Кіріспе

Англия ақсүйек әйелі Изабель Невилл (5 қыркүйек 1451 – 22 желтоқсан 1476) – Ричард Невиллдің үлкен қызы және мұрагері, Уорвик графының 16-шы титулының иесі (Розалар соғысының патша жасаушысы), және Анн де Бошамп, өз құқығымен Уорвик графинясының 16-шы титулының иесі. Ол Джордж Плантагенеттің, Кларенс герцогының 1-ші титулының иесінің әйелі болды. Ол сондай-ақ Кларенстің інісі Ричард III-нің әйелі және серігі Энн Невиллдің үлкен әпкесі болды.

Өмір

Изабель Невилл 1451 жылдың 5 қыркүйегінде Уорвик графының резиденциясы – Уорвик қамалында дүниеге келді. 1469 жылдың 11 шілдесінде Изабель Джордж Плантагенетке, 1-ші Кларенс герцогына, Эдуард IV-нің кіші інісіне Каледе жасырын түрде үйленді. Бұл неке оның әкесімен патшаның қалауына қарсы ұйымдастырылды, ал рәсімді Изабельдің ағасы Джордж Невилл, Йорк архиепископы жүргізді. Осы үйленгеннен кейін Кларенс Уорвикпен бірігіп, Генрих VI-ның әйелі Маргарет Анжу бастаған Ланкастерлермен одақтасты. Изабель Невиллдің қарындасы Анна Генрих VI-ның ұлы және мұрагері, Уэльс ханзадасы Эдвард Вестминстерге үйленгеннен кейін, Кларенс ағасына қайта қосылды, өйткені енді патша бола алмайтынын түсінді. Король Эдуардтан келген хаттарды 1470 жылдың қыркүйегінде Уорвик пен Кларенс Ланкастерлер үшін Англияға шабуыл жасамас бұрын Изабельді көруге келген аты-жөні белгісіз әйел Кларенске жеткізді. Осы хаттарда Кларенс Уорвик пен Ланкастерлердің ісінен бас тартса, корольдің кешірім беруге уәде бергені жазылған. Кларенс мүмкіндігінше ерте король Эдуардқа қосылатынын мәлімдеді.

Неке және балалар

Изабель Невилл 1469 жылы 11 шілдеде Францияның Кале қаласында 1-ші Кларенс герцогы Джордж Плантагенетке үйленді. Олардан төрт бала дүниеге келді:
Аты белгісіз (17 сәуір 1470), Каледен тыс жерде туған. Теңізде қайтыс болды. Кейбір дереккөздерде оны Анна есімді қыз деп, ал басқалары аты аталмаған ұл деп көрсетеді. Маргарет Поул, Солсберидің 8-ші графинясы (14 тамыз 1473 – 27 мамыр 1541). Сер Ричард Полга тұрмысқа шықты; Генрих VIII-нің бұйрығымен өлім жазасына кесілді. Эдвард Плантагенет, Уориктің 17-ші графы (25 ақпан 1475 – 28 қараша 1499). Лондон мұнарасынан қашуға тырысқаны үшін Генрих VII-нің бұйрығымен өлім жазасына кесілді. Ричард Кларенс (5 қазан 1476 – 1 қаңтар 1477) - Глостерширдегі Теуксбери аббаттығында туған, Уорвик замкісінде қайтыс болды және Уорвикке жерленді.

