Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық биохимик және фармаколог (1857–1938)
American biochemist and pharmacologist (1857–1938)
Джон Джейкоб Абель (19 мамыр 1857 – 26 мамыр 1938) – американдық биохимик және фармаколог. Ол 1893 жылы Джонс Хопкинс университетінің медицина мектебінде фармакология кафедрасын құрды және Америкада фармакологияның алғашқы толық уақытты профессоры атанды, Огайо штатының Кливленд қаласына жақын жерде. Ол 1883 жылы Мичиган университетінен философия бакалавры (Ph. B.) дәрежесін алды, онда Генри Сеуоллтан оқыды. Бірақ, осы кезеңде ол Индиана штатының Ла Порте қаласындағы орта мектеп директоры қызметін атқару үшін бірнеше жыл үзіліс жасады. Ол химия, физика және латын тілі сияқты көптеген пәндерді оқытты. Содан кейін ол Джонс Хопкинс университетіне оқуға түсті, онда жүрек физиологы және биология профессоры Генри Ньюэлл Мартиннің басшылығымен білім алды. Ол Еуропаға сапар шекті, алдымен Лейпцигте медицина ғылымдарын оқыды, содан кейін Страсбургке барды, онда Ph.D. дәрежесін алуға дайын болды, бірақ 1888 жылы Страсбург университетінен медицина докторы (M.D.) атағын алуды жөн көрді. Докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін Абель көбінесе клиникалық зерттеулермен айналысты және биохимия мен фармакологияға бағытталған клиникалық курстарға қатысты. Ол негізінен Германия мен Орталық Еуропаны аралап, биохимия саласында зерттеулер жүргізді. 1893 жылға дейін ғана Мичиган университетінде қызмет етті, содан кейін Джонс Хопкинс медицина мектебінің профессоры Уильям Ослер Абельді мектепке шақырып, фармакология кафедрасының профессоры лауазымын қабылдауын сұрады.
John Jacob Abel (19 May 1857 – 26 May 1938) was an American biochemist and pharmacologist. He established the pharmacology department at Johns Hopkins University School of Medicine in 1893, and then became America's first full time professor of pharmacology. near Cleveland, Ohio. He earned his Ph. B. (Bachelor of Philosophy) from the University of Michigan where he studied under Henry Sewall in 1883. But, during this time he took several years off to serve as a principal of the high school in La Porte, Indiana. There he taught many subjects ranging from chemistry and physics to Latin. He then went to Johns Hopkins University, where he studied under Henry Newell Martin, a cardiac physiologist and professor of biology. He then left for Europe, starting in Leipzig studying medical sciences, then traveling to Strasbourg where he was about to receive his Ph. D., but instead decided to receive an M. D. in 1888 from the University of Strasbourg. After his doctorate, Abel worked mostly in clinical studies and took clinical courses, focusing on biochemistry and pharmacology. He traveled around Europe, mostly in Germany and central Europe, conducting research in biochemistry. He only was at the University of Michigan until 1893, when William Osler of Johns Hopkins School of Medicine asked Abel to come to the school and accept a Professorship of Pharmacology.
Диализ машинасының алғашқы түрін әзірлеу
Л. Г. Роунтри және Б. Б. Тернермен бірге Абель сұйықпен қоршалған бірнеше түтіктерден тұратын "виводиффузия" аппаратын жасады. Олар бұл аппаратты алғаш рет 1914 жылы Гронингенде өткен Физиологиялық Конгресте көрсетті. Абель жасаған виводиффузия аппараты – қазіргі диализ машинасының алдағысы болып табылады. Ол өзінің жұмысын 1913 жылы Transfusion Science журналында жарияланған "Диализ арқылы қан айналымындағы диффузияға ұшырайтын заттарды жою туралы" мақаласында жинақтады.
Together with L. G. Rowntree and B. B. Turner, Abel devised what they called a "vividiffusion" apparatus, consisting of a series of tubes surrounded by fluid. They first demonstrated the apparatus at the Physiological Congress in Groningen in 1914. The vividiffusion apparatus Abel devised is the precursor to the modern day dialysis machine. He summarized his work in a paper published in 1913, "On the Removal of Diffusable Substances from the Circulating Blood by Means of Dialysis" by Transfusion Science.
