Генри Хейвуд Белл: Американ адмиралының өмірі мен қазасы
Henry H. Bell
Генри Хейвуд Белл – американдық адмирал, Азамат соғысында Жаңа Орлеанды азат етуге қатысты. Шығыс Үндістан эскадрильясын басқарды, бірақ экспедиция кезінде қаза болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генри Хейвуд Белл (13 сәуір 1808 – 11 қаңтар 1868) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің американдық адмиралы. Американдық Азамат соғысында ол Нью-Орлеан мен Миссисипинің төменгі ағысын азат етуге қатысты. Кейіннен ол Шығыс Үндістан эскадрильясын басқару үшін Алыс Шығысқа жіберілді. 1867 жылғы жазда ол «Ровер» оқиғасының кек алу мақсатымен жасалған жазалау экспедициясын жетекшілік етті, осыдан кейін ол суға батып қайтыс болды.
Henry Haywood Bell (13 April 1808 – 11 January 1868) was an American admiral in the United States Navy. In the American Civil War, he took part in the liberation of New Orleans and the lower Mississippi. Later he was sent to the Far East to command the East India Squadron. In summer 1867, he led a punitive expedition to avenge the Rover incident, in which he ultimately drowned.
Өмірбаян
Белл Солтүстік Каролина штатының Ориндж округінде дүниеге келген. 1823 жылғы 4 тамызда мичман болып тағайындалды, ал келесі екі онжылдық бойы АҚШ Атлант мұхитының суларында, Жерорта теңізінде және Батыс Үндістанда «Конституция» және «Америка Құрама Штаттары» фрегаттарының офицері ретінде қызмет етті; «Эри», «Винсенс» және «Марион» соғыс шлюптарында; сондай-ақ «Грампус» шхунасында. 1831 жылғы наурыз айында «Винсенс» кемесінде болғанда Белл лейтенант шеніне көтерілді. 1840 жылдардың ортасында «Хантер» (көрініп тұр, ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің құрамына кірмеген) атты кемеде арнайы қызметке тағайындалды, содан кейін Африка мен Жерорта теңізінде «Америка Құрама Штаттары» фрегатының офицері және «Боксер» шхунасының командирі болды. 1849 жылдың басынан 1855 жылдың ортасына дейін Белл Филадельфия, Норфолк және Нью-Йорк теңіз базаларында қызмет етті. 1854 жылғы тамызда командир шеніне көтерілген Белл 1855–1858 жылдары «Сан-Хасинто» бу кемесінің командирі ретінде Шығыс Үндістанға барды. 1850 жылдардың соңы мен 1860 жылдардың басында ол АҚШ Әскери-теңіз академиясының экзаменаторлар кеңесінің мүшесі және Нью-Йорктегі Колд-Спринг пен Вашингтон теңіз базасында қару-жарақ бойынша қызмет атқарды. Азамат соғысы кезінде адмирал Дэвид Фаррагут басқаратын Батыс шығанағын блокадалау эскадрильясының флот капитаны болып қызмет етті. Ол Нью-Орлеанды басып алған және Миссисипи өзенін федералды күштердің пайдалануына біртіндеп ашқан науқандар сериясында қатысты. 1862 жылғы шілдеде ол коммодор шеніне ие болды. 1864 жылы Перс шығанағындағы міндетін аяқтағаннан кейін Нью-Йорк теңіз базасына қару-жарақ инспекторы болып тағайындалды. Азамат соғысы аяқталғаннан кейін 1865 жылғы шілдеде коммодор Белл Шығыс Үндістан (кейіннен Азия) эскадрильясына қолбасшылық ету үшін алыс Шығысқа жіберілді. Бір жылдан кейін контр-адмирал болып, 1867 жылғы сәуірде зейнеткерлер тізіміне енгізілді, бірақ Азия эскадрильясының командирі ретінде әрекетін жалғастырды.
Bell was born in Orange County, North Carolina. Appointed a midshipman on 4 August 1823, during the next two decades he served afloat in U. S. Atlantic waters, the Mediterranean Sea and the West Indies as an officer of the frigates Constitution and United States; the sloops of war Erie, Vincennes, and Marion; and the schooner Grampus. In March 1831, while in Vincennes, Bell was promoted to the rank of Lieutenant. He was assigned to special service on a vessel named Hunter (apparently not part of the U. S. Navy) during the mid 1840s, then was off Africa and in the Mediterranean as an officer of the frigate United States and as commanding officer of the schooner Boxer. Between early 1849 and mid 1855, Bell served ashore at the Philadelphia, Norfolk and New York Navy Yards. Promoted to the rank of commander in August 1854, Bell went to the East Indies in 1855–1858 as commanding officer of the steamer San Jacinto. He spent the late 1850s and early 1860s as a member of the Board of Examiners at the U. S. Naval Academy and on ordnance duty at both Cold Spring, New York and the Washington Navy Yard. During the Civil War he served as fleet captain of the West Gulf Blockading Squadron under Admiral David Farragut. He served in the series of campaigns that captured New Orleans and gradually opened the Mississippi River for exploitation by Federal forces. In July 1862, while so engaged, he attained the rank of commodore. After completing his Gulf assignment in 1864, he was assigned to the New York Navy Yard as inspector of ordnance. With the Civil War at an end, in July 1865 Commodore Bell was sent to the Far East to command the East India (later Asiatic) Squadron. He was advanced to rear admiral a year later and placed on the retired list in April 1867, but remained active as the Asiatic Squadron's commander.
Өлім
1867 жылдың жазында контр-адмирал Белл «Ровер» оқиғасына жауап ретінде, тайвандық аборигендер американдық теңізшілерді өлтіргеніне байланысты өткізілген жазалау экспедициясы – Формоза экспедициясына жетекшілік етті. Оның эскадрильясы, ішінде «Хартфорд» (флагмандық кеме), «Шенноа», «Онеида» және басқа батыс елдерінің соғыс кемелері Осака шығанағына ішкі ағысқа шығып, жапон үкіметіне 1868 жылдың 1 қаңтарында әртүрлі тең емес шарттар бойынша міндеттелген Хиёго портын ашуға қысым жасады. 1868 жылдың 11 қаңтарында Темпозанды өзен бойымен жоғары қарай өтіп бара жатқанда, оның қайығы қатты толқында жүзіп кетті; Белл және кемеде болған үш адамнан басқа барлығы осы оқиғада қаза тапты.
In summer 1867, Rear Admiral Bell led the Formosan Expedition, a punitive operation in response to the Rover incident, where American sailors had been killed by Taiwanese aborigines. His squadron including screw sloops of war, Hartford (flagship), Shenandoah, and Oneida, with warships of other western countries, anchored in Osaka Bay to increase pressure on the Japanese government to open Hyōgo Port on 1 January 1868 as committed by various unequal treaties. On 11 January 1868, having passed Tempōzan en route upriver, his boat overturned in heavy seas; Bell and all but three of the craft's other occupants perished in this accident.