Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хорта — Португалияның Азор аралдарындағы Фаял аралын қамтитын муниципалитет және қала. 2011 жылғы халық саны 15 038 адамды құрады. Хорта қаласының өзінде шамамен 7 000 адам тұрады. Хорта маринасы Атлант мұхитын кесіп өтетін яхталар үшін маңызды аялдама болып табылады, ал оның қабырғалары мен жолдары келушілер салған суреттермен жабылған, онда олардың кемелерінің, экипаждарының аттары және келген жылдары көрсетілген. Питердің «Спорт» кафесі – маринаның қарсы бетінде орналасқан бар, онда аралдың скреймшоу мұражайы орналасқан, ол кит тісінен және жақ сүйегінен жасалған артефакттардан тұрады. Питер Атлантты кесіп өтетін яхташылар мен теңізшілер үшін маңызды орын. Азор аралдарының заң шығарушы жиналысы Хортада орналасқан, осылайша ол Азор аралдарының заң шығарушы астанасы болып табылады.
Horta (ˈɔɾtɐ) is a municipality and city in the Portuguese archipelago of the Azores encompassing the island of Faial. The population in 2011 was 15,038 The city of Horta itself has a population of about 7,000. Horta's marina is a primary stop for yachts crossing the Atlantic Ocean, and its walls and walkways are covered with paintings created by visitors noting the names of their vessels, crews, and the years they visited. Peter's Cafe Sport is a bar located across from the marina that houses the island's scrimshaw museum, a collection of artifacts carved from whale tooth and jawbone. Peter's is a point of reference for transatlantic yachters and sailors. Legislative Assembly of the Azores is located in Horta, making it Azores' legislative capital.
15 - 17 ғасырлар
1467 жылы фламанд ақсұлуы Жоссе ван Хуертер екінші сапармен Фаяльға оралды, бұл жолы болашақта Хорта шығанағы деп аталатын жағалауға түсті. Ол кішкентай капелла салды, ол кейін Хорта деп аталатын шағын қоғамның ядросына айналды, бұл атау оның атының транслитерациясынан шыққан болуы мүмкін. Португал тілінде “horta” сөзі “бау-бақша” дегенді білдіреді, бұл да елді мекеннің атына тағы бір мүмкін түсіндірме. Визеу герцогы, Инфанте Д. Фернандо, 1468 жылдың 2 ақпанында Хуертерге аралдың алғашқы капитандығын берді. Басқа Азор аралдарынан айырмашылығы, Фаяльға алғашқы қоныс аударушылар фламанд шаруалары мен кәсіпкерлері емес еді. Фаялдағы алғашқы қоныс аударушылар көбінесе кедейліктен қашуға тырысқан континенттік Португалиядан, әсіресе Солтүстік Португалиядан келген шаруалар болды. Хуертер ақырында Фландрияда жаңа бизнес мүмкіндіктерін дамытты, Виллем ван дер Хагеннің (кейін Гилхерме да Силвейра деп аударылды) басшылығымен фламанд қоныс аударушылардың екінші толқынын тартты, олар Фаяльға фламанд әкімшілерін, саудагерлерді, қоныс аударушыларды және басқа да отандастарын әкелді. Хуертердің ұлы Жосс де Утра (кейін екінші генерал-капитан болады) және оның қызы Д. Жоана де Маседо (Санта-Круз капелласында Мартин Бехаймге үйленді) ван Хуертер қайтыс болғаннан кейін де Фаялда тұруын жалғастырды. 1498 жылы Португалия королі Мануэль I Хортаны вила (қала) мәртебесіне көтерді, себебі оның орталығы Санта-Круз капелласының маңынан солтүстікке қарай кеңейді. Арал бидай және саздан алынатын бояуларды экспорттап өркендеді. 1514 жылдың 28 маусымында Матриц-ду-Сан-Сальвадор-да-Хорта приходы құрылып, қызметтер басталды. 1567 жылы Санта-Круз бекінісінің негізі салынды. Хортаның халқының өсуі Ангра диоцезінің Nossa Senhora da Conceição (30 шілде 1568 ж.) және Nossa Senhora da Angustias (28 қараша 1684 ж.) приходтарын құруға себеп болды. Санта-Круз және Порто-Пимнің маңында екі ядро пайда болғандықтан, өсім ескі Матрицтің маңына да тарады, онда қазіргі Тау сағаты және Аламеда Барао де Рошес алаңы орналасқан. Rua Visconde Leite Perry және Rua Arriage Nunes арасында қоғамдық ғимараттар салынды, ал 1758 жылы иезуиттер Португалиядан қуылғаннан кейін, қалалық әкімшілік пен сот кеңселері бұрынғы иезуит колледжіне көшті. 1583 жылы, Иберия одағының басында, Педро де Толедоның басшылығымен испан әскері Фаяльдың оңтүстік-батыс жағалауындағы Пастелейроға түсті. Бекініс қақпаларында шайқасқаннан кейін испандықтар Фаяль капитаны Антонио Гведес де Созаны өлімге жіберді. Төрт жылдан кейін Джордж Клиффорд, Камберлендтің 3-графы, 1589 жылғы Азор сапарында 13 британдық кемеден тұратын флотқа басшылық етіп, испандық кемені басып алып, Фаяльдың шіркеулерін және монастырларын тонады, оларды заңсыз пайдаланды және реликтілер мен кресттерді жойды. Британдықтар бірнеше артиллериялық құралдарды басып алып, Санта-Круз бекінісінің ішіндегі үйлерді өртеп жіберді. 