Кіріспе
Жоқ. 1990 жылдардың соңынан бері Біріккен Ұлттар Ұйымын (БҰҰ) реформалау қажеттілігі туралы көптеген ұсыныстар айтылып келеді. Дегенмен, реформаның нақты мағынасы мен ортақ түсінік әлі де анық емес. Әлемдік істерде БҰҰ-ның рөлін арттыруды қалайтындар да, оның қызметін гуманитарлық көмекпен шектеуді немесе оны қысқартуды жақтаушылар да өз идеяларын білдіру үшін "БҰҰ реформасы" деген терминді қолданады. Пікірлер ауқымы БҰҰ-ны толығымен таратуды тілейтіндерден бастап, оны толыққанды әлемдік үкіметке айналдыруды көздейтіндерге дейін жетеді. Бас хатшылар осы жаңа реформаларды іске асырудың көптеген жолдарын ұсынды. БҰҰ құрылғаннан бері реформаларға бағытталған күш-жігер жұргізіліп келеді және олар әр Бас хатшының қызметімен тығыз байланысты. 2011 жылдың 1 маусымында БҰҰ Бас хатшысы Пан Ги Мун Үндістан азаматы Әтүл Харені әлемдік ұйымның жұмысын оңтайландыру және тиімділігін арттыру мақсатындағы реформалар күн тәртібін іске асыруды басқаруға тағайындады. Харэ БҰҰ-дағы Өзгерістерді басқару тобын (ОБТ) басқарды, ол Хатшылықтың бөлімдерімен және кеңселермен, сондай-ақ БҰҰ жүйесіндегі басқа органдармен және 193 мүше мемлекетпен бірлесіп жұмыс істеді. ОBT-ның міндеті – БҰҰ-дағы реформалар күн тәртібін іске асыруды басқару болды, ол қызметтерді оңайлату, жауапкершілікті арттыру және ұйымның көптеген міндеттемелер мен хаттамаларын тиімдірек орындауын қамтамасыз ету үшін кең ауқымды жоспар жасаудан басталды.
Since the late 1990s there have been many calls for reforms of the United Nations (UN). However, there is little clarity or consensus about what reform might mean in practice. Both those who want the UN to play a greater role in world affairs and those who want its role confined to humanitarian work or otherwise reduced use the term "UN reform" to refer to their ideas. The range of opinion extends from those who want to eliminate the UN entirely, to those who want to make it into a full fledged world government. Secretaries General have presented numerous ways to implement these new reforms. There have been reform efforts since the creation of the UN and closely associated with each of the Secretaries General. On 1 June 2011, UN Secretary General Ban Ki moon appointed Atul Khare of India to spearhead efforts to implement a reform agenda aimed at streamlining and improving the efficiency of the world body. Khare led the Change Management Team (CMT) at the UN, working with both departments and offices within the Secretariat and with other bodies in the UN system and the 193 member states. The CMT was tasked with guiding the implementation of a reform agenda at the UN that started with the devising of a wide ranging plan to streamline activities, increasing accountability and ensuring the organization was more effective and efficient in delivering its many mandates and protocols.
