Джон Леннонның бірінші әйелі: Синтия Леннон өмірі мен естеліктері

Кіріспе

Джон Леннонның бірінші әйелі (1939–2015)

Синтия Леннон (; 10 қыркүйек 1939 – 1 сәуір 2015) – Джон Леннонның бірінші әйелі және Джулиан Леннонның анасы. Блэкпулде туып, Вирал түбегіндегі Хойлейк қаласында өскен Пауэлл Ливерпуль өнер колледжінде оқыды, онда Леннон да студент болды. Пауэлл мен Леннон каллиграфия сабағында танысқаннан кейін қарым-қатынас бастады. Леннон «Битлз» тобымен Гамбургте өнер көрсеткен кезде, Пауэлл оның 251 Менлов проспектісіндегі бөлмесін Ливерпульдің Вултон ауданындағы әпкесі және заңды қамқоршысы Мими Смиттен жалға алды. Пауэлл жүкті болғаннан кейін, ол мен Леннон 1962 жылдың тамызында үйленді, және 1964 жылдан 1968 жылға дейін Уэйбридждегі Кенвудта тұрды, онда ол шаруашылықты жүргізіп, Леннонмен бірге Лондонның қоғамдық өміріне қатысты. 1968 жылы Леннон Пауэллді жапон суретшісі Йоко Оноға тастап кетті; жұбайлардың ажырасуы 1968 жылдың қарашасында адалдыққа қиянат жасау негізімен заңды түрде бекітілді. Пауэлл тағы үш рет үйленді. Ол 1978 жылы «A Twist of Lennon» атты естеліктер кітабын, ал 2005 жылы «John» атты жеке өмірбаянын жариялады. Ұзақ жылдар бойы Пауэлл Леннонмен бірге өткен өмірімен байланысты естелік заттарды аукционға сатты. Өмірінің соңғы жылдары Пауэлл Майоркадағы Палма-Новада тұрды, ол 2015 жылы қатерлі ісіктен қайтыс болды.

Алғашқы жылдар

Синтия Пауэлл 1939 жылы 10 қыркүйекте Блэкпулде дүниеге келді. Ол General Electric компаниясының қызметкері Чарльз Пауэлл мен оның әйелі Лилианның (туған есімі Роби) үш баланың ең кішісі болды. Оның ата-анасы Ливерпульден, бірақ оның анасы (басқа жүкті әйелдермен бірге) Екінші дүниежүзілік соғыс жарияланғаннан кейін Блэкпулдің қауіпсіз аймағына жіберілді және Блэкпулдің жағажайдағы төсек-аяқ бөлмесінде шағын бөлмеде тұрды. Бала туғаннан кейін Ливерпуль Германияның әуе шабуылдарының жиі нысанасына айналған кезде Пауэлл отбасы Вирал түбегіндегі орта таптық аймақ болып саналатын Хойлейктегі екі бөлмелі жартылай жеке үйге көшіп барды. 11 жасында Пауэлл Ливерпуль Эхо ұйымдастырған байқауда өнер сыйлығын жеңіп алды. Кейіннен ол оған келіп, Крэк пабына барар ма екен деп сұрады. Пауэлл Леннонның оны түні бойы елемегеніне таңғалды, бірақ ақырында оны әзілмен топқа шақырды. Олар кездесе бастады, Леннон оны "Син" деп атайды. 1958 жылдың күзінде Пауэлл Леннонмен болу үшін өзінің қызын тастап, басқа бір өнер студенті Телма Пиклспен қарым-қатынасын тоқтатты. Леннонның қызғанышы оған қатысты қатыгез мінез-құлықпен көрініс табады, мысалы, оның Стюарт Сатклиффпен билегенін көргеннен кейін оны бетінен шапқан кезде (басын қабырғаға соғып). Оқиғадан кейін Пауэлл Ленноннан үш айға бөлініп кетті, бірақ оның үлкен кешірім сұрағаннан кейін қарым-қатынасын қайтадан жалғастырды. Пауэллдің өнер мектебіндегі жұмысы нашарлай бастады, ал мұғалімдер оған Леннонмен қарым-қатынасы оған жақсы әсер етпейтінін айтты. Леннон Пауэллге қарама-қарсы қарама-қайшылықты жалғастырды, кейіннен былай деді: "Мен екі жыл бойы соқыр ашуға бой алдырдым. Мен не мас едім, не ұрысып жүрдім. Менің басқа да қыз достарыммен де солай болды. Маған бір нәрсе болды". Кейіннен Леннонның жастайынан бері дос болған Тони Брамвелл былай деді: "Синтия дене жағынан да, ішкі жағынан да әдемі еді. Ол Леннонның сүйіспеншілікті жолдан табуға бейім екенін білгенмен, оның табысына толықтай берілген және өте ықпалды болды. Ол өзін сенімді сезінбейді, ал Синтия оны көтеріп, оның әлсіз жағын қолдады". The Beatles-тің Гамбургтегі алғашқы резиденциясы 1960 жылы болды, Леннон Пауэллге үйіне жиі және құмар хаттар жазады. Үйге оралғаннан кейін Леннонның әпкесі және заңды қорғаншысы Мими Смит Пауэллге суиттерден жасалған пальтоға көп ақша жұмсап, оған қол айнасын лақтырады. Смит кейін оны "бандиттің баласы" деп атады және Пауэллге жиі жағымсыз болды. The Beatles 1961 жылы екінші рет Гамбургке барды, Пауэлл мен Дот Роун (ол кезде Пол Маккартнидің қыз досы) екі аптадан кейін Пасха мерекелерінде оларға барды. Ұзақ сеттерден кейін олар түнде ұйықтамай жатты, екеуі де ұйқыдан ояну үшін Preludin қабылдады, бұл препаратты топ та қабылдады. Леннон мен Пауэлл Сатклифтің қызы Астрид Киршермен оның анасының үйінде тұрды. Гамбургке сапарынан кейін Пауэллдің анасы Лилиан Пауэллдің туысы мен күйеуі жаңа туған сәбиімен бірге Канадаға көшіп бара жатқанын және Лилиан олар мұғалім болу үшін оқыған кезде бірге баратынын айтты. Пауэлл Леннонның Гамбургтен қайтып келгенін күтіп, Смиттен - ол бұрын 251 Менлов даңғылында пәтер жалдаған - өзіне бөлме жалға беруін сұрады. Смит алдыңғы есіктің үстіндегі қорап бөлмесін жалға берді (ол Леннонның жатын бөлмесі болған), бірақ үйдегі жұмыстарды да орындауын талап етті. Студент гранты біткеннен кейін, ол жалға төлеу үшін Ливерпульдегі Вулворц дүкенінде жұмыс істеді. Сол жылы Леннон 21 жасында Эдинбургте тұратын әпкесі Элизабет Сазерлендтен (оны "Матер" деп атады) 100 фунт стерлинг (£ 200) алады және Маккартнимен Парижге барады. Пауэлл соңғы емтиханға дайындалып жатқанда, оларға еріп бара алмады. 1962 жылы сәуірде Леннон Гамбургке қайта оралғанда, Пауэлл Ливерпульдегі 93 Гармоилл жолындағы үйдің бір үйінде төсекші тапты. 1962 жылдың тамызында, сурет мұғалімі дипломын тапсырғаннан кейін, Пауэлл Ленноннан жүкті екенін біледі. Кейін ол Леннонмен ешқашан контрацепция қолданбағанын, ол туралы ешқашан сөйлеспегенін және сол кезде бұл туралы ойланбағанын түсіндірді. Леннонға айтқанынан кейін ол: "Син, бұған бір ғана жол бар, біз үйленуіміз керек" деді.