1597 жылы Уолтер Рэли басқарымындағы, Роберт Деверен, Эссекс графының оң қол оң жақтағы адамы, Хортадағы және Фламенгос, Фетейра және Прая-ду-Альмохарифе көршілес приходтардағы діни ғимараттар мен шіркеулерді тонап, өртеп жіберді. Жеке қарақшылар мен пираттардың үнемі қауіп төндіруіне байланысты бірнеше бекіністер мен қарауылдық мұнаралар салынды. 1643 жылы Хортада шамамен 2579 тұрғын және 610 үй болды. 1675 жылы Ангра епископы Д. Фрей Лоуренсо Санта-Круз капелласын жаңартуға және қайта безендіруге рұқсат берді. Бұл жұмыс 1688 жылы аяқталды.
In 1467 the Flemish nobleman Josse van Huerter returned to Faial on a second expedition, this time disembarking along the shore of what would be known as Horta Bay. He built a small chapel which would later form the nucleus of a small community known as Horta, a name possibly derived from the transliteration of his name. In the Portuguese language the word horta means "orchard," another possible origin of the settlement's name. The infante D. Fernando, Duke of Viseu, granted Huerter the first captaincy of the island on February 2, 1468. Unlike on other Azorean islands, Flemish peasants and business interests were not the first settlers of Faial. The first Faialense settlers were generally farmers from continental Portugal—particularly northern Portugal—hoping to escape poverty. Huerter eventually cultivated new business opportunities in Flanders, attracting a second wave of Flemish settlers under the stewardship of Willem van der Haegen (later transliterated to Guilherme da Silveira), who brought Flemish administrators, tradesmen, settlers, and other compatriots to settle on Faial. Huerter's son Joss de Utra (who would become the second Captain General) and his daughter D. Joana de Macedo (who married Martin Behaim at the Santa Cruz chapel) continued living on Faial long after van Huerter's death. In 1498 King Manuel I of Portugal decreed Horta elevated to the status of vila (town), as its center had grown to the north from the area around the Santa Cruz chapel. The island prospered by exporting wheat and woad derived dyes. On June 28, 1514, the parish of Matriz do São Salvador da Horta was constituted and services were begun. In 1567 the cornerstone of what would be the Fort of Santa Cruz was laid. Horta's increasing population compelled the creation of the parishes of Nossa Senhora da Conceição (July 30, 1568) and Nossa Senhora da Angustias (November 28, 1684) by the diocese of Angra. As two nuclei developed around Santa Cruz and Porto Pim, growth also extended around the older Matriz, where the Tower Clock now stands, and the public square, where Alameda Barão de Roches now exists. Public buildings were erected between Rua Visconde Leite Perry and Rua Arriage Nunes and eventually the town hall and court offices moved to the former Jesuit College, after the Jesuits were expelled from Portugal in 1758. In 1583—during the beginning of the Iberian Union—Spanish soldiers under the command of D. Pedro de Toledo landed in Pasteleiro on Faial's southwestern coast. After skirmishing at the doors of the fort, the Spanish executed Captain of Faial António Guedes de Sousa. Four years later George Clifford, 3rd Earl of Cumberland—while commanding a fleet of 13 British ships in the Azores Voyage of 1589—captured a Spanish ship and then plundered Faial's churches and convents, profaning them and destroying reliquaries and crucifixes. The British captured several artillery pieces and set fire to houses within the Fort of Santa Cruz. In 1597 a new British force under Walter Raleigh, second in command to Robert Devereux, Earl of Essex, sacked and burned religious buildings and churches in Horta and the neighboring parishes of Flamengos, Feteira, and Praia do Almoxarife. The constant threat of privateers and pirates forced the construction of several forts and lookouts. In 1643, Horta had about 2579 inhabitants and 610 homes. In 1675 D. Frei Lourenço, Bishop of Angra, authorized the renovation and re ornamentation of the chapel of Santa Cruz. This work was completed in 1688.
