Британдық әскери марнау үні: «Соңғы шақыру» тарихы
Last Post
Соғыста қаза болғандарды еске алу үшін қолданылатын британдық және Достастық әскери түйме дауысы – «Last Post» туралы біліңіз. Тарихы, түрлері мен мағынасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық және Достастықтың керней шақыруы – музыкалық шақыру.
British and Commonwealth bugle call
the musical call
"Соңғы пост" британдық және Достастықтың керней шақыруы болып табылады, ол әскери жерлеу рәсімдерінде және соғыста қаза тапқандарды еске алу салтанаттарында қолданылады.
The "Last Post" is a British and Commonwealth bugle call used at military funerals, and at ceremonies commemorating those who have died in war.
Нұсқалар
"Соңғы пост" британдық және австралиялық жаяу әскері полктерінде А немесе Б♭ керней шақыруы, ал британдық атты әскері мен Корольдік артиллерияда (Корольдік атты артиллерия және Корольдік артиллерия) D немесе E♭ атты әскердің шаңырауы ретінде орындалады. Оның ұзақтығы әдетте бір минуттан астамнан үш минутқа дейін ауыспайды. Салтанатты шараларда "Соңғы посттан" кейін көбінесе "Жарқ" немесе сирек жағдайда ұзақ "Reveille" орындалады. Екі полк салт-дәстүрінде шақыруға арналған жеке музыка бар. Б♭ жаяу әскері керней нұсқасы көбірек танымал болғанымен, E♭ атты әскері шаңырауы Үйшік атты әскерінің мемлекеттік шаңыраушылары қолданады.
The "Last Post" is either an A or a B♭ bugle call, primarily within British infantry and Australian infantry regiments, or a D or an E♭ cavalry trumpet call in British cavalry and Royal Regiment of Artillery (Royal Horse Artillery and Royal Artillery). Its duration varies typically from a little over one minute to nearly three minutes. For ceremonial use, the "Last Post" is often followed by "The Rouse", or less frequently the longer "Reveille". The two regimental traditions have separate music for the call. While the B♭ infantry bugle version is better known, the E♭ cavalry trumpet version is used by the state trumpeters of the Household Cavalry.
Шығу тегі және соғыс уақытында қолданылуы
"Бірінші пост" шақыруы британдық армия лагерінің күзетші бекеттерін тексеруге кіріскен кезекші офицердің басталуын хабарлайды, әр бекетке шақыру жіберіледі. 1790 жылдары алғаш рет жарияланған "Соңғы пост" шақыруы бастапқыда тек соңғы күзет бекеті тексерілгенін және лагерь түнгі уақытта қауіпсіз екенін көрсететін. Әдеттегі гарнизондық қолданысынан өзгеше, "Соңғы пост" шақыруы шайқас күнінің соңында да қолданылды. Ол әлі де далада, жараланған немесе бөлінген жауынгерлерге шайқас аяқталғанын және қауіпсіздік пен демалыс табу үшін шақыру дыбысын іздеу керектігін білдіретін. Ұлттар Достастығы елдерінде Еске алу күні салтанаттарында оның қолданылуының екі жасырын мақсаты бар: біріншісі – құлағандардың рухтарын еске алу монументіне (кенотафқа) шақыру, екіншісі – күнді символдық түрде аяқтау, соның салдарынан "Руза" (Rouse) бұрынғы үнсіздік кезеңі ритуалдық түн күзетуіне айналады. Тексеру соңында орындалған "Соңғы пост" әдетте 45 секундқа созылады; салтанатты орындалғанда, ноталар ұзағырақ сақталғанда, үзілістер ұзартылғанда және азалы дыбыспен орындалғанда, оның ұзақтығы 75 секундтан асып кетуі мүмкін. Бұл дәстүр 17 ғасырға дейін, тіпті одан да ертерек кезеңге дейін барып жетеді. Ол Нидерландта орналасқан британдық әскерлерде пайда болды, онда ол ежелгі голландтық әдет-ғұрыпқа негізделген, «таптое» деп аталатын, содан әскери татуировкадағы «татуировка» термині шыққан. «Таптое» күннің аяқталуын білдіру үшін де қолданылды, бірақ оның бастауы сыра крандарын жабу қажеттігін білдіретін сигналға байланысты, демек, күн аяқталды. Ол голланд тіліндегі «Doe den tap toe» фразасынан шыққан, яғни «Кранды жап» деген мағынаны білдіреді. Қазір еске алу шараларында қолданылатын голланд мүйіз шақыруы «Taptoesignaal» «Соңғы посттан» өзгеше. "Соңғы пост" британдық әскерлермен колониялық дәуірде Солтүстік Американың барлық аймақтарында қолданылды. АҚШ-та ол 1862 жылы алғаш рет қолданылған және 1874 жылы ресми түрде мойындалған АҚШ армиясының әртүрлі "Тэпс" шақыруымен ауыстырылды.
