Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анри Пьер Роше (28 мамыр 1879 – 9 сәуір 1959) – Париждегі көркемдік авангард және Дада қозғалысына қатысқан француз жазушысы. Өмірінің соңында Роше екі роман жариялады: оның біріншісі – «Жюль және Джим» (1953), 74 жасында жарық көрген, өмірбаяндық элементтерді қамтитын туынды. Оның екінші романы «Les deux anglaises et le continent» («Екі ағылшын қызы», 1956) да оның өмірінен шабыттанды. Екеуі де режиссер Франсуа Трюффоның 1962 және 1971 жылдары түсірген фильмдеріне негіз болды. «Жюль және Джим» фильмінің танымалдылығы Рошеның романдары мен өміріне қайта қызығушылық тудырды.
Henri Pierre Roché (28 May 1879 – 9 April 1959) was a French author who was involved with the artistic avant garde in Paris and the Dada movement. Late in life, Roché published two novels: his first was Jules et Jim (1953), a semi autobiographical work published when he was 74. His second novel, Les deux anglaises et le continent (Two English Girls, 1956), also was inspired by his life. Both were adapted as films by the director François Truffaut, in 1962 and 1971 respectively. The popularity of the film Jules and Jim brought renewed attention to Roché's novels and life.
Өмірбаян
Роше Францияның Париж қаласында дүниеге келген. 1898 жылы ол Джулиан академиясының сурет студенті болды. Роше журналист, сондай-ақ өнер жинаушы және сатушы болды. XX ғасырдың басында ол Париждің Монпарнас ауданындағы жас еуропалық суретшілермен, соның ішінде Мануэль Ортис де Зарат және Мари Васильевпен, ал Монмартрдан Макс Якоб пен Пабло Пикассомен жақын дос болды. Ол суретшілер, коллекционерлер және галерея иелерінің ортасында өзін жайлы сезінді. 1905 жылдың қараша айында ол американдықтар Гертруда Штайн мен оның ағасы Леоға Пикассоны таныстырды. Лео Штайн Рошені былай сипаттады: "Кездерімен әр нәрсені зерттейтін, бойы биік, ал жақсы білуге құштар адам. Ол барлығын білетін және барлығының бір-бірін тануын қалаған байланыс офицері еді." Гертруда өзінің "Алиса Б. Токластың өмірбаяны" атты кітабының 3-тарауында Рошені шамамен осы сөздермен сипаттады. Ол оның "Үш өмірін" оқығанын және оны жазушы ретінде ерте танығанын ерекше бағалады. Роше сонымен қатар Франсис Пикабия, Константин Бранкузи және Марсель Дюшанның досы болды. Француз армиясынан босатылғаннан кейін, Роше мен Дюшан 1916 жылы Нью-Йоркке сапар шекті. Онда олар Беатрис Вудпен бірлесіп "Соқыр адам" және "Ронгворнг" журналдарын жарыққа шығарды. Бұл журналдар АҚШ-та дадаизмнің алғашқы көріністерінің бірі болды. Роше 1917 жылы американдық өнер жинаушы Джон Куинннің бас кеңесшісі болды және 1917 жылдан 1924 жылға дейін оның үшін көптеген туындыларды сатып алды. Әйелдерге құмарлығымен танымал Роше екі рет үйленді, алғашқысы Жермен Боннардпен (1927–1948; 1933 жылы ажырасқан), екіншісі Денис Ренардпен (1948–1959). Боннардтан баласы болған жоқ. Оның жалғыз баласы, Ренардтан болған ұлы Жан-Клод Рош 1931 жылы дүниеге келді.
