Кіріспе
Англия ақсүйек әйелі Изабель Невилл (5 қыркүйек 1451 – 22 желтоқсан 1476) – Ричард Невиллдің үлкен қызы және мұрагері, Уорвик графының 16-шы титулының иесі (Розалар соғысының патша жасаушысы), және Анн де Бошамп, өз құқығымен Уорвик графинясының 16-шы титулының иесі. Ол Джордж Плантагенеттің, Кларенс герцогының 1-ші титулының иесінің әйелі болды. Ол сондай-ақ Кларенстің інісі Ричард III-нің әйелі және серігі Энн Невиллдің үлкен әпкесі болды.
Lady Isabel Neville (5 September 1451 – 22 December 1476) was the elder daughter and co heiress of Richard Neville, 16th Earl of Warwick (the Kingmaker of the Wars of the Roses), and Anne de Beauchamp, suo jure 16th Countess of Warwick. She was the wife of George Plantagenet, 1st Duke of Clarence. She was also the elder sister of Anne Neville, wife and consort of Clarence's brother, Richard III.
Өмір
Изабель Невилл 1451 жылдың 5 қыркүйегінде Уорвик графының резиденциясы – Уорвик қамалында дүниеге келді. 1469 жылдың 11 шілдесінде Изабель Джордж Плантагенетке, 1-ші Кларенс герцогына, Эдуард IV-нің кіші інісіне Каледе жасырын түрде үйленді. Бұл неке оның әкесімен патшаның қалауына қарсы ұйымдастырылды, ал рәсімді Изабельдің ағасы Джордж Невилл, Йорк архиепископы жүргізді. Осы үйленгеннен кейін Кларенс Уорвикпен бірігіп, Генрих VI-ның әйелі Маргарет Анжу бастаған Ланкастерлермен одақтасты. Изабель Невиллдің қарындасы Анна Генрих VI-ның ұлы және мұрагері, Уэльс ханзадасы Эдвард Вестминстерге үйленгеннен кейін, Кларенс ағасына қайта қосылды, өйткені енді патша бола алмайтынын түсінді. Король Эдуардтан келген хаттарды 1470 жылдың қыркүйегінде Уорвик пен Кларенс Ланкастерлер үшін Англияға шабуыл жасамас бұрын Изабельді көруге келген аты-жөні белгісіз әйел Кларенске жеткізді. Осы хаттарда Кларенс Уорвик пен Ланкастерлердің ісінен бас тартса, корольдің кешірім беруге уәде бергені жазылған. Кларенс мүмкіндігінше ерте король Эдуардқа қосылатынын мәлімдеді.
Неке және балалар
Изабель Невилл 1469 жылы 11 шілдеде Францияның Кале қаласында 1-ші Кларенс герцогы Джордж Плантагенетке үйленді. Олардан төрт бала дүниеге келді:
Аты белгісіз (17 сәуір 1470), Каледен тыс жерде туған. Теңізде қайтыс болды. Кейбір дереккөздерде оны Анна есімді қыз деп, ал басқалары аты аталмаған ұл деп көрсетеді. Маргарет Поул, Солсберидің 8-ші графинясы (14 тамыз 1473 – 27 мамыр 1541). Сер Ричард Полга тұрмысқа шықты; Генрих VIII-нің бұйрығымен өлім жазасына кесілді. Эдвард Плантагенет, Уориктің 17-ші графы (25 ақпан 1475 – 28 қараша 1499). Лондон мұнарасынан қашуға тырысқаны үшін Генрих VII-нің бұйрығымен өлім жазасына кесілді. Ричард Кларенс (5 қазан 1476 – 1 қаңтар 1477) - Глостерширдегі Теуксбери аббаттығында туған, Уорвик замкісінде қайтыс болды және Уорвикке жерленді.
No name (c. 17 April 1470), born outside Calais. Died at sea. Identified by some sources as a girl named Anne, and by others as an unnamed boy. Margaret Pole, 8th Countess of Salisbury (14 August 1473 – 27 May 1541). Married Sir Richard Pole; executed by Henry VIII. Edward Plantagenet, 17th Earl of Warwick (25 February 1475 – 28 November 1499). Executed by Henry VII for attempting to escape from the Tower of London. Richard of Clarence (5 October 1476 – 1 January 1477), born at Tewkesbury Abbey, Gloucestershire, died at Warwick Castle, Warwickshire, buried Warwick.
