Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары Армиясының «Құрмет медалі» иегері
United States Army Medal of Honor recipient
Пол Рэй Смит (24 қыркүйек 1969 – 4 сәуір 2003) – 2003 жылы Иракқа басып кіру кезіндегі ерлігі үшін қаза болғаннан кейін «Құрмет медалімен» марапатталған Америка Құрама Штаттары Армиясының әскери қызметшісі. Бағдадтағы 3-ші жаяу әскер дивизиясының 11-ші инженерлік батальонының B ротасында қызмет етіп жүрген кезінде оның тобы ирактық сарбаздардың шабуылына ұшырады және одан кейін болған атыс кезінде ирактықтардың оғынан қаза тапты. Осы шайқастағы ерлігі үшін ол «Құрмет медалімен» марапатталды. Екі жылдан кейін, медаль және жаңадан бекітілген «Құрмет медалі» туы оның отбасына, атап айтқанда оның он бір жасар ұлы Дэвидке, Ақ үй салтанатында президент Джордж Буш тапсырды.
Paul Ray Smith (September 24, 1969 – April 4, 2003) was a United States Army soldier who was posthumously awarded the Medal of Honor for his actions during the 2003 invasion of Iraq. While serving with B Company, 11th Engineer Battalion, 3rd Infantry Division in Baghdad, his team was attacked by a group of Iraqi soldiers and after a firefight he was killed by Iraqi fire. For his actions during this battle he was awarded the Medal of Honor. Two years later, the medal, along with the newly approved Medal of Honor flag, were presented to his family on behalf of him; specifically to his eleven year old son David, at a White House ceremony by President George W. Bush.
Ерте өмір және білім
Смит 1969 жылғы 24 қыркүйекте Техас штатының Эль-Пасо қаласында Иван Смит пен Дженис Пвирре отбасында дүниеге келді, бірақ ол тоғыз жасқа толғанда отбасы Флорида штатының Тампа қаласына көшіп өтті. Бала кезінде ол мемлекеттік мектептерде оқыды және спортпен, әсіресе американдық футболмен шұғылдануды ұнататын. Ол сондай-ақ скейтборд пен велосипед тебуге, достарымен және кіші қарындасы Лизамен әдемі ойын-құдақтар жасауға құмар еді. Жасөсперлік шағында ол ағаш өңдеуге қызығушылық танытып, тіпті ағаш ұстасының көмекшісі ретінде жарты күндік жұмысқа орналасты. Ол сондай-ақ көліктерді, әсіресе ескі көліктерді жөндей беруді жақсы көретін, олардың қалай жұмыс істейтінін білу үшін заттарды бөлшектеп қарастыратын, тіпті досымен бірге құмға жүретін көлікті қайта жаңартумен айналысты. 1989 жылы ол Тампа Бей кәсіптік-техникалық орта мектебін бітіріп, көп ұзамай 1989 жылғы қазан айында АҚШ Армиясына қатарына қосылды.
Smith was born on September 24, 1969, in El Paso, Texas, to Ivan Smith and Janice Pvirre, but when he was nine the family moved to Tampa, Florida. As a child he attended public schools and enjoyed sports, especially American football. He also liked riding skateboards and bicycles, playing pranks with his friends and younger sister Lisa. In high school he became interested in carpentry, even finding a part time job as a carpenter's assistant. He also liked to work on cars, especially old ones, and enjoyed taking things apart to see how they worked, even restoring a dune buggy with a friend. In 1989 he graduated from Tampa Bay Vocational Tech High School and shortly thereafter joined the United States Army in October 1989.
