Халық қатысуымен бюджеттік жоспарлау: Демократиялық инновация
Participatory budgeting
Бюджетке азаматтардың қатысуы – бұл демократиялық процесс. Тұрғындар мемлекеттік қаражатты қалай жұмсауға шешім қабылдайды, әділдікті арттырады, үкіметтің жауапкершілігін күшейтеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қатысушы бюджет (ҚБ) – азаматтардың бастамаларын қолдаудың бір түрі, онда қарапайым адамдар демократиялық талқылау мен шешім қабылдау процесі арқылы муниципалитет немесе мемлекеттік бюджеттің бір бөлігін қалай бөлу керектігін анықтайды. Қатысушы бюджет азаматтарға немесе жергілікті тұрғындарға мемлекеттік шығындар жобаларын анықтауға, талқылауға және басымдықтарды белгілеуге мүмкіндік береді, сондай-ақ ақшаны қалай жұмсау туралы нақты шешімдер қабылдау құқығын береді. Қатысушы бюджетті құру процестері көбінесе дәстүрлі қоғамдық қатысу әдістерінен шетте қалған топтарды – мысалы, төмен кірісті тұрғындарды, азамат емес адамдарды және жастарды – қамтуға бағытталған. Бразилиядағы сегіз муниципалитеттегі қатысушы бюджеттің жетістіктері мен кемшіліктерін талдаған жан-жақты зерттеу көрсеткендей, бұл көбінесе мемлекеттік шығындардың теңдігіне, үкіметтің ашықтығы мен жауапкершілігіне, қоғамдық қатысу деңгейінің жоғарылауына (әсіресе маргиналданған немесе кедей тұрғындар арасында) және демократиялық және азаматтық білім беруге ықпал етеді. Қатысушы бюджет – Британдық Колумбияның Азаматтар Ассамблеясы сияқты демократиялық инновациялардың бірі, демократиялық принциптерді іске асыруға бағытталған. Қатысушы бюджеттің жүйелері әлем бойынша ауқымы, процедурасы және мақсаты тұрғысынан әртүрлі болып келеді. Қатысушы бюджеттің тұжырымдамасы көбінесе аймақтың ерекше жағдайлары мен қажеттіліктеріне бейімделеді. Сондықтан, қатысушы бюджеттің деңгейі муниципалитет, аймақ немесе провинция деңгейінде жүзеге асырылуына байланысты өзгереді. Көп жағдайларда қатысушы бюджет заңмен бекітіліп, реттеледі, бірақ кейбір жағдайларда ұйымдар ішкі регламент бойынша оны ілгерілетеді. 1988 жылы Бразилиядағы Порто-Алегре қаласында алғаш рет қолданылғаннан бері қатысушы бюджет әртүрлі әдістемелермен, формалармен және технологиялармен көптеген жобаларда көрініс тапты. 2014 жылғы мәліметтер бойынша, қатысушы бюджет әлемдегі 1500-ге жуық муниципалитет пен мекемеде іске асырылды. ), алғашқы толыққанды қатысушы бюджет процесі 1989 жылы Бразилияның Порто-Алегре қаласында жүзеге асырылды. Порто-Алегре – Рио-Гранде-ду-Сул штатының астанасы, маңызды өнеркәсіптік, қаржылық және қызмет көрсету орталығы. Іске асырылған кезде қаланың халқы 1,2 миллион адамды құрады. Порто-Алегреде қатысушы бюджеттің алғашқы табысы көп ұзамай басқа муниципалитеттердің қызығушылығын тудырды. 2001 жылға қарай Бразилиядағы 100-ден астам қала қатысушы бюджетті іске қосты, ал 2015 жылы Америка, Африка, Азия және Еуропада мыңдаған түрлі нұсқалары қолданысқа енгізілді.