Өлім
Изабель Невилль 1476 жылғы 22 желтоқсанда, Ричардтың дүниеге келгеніне екі жарым ай өткен соң қайтыс болды. Қазіргі таңда оның өліміне себеп – шешек немесе босанғаннан кейінгі қызба (пуэрперал қызбасы) болған деп есептеледі. Алайда, сол кезде оның күйеуі күтімде болған әйелдерінің бірін оны өлтірген деп айыптады және өз кезегінде Анкарет Твинью атты әйелді сот арқылы өлтірді. Анкареттің немересі Роджер Твинью Эдуард IV-тен Анкарет үшін толық ретроспективті кешірім алды, ал ол 1478 жылы патшаға ұсынған петицияда оқиғаның толық мән-жайын сипаттайды, соның арқасында Кларенстің патшалық билігіне ұқсас, жоғарыдан қараушылық мінезі жақсы көрінеді, бұл патша тарапынан ақыры төзбелдікке ұшырады: "Осылайша, аталған Анкарет 17 Эдуард IV жылғы (яғни 1477 жылғы) 12 сәуірде сенбі күні Кэйфорд (яғни Кифорт, Сомерсет) маңындағы өзінің поместьесінде болғанда, Ричард Хайд, бұрынғы Уорвик тұрғыны, джентльмен, және Роджер Страгг, бұрынғы Бекехэмптон (Сомерсет графтығы) тұрғыны, тоқушы, сексендей адамнан тұратын бүлікшілер тобымен, Джордж, Кларенс герцогының бұйрығымен Кэйфордқа түскі астан кейін шамамен екіде келді, оның үйіне кірді және сол күні оны Бэтке алып кетті, ал ертесінде жексенбіде – Глостер графтығындағы Сиренчестерге (яғни Киренчестерге), содан кейін Уорвикке жеткізді, оған дүйсенбі күні шамамен сағат сегізде әкелді, Уорвик қаласы Кэйфордтан жеті жүз шақырым қашықтықта жатыр. Олар одан барлық зергерлік бұйымдарын, ақшасын және мүлкін алып, сондай-ақ аталған герцогтың атынан, патшаның билігін қолданғандай, Томас Делалайнд, эсквайр, және оның әйелі Эдит, аталған Анкареттің қызы, олардың қызметшілерін Уорвик қаласынан шығып, сол түні Авенге жеті шақырым қашықтықтағы Стратфордқа орналасуға бұйырды. Аталған герцог Анкаретті ертеңгі сағат тоғызға дейін түрмеде ұстады, яғни, Пасхадан кейінгі сейсенбіде, оны Уорвик қаласындағы гильдия залына, сол кезде графтықта отырған бейбіт сот судьяларының алдына алып келді және оны Анкарет Твинью, Уорвик тұрғыны, жесір, герцог пен оның әйелінің бұрынғы қызметшісі деп айыптады. Ол 16 Эдуард IV жылғы 10 қазанда Уорвик қаласында аталған Изабельге у қосылған, зиянды сыра бергені үшін айыпталды, сол сырадан кейін Изабель Рождествоға дейінгі жексенбіге дейін ауырған, сол күні қайтыс болды. Сот судьялары Анкаретті сотқа тартып, қазылар тобы пайда болды және оны кінәлі деп тапты. Ол соттан түрмеге, содан кейін Майтонның дарға асу орнына алып келініп, өлгенше дарға ілінетін болды, ал шериф орындауға бұйрық берілді және ол осылай істеді. Бұл айыптама, сот және үкім аталған сейсенбі күні үш сағаттың ішінде жасалды және берілді, ал қазылар қорқып, өз санасына қарсы үкім шығарды. Мұның дәлелі ретінде олардың бірнешесі Анкаретке өкінішпен келіп, кешірім сұрады, аталған герцогтың қиялдауы мен оның үлкен билігін ескере отырып, Анкареттің үш графтық арқылы заңсыз түрде ұсталуы, тым асығыс сот процесі мен үкім, оның қайғылы өлімі және оның жақсы мінезі ескеріле отырып, патша осы жазбаның, сот процесінің, үкімнің және сот шешімінің күшін жоюға бұйрық берсін, бірақ бұл іс аталған герцогтың бұйрығымен жасалғандықтан, аталған судьялар, шериф және оның көмекшілері қудаланбасын. Патшаның жауабы: "Soit fait comme il est désiré" ("Өтініш бойынша істелсін").
"That whereas the said Ankarette on Saturday, 12 April, 17 Edward IV [i. e.1477], was in her manor at Cayford [i. e. Keyford, Somerset] and Richard Hyde late of Warwick, gentleman, and Roger Strugge late of Bekehampton, co. Somerset, towker, with divers riotous persons to the number of fourscore by the command of George, duke of Clarence, came to Cayforde about two of the clock after noon and entered her house and carried her off the same day to Bath and from thence on the Sunday following to Circeter [i. e. Cirencester], co. Gloucester, and from thence to Warwick, whither they brought her on the Monday following about eight of the clock in the afternoon, which town of Warwick is distant from Cayforde seventy miles, and then and there took from her all her jewels, money and goods and also in the said duke's behalf, as though he had used king's power, commanded Thomas Delalynde, esquire, and Edith his wife, daughter of the said Ankarette, and their servants to avoid from the town of Warwick and lodge them at Strattforde upon Aven that night, six miles from thence, and the said duke kept Ankarette in prison unto the hour of nine before noon on the morrow, to wit, the Tuesday after the closing of Pasche [i. e. Easter], and then caused her to be brought to the Guildhall at Warwick before divers of the justices of the peace in the county then sitting in sessions and caused her to be indicted by the name of Ankarette Twynneowe, late of Warwick, widow, late servant of the duke and Isabel his wife, of having at Warwick on 10 October, 16 Edward IV., given to the said Isabel a venomous drink of ale mixed with poison, of which the latter sickened until the Sunday before Christmas, on which day she died, and the justices arraigned the said Ankarette and a jury appeared and found her guilty and it was considered that she should be led from the bar there to the gaol of Warwick and from thence should be drawn through the town to the gallows of Myton and hanged till she were dead, and the sheriff was commanded to do execution and so he did, which indictment, trial and judgment were done and given within three hours of the said Tuesday, and the jurors for fear gave the verdict contrary to their conscience, in proof whereof divers of them came to the said Ankarette in remorse and asked her forgiveness, in consideration of the imaginations of the said duke and his great might, the unlawful taking of the said Ankarette through three several shires, the inordinate hasty process and judgement, her lamentable death and her good disposition, the king should ordain that the record, process, verdict and judgement should be void and of no effect, but that as the premises were done by the command of the said duke the said justices and sheriff and the under sheriff and their ministers should not be vexed. The answer of the king was: Soit fait comme il est désiré ("Let it be done as the petitioner requests")".