Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Израиль-американдық экономист (1943 жылы туған)
Israeli American economist (born 1943)
Стэнли Фишер (; 1943 жылдың 15 қазанында туған) – 2014 жылдан 2017 жылға дейін Федералдық резервтің 20-шы вице-төрағасы қызметін атқарған израиль-американдық экономист. Фишер бұрын 2005 жылдан 2013 жылға дейін Израиль банкінің 8-ші басқарушысы болды. Солтүстік Родезияда (қазіргі Замбия) дүниеге келген ол Израиль және АҚШ-тың қос азаматтығын иеленеді. Ол бұрын Халықаралық валюта қорының бірінші орынбасары және Әлемдік банктың бас экономисі болып жұмыс істеген. 2014 жылдың 10 қаңтарында президент Барак Обама Фишерді Федералдық резервтің вице-төрағасы лауазымына ұсынды. Қазір ол BlackRock компаниясының аға кеңесшісі. 2017 жылдың 6 қыркүйегінде Стэнли Фишер жеке себептерге байланысты 2017 жылдың 13 қазанында вице-төраға лауазымынан кететінін хабарлады, бұл оның 74 жасқа толуына екі күн бұрын болды.
Stanley Fischer (; born October 15, 1943) is an Israeli American economist who served as the 20th vice chair of the Federal Reserve from 2014 to 2017. Fischer previously served as the 8th governor of the Bank of Israel from 2005 to 2013. Born in Northern Rhodesia (now Zambia), he holds dual citizenship in Israel and the United States. He previously served as First Deputy Managing Director of the International Monetary Fund and as Chief Economist of the World Bank. On January 10, 2014, President Barack Obama nominated Fischer to the position of Vice Chair of the Federal Reserve. He is a senior advisor at BlackRock. On September 6, 2017, Stanley Fischer announced that he was resigning as Vice Chair for personal reasons effective October 13, 2017, two days before his 74th birthday.
Өмірбаян
Стенли Фишер Солтүстік Родезияның (қазіргі Замбия) Мазабука қаласында еврей отбасында дүниеге келді. Ол 13 жасында отбасымен Оңтүстік Родезияға (қазіргі Зимбабве) көшті. 1960 жылы ол жастар лидерлерінің қысқы бағдарламасы аясында Израильге сапар шекті және Мааган Майкл кибуцында иврит тілін оқыды. Бастапқыда Иерусалимдегі Еврей университетінде оқуға жоспарлаған, бірақ оның орнына Ұлыбританиядағы Лондон экономика мектебіне стипендия алып түсті, онда 1962-1966 жылдар аралығында экономика бакалавры және магистрі дәрежелерін алды. Содан кейін Фишер Массачусетс технология институтында аспирантураға оқуға түсті, 1969 жылы экономика ғылымдарының докторы ғылымын қорғады. Оның диссертациясы Франклин М. Фишердің жетекшілігімен жазылған "Активтер және шартты тауарлар туралы эсселер" деп аталды. 1976 жылы ол АҚШ азаматы болды. Фишер Рода Фишерге (қызметтік аты Кит) үйленді, оны Хабонимдегі күндері танысты. Олардың үш баласы болды. Израильге көшкеннен кейін Рода мүгедектерді реабилитациялайтын Але Негев ауылының құрметті президенті болды. Рода Фишер 2020 жылы қайтыс болды.
Stanley Fischer was born into a Jewish family in Mazabuka, Northern Rhodesia (now Zambia). When he was 13, his family moved to Southern Rhodesia (now Zimbabwe), where he became an active member of Habonim, a Labor Zionist youth movement. In 1960, he visited Israel as part of a winter program for youth leaders, and studied Hebrew at kibbutz Ma'agan Michael. He had originally planned to study at the Hebrew University of Jerusalem, but instead accepted a scholarship to attend the London School of Economics in the United Kingdom, where he received B. Sc. and M. Sc. degrees in economics between 1962 and 1966. Fischer then went on to graduate study at the Massachusetts Institute of Technology, where he received a Ph. D. in economics in 1969 with a thesis titled Essays on Assets and Contingent Commodities, written under the supervision of Franklin M. Fisher. He became a naturalised citizen of the United States in 1976. Fischer was married to Rhoda Fischer (née Keet), whom he met during his days in Habonim; the couple had three children. When they moved to Israel, Rhoda became honorary president of Aleh Negev, a rehabilitation village for the disabled. Rhoda Fischer passed away in 2020.