Әскери мансап
Смит 1989 жылы Миссури штатының Форт-Леонард-Вуд әскери базасында негізгі дайындықтан өтті, содан кейін Германияға жіберілді. Кейін ол Персы шығанағы соғысында қызмет етті. 1996 жылдың қазан айында ол 2-ші бригада жауынгерлік тобының құрамында «Бірлескен күш» және «Бірлескен күзетші» операцияларын жабу үшін B компаниясымен бірге аттанды. Батальон 1997 жылдың сәуірінде Швайнфуртқа қайта оралды. Осы уақытта бірнеше ирактық сарбаздары аулаға қарап тұрған мұнараға, батыс қабырғасының ар жағына орналасты. Ирактықтар ауладағы американдық сарбаздарға қарсы қарқынды шабуыл жасады. Смит M113 бронетранспортерінің басқаруын қолға алып, жүргізушіге оны мұнара мен окоптарға шабуыл жасауға қолайлы жағдайға қоюын бұйырды. Ол M113-тің пулеметін иеленді және үш жәшік оқ-дәріні пайдаланды. Аласа сержант Тим Кэмпбелл басқаратын жеке топ мұнараға арт жағынан шабуыл жасап, ирактық сарбаздарды жойды. Шабуыл аяқталғанда Смиттың пулеметі үнсіз қалды. Оның әріптестері оны мұнараның люгінде еңкейіп отырған күйде тапты. Оның бронетөс киімі 13 оқ тесігімен тесілген, ал төс киімнің алдыңғы және артқы жағындағы керамикалық бронь плиткалары көп жерден жарылған (ол басқарған M113 бронетранспортері Вьетнам соғысынан бері стандартты болып келген ACAV қару қалқандарымен жабдықталмаған, кейінірек Ирак соғысында заманауи қару қалқандары пайдаланылды). Дегенмен, мұнарадан келген соңғы оқ оның мойнына тиіп, миын тесіп өтіп, қаза тапты. Иракқа аттанғанға дейін Смит ата-анасына былай деп хат жазған: «Үйге оралудың екі жолы бар: ұшақтан өз күшіңмен түсіп немесе көтеріліп әкелінесің. Мен қалай үйге оралғаным маңызды емес, өйткені мен барлық бауырларымның үйге қауіпсіз оралуын қамтамасыз ету үшін бар күшімді саламын». Смиттың денесі өртеліп, күлі ол балық аунатынды жақсы көрген Мексика шығанағына шашылды. Оның Арлингтон ұлттық зиратында, Вирджиния штатының Арлингтон қаласында ескерткіші бар, ал оның ескерткіші MD бөлімінің 67-ші учаскесінде орналасқан. Сондай-ақ, оның мектебінің жанындағы Әскери-теңіз оқушылар корпусы ғимаратының сыртында да ескерткіші орнатылған. Смит қаза тапқан кезде АҚШ армиясында он үш жыл қызмет еткен, ал шайқастағы ерлігі үшін қаза болғаннан кейін Құрмет медалімен марапатталды. 2005 жылдың 4 сәуірінде, оның қаза болғанына дәл екі жыл өткен соң, оның он бір жасар ұлы Дэвид президент Джордж Буштан әкесінің атынан Құрмет медалін және Құрмет медалінің туын алды.
Smith attended Basic Training at Fort Leonard Wood, Missouri, in 1989, before being sent to Germany for his first duty station, where he joined the 9th Engineer Battalion. Later, he served during the Gulf War. He deployed with B company in October 1996 as part of the 2nd Brigade Combat Team, the covering force for Operation Joint Endeavor and Operation Joint Guardian; the battalion returned to Schweinfurt in April 1997. Meanwhile, some Iraqi soldiers had taken position in the tower overlooking the courtyard, just over the west wall. The Iraqis now had the Americans in the courtyard under an intense crossfire. Smith took command of the M113 and ordered a driver to position it so that he could attack both the tower and the trenches. He manned the M113's machine gun, going through three boxes of ammunition. A separate team led by First Sergeant Tim Campbell attacked the tower from the rear, killing the Iraqis. As the battle ended, Smith's machine gun fell silent. His comrades found him slumped in the turret hatch. His armored vest was peppered with 13 bullet holes, the vest's ceramic armor inserts, both front and back, cracked in numerous places (the M113 he was manning was not fitted with protective ACAV gun shields which had been standard since the Vietnam War, later in the Iraq conflict, modern gunshields were fielded). However, the fatal shot, one of the last from the tower, had entered his neck and passed through his brain, killing him. Before deploying to Iraq, Smith had written to his parents, saying "There are two ways to come home, stepping off the plane and being carried off the plane. It doesn't matter how I come home, because I am prepared to give all that I am to ensure that all my boys make it home." Smith was cremated and his ashes were scattered in the Gulf of Mexico, where he loved to fish. He has a memorial marker in Arlington National Cemetery Arlington, Virginia, and his marker can be found in memorial Section MD, lot 67. He also has a memorial at his high school outside of the school's Navy Junior ROTC building. At the time of his death Smith had served in the United States Army for thirteen years, and for his actions during the battle, he posthumously received the Medal of Honor. On April 4, 2005, exactly two years after he was killed, his eleven year old son David received the Medal of Honor on behalf of his father from President George W. Bush, along with a Medal of Honor flag.
