайды. Феникс пен Тазы сәйкесінше кемелдік пен берілген махаббаттың символы болып табылады. Феникстің дәстүрлі қасиеті – өлгенде, бұрынғы өмірінің күлінен тіріліп, қайта жанданады; ал Тазының керісінше, өлімге тәуелді. Өлеңде құстардың махаббатының барлық логика мен материалдық шындықтан асып түсетін толық бірлік құрғаны айтылады. Ол өлген ғашықтарға арналған дұғамен аяқталады.

Жарияланым

Феникс пен Құрлыақ алғаш рет 1601 жылы Джон Марстон, Джордж Чапман және Бен Джонсон сияқты әртүрлі авторлардың өлеңдер жинағының бір бөлігі ретінде жарияланды. Ол Роберт Честердің "Махаббат шехиді" атты ұзын өлеңіне қосымша ретінде, Лондондық кітап сатушы Эдвард Блоунт үшін Ричард Филд баспасында шығарылды. Алғашқы квартоның қолданылмаған беттері кейіннен басқа баспагер Мэтью Лоунзға сатылып, 1611 жылы басқа атаумен қайта басылды – "Ұлыбританияның жылдары". Өлең 1640 жылға дейін қайтадан баспаға түспеді, ол Джон Бенсонның Шекспирдің өлеңдерінің жинағына енген кезде, "Уил. Шекспирдің өлеңдері, мырза" деген атпен жарық көрді.