Cynthia Powell was born in Blackpool on 10 September 1939, the youngest of three children of General Electric Company employee Charles Powell and his wife Lillian (née Roby), who already had two sons named Charles and Anthony. Her parents were from Liverpool, but her mother (along with other pregnant women) was sent to the safer area of Blackpool after World War II had been declared and lived in a small room in a bed and breakfast on the Blackpool seafront. After the birth, with Liverpool becoming a frequent target of German air raids, the Powell family moved to a two bedroomed semi detached house in Hoylake, a middle class area on the Wirral Peninsula which was considered "posh" by those in Liverpool. At age 11, Powell won an art prize in a competition organised by the Liverpool Echo. He later approached her and asked if she would go to the Cracke pub. Powell was confused when Lennon ignored her all evening, but eventually invited her into the group with a joke. They began dating, with Lennon now referring to her as "Cyn". In the autumn of 1958, Powell ended her engagement to be with Lennon, and he ended his relationship with another art student, Thelma Pickles. Lennon's jealousy could also manifest itself in violent behaviour towards her, as when he slapped her across the face (causing her head to hit a wall), after watching her dance with Stuart Sutcliffe. After the incident, Powell broke up with Lennon for three months, but resumed their relationship after his profuse apology. Powell's work at art school began to suffer, and teachers told her the relationship with Lennon was doing her no good. Lennon continued to be casually inconsiderate towards Powell, later saying, "I was in sort of a blind rage for two years. I was either drunk or fighting. It had been the same with other girl friends I'd had. There was something the matter with me." Tony Bramwell—a friend of Lennon's since his youth—later said: "Cynthia was beautiful, physically, and on the inside. Although she knew he [Lennon] was apt to find love on the road, she was totally dedicated to his success and extremely influential. He was insecure and Cynthia was there to pump him up, to buttress, sort of, his weak side." The Beatles' first Hamburg residency took place in 1960, with Lennon writing frequent and passionate letters back home to Powell. After returning home, Lennon's aunt and legal guardian, Mimi Smith, threw a hand mirror at him for spending a lot of money on a suede coat for Powell. Smith later referred to her as "a gangster's moll", and was often unpleasant towards Powell. The Beatles went to Hamburg for a second time in 1961, and both Powell and Dot Rhone (Paul McCartney's girlfriend at the time), visited them two weeks later, during the Easter holidays. They had to stay up all night because of the long sets, both taking Preludin to stay awake, which the group was also taking. Lennon and Powell stayed with Sutcliffe's girlfriend, Astrid Kirchherr, at her mother's house. After the trip to Hamburg, Powell's mother Lillian said Powell's cousin and her husband were emigrating to Canada with their newborn baby, and that she, Lillian, would be going with them while they studied to become teachers. Powell waited until Lennon came back from Hamburg before she asked Smith—who had taken in lodgers before at 251 Menlove Avenue—if she would rent a room to her. Smith rented out the box room above the front door (which had been Lennon's bedroom), but insisted she also do chores around the house. After her student grant had run out, she took a job at a Woolworths store in Liverpool in order to pay the rent. In the same year, when Lennon was 21 years old, he received £100 (equivalent to £ in ) from his aunt Elizabeth Sutherland (whom he called "Mater") who lived in Edinburgh, and went to Paris with McCartney. Powell could not accompany them as she was studying for her final exams. When Lennon went to Hamburg again in April 1962, Powell found a bedsit in a terraced house at 93 Garmoyle Road, Liverpool. In August 1962, shortly after having failed her art teacher's diploma exam, Powell learned that she was pregnant by Lennon. She later explained that she and Lennon had never used contraception, had never talked about it, and did not think about it at the time. When she told Lennon he said, "There's only one thing for it Cyn, we'll have to get married."

Леннонмен неке және Джулианның тууы

Пауэлл мен Леннон 1962 жылы 23 тамызда Ливерпульдегі Маунт-Плезант тіркеу кеңсесінде үйленді. Бетлз тобының мүшелері Маккартни мен Джордж Харрисон, сондай-ақ олардың менеджері, шаһиты Брайан Эпштейн болды; ата-аналар жоқ еді. Той күлкілі болды, өйткені рәсім басталғаннан кейін қарама-қарсы ғимараттың ауласында жұмысшы пневматикалық бұрғыны қолдана бастады, ол тіркеуші, Леннон немесе Пауэлл айтқан кез келген нәрсені басып тастады. Жазушы күйеу жігіттің алға шығуын сұрағанда, оның орнына Харрисон алға шықты. Фотосуреттер мен гүлдерсіз, үйлену тойы кейін Епштейннің шақыруымен Клейтон-сквердегі Ристің мейрамханасында тойлады, бұл Леннонның ата-анасы Альфред Леннон мен Джулия Леннон 1938 жылы үйлену тойын тойлаған жер еді. Леннон 21 жаста, Пауэлл 22 жаста еді. Жаңадан үйленген ерлі-зайыптылар бал айларына бармады, өйткені Леннон сол күні кешке Честердегі Риверпарк балды залында ойын ойнауға мәжбүр болды. Олар 16 қыркүйекте кешке кешке өткен үйлену тойы үшін Париждегі Джордж V қонақ үйіне барды, бірақ Эпштейн шақырылмай тұрса да, бірге барды. Пауэлл жүкті болған кезде Эпштейн оған және Леннонға Ливерпульдегі 36 Фолкнер көшесіндегі пәтерін пайдалануға ұсынды, ал кейінірек жүктілік аяқталған кезде жеке аурухана бөлмесі үшін төледі. Ливерпульдің сыртында әлі де белгісіз болса да, қазір Битлз тобының қаладағы қыздар арасында фанатик ізбасарлары болды. Эпштейн Леннонның бір шартын орындады: неке мен баланы жан-жақты құпия сақтап, жанкүйерлердің ешқайсысын ренжітпеу керек еді. Бірде үйлену тойы туралы хабарлар тараған кезде, топ оны жоққа шығарды. Леннонның ұлы Джулиан 1963 жылы 8 сәуірде сағат 7:45 -де Сефтон бас ауруханасында дүниеге келді. Ол кезде гастрольде болған Леннон үш күннен кейін ғана ұлын көрді, ақыры ауруханаға келген кезде: "Ол керемет, Син! Әкесіндей кім атақты рок-музыкант бола алады?" Леннон кейін Эпштейнмен бірге Барселонаға төрт күндік демалыспен баратынын түсіндірді. Кейінірек Леннон Джулианға "сенбі күні кешкі арнайы; көпшілік мұнда келетін жол" деп атады немесе оның ұлы "виски бөтелкесінен шыққан" деп айтты, бұл оның екінші ұлы Шон Леннонмен салыстырғанда Джулианның нашар ата-анасы үшін түсіндірме ретінде: "Шон жоспарланған бала, және айырмашылық осында жатыр. Мен Джулианды бала кезіне қарағанда да жақсы көремін".