Жеке өмір
Смиттің өмірден өткеннен кейін әйелі Биргит, ұлы Дэвид және әкесінің қызы Джессика бар еді.
Smith was survived by his wife Birgit, son David and stepdaughter Jessica.
Басқа марапаттар
2006 жылы ол қайтыс болғаннан кейін АҚШ Армиясының инженерлер корпусынан De Fleury медалімен (Алтын медаль) марапатталды, бұл награданы сол кездегі инженерлер бастығы генерал-лейтенант Карл А. Строк тапсырды. Форт-Леонард-Вуд, Миссури штатындағы жарылғыш заттардың қауіпсіздігі орталығы Смиттің құрметіне аталды. Флорида штатының Холидей қаласындағы АҚШ пошта бөлімі және Флорида штатының Орландо қаласындағы АҚШ Армиясының симуляциялық және оқу технологиялары орталығы оның есімімен аталады. Флорида штатының Холидей қаласында 2006 жылдың 25 тамызында, ал Тампа қаласында, Флорида штатында 2008 жылдың 18 тамызында Сард. Пол Р. Смит атындағы орта мектеп ашылды, сондай-ақ 2009 жылдың 27 сәуірінде оның туған қаласы Тампада, Флоридада да мектеп ашылды. Смит туралы ақпарат пен оның шайқасының симуляциясы Америка Армиясы ойынында да көрсетілген. Смиттің жесірі Биргит Смит "Freedom" кемесіне демеушілік етті, ол "Freedom" класындағы алғашқы жағалаулық ұрыс кемесі болды және оның әріптері кеменің қаңқасына дәнекерленді. Джорджия штатындағы Форт-Беннинг және Форт-Стюарт қалаларындағы, сондай-ақ Бағдадтағы Камп-Викторидегі жаңа фитнес орталықтары оның құрметіне аталды. Форт-Стюарттағы білім беру орталығы да оның есімімен аталады. Смиттің соңғы шайқасы "Қару-жарақ. 1860 жылдан бүгінгі күнге дейінгі негізгі қарулар мен қару жүйелері" атты ғылыми-популярлық кітапта еске алынған.
In 2006, he was posthumously awarded the De Fleury Medal (Gold Medal) from the United States Army Corps of Engineers presented by Lieutenant General Carl A. Strock who was, at the time, the Chief of Engineers. The Counter Explosive Hazards Center school house in Fort Leonard Wood, MO is named in Smith's honor. The U. S. Post Office in Holiday, Florida, and the United States Army Simulation and Training Technology Center in Orlando, Florida, have been named in his honor. New middle schools were named in honor in Holiday, Florida, on August 25, 2006, as well as one in Tampa, Florida Sgt. Paul R. Smith Middle School on August 18, 2008, and in his hometown of Tampa, Florida, on April 27, 2009. Smith is also honored in the America's Army Game with information about him and a simulation of his battle. Birgit Smith, Smith's widow, sponsored the Freedom, the first Freedom class littoral combat ship, and her initials are welded on the ship's keel. New fitness centers at Fort Benning and Fort Stewart, Georgia, as well as one in Camp Victory, Baghdad, Iraq are named in his honor. The education center at Fort Stewart is named in his honor. Smith's last battle is mentioned in the non fiction book Weapons. Key Weapons & Weapon Systems from 1860 to the Present.