Roché was born in Paris, France. In 1898, he was an art student at the Académie Julian. Roché became a journalist as well as an art collector and dealer. At the turn of the 20th century, he became close friends with young European artists in the Montparnasse Quarter of Paris, including Manuel Ortiz de Zárate and Marie Vassilieff; and from Montmartre, Max Jacob and Pablo Picasso. He was at home in the world of artists, collectors and gallerists. In November 1905, he introduced the Americans Gertrude Stein and her brother Leo to Picasso. Leo Stein described Roché as "a tall man with an inquiring eye under an inquisitive forehead, wanted to know something more about everything. He was a born liaison officer, who knew everybody and wanted everybody to know everybody else." Gertrude, in chapter 3 of her The Autobiography of Alice B. Toklas, described Roché in much the same terms. She particularly appreciated his having read her Three Lives and early recognition of her value as a writer. Roché was also a friend of Francis Picabia, Constantin Brâncuși and Marcel Duchamp. Following his discharge from the French army, Roché and Duchamp traveled to New York City in 1916. There, they worked with Beatrice Wood to create The Blind Man and Rongwrong, two magazines that were among the early manifestations in the United States of the Dada art movement. Roché became the chief advisor to the American art collector John Quinn in 1917 and made many acquisitions for him from 1917 to 1924. Known for his womanizing, Roché married twice, first to Germaine Bonnard (1927–1948; separated 1933), then to Denise Renard (1948–1959). He had no children with Bonnard. His only child, a son with Renard, Jean Claude Roche, was born in 1931.
Кейінгі жылдары және жазуы
Өмірінің соңғы жылдары ол екі сәтті роман жазып, жариялады. Оның тұңғыш романы «Жюль мен Джим» (1952) 74 жасында жарық көрді. Оның екінші романы, сондай-ақ өмірінен шабыттанған «Les deux anglaises et le continent» («Екі ағылшын қызы», 1956) есімді туындысы да жарық көрді. Екі роман да, жасы үлкен автордың жазғандығына қарамастан, сол кездегі француз романтикасында сирек кездесетін өмірлік күш пен жаңалықты білдіреді. Француз режиссері Франсуа Трюфо екінші қолдан «Жюль мен Джим» романын тапты. Ол Рошеге барып, өмірінің соңғы жылдарында онымен достық қарым-қатынас орнатты. Роше 1959 жылы Севрде, О-де-Сенде қайтыс болды. Трюфо Рошедің екі романына қатты әсерленіп, оларды фильмге бейімдеді. Трюфоның алғашқы бейімдеуі «Жюль мен Джим» (1962) болды, одан кейін 1963 жылы Ұлыбританияда Panther баспасынан романның алғашқы ағылшын тіліндегі аудармасы жарық көрді. Трюфоның «Les deux anglaises et le continent» («Екі ағылшын қызы») нұсқасы 1971 жылы шықты. «Жюль мен Джим» романы Роше, неміс жазушысы Франц Гессель (Марсель Прусты неміс тіліне аударған, романдағы Жюль кейіпкері сияқты) және Гессельге үйленген Хелен Грунд арасындағы махаббат үшбұрышынан шабыт алды. Бұл Роше, Беатрис Вуд және Марсель Дюшан арасындағы үшбұрышқа негіделген жоқ, кейде Вудтың соңғы жылдары айтылғандай. Дегенмен, Роше өзінің аяқталмаған «Виктор» романында Роше-Вуд-Дюшан үшбұрышына қысқаша сілтеме жасады. Беатрис Вуд өзінің 1985 жылғы «IShock Myself» атты автобиографиясында «Жюль мен Джим» романы мен Роше және Дюшанмен арадағы қарым-қатынасы арасында көп ұқсастық жоқ екенін жазды.
In his later years, he wrote and published two successful novels. His first novel, Jules et Jim (1952), was published when he was 74. His second novel, also inspired by his life, was Les deux anglaises et le continent (Two English Girls, 1956). Both novels, although written by a man who was quite advanced in age, express a vitality and freshness not often seen in French romantic stories of the time. The French film director François Truffaut came across a copy of Jules et Jim secondhand. He located Roché and befriended the writer in his final years. Roché died in 1959 in Sèvres, Hauts de Seine. Truffaut was so impressed by Roché's two novels that he adapted each of them as films. Truffaut's first adaptation, Jules and Jim (1962), was followed by the earliest English translation of the novel as a Panther paperback published in Great Britain in 1963. Truffaut's version of Les deux anglaises et le continent (Two English Girls) was released in 1971. Jules et Jim was inspired by the love triangle involving Roché, the German writer Franz Hessel (who translated Marcel Proust into German, as the character Jules did) and Helen Grund, who married Hessel. It is not based on the triangle involving Roché, Beatrice Wood and Marcel Duchamp, as sometimes suggested in Wood's later years. Roché did, however, allude to the Roché Wood Duchamp triangle in his unfinished novel, Victor. Beatrice Wood herself saw little resemblance between Jules et Jim and her relationship with Roché and Duchamp, writing in her 1985 autobiography, IShock Myself: