Жапондық J5N жобасы: Екінші дүниежүзілік соғыстың прототипі
Nakajima J5N
Жапондық Nakajima J5N прототипі: Екінші дүниежүзілік соғыстағы B-29 Superfortress ұшақтарына қарсы жасалған қос қозғалтқышты ұшқыш. Техникалық сипаттамалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық истребитель прототипі
Japanese fighter prototype
Накаджима J5N – Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі тоқтатылған жапондық истребитель прототипі. J5N Boeing B-29 Superfortress бомбалаушы ұшақтарының шабуылдарына қарсы тұру үшін екі қозғалтқышты истребитель ретінде әзірленген.
The Nakajima J5N was an abandoned Japanese prototype fighter aircraft of the World War II era. J5N was developed as twin engine interceptor for countering attacks by Boeing B 29 Superfortress.
Жобалау және әзірлеу
1943 жылдың көктемінде JNAF бір орындық, екі қозғалтқышты, сағатына 666 км жылдамдыққа жете алатын, 6000 м (19690 фут) биіктікте ұшуға қабілетті ұшқыш-тұйықтарды ұстауға арналған 18 Shi талабын жариялады. Накадзима бұрынғы J1N1 Gekko үш орындық түнгі жойғышының негізінде ұсыныс берді, бірақ бұл жаңа ұшақ – J5N1 деп белгіленгенімен – сәл кішірек болды. J5N-нің құрылымы J1N-ге ұқсас болды: екі қозғалтқыш орнатылған төменгі қанат, 1484 кВт (1990 а.к.) Nakajima Homare 21 18 цилиндрлі, ауамен салқындатылатын радиалды қозғалтқыштар және дәстүрлі құйрықпен аяқталатын ұзын фюзеляж. Екі қозғалтқыштың қуатын барынша пайдалану үшін үлкен төрт қанатты винттер және J1N-ге орнатылғандай үлкен спиннерлер орнатылды. Негізгі доңғалақтар қозғалтқыш бөлімдеріне кері тартылды, ал артқы доңғалақ бекітілді. Кабина қанаттың үстінде орналасқан, оң жақтан ашылатын люкке ие болды. Ұшақ мұрны ұшқышқа қону, ұшып көтерілу және маневр жасау кезінде жақсы көрінуді қамтамасыз ету үшін аэродинамикалық болды. J5N-нің қару-жарағы екі 30 мм және екі 20 мм зеңбіректерден тұрды, сонымен қатар 250 кг (550 фунт) бомба тасуға мүмкіндік болды. J5N үлкен, күшті қаруланған және жылдам B-29 Superfortress-ке қарсы күресу үшін жобаланған, сондықтан атысқа берілген уақыттың қысқа мерзімінде елеулі зиян келтіру үшін мұндай ауыр қарулану қажет болды. Өрт қуатын шоғырландыру үшін төрт зеңбірек J5N мұрнына орнатылды; егер бір қозғалтқышты ұшақ J5N-нің алдына шығып қалса, 30 мм снарядтың бір соққысы оны жоюға жеткілікті болар еді.
During the spring of 1943, the JNAF issued an 18 Shi specification for a single seat twin engine interceptor capable of reaching a top speed of 666 km/h (414 mph) at 6,000 m (19,690 ft). Nakajima submitted a proposal based on the earlier J1N1 Gekko three seat night fighter, although this new aircraft – designated J5N1 – was slightly smaller. The layout of the J5N was similar to the J1N: a low set wing on which were mounted the two powerplants, 1,484 kW (1,990 hp) Nakajima Homare 21 18 cylinder air cooled radial engines, with a long fuselage ending in a conventional tail arrangement. For maximum utilization of the power from the twin engines, large four blade propellers were fitted which also featured large spinners (as fitted to the J1N). The main wheels retracted rearwards into the engine nacelles, and the tailwheel was fixed. The cockpit was set above the wing, and featured a starboard opening canopy. The nose was streamlined to offer the pilot an excellent forward view during landing, takeoff and taxiing. Armament of the J5N consisted of two 30 mm and two 20 mm cannon, and provision was made for a centreline 250 kg (550 lb) bomb. The J5N was designed to combat the large, heavily armed and fast B 29 Superfortress, and so required such heavy armament in order to do severe damage in the brief windows of time allowed for firing passes. To concentrate the firepower, the four cannons were mounted in the nose of the J5N; if a single engine fighter were unfortunate enough to find itself in front of a J5N, a single hit from a 30mm shell would have been more than adequate to destroy it.
Пайдалану тарихы
Дизайнмен әсерленген JNAF, J5N1 әзірлеуге рұқсат берді, оған (天雷) деген ат қойылды және алты прототип жасау сұралды. Қозғалтқыштардың уәделенген қуатын шығара алмауы және ұшақ конструкциясының салмағының үнемі артуы прогреске кедергі келтірді, себебі брондау қорғанысына басымдық бермеу саясатын өзгерту қажеттілігі салмақтың артуына және тиімділіктің төмендеуіне әкелді. Қару-жарағы жоқ алғашқы прототип 1944 жылдың 13 шілдесінде алғашқы рейсін жасады, бірақ көңіл көншітпеді. Жетілген ең жоғары жылдамдық 597 км/сағ (371 миль/сағ) ғана болды – бұл талап етілген 666 км/сағ (414 миль/сағ) көрсеткіштен әлдеқайда төмен. Басқа бес прототип те көптеген жақсартулармен ұшқанына қарамастан, ұшақ жобаланған жылдамдыққа жете алмады және жоба 1945 жылдың ақпан айында тоқтатылды. Алты тәжірибелік ұшақтың төртеуі апатқа ұшырады.
Impressed with the design, the JNAF authorized the development of the J5N1, assigned the name (天雷), and six prototypes were requested to be built. Progress was impeded by the failure of the engines to produce their promised power, and by a steady increase in the weight of the airframe as the need to reverse the long standing policy of giving low priority to armor protection led to a buildup of weight and a drop in performance. The first prototype – lacking its armament – made its first flight July 13, 1944, and was something of a disappointment. The top speed attained was only 597 km/h (371 mph) – far below the specified 666 km/h (414 mph) of the requirement. Despite the other five prototypes also having flown with numerous enhancements, the aircraft never achieved its design speed, and the project was abandoned soon after in February 1945. Four of the six experimental aircraft were lost to accidents.
Нұсқалар
J5N1 : Бір орынды түсқырлаушы истребитель ұшағы. Алты дана салынды.
J5N1 : Single seat interceptor fighter aircraft. Six built.
Тірі қалған әуе кемелері
J5N1 ұшағының артқы фюзеляжы, вертикальды құйрық қанаты, сол қанатының панелі және отын бактері Ұлттық әуе және ғарыш мұражайында сақтауда.
The rear fuselage, fin, a left wing panel and fuel cells of a J5N1 are in storage at the National Air and Space Museum.