Чолси-Уоллингфорд темір жолы – Оксфордширдегі тарихи жол. 19 км қашықтықты қамтиды, бұрынғы Уоллингфорд тармағы бойынша жүреді. Тарихы 1861 жылдан басталады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чолси және Валлингфорд темір жолы – Англияның Оксфордшир графтығындағы ұзын стандартты дөңгелекті мұралық темір жол. Ол Ұлы Батыс темір жолының (GWR) бұрынғы Уоллингфорд тармағының көп бөлігі бойымен, Ұлы Батыс магистральдық желісінде Редингтен 19 шақырым (12 миль) солтүстікке қарай орналасқан Чолси станциясынан, жақын орналасқан Уоллингфорд қаласының шетіндегі станцияға дейін жүзеге асырылады.
The Cholsey and Wallingford Railway is a long standard gauge heritage railway in the English county of Oxfordshire. It operates along most of the length of the former Wallingford branch of the Great Western Railway (GWR), from Cholsey station, 12 mile (19 km) north of Reading on the Great Western Main Line, to a station on the outskirts of the nearby town of Wallingford.
Тарих
Чолсиден Валлингфордқа дейінгі желіге қатысты алғашқы ұсыныстар 1861 жылға дейін жетеді және Чолсиден Принс Рисбороға Валлингфорд, Бенсон, Уотлингтон және Чиннор арқылы өтетін тәуелсіз маршрутты көздеген. Бұл желі Чолсидегі Ұлы Батыс темір жолымен және Принс Рисбородағы Уайкомб темір жолымен тоғысқан, үздіксіз бағыт болжаныпты. 1862 жылы Парламентке Чолсиден Валлингфордқа дейінгі қысқа тармаққа қатысты заң жобасы ұсынылды, бірақ ол 1863 жылдың басында қарастырылмастан кері тартылды. Оның орнына 1864 жылдың шілдесінде Парламент қабылдаған Валлингфорд және Уотлингтон теміржолы заңы енгізілді. W&WR 1866 жылдың 2 шілдесінде Валлингфордқа дейін ашылды. Алайда, екі ай бұрын, 1866 жылдың мамырында, Оверенд, Гурни және Ко банкі банкротқа ұшырап, он тоғызыншы ғасырдың ең ауыр қаржылық дағдарысын тудырды. Банктік ставка 10%-ға дейін өсті, бұл W&WR-ға Уотлингтонға жоспарланған желіні жалғастыру үшін қажетті капиталды жинау мүмкіндігін бермеді. 1871 жылы Парламент темір жолдың Валлингфордтан әрі желіні салу жоспарларынан бас тартуына келісім берді. 1872 жылы компания GWR компаниясына сатылды. Бұл темір жол халық арасында «Валлингфорд Банк» деп танылды. Чолси мен Валлингфорд теміржол мұражайының кураторы келесі оқиғаны марқұм Харольд Гейл ханымға байланыстырып айтады: «Ғасырдың басында локомотив «қашқан». Ол Чолси станциясынан вагондарысыз кетіп қалды. Гарольд пен Лен Гейл Редингтен футболдан оралғанда, локомотивті шығанақтағы платформада күтіп тұрғанда ажыратып тастады». Жол 1959 жылы жолаушылар тасымалы үшін жабылды, ал ескі Валлингфорд станциясына соңғы британдық теміржол жүк тасымалы 1965 жылы келді.
The first proposals for the Cholsey to Wallingford line date from 1861, and envisaged an independently owned route from Cholsey to Princes Risborough via Wallingford, Benson, Watlington and Chinnor. This line would have been a through route, with junctions with the Great Western Railway at Cholsey and the Wycombe Railway at Princes Risborough. In 1862, a Bill was presented to Parliament for a short branch from Cholsey to Wallingford, but this was withdrawn early in 1863, before it had come up for consideration. It was replaced by the Wallingford and Watlington Railway Bill which was passed by Parliament in July 1864. The W&WR opened as far as Wallingford on 2 July 1866. Unfortunately, two months earlier, in May 1866, the Overend, Gurney & Co bank had crashed, causing the severest financial crisis of the nineteenth century. The Bank Rate was raised to 10%, making it impossible for the W&WR to raise the capital for its planned continuation to Watlington. In 1871, Parliament consented to the railway abandoning its plans for the line beyond Wallingford. The company was sold to the GWR in 1872. The railway became popularly known as the Wallingford Bunk. The Curator of the Cholsey and Wallingford Railway Museum attributes the following story to the late Mrs Harold Gale. "Around the turn of the century, the loco did a 'bunk'. It left Cholsey station without its coaches. Harold and Len Gale, returning from football in Reading, had uncoupled the loco while it waited in the bay platform." The line closed to passengers in 1959, and the last British Rail goods traffic into the old Wallingford Station ran in 1965.
Локомотивтер
Бұл желіде бірнеше дизельдік локомотивтер орналасқан, оның ішінде Британдық теміржолының кең таралған Class 08 маневрлік локомотивтері бар, олар көптеген пойыздарда пайдаланылады. Бумен жұмыс істеу де қазіргі уақытта Peckett 2142 және 6515 Isebrook локомотивтерімен жүзеге асырылуда.
The line is the home to several diesel locomotives, including three of British Rail's ubiquitous Class 08 shunters, which are used on most trains. Steam also currently operates on the railway, by locomotives Peckett 2142 and 6515 Isebrook.
Көлік пен вагон
Желіде жолаушылар вагондары мен жүк вагондарының алуан түрлі жиынтығы бар.
The line has a varied collection of passenger carriages and freight wagons.