Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық суретші
British artist
Джордж Александр Юджин Дуглас Хейг, 2-ші граф Хейг, (15 наурыз 1918 – 9 шілде 2009) – британдық суретші және пэр, ол 1928 жылдың 29 қаңтарында, тоғыз жасында әкесі, фельдмаршал 1-ші граф Хейгтің қайтыс болуынан кейін Хейг графы атағына ие болды. Оған дейін ол Дэвик виконты деп аталды. Өмірі бойы отбасы мен достары арасында Давик Хейг деп танылды.
George Alexander Eugene Douglas Haig, 2nd Earl Haig, (15 March 1918 – 9 July 2009) was a British artist and peer who succeeded to the earldom of Haig on 29 January 1928, at the age of nine upon the death of his father, Field Marshal the 1st Earl Haig. Until then he was styled Viscount Dawick. Throughout his life, he was usually known to his family and friends as Dawyck Haig.
Ерте өмір
1937 жылы ол VI Георгтың тәж кию рәсімінде құрметті паж болды. Ол Стоу мектебінде және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алып, 1939 жылы бакалавр, 1950 жылы магистр дәрежесін алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Хейг Палестинадағы және Солтүстік Африкадағы, Батыс шөл даласындағы әскери операциялар кезінде британдық армияның Корольдік шотландтық сұр полкінде офицер болып қызмет етті, онда 1941 жылы Африка корпусының бекінісіне шабуыл жасағанда тұтқындалды. Кейіннен ол Италия мен Германияда соғыс тұтқыны ретінде ұсталды, соның ішінде Oflag IV C P. O. W. лагерінде (британдық тұтқындар "Колдиц" деп атады), онда ол "Prominente" тобының мүшесі ретінде ұсталды – бұл одақтас елдердегі ықпалды саяси/әскери тұлғалармен туыстық байланысы бар, Генрих Гиммлердің бұйрығымен ерекше жағдайда ұсталған тұтқын. Оның ұсталу себебі белгісіз қалды.
In 1937 he was a Page of Honour to George VI at his coronation. He was educated at Stowe School and at Christ Church, Oxford, receiving a BA in 1939 and a MA in 1950. During World War II Haig served as a commissioned officer with the British Army's Royal Scots Greys Regiment in Palestine, and in North Africa during the Western Desert Campaign, where he was captured during an attack on the Afrika Corps' lines in 1941. He was subsequently held as a prisoner of war in Italy and Germany, including a spell at Oflag IV C P. O. W. Camp (known to the British inmates as "Colditz"), where he was held as a member of the "Prominente" – a prisoner with family connections to powerful political/military figures in the Allied nations that were kept under special confinement conditions via the orders of Heinrich Himmler, for purposes undisclosed.
Кейінгі өмірі
Хейг өзінің әкесі құрған, бұрынғы әскери қызметшілерге көмек көрсететін қайырымдылық қорына қатысты. Ол 1962 жылдан 1965 жылға дейін Шотландиядағы Британдық легионының төрағасы, ал 1980 жылдан 1986 жылға дейін Эрл Хейг қорының президенті болды. 1966 жылы Британ легионына қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің офицері атанды. 1977 жылы Қасиетті Иоанн орденінің рыцары болды. 2000 жылы "Әкемнің ұлы" деген атпен автобиографиясын жариялады. Хейг сонымен қатар белгілі суретші және Шотландия Корольдік академиясының мүшесі еді. 2006 жылдың қыркүйегінде Эрл Хейг Қорғаныс министрлігінің Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қорқыныш, дезертирлік немесе басқа да құқық бұзулар үшін 306 британдық сарбазды өлімге кесу туралы шешімді сынға алды. Кешірілген сарбаздар туралы айта отырып, ол: "Бұл өте қасіретті жағдай еді, және олардың кейбірі шынымен соғысқа байланысты стреске ұшырады. Бірақ көптегендері алаяқтар, жиі дезертирлік жасаушылар, қылмыскерлер немесе қорқақтар еді. Олардың жазалануы қажет еді" деді. Бұл пікірге кешірімді талап еткен және Эрл Хейгтің сөздеріне "таң қалған" деп мәлімдеген Эндрю МакКинлей депутат қарсылық білдірді, олардың әділ сот процесінен өте алмағанын айтты.
Haig was involved with charities that provided for ex servicemen founded by his father. He was chairman of the British Legion in Scotland from 1962 to 1965 and president of the Earl Haig Fund from 1980 to 1986. In 1966 he was appointed an Officer of the Order of the British Empire for his services to the British Legion. In 1977 he was dubbed a Knight of the Order of St John. In 2000 he published an autobiography entitled My Father's Son. Haig was also a distinguished artist and an Associate of the Royal Scottish Academy. In September 2006, Earl Haig criticised the Ministry of Defence's decision to posthumously pardon all 306 British soldiers executed during World War I for cowardice, desertion or other offences. In reference to the soldiers pardoned, he stated that "It was a terribly sad situation and some of these soldiers were genuinely shell shocked. But many were rogues, persistent deserters and criminals, or they were guilty of cowardice. They had to be made an example of." This remark drew criticism from Andrew MacKinlay MP, who had campaigned for the pardon and was reported as "astonished" by Earl Haig's remarks, claiming that they had not received due process.
Өлім
Ол 2009 жылдың 9 шілдесінде 91 жасында Бордерс ауруханасында қайтыс болды. Оның денесі Бордерс аймағындағы Дрибург аббаттығындағы Гейг отбасының қабір жеріне жерленді.
He died on 9 July 2009 at Borders General Hospital, aged 91. His body was buried in the Haig family plot at Dryburgh Abbey in the Borders.