Participatory budgeting (PB) is a type of citizen sourcing in which ordinary people decide how to allocate part of a municipal or public budget through a process of democratic deliberation and decision making. Participatory budgeting allows citizens or residents of a locality to identify, discuss, and prioritize public spending projects, and gives them the power to make real decisions about how money is spent. Participatory budgeting processes are typically designed to involve those left out of traditional methods of public engagement, such as low income residents, non citizens, and youth. A comprehensive case study of eight municipalities in Brazil analyzing the successes and failures of participatory budgeting has suggested that it often results in more equitable public spending, greater government transparency and accountability, increased levels of public participation (especially by marginalized or poorer residents), and democratic and citizenship learning. Participatory budgeting stands as one of several democratic innovations—such as British Columbia's Citizens' Assembly—encompassing the ideals of a participatory democracy. Frameworks of participatory budgeting differ throughout the globe in terms of scale, procedure, and objective. Participatory budgeting, in its conception, is often contextualized to suit a region's particular conditions and needs. Thus, the magnitudes of participatory budgeting vary depending on whether it is carried out at a municipal, regional, or provincial level. In many cases, participatory budgeting has been legally enforced and regulated; however, some are internally arranged and promoted. Since the original invention in Porto Alegre, Brazil, in 1988, participatory budgeting has manifested itself in a myriad of designs, with variations in methodology, form, and technology. As of 2014, participatory budgeting has been implemented in nearly 1,500 municipalities and institutions around the world. ), the first full participatory budgeting process was implemented in the city of Porto Alegre, Brazil, in 1989. Porto Alegre is the capital city of the state of Rio Grande do Sul, and a busy industrial, financial, and service center; at that time of implementation, it had a population of 1.2 million. The initial success of participatory budgeting in Porto Alegre soon made it attractive to other municipalities. By 2001, more than 100 cities in Brazil had implemented participatory budgeting, while in 2015, thousands of variations have been implemented in the Americas, Africa, Asia, and Europe.
Порто-Алегре
Бразилияның 1988 жылғы Конституциясының бірінші тармағында: "Барлық билік халықтан шығады, олар оны сайланған өкілдер арқылы немесе осы Конституцияның талаптарына сәйкес тікелей жүзеге асырады" делінген. Конституцияның жасалуы – бұрынғы жиырма жылдық әскери диктатураға жауап ретінде болды, ал жаңа Конституция жеке адамның бостандығын қамтамасыз етуге, сонымен қатар билікті орталықсыздандыру және демократияландыруға бағытталды, авторитарлық диктатураның қайта оралмауы үмітінде. Бразилияның қазіргі саяси экономикасы португал империясының патронаттық капитализмінің нәтижесі болып табылады, онда "билік ережелерге сәйкес емес, жеке қарым-қатынастар арқылы құрылған". Афиналық демократияның идеалынан өзгеше, онда барлық азаматтар тікелей қатысып, саясатты бірлесіп шешеді, Бразилияның үкіметі сайланған өкілдері бар республика ретінде құрылған. Бұл мемлекет пен азаматтық қоғам арасындағы шекараны қалыптастырады, бұл клиенттелізмге есік ашады. Заң шығару процесі жабық есіктердің артында өтетіндіктен, сайланған шенеуніктер мен бюрократтар мемлекеттік ресурстарға, әдетте ерекше әлеуметтік немесе экономикалық мәні бар белгілі бір "клиенттерге" пайда әкелетіндейдей қол жеткізе алады. Әсерлі клиенттер саясаттан жеңілдік алып, олардың ықпалындағы топтардың дауысымен сайланған шенеуніктерге жауап қайтарады. Мысалы, дүкен иелерінің пікірін білдіретін аудандық басшы жергілікті партиялық шенеуніктен коммерциялық көшелердегі адам ағынын арттыруға бағытталған заңдарды сұрауы мүмкін. Сонымен қатар, аудандық басшы дүкен иелерін осы саясатты жүзеге асыратын саяси партияға дауыс беруге шақырады. Бұл патронат патрондар мен клиенттер арасындағы жеке байланыстар негізінде жұмыс істейтіндіктен, нақты шешім қабылдау билігі кең жұртшылық емес, партиялық шенеуніктер мен ықпалды азаматтардың шағын желісімен шектеледі. 1989 жылы Оливио Дутра Порто-Алегреде мэр сайланды. Халықтың үкіметке қатысуын ынталандыру және мемлекеттік ресурстарды кедейлерге бағыттау мақсатында Дутра PT-нің ұйымдық құрылымын қалалық деңгейде бекітті. Нәтижесінде қазіргі кезде қатысу бюджеті деп танылатын жүйе пайда болды. Қатысу бюджеті 2017 жылға дейін Порто-Алегреде қолданылып келді. Уақыт өте келе, қала басшыларының қатысу бюджетіне қолдауы азайды және Порто-Алегренің қазіргі басшылығы осы процесті тоқтатты.