Реформалардың уақыт кестесі
Біріккен Ұлттар Ұйымы 1945 жылы құрылғаннан бері реформалардың бірнеше кезеңін бастан өткерді. Алғашқы жылдары маңызды өзгеріс – 1949 жылы Таяу Шығыста, ал бір жылдан кейін Үндістан мен Пәкістан арасындағы Кашмир дауында атысты тоқтату келісімдерін қадағалау үшін бейбіт сақтау шараларын әзірлеу болды. 1950 жылдары Шығыс пен Батыс арасындағы қақтығыс кезінде Кеңес Одағы Хатшылықтың тәуелсіздігін шектеу мақсатында реформаларға бастама көтерді, Бас хатшы лауазымын социалистік мемлекеттердің өкілін қосатын үштікпен алмастыруды ұсынды. Деколонизация БҰҰ мүшелерінің санының жылдам өсуіне әкелді, 1965 жылы олардың саны 118-ге жетті, бұл Ұйым құрылған кездегіден екі есе көп. Африка мен Азия елдері Біріккен Ұлттар Ұйымына қосылғаннан кейін даму мәселелері маңыздырақ бола бастады, нәтижесінде БҰҰ-ның даму саласындағы кеңеюі орын алды, соның ішінде 1965 жылы Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасы (БҰҰДП) құрылды және 1970 жылдары Солтүстік-Оңтүстік қақтығысы аясында Жаңа Халықаралық Экономикалық Тәртіп туралы келіссөздер жүргізілді. 1980 жылдар қаржылық дағдарыспен және АҚШ-тың ығысуымен сипатталды, бұл бюджеттік процесті реформалауға және Ұйымның құрылымын қысқартуға әкелді. Салқын соғыс аяқталғаннан кейін Біріккен Ұлттар Ұйымының қайта жаңғыруы мен дамуына қуаныш білдірілді, 1990 жылдардың бірінші жартысында Ұйым кеңейді және Бас хатшы Бутрос Бутрос-Гали ұсынған «Бейбітшілік жоспарымен» байланысты реформалар жүзеге асырылды. Қауіпсіздік Кеңесі Намибия, Югославия, Сомали және Анголада жаңа бейбітшілік миссияларын іске қосты, бұл 15 мүшелі органның реформасына қызығушылықты арттырды. Германия мен Жапония, сондай-ақ Үндістан мен Бразилия Кеңесте тұрақты орын алу және вето құқығын алу үшін күш-жігер жұмсады. 1990 жылдардың соңында Бас хатшы Кофи Аннан Біріккен Ұлттар Ұйымының үйлесімділігін арттырды, даму жүйесін жақсы үйлестірді және гуманитарлық құрылымдарды тиімді етті. АИТС/ҚЖС пандемиясына қарсы күрес күшейтілді және «Жаһандық келісім» аясында Біріккен Ұлттар Ұйымы мен халықаралық бизнес арасындағы серіктестік туралы жаңа тұжырымдама қалыптасты. Басқа реформалар Брахими есебінен кейін бейбітшілік сақтау операцияларын жаңартуды қамтыды. 2005 жылғы Әлемдік саммит халықты геноцидтен қорғау жөніндегі халықаралық «жауапкершілікті» мойындады, әйтсе де бұл көбінесе символдық сипатта болды, сондай-ақ беделсіз Адам құқықтары жөніндегі комиссияның орнына Адам құқықтары жөніндегі Кеңес құрылды. 2007 жылдан бастап Бас хатшы Пан Ги Мун қадағалау, адалдық және этиканы қамтитын реформалардың жоспарын жалғастырды, бұл жоспар бұрын БҰҰ-ның «Мұнайға азық» бағдарламасын тергеу нәтижесінде басталған болатын. Бағдарлама Ирак азаматтарының гуманитарлық қажеттіліктерін қанағаттандырды және БҰҰ тарихындағы ең ірі, күрделі және амбициозды көмек шарасы болды. 2005 жылғы Әлемдік саммитте айтылғандай, Бас Ассамблея 2007 жылдың сәуірінде БҰҰ бағдарламалық қызметін жақсарту мақсатында халықаралық экологиялық басқару, бірыңғай гендерлік ұйым және елдер деңгейінде «Бірге жұмыс істеу» сияқты бір-бірімен байланысты емес реформалық бастамаларды бекітті.
