Роберт Блюм: Немец демократы және 1848 жылғы революциясының қайырымпазы

Кіріспе

Неміс демократиялық саясаткері және Франкфурт Парламентінің мүшесі, неміс саясаткері Роберт Блум (10 қараша 1807 – 9 қараша 1848) – неміс саясаткері, публицист, ақын, баспагер, революционер және 1848 жылғы Ұлттық Ассамблеяның мүшесі. Ол күшті, біртұтас Германия үшін күресіп, этноцентризмге қарсы болды және ешбір халықтың екіншісін билеуіне қарсы тұрды. Сондықтан ол Пруссияның Польшаны оккупациялауына қарсы болды және ондағы революционерлермен байланыста болды. Блум антисемитизмді сынады, неміс католик сектасын қолдады және әйелдер мен еркектердің теңдігі үшін үгіт жүргізді. Ұлттық Ассамблеяның мүшесі ретінде иммунитет құқығына ие болғанына қарамастан, ол Венадағы "Stadt London" қонақ үйінде болғанда тұтқындалды және Германия мемлекеттерінде 1848 жылғы революциядағы рөлі үшін атылды.

Өмірбаян

Блум Кельн қаласында кедейлікте өсті, құдық қазып кедейлікте ғұмыр кешкен сәтсіз дінтанушының ұлы. Ол мектепке барарға он жасқа келгенде ғана мүмкіндік алды. Білімін бітірген соң, түрлі шеберліктерде қолөнерші болып жұмыс істеді. Алтын шеберлігіне қабылдамаған, бірақ бағбандыққа шәкірт болып түсті. Саяхат аяқтаған соң, Кельнге оралып, шам зауытында жұмыс істеді. Жұмыс берушісі оның есептеу қабілеті жақсы болғандықтан, оны кассаға қойды. 1829 жылы ол жұмыс берушісімен бірге Берлинге кетіп, білімін жалғастырды. Міндетті әскери қызметі оның жұмысын тоқтатты, босатылғаннан кейін жағдайы нашар болғандықтан, Кельнге қайта оралуға мәжбүр болды. 1830 жылы ол театр труппасында қызмет етіп, саяси мағынасы бар өлеңдер мен пьесалар жаза бастады. Жазда театр жабылғанда ол шерифке хатшы болып жұмысқа орналасты. 1830 жылғы саяси дүрбелеңдер оның қызығушылығын тудырды, ал еркіндік идеялары оның поэзиясына енді. 1832 жылы ол Лейпцигке театр труппасымен бірге кетті. Ол гуманистік және либералдық айналымдармен байланыс жасады, либералдық газет "Цайтунг фюр ди элегант Велт"-ке үлес қосты және Лейпцигтің масондық ложасына қосылды. 1840 жылы ол қалалық театрда кассир болып жұмыс істеді. Сол жылы ол Лейпцигте Шиллер қоғамын құрды, ол ақынның мерейтойын саяси бостандыққа арналған фестиваль ретінде тойлады. 1839 жылдан бастап Блум Саксония Корольдігінің ұлттық-либералдық айналымындағы жетекші тұлғаға айналды; ол шешендігімен және ұйымдастыру қабілетімен Саксонияның оппозициялық қозғалысын маңызды саяси күшке айналдыруға көмектесті. Оның алғашқы жаңалықтар тарату әрекеті цензуралық шектеулерге тап болды, бірақ тағы бір басылым цензураның арасында төрт жыл бойы жарық көрді. Иоганнес Ронге Лейпцигке келгенде ол неміс католигі болып, осы қозғалыстың атынан жазды. 1845 жылы Блум Лейпцигте алғашқы неміс католик синодын ұйымдастырды, ол Германияның гуманистік еркін діни қозғалысының бастауын берді. 1844 жылы ол театр жұмысынан бас тартып, кітап дүкенін ашты. 1845 жылы Иоанн Саксондықтың қатысуымен халық толқуы болды, әскерилер оларға оқ атты. Лейпцигтің қарулы азаматтары мен студенттерінің дүрбелеңді жиынында Блум оларды казармаға шабуыл жасаудан бас тартып, заңға бағынуға шақырды. Осының нәтижесінде ол Лейпциг үкіметіне өкіл болып сайланды. Блум 1848 жылғы төңкерісті құптады. Ол Франкфурттағы алдын ала парламент президенттерінің бірі болды, ол өзінің энергиясымен, ерекше келбетімен және өткір сөздерімен көзге түсті. Сол кездегі парламент мүшесі және солшылдардың көшбасшысы ретінде ол ең радикалды элементтерді бақылауға тырысты. Блумның адалдығына күмән туды, солшыл Арнольд Руге Блумның олардың жағына ауысқанын мәлімдеді. Радикалды либералдық фракцияның басшысы ретінде ол Дания мен Пруссия арасындағы Шлезвиг-Гольштейннің демократиялық сайланған үкіметін жойған Мальмё шартына қарсы күресті. Сонымен қатар ол халық егемендігін ынталы түрде қолдады. Қазан айында Венада төңкерісшік ұрыстар басталғанда, Блум парламенттік делегация құрамында сонда барып, төңкерісшілерге қосылды. 4 қарашада Блум және оның бірнеше серіктері тұтқындалды. Әскери сот алдына әкелінгенде, ол неміс парламентінің депутаты ретіндегі өкілдігін пайдалануға тырысты, бірақ оған асылу жазасы берілді, кейін оқпен атқылауға ауыстырылды. Ол 9 қарашада өлім жазасына кесілді. Оның өлімі Германияның 1848 жылғы көтерілісінің бекерлігінің символына айналды; оның өлімі Германияның Schicksalstag (тағдыр күні) деп аталатын оқиғалар тізімінің бастауы болды. Оның ұлы Ханс Блум белгілі жазушы және журналист болды.