Өлім

Изабель Невилль 1476 жылғы 22 желтоқсанда, Ричардтың дүниеге келгеніне екі жарым ай өткен соң қайтыс болды. Қазіргі таңда оның өліміне себеп – шешек немесе босанғаннан кейінгі қызба (пуэрперал қызбасы) болған деп есептеледі. Алайда, сол кезде оның күйеуі күтімде болған әйелдерінің бірін оны өлтірген деп айыптады және өз кезегінде Анкарет Твинью атты әйелді сот арқылы өлтірді. Анкареттің немересі Роджер Твинью Эдуард IV-тен Анкарет үшін толық ретроспективті кешірім алды, ал ол 1478 жылы патшаға ұсынған петицияда оқиғаның толық мән-жайын сипаттайды, соның арқасында Кларенстің патшалық билігіне ұқсас, жоғарыдан қараушылық мінезі жақсы көрінеді, бұл патша тарапынан ақыры төзбелдікке ұшырады: "Осылайша, аталған Анкарет 17 Эдуард IV жылғы (яғни 1477 жылғы) 12 сәуірде сенбі күні Кэйфорд (яғни Кифорт, Сомерсет) маңындағы өзінің поместьесінде болғанда, Ричард Хайд, бұрынғы Уорвик тұрғыны, джентльмен, және Роджер Страгг, бұрынғы Бекехэмптон (Сомерсет графтығы) тұрғыны, тоқушы, сексендей адамнан тұратын бүлікшілер тобымен, Джордж, Кларенс герцогының бұйрығымен Кэйфордқа түскі астан кейін шамамен екіде келді, оның үйіне кірді және сол күні оны Бэтке алып кетті, ал ертесінде жексенбіде – Глостер графтығындағы Сиренчестерге (яғни Киренчестерге), содан кейін Уорвикке жеткізді, оған дүйсенбі күні шамамен сағат сегізде әкелді, Уорвик қаласы Кэйфордтан жеті жүз шақырым қашықтықта жатыр. Олар одан барлық зергерлік бұйымдарын, ақшасын және мүлкін алып, сондай-ақ аталған герцогтың атынан, патшаның билігін қолданғандай, Томас Делалайнд, эсквайр, және оның әйелі Эдит, аталған Анкареттің қызы, олардың қызметшілерін Уорвик қаласынан шығып, сол түні Авенге жеті шақырым қашықтықтағы Стратфордқа орналасуға бұйырды. Аталған герцог Анкаретті ертеңгі сағат тоғызға дейін түрмеде ұстады, яғни, Пасхадан кейінгі сейсенбіде, оны Уорвик қаласындағы гильдия залына, сол кезде графтықта отырған бейбіт сот судьяларының алдына алып келді және оны Анкарет Твинью, Уорвик тұрғыны, жесір, герцог пен оның әйелінің бұрынғы қызметшісі деп айыптады. Ол 16 Эдуард IV жылғы 10 қазанда Уорвик қаласында аталған Изабельге у қосылған, зиянды сыра бергені үшін айыпталды, сол сырадан кейін Изабель Рождествоға дейінгі жексенбіге дейін ауырған, сол күні қайтыс болды. Сот судьялары Анкаретті сотқа тартып, қазылар тобы пайда болды және оны кінәлі деп тапты. Ол соттан түрмеге, содан кейін Майтонның дарға асу орнына алып келініп, өлгенше дарға ілінетін болды, ал шериф орындауға бұйрық берілді және ол осылай істеді. Бұл айыптама, сот және үкім аталған сейсенбі күні үш сағаттың ішінде жасалды және берілді, ал қазылар қорқып, өз санасына қарсы үкім шығарды. Мұның дәлелі ретінде олардың бірнешесі Анкаретке өкінішпен келіп, кешірім сұрады, аталған герцогтың қиялдауы мен оның үлкен билігін ескере отырып, Анкареттің үш графтық арқылы заңсыз түрде ұсталуы, тым асығыс сот процесі мен үкім, оның қайғылы өлімі және оның жақсы мінезі ескеріле отырып, патша осы жазбаның, сот процесінің, үкімнің және сот шешімінің күшін жоюға бұйрық берсін, бірақ бұл іс аталған герцогтың бұйрығымен жасалғандықтан, аталған судьялар, шериф және оның көмекшілері қудаланбасын. Патшаның жауабы: "Soit fait comme il est désiré" ("Өтініш бойынша істелсін").