Қауіпсіздік Кеңесінің реформасы
БҰҰ құрылымындағы ең көп талқыланатын өзгерістердің бірі – БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің тұрақты мүшелігін өзгерту. Бұл өзгеріс 1945 жылғы әлемдік күштердің тепе-толығын көрсетеді. G4 елдері, «Консенсус үшін бірігу» тобы және БҰҰ-ның бұрынғы Бас хатшысы Кофи Аннан тарапынан әртүрлі ұсыныстар жасалған. Олар кеңесте әділ өкілдік қамтамасыз ету үшін Бразилия, Германия, Үндістан және Жапония сияқты басқа елдердің де тұрақты мүшелікке ие болуын ұсынады.
БҰҰ Хатшылығы Ашық реформа
Басқа деңгейде БҰҰ-ны реформалау туралы ұсыныстар БҰҰ әкімшілігін (әдетте БҰҰ хатшылығы немесе "бюрократия" деп аталады) көбірек ашықтыққа, жауапкершілікке және тиімділікке ие етуді, соның ішінде президенттік жүйедегідей халықтың тікелей сайлау арқылы Бас хатшыны тағайындауды талап етеді. БҰҰ хатшылығы мен әкімшілігінің реформасы көбінесе БАҚ-та назарсыз қалады, бірақ Ұйым ішінде бұл мәселелер кеңінен дау-дамай тудырады. Олар БҰҰ бюрократиясын басқарады, Қауіпсіздік Кеңесі мен Бас Ассамблеядағы мүше мемлекеттердің қабылдаған шешімдерін іске асырады. Біріккен Ұлттар Ұйымының Даму бағдарламасының бұрынғы әкімшісі Марк Маллох Браун БҰҰ әкімшілігінің тиімсіздігін "еңбек пен сыйақы арасындағы байланыстың үзілуіне" байланыстырады және бұл мәселені шешу үшін "еңбекті қайтадан құрметпен байланыстыру арқылы БҰҰ-ны қайтадан халықаралық меритократияға айналдыруды" жақтады. Оның пікірінше, БҰҰ саяси тұптаушылыққа негізделген тағайындауды тоқтатуы керек, ол әлемнің белгілі бір аймақтарынан қызметкерлерді пропорционалды түрде тағайындауға ынталандырады, бірақ оның орнына Азия, Африка және басқа да дамып келе жатқан аймақтар қазір талантты, білікті және жоғары мотивті мамандардың мол қорын ұсынады. Ол жоғары білікті мамандар БҰҰ жүйесінде "білікті еместерді тағайындау үшін қолданылатын мәдени релятивизмге" мұқтаж болмай, оңай көтеріледі деп санайды. Осыған ұқсас бір ойды көбінесе дамып келе жатқан елдерден келген БҰҰ мүше мемлекеттері білдіреді, олар Хатшылықтағы ең қажетті жоғары лауазымдардың АҚШ және басқа да бай елдерге пайда әкелетін аймақтық өкілдіктің "дәстүрі" бойынша толтырылатынына шағымданады. Бұл мәселені жақында G77 төрағасы болған Пәкістан елшісі Мунир Акрам айқын жеткізді. "Ірі елдер, алып державалар Хатшылықта жоғары лауазымдарды иеленеді және өздерінің ұлттық мүдделерін қорғайды, сондай-ақ Бас хатшының бөлімдерді қысқартуына жол бермейді", - деді ол. Ал егер олар бюджетті қысқартуды сұраса, онда "өздерінің ұлттық мүдделеріне әсер етпейтін жерлерде" ғана жасайды. Ол мұны "Хатшылықта қолданылатын немесе қолданылатын сияқты болып саналатын екі стандартты қолдану" деп атады, ал біз G77 бақылаушылары ретінде бұл екі стандартты қабылдамаймыз. 2005 жылдан бері Хатшылық реформасының маңызды қадамдарының бірі – Бас хатшының 2006 жылдың наурызындағы "Біріккен Ұлттар Ұйымына инвестициялау" есебі және сол жылдың маусымындағы БҰҰ-да басқару мен қадағалауды жан-жақты қарау. Мүше мемлекеттер тарапынан Чили, Оңтүстік Африка, Швеция және Таиландтың басқару мен басқару реформаларын ілгерілетуге бағытталған ынтымақтастық жобасы – "Төрт елдің бастамасы" бар, мақсаты – жауапкершілікті және ашықтықты арттыру.