Blum grew up in poverty in Cologne, the son of a failed theologian who made a poor living as a cooper. He was ten years old before he could go to school. After his schooling, he worked as a craftsman in different trades. He failed as a goldsmith's apprentice, but completed an apprenticeship as a gardener. After his journeyman's time, he returned to Cologne to work in a lamp factory. His employer put him to work at the counter since he was good at calculations. In 1829, he followed his employer to Berlin where he also continued his education. His work was interrupted by obligatory military service, and on his release, his poor circumstances obliged him to return to Cologne. There, in 1830, he worked serving in a theater company and started writing politically motivated poetry and plays. When the theater closed in the summer, he worked for a sheriff as a scribe. The political upheavals of 1830 attracted his interest, and ideals of freedom found their way into his poetry. In 1832, he followed the theater troupe to Leipzig. There he came in touch with humanist and liberal circles, contributed to the liberal newspaper Zeitung für die elegante Welt and joined Leipzig's freemason lodge. By 1840, he had worked his way up to being a cashier in the city theater. That year he also founded the Schillerverein in Leipzig which celebrated the poet's anniversary as a festival in honor of political liberty. Beginning in 1839, Blum became a leading figure in the Kingdom of Saxony's national liberal circles; as a gifted orator and organizer, he helped establish Saxony's opposition movement as a serious political force. His initial attempt at a newsletter was suppressed by the censor, but another one continued for four years with occasional lapses due to the censor. He became a German Catholic when Johannes Ronge came to Leipzig, and wrote on that movement's behalf. In 1845, Blum organized the first German Catholic synod in Leipzig that marked the beginning of Germany's humanist free religious movement. In 1844, he gave up his theater job to found a book store. In 1845, the presence of John of Saxony stirred the masses and the military fired on them. At a turbulent meeting of armed citizens and students of Leipzig, Blum dissuaded them from storming the barracks, and urged conformity to the law. This resulted in his being elected a representative in Leipzig's government. Blum embraced the upheavals of 1848. He was one of the presidents of the preliminary parliament at Frankfurt which he dominated with his energy, imposing figure and pithy speeches. As a member of the succeeding parliament and leader of the left, he worked to contain the most radical elements. Blum's trustworthiness was questioned when the extreme leftist Arnold Ruge claimed Blum had moved toward his side. As the leader of the radical liberal faction, he strongly opposed the Malmö Treaty between Denmark and Prussia that abolished Schleswig Holstein's democratically elected government. He was also one of the most vocal supporters of popular sovereignty. In October, when revolutionary fighting broke out in Vienna, Blum travelled there as part of a parliamentarian envoy and joined the revolutionary forces. On the surrender of the capital to Windischgrätz, Blum was arrested with several of his companions on 4 November. Brought before a military tribunal, he pleaded in vain his privileges as a deputy from the German Diet and was condemned to be hanged, a sentence which was changed to death by the bullet. He was executed on 9 November. His death became a symbol for the futility of Germany's 1848 rebellion; the day of his death marks the first of a series of events that led to November 9 being referred to as Germany's Schicksalstag (fateful day). His son Hans Blum was a noted writer and journalist.