Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
710 – 777/779 жылдары өмір сүрген ағылшын-саксон миссионері
Anglo Saxon missionary (c. 710 – 777/779)
Вальпурга немесе Вальбурга (; Valpurga, Walpurga, Walpurgis; Valborg; 710 жылдың 25 ақпаны – 777 немесе 779 жыл) – франк империясына миссионерлік қызмет атқарған ағылшын-саксон миссионері. Папа Адриан II оны шамамен 870 жылы 1 мамырда қасиетті деп жариялады. Орта ғасырларда оның мереке күнінің алдындағы кеш – Сент-Вальпургис түні (немесе "Санкт-Вальпургиснахт") деп аталып келді, ол 1 мамырмен бірге тойланды; қазір оның мерекесі сол күні тойланбайды, бірақ бұл атау Мамыр кешінде қолданыла береді.
Walpurga or Walburga (; Valpurga, Walpurga, Walpurgis; Valborg; 71025 February 777 or 779) was an Anglo Saxon missionary to the Frankish Empire. She was canonized on 1 May c. 870 by Pope Adrian II. Saint Walpurgis Night (or "Sankt Walpurgisnacht") is the name for the eve of her feast day in the Medieval period, which coincided with May Day; her feast is no longer celebrated on that day, but the name is still used for May Eve.
Ерте өмір
Вальпурга қазіргі Девонға шамамен сәйкес келетін Думнонияда, Англосаксон Англиясына қосыла бастаған кезеңде дүниеге келді. Ол Рихард Паломниктің, Батыс Саксондардың болуы мүмкін бритондық қара билеушісінің, және Унаның қызы болды. Оның Виллибальд және Винибальд деген екі ағасы болды.
Walpurga was born in Dumnonia, roughly corresponding to modern Devon, during the period it was becoming incorporated into Anglo Saxon England. She was the daughter of Richard the Pilgrim, a likely Britonnic underking of the West Saxons, and of Wuna of Wessex, and had two brothers, Willibald and Winibald.
Діни мансап
721 жылы Рихард екі ұлымен бірге Римге қажылық сапарына шықты. Кету алдында ол 11 жасар Вальбурганы Дорсеттегі Уимборн аббаттығындағы екі тартапты монастырдың әйеліне тапсырды. Денсаулығы мықты болмаған Винибальд сауыққаннан кейін Римде қалып, білімін жалғастырды, ал Виллибальд Киелі жерге аттанды. Жеті жылға жуық саяхаттағаннан кейін Виллибальд Италияға оралып, Монте-Кассинода монах болды. 730 жылы Виннибальд Англияға оралып, үшінші бауырымен және бірнеше туыстары мен таныстарына Римге оралып, монастырь өмірін бастауға шақырды. Осы уақыт ішінде Вальпурга Уимборнда білім алып, ақырында кесіп қызметке кірді. Уимборнның кесіп қызметкерлері қолжазбаларды көшіру және әшекейлеуде шебер болды; сондай-ақ Opus Anglicanum деп аталатын, алтын және күміс жіптерді бай барқыт немесе зығырға пайдаланып, көбінесе асыл тастармен және інжу-маржанмен безендірілген әдемі тігіс өнерімен де танымал болды. Мұндай ағылшын тігісі Еуропа бойынша үлкен сұранысқа ие болды. Ол 26 жыл бойы осы қауымдастықтың мүшесі болды. Виллибальд Эйхштаттқа келгеннен кейін, Бонифаций оны 22 шілдеде 741 жылы дін қызметкері етіп тағайындады және аймақта миссионерлік жұмысты бастады. Содан кейін Вальпурга ағалары Виллибальд пен Винибальдпен бірге Францияға (қазіргі Вюртемберг және Франкония) барып, Бонифацийге әлі де бейімдікке сенетін немістерге христиан дінін таратуға көмектесті. Кейбір дереккөздер оның ағасы Виллибальдтың өмірбаянын және оның Палестинаға жасаған саяхаты туралы латын тілінде жазғанын айтады.
