«Lady in the Dark» – Курт Вайль музыкасымен, Ира Гершвин лирикасымен және Мосс Харт режиссериясымен жазылған музыкалық комедия. 1944 жылғы фильм туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыкалық
1944 жылғы фильм
Musical
the 1944 film
«Lady in the Dark» мюзиклының музыкасын Курт Вейл, әйелдерін Айра Гершвин жазған, ал кітабы мен режиссурасын Мосс Харт жасаған. Оны Сэм Харрис өндірген. Басты кейіпкер Лиза Эллиотт – психоанализден өтетін сән журналының бақытсыз редакторы. Мюзикл 1941 жылы Бродвейде, ал 1981 жылы Ұлыбританияда қойылды. 1944 жылы фильм жарық көрді, содан кейін 1954 жылы тікелей эфирде телеарнайы көрсетілді.
Lady in the Dark is a musical with music by Kurt Weill, lyrics by Ira Gershwin and book and direction by Moss Hart. It was produced by Sam Harris. The protagonist, Liza Elliott, is the unhappy editor of a fashion magazine who is undergoing psychoanalysis. The musical ran on Broadway in 1941, and in the United Kingdom in 1981. A film version was released in 1944, and a live television special followed in 1954.
Құрылымы
"Қараңғыдағы ханым" мюзиклдік театр туындысы үшін ерекше құрылымға ие. Пьеса басты кейіпкер Лиза Эллиоттың өмірін көрсететін диалогтық сахналарға және оның қиялдарын мен қорқыныштарын бейнелейтін арман тізбектеріне бөлінген. Музыкалық қойылым арман тізбектерімен ғана шектеледі, олардың әрқайсысы шағын оперетта форматында; дәстүрлі мюзиклдерден өзгеше, нақты өмірдегі сахналарда ешқандай ән орындалмайды.
Lady in the Dark has an unusual structure for a work of musical theatre. The play is divided into dialogue scenes portraying the life of the protagonist, Liza Elliott, and dream sequences portraying her fantasies and nightmares. The musical score is confined to the dream sequences, each of which takes the form of a mini operetta; unlike a typical book musical, no songs are performed during the real life scenes.
Әңгіме
Лиза Эллиотт кәсіби және жеке өмірінде шешім қабылдауда үнемі қиындыққа тап болады. Оған екі ер адам қызығушылық танытады: Лиза үшін әйелінен ажырасуға тырысып жүрген үйленген баспагер Кендалл Несбит және киножұлдыз Рэнди Кертис. Ол кімді таңдау керектігін шеше алмай жатады. Психологқа жүгінген кезде, ол өзінің армандары мен бақытсыз балалық шағының естеліктеріне терең бойлайды және есінде жоқ әннің әуенімен мазаланып жүреді. Бір түсінде ол цирк сахнасында шешімсіздігі үшін сотқа тартылғанына сенді, оның маркетинг-менеджері Чарли Джонсон прокурор, Кендалл – басты куәгер, ал Рэнди – оның қорғаушысы рөлін атқарады. Онда ол шешім қабылдаудан бас тартуын қорғайды ("Дженни сагасы"). Соңында ол өзінің жастық шағында сыртқы келбетінің тартымсыздығына байланысты көп рет қабылдамауының өзіне жарақатын келтіргенін түсінеді. Осы жаңалықты қабылдағанда, ол сол құпия әнді ("My Ship") еске алады. Кендалл мен Рэндидің екеуі де оған тек сыртқы жағынан ғана қызығушылық танытқанын түсінеді және оны теңдес санайтын Чарлимен шынайы серіктестік табады.
Liza Elliott finds herself constantly plagued by indecision in her professional and personal life. She is courted by two men, the already married publisher Kendall Nesbitt who is trying to divorce his wife for Liza, and the film star Randy Curtis, and cannot decide whom to choose. When she begins seeing a psychologist, she delves into her dreams and memories of her unhappy childhood, and is haunted by the melody of a song she cannot recall. In one dream, she believes she is being put on trial for her indecision in a circus setting, with her marketing manager Charley Johnson acting as prosecutor, Kendall as chief witness, and Randy as her defense attorney, in which she defends her refusal to make up her mind ("The Saga of Jenny"). She eventually comes to realize that the root of her trauma is having been repeatedly rejected in her youth due to her plain appearance; as she makes this breakthrough, she remembers the mysterious song ("My Ship"). She realizes that Kendall and Randy both relate to her only on a superficial level, and finds true partnership with Charley, who sees her as an equal.