Powell and Lennon were married on 23 August 1962 at the Mount Pleasant register office in Liverpool. Fellow Beatles McCartney and George Harrison were in attendance, as was their manager, Brian Epstein, who was best man; no parents were there. The wedding was farcical, because as soon as the ceremony began a workman in the backyard of the building opposite started using a pneumatic drill that drowned out anything the registrar, Lennon, or Powell said. When the registrar asked for the groom to step forward, Harrison stepped forward instead. With no photographs or flowers, the wedding party celebrated afterwards, at Epstein's invitation, in Reece's restaurant in Clayton Square, which was the place Lennon's parents, Alfred Lennon and Julia Lennon, had celebrated their marriage in 1938. Lennon was 21 years old, and Powell was 22. The newlyweds had no honeymoon, as Lennon had to play an engagement at the Riverpark Ballroom in Chester the same night. They travelled to the Hotel George V in Paris for a belated honeymoon on 16 September but were accompanied by Epstein, even though he had not been invited to join them. During Powell's pregnancy, Epstein offered her and Lennon the use of his flat at 36 Falkner Street, Liverpool, and later paid for a private hospital room when the pregnancy was coming to term. Although still unknown outside Liverpool, by now the Beatles had a fanatical following among girls within the city. Epstein had one condition which the Lennons had to follow: the marriage and the baby were to be kept a close secret, so as not to upset any of these fans. One time when news of the wedding leaked out, the group denied it. The Lennons' son, Julian, was born at 7:45 a. m. on 8 April 1963, in Sefton General Hospital. Lennon, being on tour at the time, did not see his son until three days later, and when he finally arrived at the hospital, said: "He's bloody marvellous, Cyn! Who's gonna be a famous rocker like his Dad then?" Lennon then explained that he would be going on a four day holiday to Barcelona, with Epstein. Lennon later referred to Julian as a "Saturday night special; the way that most people get here", or said that his son "came out of a whisky bottle," suggesting this as explanation for his poor parenting of Julian as compared to his second son, Sean Lennon: "Sean is a planned child, and therein lies the difference. I don't love Julian any less as a child."

Битл маниясы

Джулиан туған шамасында «The Beatles» тобы бүкіл Ұлыбританияда үлкен даңққа ие болды, бұл құбылыс «Beatlemania» деп аталды. Топтың мүшелерінің бірінің үйленгені және ұлы бар екені сол кезде жұртқа белгісіз болды; 1963 жылғы «Жаңа музыкалық экспресс» газетіндегі «The Beatles-тің өмір жолдары» атты мақала тобының әрбір мүшесі туралы 25-тен астам деректерді толыққанды баяндады, бірақ Леннонның үйленгеніне ешқандай сілтеме жасалмады, тіпті оның хоббилерінің бірі ретінде «қыз балалармен араласу» делінді. 1963 жылдың соңында баспасөз Леннонның әйелі мен баласы туралы қауесеттерді естіді – «Beatlemania» Ұлыбритания мен Еуропаны шарлағаннан кейін, қараша және желтоқсан айларында Хойлак қаласындағы (анасы мен ұлының тұрған үйі) үйіне бас қойды. Достары мен көршілері олардың жеке өмірін сақтауға тырысты, бірақ Пауэллге журналистер жиі келіп, сұрақтар қойды. Қараша айында ол Джулианды Хойлак шіркеуінде крещение рәсімінен өткізді, бірақ Леннонға (сол кезде гастрольде болған) айтпады, себебі Пауэлл бұқаралық ақпарат құралдарының шулы әрекеттерінен қорқыныш сезінді. Оған екі күннен кейін айтты, ал Леннон ашуланды, өйткені ол ұлының крещение рәсімінен өтуін қаламады, тіпті Эпштейн Джулианның тәрбиешісі болуды ұсынған болатын. Крещение рәсімінен кейін көп ұзамай барлық газеттер Леннонның құпия әйелі мен ұлы туралы жаңалықтармен толы болды. Брайан Эпштейн басқа «The Beatles» мүшелеріне жағдайды мүмкіндігінше жақсартуға кеңес берді және газеттер Синтияның үйленбестен жүкті болғанын жазбауын үміттенеді. Леннонның әпкесінің үйінде бірнеше ай тұрғаннан кейін, олар Лондонға көшіп, Кромвелл-Жолынан 13 Император қақпасындағы үш бөлмелі пәтер тапты. Үш қабаттан тұратын үйдің ең жоғарғы қабаты екінші қабаттан жоғары орналасқан үшінші қабат болды. Бұл алты қабатқа көтерілуді білдірді, өйткені ғимаратта лифт болған жоқ. Синтия алдымен Джулианды пәтерге көтеріп, содан кейін дүкеннен әкелген сөмкелерді алу үшін төмен түсуі керек болды. «The Beatles» жанкүйерлері олардың қайда тұрғанын білген соң, ол оларды дәлізден күтіп отырғанын көріп, кіргенде немесе шыққанда оларды итеріп өтуге мәжбүр болды. Пауэлл Леннонмен бірге «The Beatles» тобының алғашқы Америкалық гастроліне қатысты, Леннон баспасөзге оларды бірге суретке түсіруге рұқсат берді, бұл Эпштейннің ашуын тудырды, өйткені ол олардың некелерін құпия сақтағысы келді. Гастроль кезінде ол Леннон мен басқа «The Beatles» мүшелерін тез арада көлікке отырғызғанда Нью-Йоркте қалып қойды, ал Майамиде күзетшіге кім екенін түсіндіру үшін жанкүйерлерден көмек сұрауға мәжбүр болды. Леннонның жауабы: «Келесі жолы соншалықты баяу болма, сені өлтіруі мүмкін еді» деді. Бұл Синтияның олармен бірге гастрольде болған жалғыз жағдайы болды. Император қақпасының алдындағы жағдай одан да нашарлады.

Around the time of Julian's birth, the Beatles became a pop sensation across Britain, a phenomenon which became known as Beatlemania. That one of the members was married and had a son was not publicly known at the time; a 1963 "Lifelines of the Beatles" page in the New Musical Express detailed over 25 biographical facts about each member of the group, but never gave any hint Lennon was married, even reporting "girls" as one of his hobbies. The press heard rumours about Lennon's wife and child at the end of 1963—after Beatlemania had already swept the UK and Europe—and descended on her mother's house in Hoylake (where mother and son were staying), in November and December. Friends and neighbours protected their anonymity, but Powell was often approached by journalists. In November, she had Julian christened at Hoylake Parish Church, but did not tell Lennon (who was on tour at the time), because Powell feared a media circus. She told him two days after, and Lennon was angry as he had not wanted his son to be christened, even though Epstein had asked to be Julian's godfather. Not long after the christening, every newspaper was full of the story about Lennon's secret wife and son. Brian Epstein told the other Beatles to make the best of the situation, and hoped newspapers would not say Cynthia was pregnant before marrying him. After living at Lennon's aunt's house for some months, the couple moved to London and found a three bedroomed flat at 13 Emperor's Gate, off Cromwell Road. The top floor flat was the third of three, which were each built over two floors. This meant climbing six flights of stairs, as the building had no lift. Cynthia firstly had to carry Julian up to the flat, and then go back down to collect shopping bags. The Beatles' fans soon found out where they were living, and she would find them camping out in the hallway and have to push through them when leaving or arriving. Powell accompanied Lennon to the United States in the first Beatles' tour there, with Lennon allowing the press to photograph them together, which infuriated Epstein, as he had wanted to keep their marriage a secret. On the tour, she was left behind in New York when Lennon and the other Beatles were quickly ushered into a car, and in Miami she had to ask the help of fans to convince a security guard who she was. Lennon's response was, "Don't be so bloody slow next time—they could have killed you." It would be the only time Cynthia would go on tour with them. At the Emperor's Gate address the situation grew worse,

Есірткілер

Синтия күйеуінің Прелудин сияқты есірткі заттарды қолданатынын және үнемі марихуана шегетінін білді, бірақ оларды аса қауіпті деп санамады. 1965 жылдың 27 наурызында тіс дәрігері Джон Райли берген кеште Леннон, Харрисон және Бойдқа ешкім білмейтіндей LSD берілді. Үйден шықпауға ескертілгенімен, Харрисон оларды түрлі түнгі клубтарға апарып, Райли таксимен олардың соңынан ерді. Ad Lib клубында лифт өртеніп жатыр деп ойлап, олар қатты айқайлады, соңында Мик Джаггер, Марианна Фейтфулл және Старр күтіп тұрған лифтен шығып кетті. Кейін Харрисон оларды Бойдтың Mini Cooper көлігімен 10 мильден аспайтын жылдамдықпен үйлеріне қайтарды, өйткені ол да есірткінің әсерін сезінді. Олар Кенвудта түгел түн бойы оянып, алғашқы рет LSD-нің толық әсерін басынан өткерді. Содан кейін Леннон күнделікті марихуана қолданумен қатар, LSD-ні де тұрақты түрде қабылдай бастады. Ол Синтияны көптеген әрекеттерімен ЛСД-ні тағы бір рет сынауға көндірді, бірақ оның жағымсыз әсерлері сол күйінде қалды. Ол сол кезде есірткіні ешқашан қабылдамаймын десе де, бірнеше аптадан кейін Эпштейннің Шығыс Сассекстегі Варблтон үйіндегі кештің алдында тағы да қолданды. Ол есірткінің психологиялық әсерін жек көргенімен, күйеуінің өзгере бастағанын байқады: «Бұл дінін жаңадан тапқан адаммен бірге өмір сүру сияқты еді. Шиеленіс, кішіпейілділіксіздік және жаман мінез түсіністік пен махаббатқа айналды». 1970 жылы Леннон 1965 жылдан бері шамамен мың рет LSD қабылдағанын мойындады, «Мен оны үнемі жеп жүретінмін» деді. Синтия кейіннен Джонның есірткіге құмарлығы олардың жұбайлық өмірінің соңы болғанын айтты. Пол Солтцман кейіннен «Ришикештегі Битлздер» атты фотоальбом жариялады, онда Леннонның терең ойға далған және Синтияның шатасқан көрінісі бейнеленген. Ленноннан алыстағанына қарамастан, Синтия кейіннен сол жерде өткізген уақытын еске алды: «Мен жанкүйерлерден, көптеген адамдардан, мерзімдерден, талаптардан және жарқыраған камералардан алыстағанымды ұнатып едім». Леннон ажырасу туралы сотқа жүгінгендіктен, ол: «Менен ажырасуға талап қойып ба? Оны негіздерімен түсіндірсін», – деп бұйырды. Ононың жүктілігі туралы жаңалық тарағаннан кейін Синтия 1968 жылдың 22 тамызында Леннонға қарсы ажырасу ісін бастады. Олардың ажырасуы туралы шешім 1968 жылдың 8 қарашасында шығарылды. Леннонның 75 000 фунт стерлингтен (қазіргі ақшамен) артық төлеуден бас тартуы қаржылық келісімге кедергі келтірді, ол телефон арқылы төлемнің футбол лотереясын ұтумен бірдей екенін және оның одан артық құнға ие емес екенін айтты. Содан кейін келісім 100 000 фунт стерлингке дейін көтерілді, сондай-ақ жыл сайын 2400 фунт стерлинг және Джулианның қамқорлығы қарастырылды. Тағы 100 000 фунт стерлинг Джулиан 21 жасқа толғанда мұраға алатын сенімділік қорға салынды, ал сол уақытқа дейін оның анасы пайыздық төлемдерді алатын болды. Сенімхатта Леннонның болашақ балаларын қамтамасыз етуге мүмкіндік беретін қосымша шарт болды, сондықтан Шон Леннон 1975 жылы туғанда Джулианның мұрасы 50 000 фунт стерлингке дейін төмендетілді. Синтия бірнеше ай бойы Лондонның орталығындағы Монтегю-сквер 34-те Старрға тиесілі пәтерде тұрды, бірақ Леннон мен Оно оқшауланған Вейбриджге қарағанда Кенвудқа қайтып оралды. Леннон мен Синтия Кенвудта соңғы рет кездесті (Оно Леннонмен бірге болды), онда Леннон оны Үндістанда басқа біреумен қарым-қатынаста болды деп айыптады, оны «әдемі гүл» деп атамады. Маккартни сол жылы оларды және Джулианды аралады, Кенвудқа бара жатқанда ол кейін «Эй Джуд» әнін ойлап шығарды. Ажырасу туралы сөйлегенде, Маккартни кейінірек былай деді: «Біз миллиондаған жылдар бойы өте жақсы достар болдық және мен олардың кенеттен жат адамдарға айналып, менің өмірімнен кетуіне ақылға сыймайтындықтан таң қалдым». Синтия еске алды: «Бір күні Пол жалғыз келгенде қатты таң қалдым. Оның біздің жағдайымызға қатты алаңдағанына риза болдым. Жолда ол машинада «Эй Джуд» әнін жазды. Пауылдың бізге көрсеткен қамқорлығы мен қамқорлығын ешқашан ұмытпаймын». Синтиядан Леннонның бірге өткізген уақыттары туралы ән жазғаны туралы сұрағанда, ол былай деп жауап берді: «Жас кезіңде ешкімге ештеңе арнауға тым сезімтал болатынсың. Сол кезде солтүстік еркектері мұндай іс-әрекеттерге бармайтын». Содан кейін Синтия Уэльстің Рутин қаласында Оливер бистросы деп аталатын мейрамхана ашты, оның үстінде қонақ үй болды. Ол ұлын Рутин мектебіне берді, ал кейіннен ол жергілікті кадеттер құрамына қосылды. 