Демократиялық реформа
Тағы бір жиі кездесетін талап – БҰҰ-ның "көбірек демократиялық" болуы және әлемдік демократияның маңызды институты ретінде қалыптасуы. Бұл БҰҰ-ның мәні мен қызметі туралы түйінді сұрақтар тудырады. БҰҰ – әлемдік үкімет емес, ол әлемнің тәуелсіз мемлекеттері үшін мәселелерді талқылауға және бірлескен әрекеттерді анықтауға арналған алаң. Тікелей демократия БҰҰ Бас хатшысын демократиялық елдер азаматтарының тікелей дауысы арқылы (әлемдік президенттік жүйесі), сондай-ақ Бас Ассамблея (сияқты қалалар, штаттар мен елдердің көптеген жүйелерде өкілдері болады, олар белгілі бір билік деңгейіне қатысты мәселелерді қарастырады) және Халықаралық сот арқылы сайлауды талап етеді. Ал кейбіреулер тікелей және өкілдік демократияның үйлесімін ұсынады, онда ұлттық үкіметтер халықтың осындай маңызды лауазымдарға, мысалы, кеңейтілген құзыреттері бар Әлемдік сотқа деген ниетін бекітуі мүмкін.
Түрлілік пен демократияны қолдау
Халық саны бойынша БҰҰ дауысын жүзеге асыру әртүрлі елдердің мүдделері мен үкіметтерінің әртүрлілігіне байланысты мәселелерді де тудырады. БҰҰ құрамындағы елдерде демократиялық өкілдіктермен қатар абсолютті диктатуралар және тағы да басқа үкімет түрлері бар. Ірі державаларға өз халқының мүддесін бірыңғай топ ретінде дауыс беруге рұқсат ету олардың жеке азаматтарының және әлемдік қауымдастықтың мүдделері мен тілектерін шынымен бейнелей ала ма деген сұрақ тудырады. Көптеген елдерде дәл тікелей дауыс беру мүмкін емес, себебі онда нақты тікелей дауыс беру жүргізу мүмкін болмайды немесе жергілікті үкімет жергілікті сайлаушыларға ықпал етуге және дауыс беру жәшігінің қауіпсіздігін қамтамасыз етуге билікке ие. БҰҰ-ға нақты басқару билігін беру осы билікті қалай іске асыру керектігі туралы сұрақ тудырады. Егер БҰҰ Бас Ассамблеясының дауыс беруі бір елдің шекарасын немесе саяси мәртебесін өзгертуді, немесе кейбір елдердің азаматтарынан басқа елдердің игілігі үшін салық төлеуді талап етсе, немесе бір елдің басшысын қамауға алуды талап етіп, оған бас тарту жауабы келсе не болады? Субсидиарлық қағидасы осы мәселелердің кейбірін шешеді. Бұл термин Католик шіркеуінің әлеуметтік ой-пікірлерінен туындаған және ешбір жоғары орган жергілікті деңгейде шешілетін мәселені шешпеуі керек деп мәлімдейді. Оны одақтың құрамына кіретін бірліктер егемендіктің кейбір аспектілерін сақтайтын федералистік қағидалармен салыстыруға болады. Егер федерацияның екі немесе одан көп мүшесі қандай да бір әрекетке қатысса, федералдық үкімет араласуға құқылы. БҰҰ-ны реформалау арқылы оған көбірек өкілеттік беру, бірақ оның Хартасында субсидиарлық қағидасын бекіту БҰҰ-ның саясатты өзбетімен анықтай алатын әлемдік автократияға айналуына кепілдік береді.