In 721 Richard set out on a pilgrimage to Rome with his two sons. Before leaving he entrusted Walburga, then 11 years old, to the abbess of the double monastery at Wimborne Abbey in Dorset. After recovering, Winibald, who was not of a particularly strong constitution, remained in Rome to pursue further studies, while Willibald set out for the Holy Land. After about seven years of travelling, Willibald returned to Italy and became a monk at Monte Cassino. In 730, Winibald returned to England and engaged a third brother and several amongst his kindred and acquaintances to accompany him on his journey back to Rome to begin a monastic life there. During this time Walpurga remained at Wimborne where she was educated, and eventually became a nun. The nuns of Wimborne were skilled at copying and ornamenting manuscripts; and celebrated for Opus Anglicanum, a fine needlework utilising gold and silver threads on rich velvet or linen, often decorated with jewels and pearls. Such English embroidery was in great demand across Europe. She spent 26 years as a member of the community. Willibald, upon arriving at Eichstätt, was ordained by Boniface on 22 July 741 and began missionary work in the area. Walpurga then travelled with her brothers, Willibald and Winibald, to Francia (now Württemberg and Franconia) to assist Boniface in evangelizing the still pagan Germans. Some sources claimed that she wrote her brother Willibald's vita and an account in Latin of his travels in Palestine,
Вальпурга Виллибальд құрған Хайденхайм-ам-Ханненкамм екі тартапты монастырында кесіп қызметке кірді. Ол оны өзінің ізбасары етіп тағайындады және 751 жылы Виллибальд қайтыс болғаннан кейін Вальпурга монастырьдың әйелі болды.
Walpurga became a nun in the double monastery of Heidenheim am Hahnenkamm, which was founded by Willibald. He appointed her as his successor and following his death in 751, Walpurga became the abbess of the monastery.
Өлім
Вальпурга 777 немесе 779 жылдың 25 ақпанында қайтыс болды (жазбалар нақты емес) және Хайденхаймда жерленді; католик шіркеуінің күнтізбесінде осы күн оның атымен аталады. 870 жылы Вальпурганың қабірлік қалдықтары Эйхштаттқа көшірілді. Финляндияда, Швецияда және Баварияда 1 мамырда оның қабірлік қалдықтарының көшірілуі тойланады.
Walpurga died on 25 February 777 or 779 (the records are unclear) and was buried at Heidenheim; the day carries her name in the Catholic church calendar. In 870, Walpurga's remains were transferred to Eichstätt. In Finland, Sweden, and Bavaria, her feast day commemorates the transfer of her relics on 1 May.
Құрмет
Вальпурганың мерекесі 25 ақпанда, бірақ оның қанонизацияланған күні, 1 мамыр (шамамен 870 жыл), орта ғасырларда, әсіресе 11 ғасырда Кельн архиепископы Анно II тұсында да тойланды. Сондықтан Вальпургис түні Мамыр мерекесінің алдындағы кеш болып саналады, континенттік халықтық әңгімелерде билермен тойланады. Айхштаттта оның сүйектері тастық ойысқа қойылды, онда керемет емдік қасиеті бар май шыға бастады, бұл паломниктерді оның қасиетті орнына тартты. Бұл май, Вальпургис майы деп аталатын битум майы, оның сүйектерінен (әсіресе қазаннан ақпанға дейін) шығады деп есептелді және ауруларға қарсы тиімді деп саналды. Сонымен қатар, 19 ғасырдың кардиналы Ньюман осы майдың шығуын сенімді керемет деп жариялады.
Walpurga's feast day is 25 February, but the day of her canonization, 1 May (possibly 870), was also celebrated during the high medieval period, especially in the 11th century under Anno II, Archbishop of Cologne, so that Walpurgis Night is the eve of May Day, celebrated in continental folklore with dancing. At Eichstätt, her bones were placed in a rocky niche, which allegedly began to exude a miraculously therapeutic oil, which drew pilgrims to her shrine. The bituminous oil, called Walpurgis oil, was said to exude from her bones (especially from October through February) and was regarded as being efficacious against disease. In addition, the 19th century Cardinal Newman declared the exuded oil to be a credible miracle.
Қамқорлық
Вальпурга Германиядағы Эйхштатт және Вейльбург қалаларының, Оуденарде, Вёрне, Антверпен қалаларының Бельгияда, Тиль (бұрынғы), Гронинген (бұрынғы), Арнем, Амби және Зуфен қалаларының Нидерландыда қамқоршысы болып табылады; сонымен қатар, ол сусымау (құтыру) ауруына, дауылдарға және теңізшілерге қарсы арнайы қамқоршы ретінде шақырылады.
Walpurga is the patroness of Eichstätt and Weilburg, Germany; Oudenarde, Veurne, Antwerp, Belgium; Tiel (demolished), Groningen (demolished), Arnhem, Amby and Zutphen the Netherlands; and she is invoked as special patroness against hydrophobia (rabies), in storms, and also by sailors.