1973-1974 жылдары Леннонның Онодан бөлініп кетуі кезінде оның сол кездегі серіктесі Мей Панг Леннонға ұлымен көбірек уақыт өткізуге тырысты, бұл процесте Синтиямен достық қарым-қатынас орнатты, ол Джон Леннон мен Йоко Оно қайта табысқаннан кейін де жалғасты. Осы кезеңде болған кездесу Синтия Джонды соңғы рет көрген кез болды. Ол 1978 жылы бірге өткізген уақыты туралы «Леннонның бұрылысы» атты естеліктерді жариялады, онда оның Леннонмен және одан бұрынғы өмірі туралы жазылған, сондай-ақ оның өзінің суреттері мен өлеңдері бар. Леннон газетте жарияланған үзіндіден кейін кітаптың жариялануын тоқтатуға тырысты. Синтияның естеліктері жаңа қызығушылыққа ие болып, Леннонның өлімінен кейін бірнеше апта ішінде 200 000 данаға дейін қайта басылды. Ол және Твист 1981 жылы ажырасып, 1982 жылы ресми түрде ажырасты. Синтия бистроны сатты және заңды түрде өзінің атын Леннонға өзгертіп, оның себебін былай түсіндірді: «Сіздер 1983 жылы Vantona Vyella үшін төсек жабдықтары мен тоқыма бұйымдарын жобалауға үш жылдық келісім-шартқа менің Повелл атыммен бекітерсіздер деп ойлайсыз ба? Олар да ойламайды. Көрінетін табыс табу үшін, сіз тіс қатып, жамандыққа шыдауыңыз керек». Олар кейін Ман аралында және содан кейін Нормандияда бірнеше жыл тұрды, бірақ 1998 жылы ажырасты. Синтия сол кезде былай деді: «Мен осы нәрселердің барлығына 30 жыл бойы қуандым. Бірақ өзгеріс жасау уақыты келді». Синтия кейінірек былай деді: «Өмірде біз көптеген жүк жинаймыз, оларды тазалағанда, сіз оларды көлік сатуға жібересіз және т.б. Менің жүгімге сұраныс болды және олар Кристиде сатылды. Егер сіз төлемдерді төлеуге тиіс болсаңыз, мақтан тұтуға болмайды және сіз оны өзіңізбен бірге алып кете алмайсыз» (1980 жылғы Джон Леннон әнінен кейін) және 1989 жылдың сәуір айында Ковент-Гардендегі 13/14 Upper St Martin's Lane мекенжайында «Леннон» атты мейрамхана ашылды, онда мәзірде «Резина табан» (1965 жылғы Битлз альбомының ойыншық атауы) сияқты тағамдар болды. Фильм Леннон мен Синтияның қарым-қатынасын өмірдегі әртүрлі нәрселерді қалауынан туындаған, бірақ Леннон оны жарақаттағысы келмейтін қарым-қатынас ретінде бейнелейді. Синтия кейіннен фильм оны «бас киімдегі жалған, ақымақ қызметкер ретінде» көрсеткеніне шағымданып айтты. Алғашқы жылдары Битлз туралы түсірілген тағы бір фильмде, 1979 жылғы «Битлздің тууы» фильмінде Синтияны Венди Морган сомдады. Синтия 2000 жылғы «Оның өмірінде: Джон Леннонның тарихы» телефильмінде Джиллиан Кернимен бейнеленді, онда Джонның оған жасаған жағымсыз әрекеттеріне назар аударылды. Синтия кейіннен Оноға бағытталған 2005 жылғы американдық мюзикл «Леннон» фильмінде бейнеленді, онда оның кейіпкері – Джулия Мурней ойнаған – шоудың қайта жазылуының бірінде көбірек көзге түсті. Синтияның өмірі 2010 жылғы BBC Four «Леннон жалаңаяқ» фильмінде орталық рөлде болды, онда Клоди Блэкли осы рөлді сомдады. Синтияның кейіпкері 2009 жылғы «Еш жерде жоқ» британдық фильмінде болмады, ол 1955 жылдан 1960 жылға дейінгі Леннонның өмірін баяндады, бірақ оның тәтесімен және анасымен болған қарым-қатынасына баса назар аударды. 1995 жылы Синтия «Осы күндер» әнін орындап, ән жазумен айналысты, ол 1968 жылы Мэри Хопкиннің хит болған әні болды. Ол тізімге ілеспеді. Нормандияда тұрғанда, оның суреттері мен картиналарының көрмесі 1999 жылы Портобелло-Жолындағы KDK галереясында қойылды. 2005 жылдың қыркүйегінде ол «Джон» атты жаңа өмірбаян жариялады, онда Леннонмен және одан кейінгі өмірі туралы, соның ішінде оның өлімінен кейінгі оқиғалар туралы жазылған. The Guardian газетінде жарияланған мақаласында Мишель Фабер былай деді: «Джон Синтияның өзінің...».

