Кіріспе
Жаңа Зеландиядағы өзен. Эшли өзені (; ресми түрде Эшли өзені / Ракахури) Жаңа Зеландияның Кентербери аймағында орналасқан. Ол негізінен оңтүстік-шығысқа қарай ағып, Вайкуку жағажайында, Крайстчерчтен солтүстікке қарай Пегас шығанағына құяды. Рангиора қаласы Эшли өзенінің оңтүстік жағалауына жақын орналасқан. Өзеннің ресми атауы 1998 жылғы "Нагай Таху" талаптарын реттеу туралы заңмен Эшли өзенінен Эшли өзені / Ракахури есімдерінің біріктірілген түріне өзгертілді. Өзеннің төменгі ағысы тораптанған болса, жоғарғы ағысының бір бөлігі Эшли шатқалы деп аталатын каньон арқылы өтеді. Өзен батыстағы Лис аңғарындағы таулардан басталып, Айленд Хиллз станциясының жанынан және Оксфорд қалашығының жанындағы шатқалдан шығады. Бұл аңғарда Дак-Крик өзенінің салалары бар және Лис аңғары мен Оксфорд қалашығы арасындағы су жинау алабының бөлігі болып табылады. Вайкуку жағажайының артында Жаңа Зеландиядағы ең үлкен, ең аз өңделген сағалардың бірі орналасқан. Онда құстар көп, оның ішінде қайың (Anarhynchus frontalis) және қара аяқты шаға (Himantopus novaezelandiae) кездеседі. Көптеген көшпенді құстар мұнда қыстайды. 2000 жылдан 2015 жылға дейінгі зерттеулер, арамшөптер мен зиянкестерді тазалау жұмыстарынан кейін, жолақты доттерел, қайың, қара маңдайлы қарға және ақ-қара шағаның санының айтарлықтай артқанын көрсетті, бірақ қара қанатты қарға, қанатты қарға және оңтүстік қара арқалы қарғаның саны айтарлықтай өзгерген жоқ.
The Ashley River (; officially Ashley River / Rakahuri) is in the Canterbury region of New Zealand. It flows generally southeastwards for before entering the Pacific Ocean at Waikuku Beach, Pegasus Bay north of Christchurch. The town of Rangiora is close to the south bank of the Ashley River. The river's official name was changed from Ashley River to the dual name Ashley River / Rakahuri by the Ngāi Tahu Claims Settlement Act 1998. Though the lower reaches of the river are braided, part of the upper river flows through a canyon known as the Ashley Gorge. The river emanates from mountains in the west Lees Valley adjacent to Island Hills station and exits the hills at a gorge near Oxford township. It has tributaries of Duck Creek in this valley and is an accumulator of watershed between Lees Valley and Oxford township. Behind Waikuku Beach is one of the largest, least modified estuaries in New Zealand. It is abundant in bird life, including the wrybill (Anarhynchus frontalis) and Black stilt (Himantopus novaezelandiae). Many migratory birds over winter here. Surveys from 2000 to 2015, after work to clear weeds and pests, showed significant increases in banded dotterel, wrybill, black fronted tern, and pied stilt, but black billed gull, spur winged plover and southern black backed gull didn't change significantly.
Су тасқыны
1868 жылдың ақпанында, 1905 жылдың маусымында және 1923 жылдың мамырында осы өзеннің су тасқыны Кайапоиге дейін жетті. Ірі су тасқындары 1902 жылдың наурызында, 1936 жылдың ақпанында, 1941 жылдың наурызында, 1945 жылдың ақпанында, 1953 жылдың қаңтарында, 1993 жылдың желтоқсанында және 2013 жылы орын алды. 1930 жылдардан бері су бұзушы жағалаулар салынды және 1953 жылдан бері су тасқындарын тоқтатты, 1976 және 2018 жылдары кеңейтілді. Солтүстік жағасында теміржол көпірінен жағалауға дейін, ал оңтүстік жағасында Маунт-Томас жолына дейін созылады.
Конус жол көпірі
Конус жолындағы көпір Рангиораны Эшли және Лобурнмен байланыстырады. Оның ұзындығы 10 аралықтан тұрады және 2015 жылы ашылды. Бұл көпір 2013 жылы су тасқынынан жабылып, орнына 24 аралықтан тұратын 1912 жылғы көпір салынған еді. Ол қуыс бетон арқалықтардан салынған, 2 автокөлік жолағы, 2 велосипед жолы және жаяу жүргіншілерге арналған жолы бар. Алғашқы көпір 1897 жылы салынған.
Темір жол көпірі
Көпір 1875 жылғы 17 сәуірде Солтүстік темір жолының Рангиорадан Эшлиге дейінгі учаскесімен бірге ашылды. Оның ұзындығы 931 метр, 54 қанаттан тұрды және ағаштан салынған. 1951 жылғы сәуір айында су тасқынынан бір тіреу және екі темір арқалық қирады. 1961 жылғы 18 желтоқсанда оның орнына шығысқа қарай жаңа көпір салынды.
Солтүстік магистральдық көпір
Бірінші көпір 1866 жылы аяқталды. Бастапқыда ол ақылы көпір болған, бірақ 1867 жылы провинциялық кеңес сатып алды. Су тасқынынан кейін 1868 жылы оның ұзындығы арттырылды. 1936 жылғы су тасқынынан зардап шеккеннен кейін, 1937 жылдың тамызында ашылған, 363 метр (1190 фут) ұзындығы және 7 метр (22 фут) ені бар, 25 нығайтылған темір бетонды аралықта өзеннің төменгі ағысында қайта салынды. 1870 жылы да су тасқынынан жабылды. Қазір ол 1-ші мемлекеттік тас жолдың бір бөлігі және 2019 жылы жөнделіп, нығайтылды.