1833-1969 жылдар аралығындағы британдық локомотив өндірушісі

Кіріспе

Британдық локомотив өндіруші, 1833–1969

Vulcan Foundry Limited – Англияның локомотив құрастырушы компаниясы, Ньютон-ле-Уиллоус, Ланкаширде (қазіргі Мерсисайд) орналасқан.

Тарих

Vulcan Foundry 1832 жылы Чарльз Тейлор және компаниясы ретінде ашылды, Ливерпуль мен Манчестер темір жолы ашылғаннан кейін көпірлер, ауыстырғыштар, өткелдер және басқа темір конструкциялар үшін арқалықтар шығарды. Ньюкасл-апон-Тайн қаласындағы локомотив зауытынан алыс болғандықтан, оларды жергілікті түрде салу және қызмет көрсету ыңғайлырақ болды. 1832 жылы Роберт Стивенсон бірнеше жылға серіктес атанды. 1847 жылы компания The Vulcan Foundry Company болып өзгерді және 1864 жылы шектеулі жауапкершілікке ие болды. 1898 жылдың басынан бастап атауы тағы өзгеріп, The Vulcan Foundry Limited болды, «компания» сөзі алынып тасталды.

Вулканның аялдамасы

Бұл жерде өзінің темір жол станциясы, Вулкан Хальт, бұрынғы Уоррингтон және Ньютон темір жолының Ерлстауннан Уоррингтон Банк Куэйге дейінгі желісінде орналасқан. Ағаш платформасы бар бұл аялдама 1916 жылдың 1 қарашасында Лондон және Солтүстік-Батыс темір жолы тарапынан ашылды және 1965 жылдың 12 маусымында жабылды.

Бу локомотивтері

Ең алғашқы локомотивтердің толық мәліметтері 1890 жылдары жасалған «ресми» тізімге қарамастан, нақты белгілі емес. Бұл тізімде 1845 жылға дейінгі кезең үшін көптеген болжамдар мен қиялдаулар бар, соның ішінде мүлдем шындыққа жатпайтын локомотивтер де кездеседі. Тізімде алғашқы екі локомотивтің 1833 жылы «Мистер Харгривс, Болтон» үшін 0 4 0 Tayleur және Stephenson салып бітіргені айтылады, бірақ бұл күмәнді көрінеді. Растамасы бар ең алғашқы өнімдер – Stephenson дизайнына ұқсас 0 4 0 Titan және Orion локомотивтері, олар 1834 жылдың қыркүйек және қазан айларында Ливерпуль мен Манчестер темір жолына жеткізілді. Басқа ерте тапсырыстар Лестер мен Суоннингтон темір жолынан түсті, сондай-ақ Америкаға 4 2 0 локомотивтері де жіберілді, олар британдық «боги» локомотивтерінің біріншілерінен саналады. 1835 жылдан бастап компания Бельгияға, Францияға, ал 1836 жылы Австрия мен Ресейге экспорттауды бастады, бұл компанияның барлық қызмет ету кезеңінде сақталған экспорттық сауданың бастауы болды. Компанияның локомотивтеріне Stephenson үлкен ықпал етті, келесі он жылдықтарда олардың көптеген түрлері «ұзын қазандық» дизайнында жасалды. 1852 жылы Үндістанда жұмыс істеген алғашқы локомотивтер Ұлы Үндістан түбегі темір жолына жеткізілді. Бірнеше Fairlie локомотивтері салынды, олардың ішінде Ffestiniog темір жолы үшін Taliesin, Denver & Rio Grande темір жолы үшін Mountaineer және 1872 жылғы NZR E класының Josephine локомотивтері бар. 1870 жылы компания Жапонияда жұмыс істеген алғашқы локомотивтерді және Тредегардағы болат қорыту зауыты үшін бұрышты рельстерді пайдаланған флангасыз 0 4 0T локомотивін жеткізді. Мэтью Киртлидің екі қабатты жүк локомотивтері Мидленд темір жолы үшін де өндірілді. 1911 жылы, 1910 жылы жарияланған Үндістан темір жолы үшін стандартты локомотивтер туралы Локомотивтік комитетінің баяндамасынан кейін, сол кездегі Үндістан мемлекеттік темір жолының аймақтық темір жолы – Солтүстік-Батыс темір жолы рельстер арасындағы 5 фут 6 дюймді өлшейтін он бір кең тарамды локомотивке тапсырыс берді, себебі бұл локомотивтерді жобалаған инженерлерге үлкен оттықтар мен қазандықтарды жасауға мүмкіндік берді, соның арқасында локомотивтер ұзақ және ауыр жүктерді тарта алды. Экспорттық сауда, әсіресе Үндістан мен Оңтүстік Америкаға, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін де жалғасты. 1923 жылы Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолы құрылғаннан кейін көптеген үлкен тапсырыстар алынды, соның ішінде жүзден астам LMS Fowler Class 3F 0 6 0T локомотивтері және жетпіс бес LMS Compound 4 4 0 локомотивтері. Бұл кезеңде шетел темір жолы үшін жасалған ең танымал жоба – 1934-1935 жылдары Қытай ұлттық темір жолы үшін салынған үлкен 4 8 4 локомотиві болды. Бұл локомотивтер механикалық отпен жабдықталған, ал алты локомотивке қосымша тарту күшін қамтамасыз ететін бустерлік қозғалтқыштар орнатылған. Экспортталған 24 локомотивтің біреуі Ұлыбританияға қайтарылды және қазір Йорк қаласындағы Ұлттық теміржол мұражайында сақталады. 1930 жылдары компания Үндістаннан, Танганьика мен Аргентинадан түскен тапсырыстардың көмегімен және 1934 жылы LMS-тен 4 6 0 "Black Fives" және 2 8 0 Stanier дизайнындағы локомотивтерге жасалған үлкен тапсырыс арқасында сауда рецессиясынан аман қалды. 1953-1954 жылдары компания Австралиядағы Викториан темір жолы үшін 60 J класындағы 2 8 0 локомотивін жасады.