Мұра
Вальбурга аббаттығы Баварияның Эйхштетт қаласында орналасқан. Екінші бенедиктиндік Вальбурга аббаттығы Вайоминг шекарасына жақын, Колорадо штатының Вирджиния Дейл қаласында орналасқан. Колорадодағы аббаттықта шамамен 20 тынышқаталған католик қарындасы тұрады, сондай-ақ демалыс орталығы да бар. Кентукки штатының Ковингтон қаласындағы Вальбурга монастыры – 1859 жылы Солтүстік Кентуккиге келген бенедиктиндік қарындастар қауымы. Олардың алғашқы оқыту еңбектері кейін Вилла Мадонна академиясы мен Томас Мор университетінің құрылуына және дамуына әкелді. Англияның Ланкашир графтығындағы Престон қаласындағы Вальбурга шіркеуі – мұнарасымен әйгілі католик шіркеуі. Мұнарасының биіктігі – 64 метр, ол Англиядағы барлық приход шіркеулерінің арасында ең биігі, тек Солсбери және Норвич соборларының мұнаралары одан да биік. 1959 жылы Оңтүстік Танзанияда 220 төсектік Вальбурга ауруханасы салынды.
St. Walburga's Abbey is located at Eichstätt, Bavaria. A second Benedictine Abbey of St. Walburga is located in Virginia Dale, Colorado, near the Wyoming border. The abbey in Colorado is home to approximately 20 contemplative Catholic nuns and also has a retreat center. St. Walburg Monastery in Covington, Kentucky, is a community of Benedictine sisters who arrived in Northern Kentucky in 1859. Their early teaching efforts later resulted in the establishment and development of Villa Madonna Academy and Thomas More University. The Church of St. Walburge, a Catholic church in Preston, Lancashire, England, is a church famous for its spire. At , the spire is the tallest of any parish church in England, with only the spires of Salisbury and Norwich Cathedrals reaching higher. The St. Walburg's Hospital, a 220 bed hospital in southern Tanzania was built in 1959.
Антверпендегі (Бельгия) Вальбург шіркеуі
Антверпеннің алғашқы бекінілген қаласының ортасында, 11 ғасырдан бері, киелі Вальбургаға арналған шіркеу орналасқан. 1798 жылы француздықтар басып алған кезде шіркеу тәркіленіп сатылды; ол қойма ретінде пайдаланылды. 1816 жылы голланд үкіметі шіркеу ғимаратын тәркілеп, 1817 жылы оны бұзды. Қала әкімі мен қалалық кеңес бұзылғаннан кейін қалған бург алаңына Питер Пауль Рубенстің мүсінін орнатуға шешім қабылдады. 1880 жылы Шельда жағалауларын салғанда, 11 ғасырдағы алғашқы бекінілген қаланың көп бөлігі бұзылды, тіпті киелі Вальбурга шіркеуінің негізі де жоғалып кетті, ал мүсін Гренплацқа көшірілді. 700 жылдан астам уақыт бойы қызмет еткен ежелгі шіркеудің ішкі бөлігінен кейбір бөліктері табылды: "Кресттің көтерілуі" алтарьлық суреті және пределла (алтарь аяғы) біздің сәулетті анамыз соборының бас алтарында қайта қолданылды. Тағы бір алтарь Тильбургтегі nl қаласына көшірілді, онда ол бас алтарь ретінде қызмет етеді. 1936 жылы қаланың бас сәулетшісі (архитектор) nl Зюид – Мұражайға жақын Волкштраатта сол атпен жаңа модернистік шіркеу ғимаратын салды. Бұл ғимарат 1995 жылы ескерткіш деп жарияланып, 2007 жылы қайта жаңартылды.
Central in the first fortified city of Antwerp, from the 11th century, was the church dedicated to Saint Walburga. Under French occupation in 1798, the church was confiscated and sold; it served as a warehouse. In 1816, the Dutch government confiscated the church building, and in 1817, it was demolished. The city mayor and aldermen decided to erect a statue of Pieter Paul Rubens on the burg square left after the demolition. In 1880, when the Scheldt quais were built, most of the area of the first fortified city from the 11th century was demolished and even the foundations of the St. Walburga Church disappeared, and the statue was moved to the Groenplaats. Some parts of the interior of that ancient church, which actively served for more than 700 years, were recovered: the altarpiece painting The Elevation of the Cross and the predella (foot of the altar) have been reused in the main altar of the Cathedral of Our Lady. Another altar was moved to the nl in Tilburg where it serves as the main altar. In 1936, the city master builder (architect) nl constructed a new modernistic church building with the same name on the Volkstraat near Zuid – Museum. This building was declared a monument in 1995 and was restored in 2007.