Экономика
Азор аралдарының орталық тобындағы аралдар үшбұрышында орналасқан Хорта, Фаиалдағы экономикалық қызметтің басты орталығы болды. Бұл аймақтың көптеген экономикалық циклдерінің бастапқы және экспорттық орталығы саналды: вадтан алынған бояулар, апельсиндер, кит майы және Пикода өсірілген Вердельхо шараптарының экспорты Файал экономикасын қалыптастырды. Көптеген жер иелері өздерінің дүкендерін, өндіріс орындарын және үйлерін қалада шоғырландырды, ал ауыл шаруашылығы өнімдері Еуропаға немесе Солтүстік Америкаға жіберілмес бұрын қалаға жеткізілді. Ұзақ уақыт бойы Пико аралы 1723 жылдың 8 наурызындағы тәуелсіздікке дейін Хортаның эксклавы болып келді, онда Файал тұрғындарына тиесілі жазғы үйлер, ауыл шаруашылығы жерлері мен мал болды. Экономикалық циклдердің күйреуінен кейін, өрлеу мен құлдырау (ауа райының өзгеруі, өсімдік аурулары немесе нарықтың бұрылуы салдарынан) Хорта қаласы кит аулау флоты үшін, ал кейіннен Еуропа мен Солтүстік Америка арасында байланыс желілерін салған су асты кабель компаниялары үшін трансатлантикалық тасымалдаудың торабына айналды. Бұл өсім халықты, саяси және экономикалық топтарды Хортада, ал экономикалық қызметті Фаиалда шоғырландырды. Бүгінгі күні Хортаның экономикасы екіге бөлінген: негізгі экономикалық қызметтер (көбінесе ауыл шаруашылығы) приходтарға таралып орналасқан, ал екінші және үшінші деңгейдегі қызметтер үш негізгі приходта (Ангустиас, Консейса және Матрис) шоғырланған. Сонымен қатар, 20-ғасырдың басындағы гүлдену, Атлантикааралық көлікке негізделген, аралдың сәулет, географиялық ерекшеліктеріне, демалыс және мәдени-әлеуметтік аспектілеріне бағытталған туристік экономикаға айналды. Бұл қаладан шығатын экскурсиялар мен киттерді қадағалау экспедицияларын, жаз айларында апта сайын келетін круиздік кемелерді және жыл бойы жергілікті тұрғындар мен қонақтарды біріктіретін мәдени фестивальдарды қамтиды.
Due to its central position in the Triangle of islands in the Azores's Central Group, Horta has been the focus of economic activity on Faial. It was the staging and export centre for many of the economic cycles of the region: the export of woad derived dyes, oranges, whale oil, and Pico grown Verdelho wines historically built Faial's economy. Many of the landed gentry concentrated their shops, production facilities, and homes in the city, while agricultural goods were shipped to the city before being sent on to Europe or North America. For a long time, the island of Pico was an exclave of Horta with summer homes, agricultural parcels, and herds owned by residents of Faial, until its emancipation on 8 March 1723. After the failure of the economic cycles through boom and bust economies (brought on by weather, plant disease, or market deviation), the city of Horta became a staging point for transatlantic shipment firstly for whaling fleets, and later for the submarine cable companies that laid communication lines between Europe and North America. These spurts of growth concentrated the population and political and economic classes within Horta, and economic activities on Faial. Horta today is polarized between the same dichotomy that existed between the hinter and heartlands, with most primary economic activities (agricultural mostly) dispersed into the parishes, while the secondary and tertiary activities are concentrated in the three main parishes (Angústias, Conceição and Matriz). In addition, the prosperity of the early 20th century, concentrated on the transatlantic traffic, has developed into a tourist oriented economy concentrated on the architecture, geographic, leisure, and sociocultural aspects of the island. This includes sightseeing tours and whale watching expeditions departing from the city, the arrival of semi weekly cruise ships during the summer, and cultural festivals that unite local residents and visitors throughout the year.