Қаржыландыру реформасы
Қаржыландыру мәселесіне қатысты Пол Хоукен өзінің "Сауданың экологиясы" атты кітабында мынадай ұсыныс жасады: "Ракеталар, ұшақтар, танктер және қару-жарақтарға салынатын салық БҰҰ-ның барлық бюджетін қамтамасыз етеді, сондай-ақ бүкіл әлемдегі бейбітшілік сақтау жұмыстарын, оның ішінде босқындарды қайта орналастыруды және соғыс құрбандарына өтемақы төлеуді қаржыландырады". Мұндай радикалды салықты енгізудегі басты мәселе – қолдау табу. Мұндай жүйе кейбір елдерде, әсіресе (1) бейтараптық тарихы бар, (2) қарулы күштері жоқ (Коста-Рика сияқты) немесе (3) әскери шығындары төмен (қазіргі уақытта ЖІӨ-нің 1% қорғанысқа жұмсайтын Жапония сияқты) елдерде қабылдауға мүмкіндік бар, бірақ ол көптеген қару сатып алушылардың арасында танымал болмайды. Соңғы санатқа АҚШ кіреді, ол ЖІӨ-нің 4%-ын қорғанысқа жұмсайды, сондай-ақ өздерін билікте ұстау үшін қаруға тәуелді диктатуралар да жатады. Басқа да қарсыластар болуы мүмкін, мысалы, қазіргі әскери қақтығыстарда қатысы бар елдер немесе Израиль сияқты жоғары әскери дайындық деңгейіндегі елдер. Қару өндірушілер де қарсылық танытады, себебі бұл олардың өндіріс шығындарын арттырып, клиенттер санын азайтуы мүмкін. БҰҰ тағы бір салықты ұсынуы мүмкін – ол жаһандық ресурстар дивидендінің бір түрі.
Адам құқықтары реформасы
Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтары жөніндегі комиссиясы өмір сүрген кезеңінде өз азаматтарының адам құқықтарын қамтамасыз етпеген мүше мемлекеттерге жоғары лауазымдар бергендігі үшін сынға түсті. Адам құқықтарын ауыр түрде бұзған бірнеше ел, мысалы Ливия, Куба, Судан, Алжир, Қытай, Әзірбайжан және Вьетнам, ұйымға мүше болды. Сонымен қатар, АҚШ 2002 жылы Комиссиядан шығарылғанда наразылық білдірді. Ол қайта сайланғанымен, адам құқықтарын бұзушы елдердің сайлануы да шиеленіске әкелді. Осы мәселелердің біріне байланысты Кофи Аннан "In Larger Freedom" баяндамасында БҰҰ-ның қосалқы органы ретінде Адам құқықтары жөніндегі жаңа кеңес құруды ұсынды. 2006 жылдың 15 наурызында Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясы Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтары жөніндегі комиссиясының ізбасары болатын Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтары жөніндегі жаңа Кеңесін құруға үлкен көпшілік дауыспен келісім берді, мұнда 191 елдің 170-і мақұлдады. Тек АҚШ, Маршалл аралдары, Палау және Израиль ғана Кеңестің құрылуына қарсы дауыс берді, оның өкілеттігі жеткіліксіз болады және адам құқықтарын бұзушы елдердің бақылауға алуына жол бермеу үшін жеткілікті сақшылық шаралары жоқ деп мәлімдеді. БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі Кеңесі өзінің құрамындағы репрессивті мемлекеттерге байланысты сынға ұшырады. БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі Кеңесі Израильге қарсы бейтараптық танытты деген айыптамалар да бар, әсіресе әрбір сессияда күн тәртібінің 7-тармағы ретінде Израиль-Палестина жанжасына назар аударуы сынға түсті.