Өмірбаян
Бастапқыда жеке жоба ретінде қолға алынған Мосс Харттың "Мен тыңдап тұрмын" атты туындысы, психиатрдың күтіміндегі сәтті әйел туралы. Кейіннен атауы өзгертіліп, Курт Вейлдің қатысуымен жаңа жұмысқа айналды. Мюзиклдің психоанализ тақырыбы Харттың психоаналитик Грегори Зилборгпен болған жеке тәжірибесіне негізделген деп есептеледі. Соңғы әнді қоспағанда, пьесадағы барлық музыка үш ұзақ түс көру сахнасында орындалады: "Сән-салтанат түсі", "Той түсі" және "Цирк түсі", олар шағын оперетталар сияқты пьесаға енгізілген. Мюзикл сегіз қала бойынша 160 қойылыммен гастрольдік сапар жасады, сондай-ақ Лос-Анджелес және Сан-Францисконы қоса, Батыс жағалауында 56 қойылым көрсетілді. Содан кейін бұл қойылым 1943 жылдың 27 ақпанынан 15 мамырына дейін Бродвей театрында 83 рет ойналды. Гертруд Лоуренс барлық сахналарда Лиза Эллиотт рөлін қайта ойнады.
Originally beginning as a solo effort, I Am Listening by Moss Hart about a successful woman who is under the care of a psychiatrist. Late developed into a work involving Kurt Weill with a change in title. The musical's theme of psychoanalysis is said to be based on Hart's own experiences with psychoanalyst Gregory Zilboorg. Except for the final song, all the music in the play is heard in three extended dream sequences: the Glamour Dream, the Wedding Dream, and the Circus Dream, which, to some extent, become three small operettas integrated into a straight play. The musical went on an eight city tour for 160 performances, and also played on the West Coast, including Los Angeles and San Francisco, for 56 performances. The show then ran at The Broadway Theatre from February 27 through May 15, 1943, for 83 performances. Gertrude Lawrence reprised her role as Liza Elliott in all venues.
Кейінгі туындылар
Lady in the Dark Ұлыбританияда 1981 жылдың 9 желтоқсанында Нотингемдегі Нотингем ойын үйінде тұңғыш рет көрсетілді. Американдық актриса Селеста Холм басты рөлде ойнады; бұл оның британдық дебюті болды. Кендалл Несбит Джереми Хок рөлін, Роберт Суалес Рэнди Кертисті, ал Кеннет Нельсон Рассел Пакстон рөлін сомдады. Шоу продюсері Криспин Томас, музыкалық жетекшісі Тони Бриттен болды. Джейн Вэнэм режиссердің көмекшісі болды. Нью-Йорк қаласының орталығындағы Encores! жартылай сахналанған концерті 1994 жылдың мамырында Кристин Эберсольмен бірге Нью-Йоркте өтті. Музыкалық Лондонның Корольдік Ұлттық театрында 1997 жылдың 11 наурызынан 2 тамызына дейін қойылды, режиссері Франческа Замбелло, ал басты рөлде Мария Фридман ойнады. Бұл қойылым «Ең үздік музыкалық» номинациясы бойынша Evening Standard сыйлығын жеңіп алды. 2000 жылы Бостон музыка академиясы меццо-сопрано Делорес Зиглердің қатысуымен, ал 2001 жылдың күзінде Филадельфияның Принс музыка театры Лиза Эллиотт рөлінде Андреа Марковиччимен қойылды. MasterVoices-тің режиссері және дирижері Тед Сперлинг, хореографы Дуг Варон, және Лиза Эллиотт рөлінде Виктория Кларк 2019 жылдың 25, 26 және 27 сәуірінде Нью-Йорк қаласында өнер көрсетті. Бұл қойылымда MasterVoices-тің 120 әншісі, Сент-Лука оркестрі, Дуг Варон және бишілер қатысты. Эми Ирвинг доктор Брукс, Виктория Кларк Лайза Эллиотт рөлін ойнады. 2003 жылдың сәуірінде Қытайда Пекиндегі Century театрында Дженифер Шверин режиссерлік еткен, Николас Майкл Смит жетекшілік еткен, Нэнси Фрейзер, Эндрю Андреасен және Цзян Шан продюсерлік еткен қойылым қойылды. Марша Меркант Лайза Эллиотт рөлін, ал Майкл Стерлинг рингмейстер рөлін сомдады.