Инсулиннің кристалдануы
Абель инсулинмен жұмысын Калифорния технология институтындағы ескі досы Артур А. Нойестің шақыруымен бастады. Нойес Карнеги корпорациясынан инсулин зерттеуі үшін грант алған еді, және ол бұл зерттеуді жүргізуге Әбелдің ең дұрыс адам екенін ойлады. Осы тақырыптағы алдын ала тәжірибелерден кейін, Абель зерттеуді қабылдауға шешім қабылдады және досына: «Инсулинге шабуыл жасаймын. Жазамын. Дж. Дж. Әбел» деп хабарлады. Келесі бірнеше жыл Абель инсулин тазартуға арнады. Инсулин тазартудың әртүрлі тәсілдерін сынап көрген кезде, ол өзінің экстракттерінің күкірт мөлшерін өлшеу идеясына келді және күкірт мөлшері неғұрлым жоғары болса, белсенділігі де соғұрлым жоғары екенін анықтады. Бұл жаңалық белсенді фракцияларды бөліп алудағы прогресті айтарлықтай жылдамдатты және инсулин құрылымы туралы алғашқы нақты мәліметтерді ұсынды – күкірт инсулин молекуласының құрамындағы маңызды бөлік. Абельдің жұмысы бұқаралық ақпарат құралдары мен ғылыми қауымдастықтың жоғары бағасына ие болғанымен, кейбіреулер оның кристалдарының тазалығына күмән келтірді, себебі алдын ала сынақтар олардың ақуыздар екенін көрсетті. Сол кезде Әбелдің зертханасы АҚШ-та инсулин зерттеуінің орталығы болды. Көптеген жас ғалымдар оның зертханасына келіп, Әбелдің жетекшілігімен жаңадан кристалдасқан гормонды зерттеумен айналысты. Әбел алғашқы төрт жылдан кейін инсулинмен тікелей тәжірибе жүргізуден бірте-бірте қол үзді, бірақ ол өз зертханасындағы ғалымдарға инсулин молекуласының құрылымын одан әрі зерттеуге көмектесе берді. Абель JJ, Роунтри LG, Тернер BB. Диализ арқылы қан айналымындағы таралатын заттарды жою туралы. Америка дәрігерлер қауымдастығының мәмілелері, 1913. Трансфузиология. 11: 164-5. Әбел Дж.Ж. Кристалдық инсулин. 1926. Америка Құрама Штаттарының Ұлттық ғылым академиясының мәмілелері. 12 (2): 132-136. Әбел Дж.Ж. Қанның эксперименталды және химиялық зерттеулері, биологиялық және медициналық зерттеуші үшін кеңейтілген химиялық білім беруге шақыру. II. Ғылым. 1915. Ғылым. 42: 165-178.
Abel's work on insulin started with an invitation from his old friend Arthur A. Noyes at California Institute of Technology. Noyes had just received a grant from the Carnegie Corporation for research on insulin, and he thought that Abel would be the right person to lead that research. After some preliminary experiments on the subject, Abel decided to take on the research, and replied to his friend, "Will attack insulin. Writing. J. J. Abel." Abel invested the next few years on purifying insulin. While he was trying various means to purify insulin, he had the idea to measure sulfur content of his extracts and found that the higher the sulfur content, the greater the activity. The discovery not only significantly precipitated progress on extracting active fractions but also offered the very first concrete information on the structure of insulin—sulfur is an integral part of insulin molecules. Although Abel's work received great compliments from the media and the science community, some doubted the purity of his crystals as preliminary tests revealed that they were in fact proteins. At the time, Abel's laboratory was no doubt the center of insulin research in the United States. A lot of young scientists came to his lab and worked under Abel to study the newly crystallized hormone. Abel himself gradually withdrew from the actual experimental work on insulin after the first four years, but he continued to guide the scientists in his lab to unravel more and more about the structure of insulin molecule. Abel JJ, Rowntree LG, Turner BB. On the removal of diffusable substances from the circulating blood by means of dialysis. Transactions of the Association of American Physicians, 1913. Transfusion Science. 11: 164 5. Abel JJ. Crystalline Insulin. 1926. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America. 12 (2): 132 136. Abel JJ. Experimental and Chemical Studies of the Blood with an Appeal for more Extended Chemical Training for the Biological and Medical Investigator. II. Science. 1915. Science. 42: 165 178.
Степендері
Ф. Б. (Философия бакалавры) Мичиган университетінен, 1883 ж.
М. Д. (Медицина докторы) Страсбург университетінен, 1888 ж.
Ph. B. (Bachelor of Philosophy) from University of Michigan, 1883
M. D. (Doctor of Medicine) from University of Strassburg, 1888
Жеке өмір
1883 жылы Абель Мэри Хинманға үйленді. Олар Индиана штатының Ла Порте қаласында ол мектеп директоры, ал ол мұғалім болып жұмыс істеген кезде танысты. Олардың үш баласы болды, соның бірі 1888 жылы Страсбургте нәресте кезінде қайтыс болған қыз еді. Қалған екеуі, Джордж Х. Абель Филадельфияда және Роберт Абель Бостонда тұрып, ересек жасқа жетті. Мэри Абель мен Джон Абель екеуі де 1938 жылы қайтыс болды; Мэри қаңтарда, ал Джон мамыр айында коронарлық тромбоз салдарынан дүние салды.
Abel married Mary Hinman in 1883. They met while he was a principal and she was a school teacher in La Porte, Indiana. They had three children, one of whom was a daughter who died as an infant in 1888 in Strasbourg. The other two, George H. Abel and Robert Abel of Philadelphia and Boston, respectively, survived into adulthood. Mary Abel and John Abel both passed in 1938; Mary in January and John in May due to a coronary thrombosis.