Кіріспе

Модиглиананың маркизасы. Жұптың екі ұлы болды:

Лорд Ньюбороның қайтысынан кейін, ол 1810 жылдың 11 қыркүйегінде Коксвольдтағы Сент-Михаэль шіркеуінде эстон бароны Эдуард Унгерн-Штернбергке (1782 жылдың 9 қазаны – 1861 жылдың 17 мамыры) үйленді. Олардың бір баласы болды: Барон Эдвард фон Унгерн-Штернберг (1811 жылдың 17 тамызы – 1842 жылдың 6 қаңтары). 1821 жылы оның күмәнді әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол өлім алдында оның қызы емес екенін мойындаған хат алды, сондай-ақ: «Құдай менің қателігімді түзеді, себебі сіз нақты әкеңізден жақсы жағдайдасыз, әлде ол да шамамен сондай мәртебеде болған» (яғни француз дворяны). Осыдан бастап Мария Стелла өзінің кім екенін анықтауға уақытын және қаржысын жұмсады. Оның алғашқы жетістігі – 1824 жылы Фаенцадағы епископ сотының шешімі, онда граф Луи де Жойнвилл өз қызын Лоренцо Чиаппинидің ұлына алмастырғаны, ал Демуазель де Жойнвилл Мария Стелла ретінде шомырылғаны, және ол Л. Чиаппини мен оның әйелінің қызы деген жалған мәлімдеме жасалғаны жарияланды. Жойнвиллдің Орлеан әулетінің графтығы екендігі және Луи Филипптің Чиаппиниге ұқсас болуы оны Орлеан герцогының өзі үшін оның туған құқығынан айырылғанына сендірді, бұл сенім көптеген адамдардың оны Орлеан әулетінің ханшайымдарына ұқсас деп тапқандығымен күшейді. 1830 жылы ол өзінің дәлелдерін «Maria Stella ou un échange d'une demoiselle du plus haut rang contre un garçon de plus vile condition» (1839 және 1849 жылдары қайта басылды) деген тақырыппен жариялады. Бұл Луи Филипптің таққа отыруымен бірге келіп, оның талабы буржуазиялық монархты қаралауға және мазақ етуге ниеттенгендердің қаруына айналды. Ол болса, бәрін қызықсыра қарады, ал баронша Ньюборо-Штернберг де Жойнвилл, немесе Мари Этоил д’Орлеан, өзін қалай атаса да, 1843 жылдың 23 желтоқсанында кедейлікте және беймәлім күйде Парижде қайтыс болды.

Талдау

Көптеген талқылаулар мен зерттеулерге қарамастан, Мария Стелланың ісі тарихтың шешілмеген мәселелерінің бірі болып қала береді, бірақ қазіргі таңда ДНК арқылы шешілуі мүмкін, себебі оқиғаға қатысы бар барлық адамдардың тікелей ұрпақтары бар. Сер Ральф Пейн Галлуидің «Мария Стелланың құпиясы, леди Ньюборо» (Лондон, 1907) кітабы оның өзінің баяндамаларына негізделген және оның ұстанымын қолдайды. Ал, балама көзқарас – Морис Витрактың «Philippe Egalité et M. Chiappini» (Париж, 1907) еңбегі, ол Ұлттық мұрағаттағы жарияланбаған материалдарға сүйенеді. Витрак Мария Стелланың ісіне алиби арқылы күдік тудыруға тырысады. Шартр герцогы мен герцогинясы 1773 жылдың сәуір айында Модиглианада болмауы керек, себебі сол кезде олар Парижде болғандығы дәлелденген. 8 сәуірде герцог, ресми «Gazette de France» газетінде жарияланғандай, Версальдегі Маунди Бейсенбі рәсіміне қатысты; 7 сәуірден 14 сәуірге дейін ол жаңа ғана бас ұстаз болып сайланған масон ложасына үздіксіз қатысты. Сонымен қатар, корольдік қанның бірінші ханзадасы корольдік рұқсатысыз Франциядан кетуі мүмкін емес еді, ал оның жоқтығы сөзсіз байқалар еді. Ақырында, герцогиняның босануы, патшайымдар үшін жартылай ашық шара, 6 қазанға дейін болған жоқ. Витрак Мария Стелланың нақты әкесін 1796 жылы мұрагерсіз қайтыс болған Римини графы Карло Баттаглини деп анықтайды; бұл жағдай алмастыру емес, қарапайым шаруашылыққа беру, яғни скандалдан сақтану үшін жасалған.

Мұра

2017 жылы Модиглиана қалалық кеңесі Мария Стелланың есімін мәңгі есте қалдыру мақсатында іс-шаралар бағдарламасын іске қосты, оған конференциялар, лекциялар, зерттеулер және Л. А. Маццони жазған және қойған театрлық тарихи драма, сондай-ақ «Филодраматика Бертон» актерінің қатысуы кірді. Аталған оқиғаның болған жері деп саналатын Преторио сарайында бұл оқиғаны еске сақтайтын тақта орнатылды. Тақтада Джоинвиль графы мен графинясының, сондай-ақ Лоренцо мен Винсенция Чиаппинидің бір-біріне нәрестелер табыстап тұрған бейнесі бейнеленген рельеф бар.