Академиялық мансап
1970 жылдардың басында Фишер Чикаго университетінде доцент болды. 1977-1988 жылдары МТИ экономика кафедрасының профессоры қызметін атқарды. 1977 жылы Фишер «Ұзақ мерзімді келісімшарттар, рационалды күтулер және ақша ұсынысының оңтайлы ережесі» деген мақала жазды. Бұл мақалада ол Роберт Лукас сияқты жаңа классикалық экономистердің рационалды күтулер идеясын, бағалардың икемсіздігі нарықтағы кейбір кемшіліктерге алып келеді деген тұжырыммен үйлестірді. Осылайша, белсенді монетарлық саясат экономикалық төмендеу кезеңінде туындайтын мәселелерді азайтуға көмектеседі деп тұжырымдады. Бұл мақала Фишерді жаңа кейнсиандық экономиканың маңызды тұлғасына айналдырды. Жаңа классикалық макроэкономиканы сынға алып, Фишер саясаттың тиімсіздігі туралы қағиданың шектерін анықтауға зор үлес қосты. Ол үш танымал экономика оқулығының авторы: «Макроэкономика» (Рюдигер Дорнбуш және Ричард Старцпен бірлесіп), «Макроэкономика бойынша лекциялар» (Оливье Бланшармен бірлесіп) және «Экономикаға кіріспе» (Дэвид Бегг және Рюдигер Дорнбушпен бірлесіп). Сонымен қатар, ол Бен Бернанке, Марио Драги және Грег Манкиу экономистерінің докторлық диссертацияларын жазуға жетекшілік етті және кеңес берді. 2012 жылы Фишер Оксфорд университетінде Humanitas экономикалық ой-пікір бойынша арнайы профессоры болып қызмет етті.
In the early 1970s, Fischer was an associate professor at the University of Chicago. He was a professor at the Department of Economics at MIT from 1977 to 1988. In 1977, Fischer wrote the paper Long Term Contracts, Rational Expectations, and the Optimal Money Supply Rule, where he combined the idea of rational expectations argued by new classical economists such as Robert Lucas with the idea that price stickiness still led to some degree of market shortcomings, and so argued that an active monetary policy could help mitigate problems in times of economic downturn. The paper made Fischer a central figure in New Keynesian economics. Through this critique of new classical macroeconomics, Fischer contributed significantly to clarifying the limits of the policy ineffectiveness proposition. He authored three popular economics textbooks, Macroeconomics (with Rüdiger Dornbusch and Richard Startz), Lectures on Macroeconomics (with Olivier Blanchard), and the introductory Economics, with David Begg and Rüdiger Dornbusch. He also mentored and helped advise the Ph. D. theses authored by economists Ben Bernanke, Mario Draghi, and Greg Mankiw. In 2012, Fischer served as Humanitas Visiting Professor in Economic Thought at the University of Oxford.
Мемлекеттік саясат және банктік мансап
1988 жылдың қаңтарынан 1990 жылдың тамызына дейін ол Дүниежүзілік банкте бас экономист қызметін атқарды. Кейін Халықаралық валюта қорының бірінші орынбасары болып тағайындалды және 1994 жылдың қыркүйегінен 2001 жылдың тамызына дейін осы лауазымда қызмет етті. 2001 жылдың соңына қарай Фишер Вашингтондағы ықпалды қаржылық кеңесші орган – "Отыздық топқа" қосылды. 2002 жылдың ақпанынан 2005 жылдың сәуіріне дейін, Халықаралық валюта қорынан кеткен соң, ол Citigroup компаниясында атқарушы болып жұмыс істеді, онда Citigroup International вице-президенті, президенті және мемлекеттік сектор клиенттері тобының жетекшісі болды.
From January 1988 to August 1990 he served as Chief Economist of the World Bank. He was then appointed First Deputy Managing Director of the International Monetary Fund, and served in that role from September 1994 to August 2001. By the end of 2001, Fischer had joined the Group of Thirty, an influential Washington based financial advisory body. From February 2002 to April 2005, after leaving the IMF, he was an executive at Citigroup, where he served as Vice Chairman, President of Citigroup International, and Head of the Public Sector Client Group.
Израиль банкі
Фишер 2005 жылдың қаңтарында Израиль кабинетінің шешімімен Израиль банкінің басқарушысы болып тағайындалды, бұл шешім премьер-министр Ариэль Шарон мен қаржы министрі Беньямин Нетаньяхудың ұсынысынан кейін қабылданды. Ол бұрын Израиль банкімен байланыста болған, 1985 жылғы Израильдің экономикалық тұрақтандыру жоспарын АҚШ үкіметінің кеңесшісі ретінде жүзеге асыруға көмектескен. Ол 2005 жылдың 1 мамырында Дэвид Клейннің орнына келді (оның өкілеттігі 2005 жылдың 16 қаңтарында аяқталған еді) және 2010 жылдың 2 мамырында екінші мерзімге ант берді. Фишер Израиль азаматтығын алды, бірақ АҚШ азаматтығынан бас тартқан жоқ. Оның басшылығымен 2010 жылы Израиль банкі IMD-нің «Дүниежүзілік бәсекеге қабілеттілік жылнамасы» бойынша тиімді жұмыс істегендігі үшін орталық банктердің ішінде бірінші орынға ие болды. Фишер әлемдік қаржы дағдарысынан кейін Израиль экономикасын басқарғаны үшін жоғары бағаланды; 2009 жылдың қыркүйегінде Израиль банкі дамыған елдер арасында алғашқы болып пайыздық ставканы көтерді. 2009, 2010, 2011 және 2012 жылдары Фишер Global Finance журналы жариялаған «Орталық банктердің рейтингісінде» «A» бағасын алды. 2011 жылдың маусым айында Фишер Доминик Стросс-Канның орнына ХВҚ бас директоры лауазымына үміткерлік танытты, бірақ ХВҚ-ның ережелеріне сәйкес, жаңа бас директордың жасы 65-тен аспауы тиіс болғандықтан, оған рұхсат берілмеді (ол кезде Фишердің жасы 67-ге толыпты). 2013 жылдың 30 маусымында Фишер жоғары халыққа танымал болса да, екінші мерзімінің ортасында Израиль банкінің басқарушысы лауазымынан кетті.
Fischer was appointed Governor of the Bank of Israel in January 2005 by the Israeli cabinet, after being recommended by Prime Minister Ariel Sharon and Finance Minister Benjamin Netanyahu. He had been involved in the past with the Bank of Israel; he had helped implement Israel’s 1985 Economic Stabilization Plan as an American government adviser. He took the position on May 1, 2005, replacing David Klein (who ended his term on January 16, 2005), and was sworn in for a second term on May 2, 2010. Fischer became an Israeli citizen, but did not renounce U. S. citizenship. Under his management, in 2010, the Bank of Israel was ranked first among central banks for its efficient functioning, according to IMD's World Competitiveness Yearbook. Fischer was widely praised for his handling of the Israeli economy in the aftermath of the global financial crisis; in September 2009, the Bank of Israel was the first bank in the developed world to raise interest rates. In 2009, 2010, 2011 and 2012 Fischer received an "A" rating on the Central Banker Report Card published by Global Finance magazine. In June 2011, Fischer applied for the post of IMF managing director to replace Dominique Strauss Kahn, but was barred, as the IMF stipulates that a new managing director must be no older than 65, and he was 67 at the time. On June 30, 2013, Fischer stepped down as Governor of the Bank of Israel halfway through his second term, despite high popularity.
АҚШ Федералдық резервтік қоры
Америка президенті Барак Обама 2014 жылдың қаңтар айында Фишерді АҚШ-тың орталық банкі – Федералды резервтің вице-төрағасы лауазымына ұсынды. Фишерді осы лауазымға ұсына отырып, Обама оның «Халықаралық валюта қоры мен Израиль банкісінде қызмет еткені сияқты, әртүрлі қызметтердегі ондаған жылдық тәжірибесі мен басшылық қабілеті» бар екенін айтты. 2014 жылдың 21 мамырында Сенат Фишердің Федералды резервтің басқарма мүшесі болып тағайындалуын растады. 12 маусымда өткен жеке дауыс беруде ол вице-төраға болып бекітілді.
American President Barack Obama nominated Fischer to the position of Vice Chair of the Federal Reserve, the United States' central bank, in January 2014. In nominating Fischer for the position, Obama stated he brought “decades of leadership and expertise from various roles, including serving at the International Monetary Fund and the Bank of Israel”. On May 21, 2014, the Senate confirmed Fischer's appointment to the Federal Reserve Board of Governors. In a separate vote on June 12, he was confirmed as the vice chair.
Марапаттар мен мойындау
2006 жылы Фишер Иерусалимдегі Еврей университетінен құрметті доктор дәрежесін алды. 2010 жылдың қазан айында Euromoney журналы оны «Жылдың Орталық банкінің басшысы» деп жариялады. Ол Бильдерберг тобының мүшесі және 1996, 1998 және 1999 жылдардағы конференцияларына қатысты. Сонымен қатар, ол 2011 жылы Швейцарияның Сент-Мориц қаласында өткен Бильдерберг тобының конференциясына да қатысқан болуы мүмкін, бірақ (2016 жылдың наурыз айына дейін) оның аты 2011 жылғы қатысушылар тізімінде көрсетілмеген. Ол Сыртқы қатынастар кеңесінің ең көрнекті ғылыми қызметкері. Фишер 2013 жылы Америка экономикалық қауымдастығының ең көрнекті ғылыми қызметкері атанды. Ол Америкааралық диалогтың да мүшесі.
Fischer received an honorary doctorate from the Hebrew University of Jerusalem in 2006. In October 2010, Fischer was declared Central Bank Governor of the Year by Euromoney magazine. He is a member of the Bilderberg Group and attended its conferences in 1996, 1998 and 1999. He also appears to have attended the Bilderberg Group’s conference in 2011 in St. Moritz, Switzerland, though (as of March 2016) his name does not show up on the list of participants for the year 2011. He is a Distinguished Fellow of the Council on Foreign Relations. Fischer was named a Distinguished Fellow of the American Economic Association in 2013. He is also a member of the Inter American Dialogue.