In its first Title, the 1988 Constitution of Brazil states: "All power originates from the people, who exercise it by the means of elected representatives or directly, according to the terms of this Constitution." The authoring of the Constitution was a reaction to the previous twenty years of military dictatorship, and the new Constitution sought to secure individual liberty while also decentralizing and democratizing ruling power, in the hope that authoritarian dictatorship would not reemerge. Brazil's contemporary political economy is an outgrowth of the Portuguese empire's patrimonial capitalism, where "power was not exercised according to rules, but was structured through personal relationships". Unlike the Athenian ideal of democracy, in which all citizens participate directly and decide policy collectively, Brazil's government is structured as a republic with elected representatives. This creates a separation between the state and civil society, which has opened the doors for clientelism. Because the law making process occurs behind closed doors, elected officials and bureaucrats can access state resources in ways that benefit certain 'clients', typically those of extraordinary social or economic relevance. The influential clients receive policy favors and repay elected officials with votes from the groups they influence. For example, a neighborhood leader who represents the views of shop owners may ask a local party official for laws to increase foot traffic on commercial streets. At the same time, the neighborhood leader mobilizes shop owners to vote for the political party responsible for the policy. Because this patronage operates on the basis of individual ties between patron and clients, true decision making power is limited to a small network of party officials and influential citizens rather than the broader public. In 1989, Olívio Dutra won the mayor's seat in Porto Alegre. In an attempt to encourage popular participation in government and redirect government resources towards the poor, Dutra institutionalized the PT's organizational structure on a citywide level. The result is what we now know as participatory budgeting. PB was active in Porto Alegre until 2017. Over time, city leaders’ political support for the participatory budget has declined, and Porto Alegre’s current leadership has suspended the process.
Алдын ала талаптар
Дүниежүзілік банк тобының пікірінше, қатысу бюджетті қабылдау үшін белгілі бір факторлар қажет: "[ ] қала әкімінің күшті қолдауы, азаматтық қоғам үнемі жүргізіліп жатқан саяси пікірталастарға үлес қосуға дайын және қабілетті, қатысу бюджетті заң шығарушылардың шабуылдарынан қорғайтын жалпы қолдаушы саяси орта және азаматтар таңдаған жобаларды қаржыландыру үшін қаржылық ресурстар." 2023 жылы Париж 2023 жылы қатысу бюджетіне (ҚБ) шамамен 75 миллион евро бөлуге шешім қабылдады (басқа елдер туралы мәліметтерді қатысумен бюджетте дауыс беру тізіміне қараңыз). Муниципалитет географиялық тұрғыдан бірнеше округтерге бөлінуі мүмкін, осылайша әр округ тұрғындары өздеріне қатысты жобаларға назар аудара алады. Осы кезеңде әр округ үшін қолда бар бюджет де анықталады. Округтердің өкілдері, сайланған немесе еріктілер, мемлекеттік қызметкерлермен бірге ҚБ комитетімен жұмыс істейді. Комитеттер тұрақты түрде жиналып, белгілі бір мерзімде талқылап, жобалардың алдын ала ұсыныстарын жасайды. Азаматтардың бастамасымен жасалған ұсыныстар демалыс, инфрақұрылым, көлік сияқты мемлекеттік бюджеттің әртүрлі салалары бойынша қарастырылады. Қатысушылар дауыс беруге жататын жобаларды қорытындылау үшін комитетпен ашық түрде келіседі. Бастапқы ұсыныстарды фокус-топтар мен сарапшылар жүзеге асыруға болатын ұсыныстарға айналдырады. Бірнеше кезеңде талқыланған ұсыныстар тізімі қысқартылып, түпкілікті бекітіледі. Ұсыныстардың қысқа тізімі қоғамдық дауыс беруге қойылады. Дауыс беру процесінде қолданылатын бюллетеньдердің түрлері туралы қатысу бюджетінің бюллетень түрлерін қараңыз. Жеңімпаз жобаларды таңдау үшін алдын ала белгіленген жиынтық ереже қолданылады, ал муниципалдық үкімет жеңімпаз жобаларды іске асырады (түрлі жиынтық ережелерді егжей-тегжейлі талқылау үшін комбинаторлық қатысу бюджетіне қараңыз). Бұл кезеңдер жыл сайын қайталанады.