Көшіру ұсыныстары
Ұйымның маңыздылығына байланысты оның штаб-пәтерін көшіру туралы ұсыныстар кейде жасалған. Қазіргі орналасқан жеріне наразылық білдіргендердің арасында АҚШ-тан виза алуда қиындықтарға тап болған дипломаттар, сондай-ақ, жолдарды жолаушылар үшін жапқан кезде немесе қалаға қымбат шығын тудырған кезде ыңғайсыздықтарға шағымданатын жергілікті тұрғындар бар. 2001 жылы АҚШ-та жүргізілген телефондық сауалнама көрсеткендей, респонденттердің 67%-ы Біріккен Ұлттар Ұйымының штаб-пәтерін елден шығаруды қолдады. Иран мен Ресей сияқты АҚШ-ты сынайтын елдер Біріккен Ұлттар Ұйымының қазіргі орналасқан жеріне қатысты күмән білдіріп, АҚШ үкіметінің басқа елдердің саясаткерлеріне шектеулі қол жеткізу арқылы Бас Ассамблеяның жұмысына әсер ете алатынын, бәсекелес елдерге қарағанда артықшылыққа ие болуды мақсат ететінін айтады. Сноуденнің жаһандық бақылау ақпараттары жарияланғаннан кейін БҰҰ штаб-пәтерін көшіру мәселесі тағы да талқыланды, бұл жолы қауіпсіздік тұрғысынан. Біріккен Ұлттар Ұйымының бас кеңсесін орналастыруға ұсынылған қалалардың қатарында Санкт-Петербург, Монреаль, Дубай, Иерусалим және Найроби бар.
Біріккен Ұлттар Ұйымының Парламенттік Ассамблеясын құру
Біріккен Ұлттар Ұйымының Парламенттік Ассамблеясы немесе Біріккен Ұлттар Ұйымының Халық Ассамблеясы (БҰҰА) – Біріккен Ұлттар Ұйымы жүйесіне қосылуды ұсынылып отырған жаңа құрылым, ол әлемнің барлық азаматтарына БҰҰ Парламентінің мүшелерін тікелей сайлауға мүмкіндік береді. БҰҰА құру туралы ұсыныстар 1945 жылы БҰҰ құрылған кезден бастап айтылып келген, бірақ 1990-жылдарға дейін даму жолында тұрақтап қалды. Жақында ғана жаһанданудың күшеюіне байланысты ұлттық парламентарийлер мен азаматтар тобы сайланбаған халықаралық бюрократияның артуына қарсы тұруға тырысып бағдарланған.
Біріккен Ұлттар Ұйымының Қоршаған орта ұйымын құру
2007 жылдың ақпан айында IPCC-нің төртінші бағалау есебі жарияланғаннан кейін, Франция президенті Жак Ширак оқыған және 46 ел қолдаған "Париж әрекетке шақыруы" БҰҰ-ның қоршаған ортаны қорғау бағдарламасын Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының үлгісіндегі жаңа және күшті Біріккен Ұлттар Ұйымының қоршаған орта ұйымымен (БҰҰ Қоршаған орта ұйымы) алмастыруды ұсынды. Аталған 46 елдің ішінде Еуропалық Одаққа мүше мемлекеттер болды, бірақ парниктік газдардың ең көп мөлшерін шығаратын АҚШ, Қытай, Ресей және Үндістан кірмеді.
БҰҰ-ның барлық даму агенттіктері мен мамандандырылған бағдарламаларын БҰҰДБ-ның қарамағына беру
Бас хатшы Кофи Аннан халықаралық даму мәселелерімен айналысатын барлық БҰҰ агенттіктерін, БҰҰ Даму бағдарламасының (БҰҰ ПРО) әкімшісі төрағалық ететін жаңа Біріккен Ұлттар Ұйымының даму тобына біріктірді. "Бірлесіп жұмыс істеу" (Delivering as One) тұжырымдамасы да енгізілді. БҰҰ даму жүйесін реформалаудың басты нормативтік құралы – төртжылдық жан-жақты саясатты қарау (QCPR) болып табылады. Осы Бас Ассамблея шешімі, даму бағыттарындағы жетістіктерді бағалаудан кейін, БҰҰ жүйесіне реформалық мақсаттарды тиімді іске асыру үшін міндеттер жүктейді және төрт жыл сайын келісіледі. Соңғы QCPR 2012 жылдың желтоқсанында қабылданды.
