Кіріспе

Седрос – Азор аралдарындағы Флорес аралындағы Санта-Крус-дас-Флорес муниципалитетіне қарасты португалиялық азаматтық приход. 2021 жылы халық саны 112 адамды құрады.

Тарих

Өңірмен байланысты қиындықтарға байланысты, оның тіктеме жартастары мен климаты, әсіресе, осы аймақтың қоныстануы 15 ғасырдың аяғында дамыды. Әйгілі Антонио Кордейро айтуынша, 1715 жылы Седрос үш-төрт отбасыдан тұратын кішкентай топтан шамамен отыз көршіге дейін өсті. Сол автор сол кезде Сан-Педро приходіне (Понта-Дельгада, Санта-Крус-дас-Флорес) қосылған, бірнеше тұрғыны мен кішкентай порты бар Понта-Руива поселкесінің бар екенін де атап өтті. Седрос аймақтың "нанымен қамтамасыз ететін" жері саналғанмен, Азоре кедрінің (cedros do mato) көптігі арал экономикасында маңызды рөл атқарды, себебі оның ағашы балық аулау кемелерін салуға, алғашқы үйлерді және ауыл шаруашылығы құралдарын жасауға қолданылды. Кедр талшықтарын әдетте күнде кептіріп, жіп немесе арқан өндіруге пайдаланған. Ilhéu Furado және Alagoa бекеті ондаған жылдар бойы оңтүстік-шығыстан соққан желдің күшті болған кездерінде Флорес аралына табиғи жол болды. Алагоа, теңізге қол жеткізуімен және ішкі жайылымдар мен бау-бақшалармен байланысының арқасында Седростың орталық нүктесі болды. Седрос пен Понта-Руива арасындағы қашықтық, таулы тіктеме жартастар мен аңғарлар және климат тұрғындарды Ангра епископына, сол кездегі Фрайр Клемент Виейраға, өздерінің жергілікті аудандарын тиісті приходтардан бөлу туралы өтініш жасауға итерді. Осылайша, тұрғындар өздерінің приходтарын құрып, өз қаражатынан Nossa Senhora do Pilar шіркеуін салады. Сол кездегі капитан-майор Д. Мартиньо де Маскаренхас (Санта-Круздың алтыншы графы) да азаматтардың талаптарын қолдады және шіркеу салуға және Сеньора-ду-Пилар мүсінін сыйға тартуға уәде берді. 1690 жылы епископ Антонио Альварес Перейра де Соуза қауымды аралап, оны приход деңгейіне көтеруге келіскеннен кейін қайтыс болды, ал шешім кейінге шегерілді. Ақырында, Седрос, Понта-Руива және, мүмкін, Алагоа 1693 жылдың 9 шілдесінде приход деңгейіне көтерілді, онда 50 үйде 176 тұрғын тұрды. Домингос Фуртадо де Мендонса әкесінің алғашқы приходтық діни қызметкері болды, оның жылдық жалақысы шамамен 24 000 реис, екі бөлігі бидай және бір бөлігі ақша болды, оның бір бөлігін Сант-Круз графына төледі. Өздерінің уәделеріне адал болған тұрғындар 1693 жылы аяқталған жаңа шіркеу салдырды, ал граф 1719 жылы аяқталған жаңа капелланы сыйға тартты. 1945 жылдың қыркүйегінде шіркеуді бұзу кезінде табылған екі тастан жасалған жазулар бұл фактілерді растайды, сондай-ақ Д. Мартиньо де Маскаренхастың гербі мен 1693 және 1719 жылдары бейнеленген айқыш белгісі де бар. Шіркеу 1822 жылы қайта жаңартылды, бірақ 1868 жылы Хорта округінің азаматтық губернаторы Антонио Хосе Виейра Санта Ританың баяндамасында ғимараттың нашар күйде екені көрсетілді. ХХ ғасырға дейін көптеген Седростар, Азор аралдарындағы кедейлер сияқты, аяқ киімсіз жүрген, ал "космополиттік" Санта-Круз қауымдастығына бара жатқанда аяқ киімдерін, галстуктерін және кейбір киімдерін сөмкеге салып алып жүретін. Қызығы, бұл қауым Флорес аралындағы сауатсыздығы ең төменгі халық болып ерекшеленді: бұл факт олардың жергілікті мектеп мұғалімі профессор Фрагаға байланысты болды, ол 1929 жылы қайтыс болды. 1945 жылдың қыркүйегінде қауіпсіз ескі шіркеуді бұзғаннан кейін, жаңа шіркеудің іргетасы 1950 жылдың 22 қаңтарында, оның приход пасторы, Хосе Мария Альварес әкесінің күш-жігерінің арқасында салынды. 1966 жылға дейін, француз әскери базасы салынғанға дейін, Седросты Понта-Дельгадамен байланыстыратын ресми жол болған жоқ. Сол кезде Седрос оңтүстіктен (Понта-Руивада аяқталатын) жол желісінің соңғы нүктесі болды, ал Понта-Дельгадаға тек жолмен немесе теңіз арқылы (ауа райына байланысты) жетуге болады.