According to the World Bank Group, certain factors are needed for participatory budgeting to be adopted: "[ ] strong mayoral support, a civil society willing and able to contribute to ongoing policy debates, a generally supportive political environment that insulates participatory budgeting from legislators' attacks, and financial resources to fund the projects selected by citizens." In 2023, Paris decided to devote about 75 million Euro to PB in 2023 (see List of participatory budgeting votes for details about other countries). The municipality may be divided geographically into multiple districts, so that the residents in each district can focus on projects more relevant to them. The budget available for each district is also determined at this stage. Representatives of the districts, either elected or volunteered, work with government officials in a PB committee. The committees meet regularly to deliberate under a specific timeline, and come up with preliminary project proposals. Proposals, initiated by the citizens, are dealt under different branches of public budget such as recreation, infrastructure, transportation, etc. Participants publicly deliberate with the committee to finalize the projects to be voted on. The initial proposals are developed into feasible proposals by focus groups and experts. In several rounds of deliberation, the list of proposals is shortlisted and finalized. The short list of proposals is put to a public vote. See Participatory budgeting ballot types for various types of ballots that can be used in the voting process. A pre determined aggregation rule is used to select the winning projects, and the municipal government implements the winning projects (see combinatorial participatory budgeting for a detailed discussion of various aggregation rules). This cycle of steps is repeated annually.
Электрондық бюджетті қатысу арқылы құру
Технология жиі қатысумен бюджеттеуді қолдау үшін пайдаланылған, бұл көбінесе электрондық қатысумен бюджеттеу деп аталады. Процесте цифрлық технологияларды қолдануды Бразилияның Ипатинга муниципалитеті бастады, ол 2001 жылы азаматтарға интернет арқылы жобаларға дауыс беру мүмкіндігін ұсынды. Онлайн дауыс беру мүмкіндігі кейіннен 2003 жылы Бразилияның Рио-Гранде-ду-Сул штатының, ал 2006 жылы Белу-Оризонте муниципалитетінің қатысумен бюджеттеуіне енгізілді. Содан бері онлайн дауыс беруді қамтитын қатысумен бюджеттеу бастамаларының саны әлем бойынша артып, Париж, Нью-Йорк, Лиссабон, Мадрид және Мехико қалалары сияқты қалаларды қамтыды. Онлайн дауыс берудің қатысумен бюджеттеудегі әсері кеңінен зерттелмегенімен, 2006 жылы Белу-Оризонтедегі қатысумен бюджеттеуді қарастырған зерттеу онлайн дауыс берудің процеске қатысушылардың санын арттыруда рөл атқарғанын көрсетті. Қатысушылардың демографиялық ерекшеліктеріне қарамастан, 2017 жылғы зерттеу Рио-Гранде-ду-Сулда онлайн дауыс беруді енгізудің онлайн және офлайн дауыс берушілер арасындағы дауыс таңдауында жүйелі айырмашылыққа әкелмегенін анықтады. Телефондар – ұялы және стационарлық телефондар – қатысумен бюджеттеу процесін ынталандыру үшін де қолданылған. Ипатинга муниципалитеті 2005 жылы телефонды алғаш рет пайдаланды, азаматтарға бюджеттік қаражатқа қатысты пікірлерін білдіру үшін тегін нөмір құрды және азаматтарды қатысумен бюджеттеу жиналыстарына қатысуға шақыру үшін автоматтандырылған дауыстық және мәтіндік хабарламалар жіберді. Кейбір бастамалар мәтіндік хабарламаларды қолданды, мысалы, Аргентинаның Ла-Плата және Португалияның Каскайс қалаларында, бірақ көбінесе дауыс беруге қатысуды ынталандыру үшін қолданылды, жеке түрде немесе интернет арқылы. Кейде дауыстардан бюджеттік бөлуді есептеу үшін қатысумен бюджеттеу алгоритмі қолданылады. Бұл алгоритм жобалар тізімін, қолданылатын бюджетті және дауыс берушілердің басымдықтарын кіріс ретінде қабылдайды және белгілі бір алдын ала анықталған талаптарға сәйкес келетін жобалар арасында бюджеттің бөлінуін қайтарады.