The "First Post" call signals the start of the duty officer's inspection of a British Army camp's sentry posts, sounding a call at each one. First published in the 1790s, the "Last Post" call originally signalled merely that the final sentry post had been inspected, and the camp was secure for the night. In addition to its normal garrison use, the "Last Post" call had another function at the close of a day of battle. It signalled to those who were still out and wounded or separated that the fighting was done, and to follow the sound of the call to find safety and rest. Its use in Remembrance Day ceremonies in Commonwealth nations has two generally unexpressed purposes: the first is an implied summoning of the spirits of the Fallen to the cenotaph, the second is to symbolically end the day, so that the period of silence before the "Rouse" is blown becomes in effect a ritualised night vigil. The "Last Post" as sounded at the end of inspection typically lasted for about 45 seconds; when sounded ceremonially with notes held for longer, pauses extended, and the expression mournful, typical duration could be 75 seconds or more. This custom dates from the 17th century or earlier. It originated with British troops stationed in the Netherlands, where it drew on an older Dutch custom, called taptoe, from which comes the term tattoo as in Military tattoo. The taptoe was also used to signal the end of the day, but originated from a signal that beer taps had to be shut, hence that the day had ended. It comes from the Dutch phrase Doe den tap toe, meaning "Close the tap". The Dutch bugle call Taptoesignaal, now used for remembrance events, is not the same tune as the "Last Post". The "Last Post" was used by British forces throughout North America in colonial times. In the United States it was replaced by the different "Taps" by the United States Army, first used in 1862 and officially recognized in 1874.
Ескерткіш пайдалануы
XIX ғасырда "Соңғы сигнал" Британ империясының әртүрлі елдеріне де жеткізілді. Бұл елдердің бәрінде ол әскери жерлеу рәсіміне енгізілді, онда ол соңғы қоштасу ретінде орындалады, бұл өлген жауынгердің міндеті аяқталғанын және олар тыныштықта демалуы мүмкін екенін көрсетеді. "Соңғы сигнал" соғыста қаза тапқандарды еске алудың қоғамдық шараларында, әсіресе Ұлттар Достастығында Еске алу күнінде қолданылады. Австралия мен Жаңа Зеландияда ол Anzac күні де орындалады, әдетте екі минуттық үнсіздікке дейін, ол "The Rouse"пен аяқталады. Anzac күні сияқты шаралар кезінде сигнал орындалғанда, барлық қазіргі әскери қызметшілер сигналдың соңына дейін салют беруге міндетті. Британдық Корольдік легионы ұйымдастырған шаралар кезінде "Соңғы сигнал" мен үнсіздік кезінде салют берілмейді деп күтіледі, себебі барлық қызметкерлер шіркеудегі дұға сияқты бас киімдерін шешіп, бас иіп, қаруларын төңкеріп, туларды төмен түсіреді. Ирландияда "Соңғы сигнал" Ұлттар Достастығы елдеріндегідей, ескеру шараларында, жерлеу рәсімдерінде және еске алуларда орындалады. Ирландиялықтардың ерекшелігі – орындауға барабанның қосылуы. Үндістанда "Соңғы сигнал" Республика күні мен Каргил жеңісі күні "Амар Джаван Джоти" алаңында орындалады.
During the 19th century, the "Last Post" was also carried to the various countries of the British Empire. In all these countries, it has been incorporated into military funerals, where it is sounded as a final farewell, symbolising the fact that the duty of the dead soldier is over and that they can rest in peace. "Last Post" is used in public ceremonials commemorating the war dead, particularly on Remembrance Day in the Commonwealth of Nations. In Australia and New Zealand it is also sounded on Anzac Day, usually before the two minute silence, which concludes with "The Rouse". When the post is sounded during services such as Anzac Day, it is required of all current serving military members to salute for the duration of the call. During services organised by the Royal British Legion, it is expected that no salute is given during the "Last Post" and Silence, as all personnel will have removed head dress as in church service prayer, have heads bowed, weapons inverted, and flags and standards lowered. In Ireland, the "Last Post" as with the Commonwealth is sounded during memorial services, funerals and commemorations. The difference where the Irish are concerned is that the accompaniment of drums is incorporated into the performance. In India, Last Post is played at the Amar Jawan Jyoti on Republic Day and Kargil Vijay Diwas (Kargil Victory Day).
Менин қақпасы
1928 жылдан бері "Соңғы шақыру" әр кешкі сағат 8-де Бельгиядағы Ипр қаласындағы, Менен қақпасы деп аталатын соғыс ескерткішінде жергілікті "Соңғы шақыру" қауымдастығының кернейшілерімен орындалып келеді. Бұл орындалу Бірінші дүниежүзілік соғысындағы Ипр шайқасында қаза болғандарды еске алуға арналған. 1940 жылдың 20 мамырынан 1944 жылдың 6 қыркүйегіне дейінгі Ипрдің неміс оккупациясы кезінде, осы рәсім Англиядағы Бруквуд әскери бейіштесіне ауыстырылды – бұл ерекше жағдай болды. Польша әскерлері Ипрді азат еткен күні, қаланың басқа аудандарында әлі де ауыр шайқастар жүріп жатқан болатын, бірақ рәсім Менен қақпасында қайтадан басталды. Кернейшілер немесе трубашылар, кейде өрт сөндірушілердің формасында көрінеді, олар "Соңғы шақыру" қауымдастығының мүшелері болып табылады және шараларды ұйымдастырады. "Соңғы шақыру" қауымдастығы күміс B♭ кернейлері мен E♭ атты әскер трубаларын пайдаланады, қақпадағы рәсімдерде британ әскерінің дәстүрі сақталады. "Соңғы шақыру" рәсімі қазірге дейін 30 мыңнан астам рет өткізілді. 2015 жылдың 9 шілдесінде 30 000-шы рәсімді құрметтеу үшін "Құрмет құрметке" атты арнайы шара өтті.