Физикалық география

Парафия оңтүстікте Алагоаның терең өзен аңғарымен және солтүстікте Рибейра-дос-Седроспен (Седросты Понта-Дельгада парафиясынан бөледі) шектеледі. Фаиалдағы осы аттас қауым сияқты, бұл елді мекен 16 ғасырдағы қоныстану кезінде колонистер құрылысқа пайдаланған кедр ағаштарының (cedros do mato, Juniperus brevifolia) көптігіне байланысты аталған. Шындығында, осы ағаштың болуы қауымның өсуіне мүмкіндік берді, ол жағалау бойындағы салыстырмалы түрде оқшауланған төбеде орналасқан. Гаспар Фрутуозо былай деп жазған: "Мұнда мұхитқа қарай сүйірілген биік жартас бар, ол кедр, лавр және ақ ағаштармен жамылған, онда Капитанның көптеген жабайы ешкілері мекендейді, ал олардың үстінде үш немесе төрт шаңырау тұрады – осы аймақты біз Седрос деп атаймыз, себебі онда олар көптеп өседі". Екі қорғалған шығанақ Седростың жағалауын қорғайды: Алагоа аңғарының жағалауында (бірнеше кішкентай аралдар бар), және Понта Руиваның алдында, онда кішкентай порт орналасқан. Кішкентай жартасты аралдар (Фрагата, Гаражау, Карнейрос және Альваро Родригес аралдары) – барлығы жартасты, суы аз жерлер; 20 ғасырдың ортасына дейін өңделген Альваро Родригес аралынан басқа, аралдарда адам тұрмайды және су көздері жоқ.

Экономика

Қауым өзінің дәстүрлі ауылдық ерекшелігін сақтайды; тұрғындарының көп бөлігі ауыл шаруашылығымен, әсіресе ірі қара мал өсірумен айналысады, бірақ бұл аймақта ағаш өңдеу және сауда-саттық сияқты қызметтер де кездеседі. Бұрынғыда диқандық шаруашылық та маңызды болған, нәтижесінде Рибейра дас Барросас және Рибейра да Алагоа өзендері бойында бірнеше диқандық ұсақ кәсіпорындар салынды. Сонымен қатар, Алагоа аймағындағы ерекше микроклиматтың арқасында, қауым жеміс өсірумен айналысып, (аралдағы басқа жерлерде сирек кездесетін) ұзынша келген алмалар (алмұрт пішінімен ұқсас) өсірілді. Ұзақ жылдар бойы Алагоаның шағын порты аңғардан апельсин экспортын жүзеге асыру орталығы болды; шеткершілік экономикадағы табысқа жеткен үлгі ретінде, апельсин экспорты тікелей Англияға, ағылшын және португалдық кемелермен тасымалданды.

Әскери

Алагоа артиллериялық батареясы (Bateria da Alagoa), Алагоа шығанағына үстемдік ететін биіктікте орналасқан. Ол пираттардың шабуылдары жиі болған Седрос тарихының бір кезеңінде салынған.

Мерекелік шаралар

Парафия өзінің басты мерекесін тамыздың үшінші жексенбісінде Nossa Senhora do Pilar және São Roque құрметіне тойлайды. Сонымен қатар, бұл жерде Пентикост жексенбісінде тойланатын, Азор аралдарында кең таралған Киелі Рух мерекесі дәстүрін де сақтайды.

Дәстүр

Дәстүрді сақтай отырып, қолөнер өнеркәсібі әлі де дамып келеді, туристерге сату үшін ауыл шаруашылығында қолданылатын құралдардың кіші нұсқаларын жасап шығаруда.