Cynthia knew her husband took drugs like Preludin, and regularly smoked cannabis, but thought of them as not being very dangerous. On 27 March 1965, at a dinner party given by a dentist, John Riley, the Lennons, Harrison, and Boyd were given LSD without their knowledge. Although told not to leave the house, Harrison drove them to various nightclubs, with Riley following them by taxi. At the Ad Lib club, they thought the lift up to the club was on fire and started screaming, before finally crawling out of the lift for which Mick Jagger, Marianne Faithfull, and Starr were waiting. Harrison later drove them back home in Boyd's Mini Cooper at no more than 10 mph, as he was also feeling the effects of the drug. They stayed up all night at Kenwood, experiencing the full effects of their first LSD trip. Lennon then started taking LSD on a regular basis in addition to his daily use of cannabis. After much encouragement from him, Cynthia agreed to try LSD one more time, but the adverse effects were the same. Although she said at the time she would never take the drug again, she relented and took it for the last time a few weeks later, on the way to a party at Epstein's country house in Warbleton, East Sussex. Although she hated the psychological effects of the drug, from this point she could see the change taking place in her husband: "It was like living with someone who had just discovered religion Tensions, bigotry, and bad temper were replaced by understanding and love." In 1970, Lennon confessed that he had probably taken LSD one thousand times since 1965, saying: "I used to just eat it all the time." In the decades ahead, Cynthia would always maintain that John's drug use was the beginning of the end for the couple. Paul Saltzman later published a book of photographs, The Beatles in Rishikesh, showing Lennon deep in thought, and Cynthia's confused expression. Despite the alienation from Lennon, Cynthia later spoke about her time there, saying: "I loved being away from the fans, hordes of people, deadlines, demands and flashing cameras." As Lennon had initiated divorce proceedings, it prompted her to exclaim: "Suing me for divorce? On what grounds is he suing me?" When the news of Ono's pregnancy broke, Cynthia started her own divorce proceedings against Lennon on 22 August 1968. Their decree nisi was granted on 8 November 1968. The financial settlement was hampered by Lennon's refusing to offer any more than £75,000 (equivalent to £ in ), telling her on the phone that the payment was akin to winning the football pools and that she was not worth any more. The settlement was then raised to £100,000 (equivalent to £ in ), £2,400 annually (equivalent to £ in ), and custody of Julian. A further £100,000 was put into a trust fund which Julian would inherit at age 21, and until then his mother would receive the interest payments. The trust deed had a codicil which provided for any further children by Lennon, so when Sean Lennon was born in 1975, Julian's inheritance was cut to £50,000 (equivalent to £ in ). Cynthia lived for a few months in a flat Starr owned at 34 Montagu Square, central London, but returned to Kenwood as Lennon and Ono preferred to live there instead, rather than in isolated Weybridge. Lennon and Cynthia had one last short meeting at Kenwood (with Ono alongside Lennon), where Lennon accused her of having an affair in India, saying she was no "innocent little flower." McCartney visited her and Julian that year, and on the way to Kenwood he composed a song in his head which later became "Hey Jude." Talking about their divorce, McCartney later said: "We'd been very good friends for millions of years and I thought it was a bit much for them suddenly to be personae non gratae and out of my life." Cynthia recalled, "I was truly surprised when, one afternoon, Paul arrived on his own. I was touched by his obvious concern for our welfare On the journey down he composed 'Hey Jude' in the car. I will never forget Paul's gesture of care and concern in coming to see us." Cynthia was once asked if Lennon had written any songs about their time together and answered: "It was too soppy when you were young to dedicate anything to anybody. Macho Northern men didn't do that in those days." Cynthia then opened a restaurant in Ruthin, Wales, called Oliver's Bistro, which also had a B&B above the premises. She enrolled her son into the Ruthin School and he later joined the local Combined Cadet Force. During Lennon's separation from Ono in 1973–74, his partner at the time, May Pang, tried to get Lennon to spend more time with his son, forming a friendship with Cynthia in the process, which continued even after John Lennon and Yoko Ono were reconciled. A meeting during this period was the last time Cynthia saw John. She published a memoir during their time together, A Twist of Lennon, in 1978, about her life before and with Lennon and containing her own illustrations and poetry. Lennon tried to stop the publication of the book after an excerpt was published in a newspaper. Cynthia's memoir gained renewed interest and went to a third printing of 200,000 copies in the weeks after Lennon's death. She and Twist separated in 1981 and were divorced in 1982. Cynthia sold the Bistro and changed her name back to Lennon by deed poll, later commenting about why it was financially necessary, "Do you imagine I would have been awarded a three year contract to design bedding and textiles [for Vantona Vyella in 1983] with the name Powell? Neither did they. When it is necessary to earn a living, it is necessary to bite the bullet and take the flack." They later lived on the Isle of Man and then in Normandy for some years but separated in 1998. Cynthia said at the time, "I've enjoyed these things for 30 years. But it's time for a change." Cynthia later said, "I think in life we collect so much baggage, when you have a clear out, you send it to a car boot sale, etc. My baggage was in demand and sold at Christie's. When you have to pay the bills, you're not proud and you can't take it with you." (after the 1980 John Lennon song) and, in April 1989, a restaurant named Lennon's—at 13/14 Upper St Martin's Lane, Covent Garden—which had menu items such as Rubber Sole (a play on the already punning 1965 Beatles album), The film characterises Lennon and Cynthia's relationship as one that will eventually be doomed by their wanting different things from life but with Lennon not wanting to hurt her. Cynthia later complained that the film made her out "as a clingy, dim, little girlfriend in a headscarf." In another film covering the early years of the pre fame Beatles, the 1979 Birth of the Beatles, Cynthia was portrayed by Wendy Morgan. Cynthia was portrayed in 2000 television film In His Life: The John Lennon Story by Gillian Kearney; the negative aspects of John's treatment of her were not overlooked. Cynthia was subsequently portrayed in the troubled, Ono centric 2005 American musical Lennon, with her character – played by Julia Murney – gaining a little more prominence during one of the show's rewrites. Cynthia's life had a more central role in the 2010 BBC Four film Lennon Naked, with Claudie Blakley playing the part. Cynthia's character was absent from the 2009 British film Nowhere Boy, which purported to cover the story of Lennon from 1955 to 1960 but focused on his relationships with his aunt and mother. In 1995, Cynthia made her recording début with a rendition of "Those Were the Days" which, produced by McCartney, had been a number one hit for Mary Hopkin in 1968. It failed to chart. Whilst she was living in Normandy, an exhibition of her drawings and paintings were displayed at Portobello Road's KDK Gallery in 1999. In September 2005, she published a new biography, John, re examining her life with Lennon and the years afterwards, including the events following his death. Michel Faber, writing in The Guardian, said of the book: "John is Cynthia's attempt to prove how much more she was worth. In theory, the disclosures of Lennon's loyal partner from 1958 to 1968 cannot fail to be valuable. On the page, the potential withers." In 2006, Cynthia and Julian attended the Las Vegas premiere of the Cirque du Soleil production of Love, which marked a rare public appearance with Ono. In 2009, Cynthia and Julian opened an exhibition of memorabilia at The Beatles Story exhibition in Liverpool, and she and Pattie Boyd staged a first ever joint appearance at the opening of the Cafesjian Center for the Arts in Yerevan, Armenia. On 30 September 2010, Julian opened his "Timeless" exhibition of photographs at the Morrison Hotel Gallery in New York. In attendance were Cynthia, Ono, Sean, and Pang, which was the first time all five had been in the same room together. The John Lennon Peace Monument was unveiled by Cynthia and Julian at a ceremony in Chavasse Park, Liverpool, on 9 October 2010 to celebrate the anniversary of Lennon's 70th birthday. Cynthia lived with her husband, Noel, on the Spanish island of Majorca

On 1 April 2015, Cynthia died of cancer at her home in Majorca with Julian by her side; she was 75 years old. Public messages of condolence were made by McCartney and Starr, with McCartney saying, "She was a lovely lady who I've known since our early days together in Liverpool. She was a good mother to Julian and will be missed by us all", and Starr saying, "Peace and love to Julian Lennon God bless Cynthia." Beatles biographer Hunter Davies, who had spent considerable time with Cynthia and Lennon in the 1960s while researching his book, remembered her as "a lovely woman She was totally different from John in that she was quiet, reserved and calm."