Since 1928, the "Last Post" has been sounded every evening at 8 p. m. by buglers of the local Last Post Association at the war memorial at Ypres in Belgium known as the Menin Gate, commemorating the dead at the Battle of Ypres during the First World War. The only exception to this was during the four years of the German occupation of Ypres from 20 May 1940 to 6 September 1944, when the ceremony moved to Brookwood Military Cemetery in England. On the evening that Polish forces liberated Ypres, the ceremony was resumed at the Menin Gate, in spite of the heavy fighting still going on in other parts of the town. These buglers or trumpeters, sometimes seen in fire brigade uniform, are members of the fire brigade representing the Last Post Association, who organizes the events. The Last Post Association uses both silver B♭ bugles and E♭ cavalry trumpets, with either British Army tradition being respected during services at the gate. The Last Post ceremony has now been held more than 30,000 times. On 9 July 2015, a ceremony titled A tribute to the tribute took place to commemorate the 30,000th ceremony.
Басқа қолданыстар
"Соңғы пост" Роберт Стьэдманның "In Memoriam" атты шығармасының финалына енгізілген. Ол сондай-ақ Карл Дженкинстің оркестрлік массасы "Қарулы адамға" қосылды, сондай-ақ Питер Скульторптың 1963 жылғы камералық оркестрлік жұмысындағы "Кішкентай қала. Бесінші континент" атты бөлігінде де қолданылған. Сәл өзгертілген нұсқа Ральф Вон Уильямстың "Пасторалдық симфониясының" баяу бөлігінің бір бөлігін және Майк Сэммстің Лоренс Биньонның "Түскендерге" поэмасының хорлық қорытындысын құрайды. Роберт Грейвстің "Соңғы пост" поэмасы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі солдаттың жерлеу рәсімін бейнелейді. Форд Мадокс Форд "Соңғы пост" атауын өзінің "Парадтың соңы" тетралогиясының бір бөлігі үшін пайдаланған. 2015 жылы Ли Кернаган өзінің "Spirit of the Anzacs" альбомы үшін оның нұсқасын жазды. "Соңғы пост" 2015 жылы Сингапурдың негізін қалаушы премьер-министрі Ли Куан Юдың мемлекеттік жерлеу рәсімінде орындалды. "The Last Post" – Дэвид Оуэн Смит пен Питер Кемедің 2014 жылғы қараша айында Линкольн қаласындағы Линкольн Дрилл Холлдағы Тыныштық күнінде қойылған театрлық пьесасының атауы. Пьеса Ұлыбританияның Линкольн қаласындағы Бичи отбасы туралы. Эми Бичидің сегіз ұлы болған, олардың барлығы Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысу үшін жазылған, олардың тек үшеуі ғана аман қалған. Бұл сигнал пьесаның соңғы сәттерінде естіледі. Пьесаны Джени Смит қойды, ал оны Линкольн тұрғындары орындады. Британ әскерлерінің радиостанциялары жабылу алдындағы Ұлттық әнұраннан бұрын "Соңғы постты" ойнайтын.
The "Last Post" was incorporated into the finale of Robert Steadman's In Memoriam, a choral work on the subject of remembrance. It is also incorporated into Karl Jenkins's orchestral mass The Armed Man, and in the movement entitled Small Town, in Peter Sculthorpe's 1963 chamber orchestra work The Fifth Continent. A slightly altered version forms part of the slow movement of the Pastoral Symphony of Ralph Vaughan Williams and the ending of Mike Sammes' choral setting of Laurence Binyon's poem For the Fallen. Robert Graves's poem "The Last Post" describes a soldier's funeral during World War I. Ford Madox Ford used The Last Post as title for part of his tetralogy Parade's End. In 2015, Lee Kernaghan recorded a version for his album Spirit of the Anzacs. The "Last Post" was performed in 2015 at the state funeral of Lee Kuan Yew, the founding Prime Minister of Singapore. The Last Post is the title of a theatre play by David Owen Smith and Peter Came performed during Armistice Week at Lincoln Drill Hall, Lincoln in November 2014. The play concerns the Beechey family of Lincoln, UK. Amy Beechey had eight sons who all enlisted to fight during the First World War; only three of them survived. The bugle call is sounded during the final moments of the play. The play was directed by Janie Smith and performed by people of Lincoln. British Forces Broadcasting Service radio stations would play the "Last Post" before the National Anthem at closedown.