Lady in the Dark premiered in the United Kingdom on December 9, 1981, at the Nottingham Playhouse, Nottingham. American actor Celeste Holm starred; it was her British debut. Kendall Nesbitt was Jeremy Hawk, Robert Swales played Randy Curtis and Kenneth Nelson appeared as Russell Paxton. The show was produced by Crispin Thomas and musical director was Tony Britten. Jane Wenham was assistant director. A New York City Center Encores! semi staged concert was produced in New York in May 1994 with Christine Ebersole. The musical opened on the West End at the Royal National Theatre, London, on March 11, running through August 2, 1997, directed by Francesca Zambello and starring Maria Friedman. The production received the Evening Standard Award for Best Musical. A production was staged by Boston Academy of Music in 2000 starring mezzo soprano Delores Ziegler, and by Philadelphia's Prince Music Theatre in the autumn of 2001, with Andrea Marcovicci as Liza Elliott. A production by MasterVoices, directed and conducted by Ted Sperling, choreographed by Doug Varone, and starring Victoria Clark as Liza Elliott took place at New York City Center on April 25, 26, and 27, 2019. This production featured MasterVoices' 120 singers, the Orchestra of St. Luke's, and Doug Varone and Dancers. Amy Irving played Dr. Brooks and Victoria Clark played Liza Elliot. A production was staged in China at Beijing’s Century Theatre in April 2003, directed by Jennifer Schwerin, conducted by Nicholas Michael Smith and produced by Nancy Fraser, Andrew Andreasen and Jiang Shan. Marsha Mercant performed the role of Liza Elliot and Michael Sterling performed the role of the Ringmaster.
Жазбалар
Жеке әндер жазылғанмен, 1963 жылға дейін, Леман Энгел Колумбия үшін стерео студиялық жазбасын жасағанға дейін, толық партитураны жазуға әрекет етілген жоқ. Бұл жазба Masterworks Heritage CD, MHK 62869 ретінде қайта шығарылды. Қайта шығарылған нұсқада Дэнни Кей орындаған бес 1941 жылғы моно ән жазбасы (соның ішінде "Чайковский") бар. Қаптамадағы мәліметтерге сәйкес, LP-нің максималды ойнату уақытының шегінен кейбір бөлімдерді қосу мүмкін болмады, сондықтан қысқартулар жасалды (нақты көрсетілмеген, бірақ көбінесе куплеттер немесе қайталаулар саны бойынша). 1997 жылы Корольдік Ұлттық театрдағы қайта қойылым партитураның толық жазылуына әкелді (TER/JAY). 1981 жылдың 11 ақпанындағы "Музыкалық комедия кеші II" телебағдарламасында Дэнни Кей (түпнұсқа актерлік құрамнан), Линн Редгрейв және басқалар "Lady in the Dark" туындысының цирк көрінісін қайта орындады, соның ішінде Кейдің "Чайковский" әні де орындалды.
Although recordings of individual songs were made, no attempt was made to record the entire score until 1963, when Lehman Engel produced a stereo studio recording for Columbia, starring Risë Stevens, Roger White, and Adolph Green. This recording was reissued as a Masterworks Heritage CD, MHK 62869. The reissue also includes five 1941 mono recordings of songs (including "Tschaikowsky") sung by Danny Kaye. According to the liner notes, the maximum playing time of an LP did not permit including everything, and some cuts were made (not specified, but mostly in the number of verses or repeats). The Royal National Theatre revival in 1997 led to the first complete recording of the score (TER/JAY). A telecast from February 11, 1981 Musical Comedy Tonight II presented Danny Kaye (from the original cast), Lynn Redgrave, and others reenacting the circus scene from the original production of "Lady in the Dark," including Kaye's hit song "Tchaikovsky".
Қабылдау
"Life" журналы "Еңбек пен драманың, музыкалық комедия мен әсемдіктің бірегей үйлесімімен, "Қараңғыдағы ханым" – бұл керемет табыс" деп жазды.
Life Magazine wrote that "with its unique blend of serious drama, musical comedy and pageantry, Lady in the Dark is a grand scale smash hit."