БҰҰ Жарғысындағы пайдаланылған ережелерді алып тастау
Біріккен Ұлттар Ұйымының Жарғысының бірнеше ережелері қазіргі таңда релевантты емес. «Larger Freedom» баяндамасында осы ережелерді жою ұсынылды: Сенімдік аумақтар болмағандықтан, Қамқорлық Кеңесінің қазіргі кезде қандай да бір мақсаты қалмады. Осылайша, Жарғының XIII тарауы өз маңызын жойды және оны жоюға болады. Суық соғыс кезеңіндегі келіспеушіліктерге байланысты Әскери штаб комитеті өз мақсатына жете алмады. Ол ресми түрде әр екі апта сайын жинала берсе де, 1948 жылдан бері тиімді жұмыс істемейді. Сондықтан, 47-бап, сондай-ақ 26, 45 және 46-баптардағы оған сілтемелерді жоюға болады. 53 және 107-баптардағы «душмандық шаралар» есімді ережелерде Екінші дүниежүзілік соғыстағы Остік державаларға (Германия, Жапония және т.б.) қатысты ерекше талаптар бар. Кейбір елдер бұл талаптардың қазіргі кезде маңызы жоқ деп санайды; әсіресе Жапония оларды жоюды қалайды. БҰҰ Жарғысында уақытша шаралармен байланысты басқа да ережелер бар, олардың күші жойылды. Мысалы, 61-баптың 3-тармағы және 109-баптың 3-тармағы. Дегенмен, «In Larger Freedom» баяндамасында осы ережелерге қатысты ешқандай ұсыныс жоқ. Жарғыға түзетулер енгізудің қиындығына байланысты, Қауіпсіздік Кеңесі реформасы сияқты маңызды түзетулер пакетінің бөлігі болмаса, осы ескірген ережелердің ешқайсысы өзгертілмейді. Сонымен қатар, «In Larger Freedom» баяндамасында кейбір ережелерді жою ұсынылса да, осы мәселе бойынша біртұтас пікір жоқ. Бір топ сарапшылар Әскери штаб комитетін мүше мемлекеттердің 45-баптағы міндеттемелерін орындауы арқылы, Біріккен Ұлттар Ұйымының туы астында бейбітшілік пен қауіпсіздікті сақтауға қабілетті күштерді ұсынуы арқылы қайта жандандыруға болады деп санайды.
Since there are no longer any trust territories, the Trusteeship Council no longer serves any purpose. Thus, Chapter XIII of the Charter is no longer relevant, and can be deleted. Due to Cold War disagreements, the Military Staff Committee never succeeded in its intended purpose. Although it formally still meets every two weeks, it has been effectively inactive since 1948. Thus, article 47, and the references to it in articles 26, 45 and 46 can be deleted. The "enemy clauses" in articles 53 and 107 contain special provisions relating to the members of the Axis in World War II (Germany, Japan, etc.) Some nations consider these to be no longer relevant; Japan in particular would like to see them removed. There are also other provisions of the UN Charter that deal with transitional arrangements, and thus are now spent. For example, article 61(3) and article 109(3). However, In Larger Freedom does not contain any proposals with respect to these provisions. Due to the difficulty in amending the Charter, it is unlikely that any of these spent provisions will be amended except as part of a package making substantive amendments, such as Security Council reform. Further, while In Larger Freedom proposes that certain provisions be removed there is not universal agreement. One school of thought in particular suggests that the Military Staff Committee could be revitalized by member states finally meeting their Article 45 commitments to provide a force able to perform peacemaking and peace enforcement under the legitimacy of the United Nations flag.