Details of the earliest locomotives are not precisely known despite an "official" list apparently concocted in the 1890s which contains a lot of guesswork and invention, with many quite fictitious locomotives, for the period before 1845. This list claims that the first two locomotives were 0 4 0 Tayleur and Stephenson built in 1833 for "Mr Hargreaves, Bolton", but this seems unlikely. The earliest authenticated products were 0 4 0 Titan and Orion, similar to Stephenson's design, and delivered in September and October 1834 to the Liverpool & Manchester Railway. Other early orders came from the Leicester and Swannington Railway and there were also some 4 2 0s for America which were among the first British 'bogie' locomotives. From 1835 the company was selling to Belgium, France, and in 1836 to Austria and Russia, the beginnings of an export trade which was maintained throughout the life of the company. The company's locomotives had a strong Stephenson influence, many during the following decade being of the "long boiler" design. In 1852 the first locomotives ever to run in India were supplied to the Great Indian Peninsula Railway. A number of Fairlie locomotives were built, including Taliesin for the Ffestiniog Railway, Mountaineer for the Denver & Rio Grande Railway, and Josephine one of the NZR E class (1872). During 1870 the company supplied the first locomotives to run in Japan, and a flangeless 0 4 0T for a steelworks in Tredegar which was still using angle rails. A number of Matthew Kirtley's double framed goods engines were also produced for the Midland Railway. In c.1911, following a report by the Locomotive Committee on Standard Locomotives for Indian Railways which was published in 1910, North Western Railway, a regional railway at that time operated by the Indian State Railway, ordered eleven broad gauge locomotives, measuring 5 feet 6 inches between the rails, favoured because it allowed the engineers designing the locomotives to build larger fireboxes and boilers, enabling the engines to pull longer and heavier loads. The healthy export trade continued, particularly to India and South America, and continued after World War I. Following the formation of the London, Midland and Scottish Railway in 1923 some very large orders were received, including over a hundred LMS Fowler Class 3F 0 6 0T engines and seventy five LMS Compound 4 4 0 locomotives. The most notable design manufactured for an overseas railway during this period was the large 4 8 4 built for the Chinese National Railways in 1934–35. These fine locomotives were equipped with a mechanical stoker and six of them were fitted with booster engines on the tender, providing an extra tractive effort. Of the 24 exported, one returned to the UK and is preserved at the National Railway Museum in York. Through the 1930s the company survived the trade recessions with the aid of more orders from India, some from Tanganyika and Argentina, and a large order in 1934 from the LMS for 4 6 0 "Black Fives" and 2 8 0 Stanier designed locomotives. During 1953 54 the company built sixty J class 2 8 0 locomotives for the Victorian Railways in Australia.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылдан бастап зауыттың жұмысы көбінесе соғысқа қатысты болды, Matilda II танкын әзірлеу мен өндіруге қатысты. 1943 жылдан бастап Жабдықтау министрлігінен локомотивтерге, 390 "Аустерити-280" және елу "Аустерити-06" танк-локомотивтеріне үлкен тапсырыстар келіп түсті. 1944 жылы Vulcan Foundry Роберт Стивенсон және Хоторнс компаниясын сатып алды, ал 1945 жылы Еуропадағы Біріккен Ұлттар Ұйымының Көмек және қайта құру басқармасы үшін 120 "Бостандық" 2 8 0 локомотивіне тапсырыс алды. Соғыс Үндістанның темір жолдарының жағдайын қиын етіп алды. 1947 жылы, шетелдік көмекпен, кең ауқымды қайта құру жоспары іске қосылды. Vulcan Foundry XE, XD және YD 2 8 2 локомотивтеріне тапсырыс алып пайдаланды; сондай-ақ Солтүстік Британдық Локомотив компаниясынан субподряд бойынша он WG 2 8 2 локомотиві алынды, бірақ бұл британдық өндірушілердің бәрі үшін жаман хабар болды. Бәсекелестік тек басқа елдерден ғана емес, Үндістанның өз локомотивтерін өндіруге қабілеттілігі де артты.

