AGM-131 SRAM II және SRAM-T: АҚШ-тың жойылған ядролық қарулары
AGM-131 SRAM II
AGM-131 SRAM II зымыран жүйесі: Ядролық қару, 400 км қашықтық, B-1B ұшағынан қолданылуы. Саяси себептермен жоба тоқтатылды. Қорғаныс, әскери технология.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
AGM 131 SRAM II ("Short Range Attack Missile") – AGM 69 SRAM-ді алмастыру мақсатындағы ядролық әуеден жерге атуға арналған ракета. Қатты отынмен жұмыс істейтін бұл ракета B-1B Lancer ұшағынан тасталса, W89 жарылғыш бөлігін алып жүріп, 400 км қашықтыққа ұшуға тиіс болған. Бірақ, алғашқы сынақ ұшуына дайын зымыран жеткізілген кезде, президент Джордж Буш геосаяси себептермен бағдарламаны тоқтатты.
The AGM 131 SRAM II ("Short Range Attack Missile") was a nuclear air to surface missile intended as a replacement for the AGM 69 SRAM. The solid fueled missile was to be dropped from a B 1B Lancer, carry the W89 warhead and have a range of 400 km. However, the program was canceled by President George H. W. Bush for geopolitical reasons just as the first flight test missile was delivered.
Даму
SRAM-ның міндеті – бомбалаушы ұшақтың нысананың үстінен тікелей ұшып өту қажеттілігінсіз, оқ-дәріні нысанаға жеткізу. SRAM қарулары өте кішкентай радарлық сипаттамаға ие болды және оларға қарсы тұру дерлік мүмкін емес еді. SRAM АҚШ ядролық үштігінің әуедегі бөлігін қамтамасыз етті (қалғандары – құрлықта орналасқан қанатты зымырандар мен теңіздегі зымырандар) және B-1 Lancer және B-2 Spirit үшін стратегиялық ядролық қару болды. 1977 жылы АҚШ Әскери-әуе күштері алдағы B-1A бомбалаушысы үшін SRAM-ның жаңартылған нұсқасын AGM-69B SRAM B ретінде жасауды жоспарлады. 1978 жылы B-1A жобасы тоқтатылғанда, AGM-69B де тоқтатылды. 1981 жылы B-1 бағдарламасының қайта жандануынан кейін (B-1B ретінде) SRAM II деп аталатын жаңа қару жасау туралы шешім қабылданды. 1986 жылы Boeing компаниясы AGM-131A SRAM II-ні әзірлеу бойынша келісім-шарт алды. AGM-131A-ның AGM-69A-дан шамамен 2/3-ке кішірек болуы жоспарланған, сондықтан B-1B 24 AGM-69A-ға қарағанда 36 зымыранды тасымалдай алатын болды. SRAM II-нің түпкілікті дизайнында "II" нұсқасының көлемі "A" нұсқасына шамамен тең болды және салмағының 80%-ын құрады. SRAM II-нің жаңа мүмкіндіктерінің бірі – Hercules компаниясы жасаған, ұшу қашықтығын және сенімділікті арттыруға арналған, жеңіл, қарапайым және сенімді екі импульсті қатты отынды қозғалтқыш болды. SRAM II жаңадан әзірленген W89 термоядролық оқ-дәрісін пайдалануға жоспарланған, ол W-69-дан әлдеқайда жаңа болғандықтан, пайдалануда да қауіпсіз болды. W89-дың жобалық қуаты 200 килотоннаны құрады. AGM-131A-ның алғашқы операциялық мүмкіндіктері 1993 жылға жоспарланған, бірақ сынақ ұшуларын жүргізуге үлкермес бұрын, 1991 жылы бағдарлама тоқтатылды.
The mission of the SRAM family is to deliver the warhead to the target without the need for the penetrating bomber to directly overfly the target. The SRAM family of weapons had an extremely small radar signature and were near impossible to counter. SRAM ensured the airborne leg of the US nuclear triad (the others being land based ICBMs and SLBM) and was the penetrating air launched strategic nuclear weapon for the B 1 Lancer and B 2 Spirit. In 1977, the USAF planned to develop an upgrade of the SRAM for the forthcoming B 1A bomber as AGM 69B SRAM B. When the B 1A was cancelled in 1978, the AGM 69B was dropped, too. After the resurrection of the B 1 program (as B 1B) in 1981, it was decided to develop an entirely new weapon, the SRAM II. In 1986, Boeing was finally awarded a development contract for the AGM 131A SRAM II. The AGM 131A was planned to have only about 2/3 the size of an AGM 69A, so that 36 missiles could be carried by the B 1B, as compared to 24 AGM 69As. The final design of the SRAM II ended up with the "II" version roughly equal to the "A" version in size and about 80% of the weight. One new feature of SRAM II was a lighter, simpler, and more reliable two pulse solid rocket motor designed by Hercules for increased range and age stability. The SRAM II was slated to use the newly developed W89 thermonuclear warhead, which being much newer, was also much safer to operate than the W 69 of the AGM 69. The W89 had a 200 kiloton design yield. Initial Operational Capability for the AGM 131A was planned for 1993, but before flight tests could take place, the program was cancelled in 1991.
SRAM-T
SRAM II әуе кемесі сонымен қатар тактикалық ядролық нұсқасы – SRAM T-нің негізі болды, ол W91 термоядролық жарылыс басын қолданды, оның қуаты 10-ден 100 килотоннаға дейін таңдауға болатын. Оның қашықтығы базалық SRAM II-ге қарағанда ұзақ болды, шамамен 250 миль (шамамен 400 километр). НАТО-ның театрлық ядролық қаруы ретінде SRAM T F-15E және F-111 ұшақтарында тасымалдануы тиіс еді, бірақ ол F-16 және Tornado ұшақтарымен де үйлесімді болды. 1995 жылға орнату жоспарланған.
The SRAM II air vehicle was also the basis for a tactical nuclear variant the SRAM T which employed a different warhead, the W91 thermonuclear warhead, with a selectable yield from 10 to 100 kilotons. It had a longer range than the baseline SRAM II, around 250 miles (approximately 400 kilometers). As a NATO theater nuclear weapon, SRAM T was to be carried by the F 15E and F 111, but it was also compatible with the F 16 and the Tornado. Deployment was planned for 1995.
Күшін жою
SRAM II және SRAM T екі қару жүйесі де 1991 жылдың қыркүйегінде президент Джордж Буш-тың W89 және W91 жарықшақтарымен бірге жойылды.
Both SRAM II and SRAM T were canceled in September 1991 by President George H. W. Bush, along with the W89 and W91 warheads.