Дизельді және электрлі локомотивтер

Компания дизельдік және электрлік локомотивтерді жасауда тәжірибелі болды, 1929 жылы Үндістан үшін 2600 а.к. қуаттылығы бар 1500 В тұрақты тоқпен жұмыс істейтін, «Крокодил» деп аталған 31 жүк локомотивін салды. Бұл локомотивтер EF/1 деп белгіленді, ал Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін WCG 1 класына жатты. Үндістанның Ұлттық теміржол мұражайында Вулкан зауытында жасалған WCG 1 локомотиві қойылған. Олар WCM 1 және WCM 2 кластарын жеткізуге де көмектесті. 1931 жылы компания Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолына алғашқы тәжірибелік дизельдік маневрлік локомотивін жеткізді. 1936 жылы Вулкан, 0-6-0 дизельдік-механикалық маневрлік локомотиві, Vulcan Frichs 6 цилиндрлі 275 а.к. (205 кВт) дизельді қозғалтқышымен жабдықталған, LMS-ке берілді, кейіннен Соғыс министрлігі оны 75 (кейін 70075) деп нөмірледі. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін ол Югославияда өнеркәсіптік мақсатта қолданылды. 1938 жылы Жаңа Зеландия темір жолы Vulcan компаниясынан NZR RM класына жататын 10 дизельдік пойызға тапсырыс берді. Олар 1940 жылы жеткізілді, бірақ біреуі теңізде жаудың шабуылынан жоғалды. 1948 жылы Малайя темір жолына 10 Class 15 дизельдік-электрлік маневрлік локомотивін, ал тоғыз жылдан кейін сол компанияға 20 Class 20 дизельдік-электрлік локомотивін жеткізді. Зауыт отандық және шетелдік темір жолдар үшін көптеген локомотивтерді өндірді. Ол, әсіресе Class 55 Deltic локомотивтерін, Британ темір жолына дизельдік-электрлік локомотивтердің маңызды жеткізушісі болды. Зауыт сонымен қатар British Rail GT3 газ турбиналық локомотивінің прототипін жасады. Британ темір жолы үшін Vulcan Foundry зауытында құрастырылған дизельдік локомотивтердің басқа да кластары: 20-сынып, 37-сынып, 40-сынып және 50-сынып. Vulcan Foundry Британ темір жолы үшін электрлік локомотивтерді де жасады, оның ішінде 1965 және 1966 жылдары көптеген 86-сынып локомотивтері болды. 1950 жылдардың ортасында компанияны сату туралы келіссөздер басталды. 1957 жылы сатып алу аяқталды және компания English Electric тобының құрамына кірді. Зауыт Линкольннен көшірілген Ruston Paxman Diesels Limited деген атпен дизельдік қозғалтқыштарды өндіруді жалғастырды, бірақ локомотивтерді жасау 1970 жылы тоқтатылды. Өндіріс негізінен теңіз және стационарлық қолданысқа арналған, бірақ компания Донкастер мен Крюде салынған локомотивтер үшін British Rail Engineering Limited компаниясының басты жеткізушісі болды.

The company had experience of both diesel and electric locomotives, having built thirty one so called "Crocodile" 2600 hp 1,500 V DC electric freight locomotives in 1929 for India. These were classified as EF/1 which after Indian independence became the WCG 1 class. India's National Rail Museum, New Delhi exhibits an WCG 1 locomotive from the Vulcan foundry. They also helped in supply of the WCM 1 and WCM 2 class. In 1931, the company supplied the first experimental diesel shunter to the London, Midland and Scottish Railway. In 1936, Vulcan, a diesel mechanical 0 6 0 shunter with a Vulcan Frichs 6 cylinder 275 hp (205 kW) diesel engine was loaned to the LMS, and was then used by the War Department, which numbered it 75 (later 70075). Following the end of World War II, it found industrial use in Yugoslavia. In 1938, ten diesel railcars were ordered by New Zealand Railways, the NZR RM class (Vulcan). They were supplied in 1940, although one was lost at sea to enemy action. In 1948, it supplied 10 Class 15 Diesel Electric shunters to Malayan Railways, as well as twenty Class 20 Diesel Electric locomotives for the same company nine years later. The works has produced many locomotives for both domestic and foreign railways. It was a major supplier of diesel electrics to British Railways notably the Class 55 Deltic. The works also developed a prototype gas turbine locomotive, the British Rail GT3. Other classes of diesel locomotives to be built for British Railways at the Vulcan Foundry included: Class 20, Class 37, Class 40 and Class 50. Electric locomotives were also built for British Rail by Vulcan Foundry, which included many Class 86s in 1965 and 1966. In the mid 1950s, negotiations began to sell the company. In 1957, the purchase was finalised and the business became part of the English Electric group. Although the works still produced diesel engines under name Ruston Paxman Diesels Limited, which had been moved from Lincoln, locomotive manufacturing finished in 1970. Output was mainly for marine and stationary applications, but the company was the supplier of choice for British Rail Engineering Limited for locomotives built at Doncaster and Crewe.

Сату және жабу

Зауыт бірнеше қоғамдардың қолынан өтті, себебі English Electric компаниясын GEC сатып алды, ол өз кезегінде GEC Alsthom (кейін Alstom деп аталды) болды және 2000 жылы MAN Diesel компаниясының құрамына енді. 2002 жылдың соңында зауыт жабылды. Одан кейін ол "Вулкан өнеркәсіптік аймағы" деп аталған өнеркәсіптік аймаққа айналды. Бұл орын Винвик тоғысынан солтүстікке қарай орналасқан, онда Ньютон-ле-Уиллоусқа баратын тармақ Батыс жағалау магистралінен батысқа қарай бөлінеді. 2007 жылдың қазан айында бұл жердегі бұрынғы зауыт ғимараттарының барлығы бұзылды, бірақ "Вулкан ауылы" деп белгілі жұмысшылар үйлері әлі де осы учаскенің оңтүстік бұрышында сақталған. 2010 жылдың басында St Modwen компаниясы тегістелген жерде 630 үй салу жұмыстарын бастады.