Technology has often used been to support participatory budgeting, which is commonly referred to as e participatory budgeting. The use of digital technologies in the process was pioneered by the municipality of Ipatinga in Brazil, which offered the citizens the possibility to vote for projects via the Internet in 2001. The online voting option was later integrated to the participatory budgeting of the Brazilian state of Rio Grande do Sul in 2003, and in the municipality of Belo Horizonte in 2006. Since then, the number of participatory budgeting initiatives that included online voting has multiplied around the world, and includes cities like Paris, New York City, Lisbon, Madrid, and Mexico City. Although the effects of online voting in participatory budgeting have not been widely researched, a study in 2006 examining the case of participatory budgeting of Belo Horizonte suggests that online voting played a role in increasing the number of participants in the process. Despite these differences in participant demographics, a 2017 study found that the introduction of online voting in Rio Grande do Sul did not lead to a systematic difference in vote choices between online and offline voters. Telephones—both mobile and fixed landlines—have also been used to stimulate uptake of participatory budgeting processes. The municipality of Ipatinga was the first to employ telephony in 2005, by creating a toll free number for citizens to indicate their preferences for budget allotments, and by sending automated voice and text messages incentivizing citizens to attend the participatory budgeting meetings. Although some initiatives have used text messages to enable mobile voting—such as in La Plata, Argentina and Cascais, Portugal—most usage has been to encourage voting participation, either in person or via the Internet. A participatory budgeting algorithm is sometimes used in order to calculate the budget allocation from the votes. This algorithm takes as input a list of projects, the available budget, and the voters' preferences, and returns an allocation of the budget among the projects satisfying some pre defined requirements.
Азаматтардың әл-ауқатын жақсарту
Қатысушылық бюджеттің азаматтардың жалпы әл-ауқатын арттыратыны дәлелденді. Мысалдардың кейбіреулері:
Participatory budgeting has been shown to increase citizen's overall well being. Some examples include:
Гонкальвес Бразилиядағы қатысушылық бюджеттің (ҚБ) артуы нәресте өлімін азайтатынын көрсетті. Зерттеу көрсеткендей, қатысушылық бюджетті қолданатын үкіметтерде нәресте өлімі деңгейі, қолданбайтын үкіметтерге қарағанда айтарлықтай төмен. Бұл нәресте өлімінің кедей табысты топтарға орта және жоғарғы табысты топтарға қарағанда пропорционалды түрде көп әсер ететініне байланысты, ал қатысушылық бюджет кедейлерге бағытталған инвестициялардың, мысалы, денсаулық сақтау және кәріздік инфрақұрылымның артуына алып келеді. Бхатнагар және тағы басқалардың Дүниежүзілік банктегі мақаласы қатысушылық бюджеттің кедейлердің жағдайын жақсартуға мүмкіндік беретінін көрсетеді. Ол жұмыссыздық сияқты кең ауқымды мәселелерді шеше алмаса да, "қоғамдық әл-ауқатты қамтамасыз етудің әртүрлі салаларына қолжетімділіктің және сапаның айқын жақсаруына" әкеледі. Мақалада қатысушылық бюджеттің Порту-Алегри қаласындағы жағдайды тікелей жақсартқаны айтылады. Мысалы, 1988 жылы үй шаруашылықтарының 75%-ы қамтылған кәріз және су жүйесі 1997 жылы 98%-ға дейін өсті. Сонымен қатар, 1986 жылдан бері мектептердің саны төрт есеге артты. Нью-Йорк қаласындағы қатысушылық бюджеттің әсерін зерттеген зерттеу 311 нөміріне келіп түсетін шағымдардың жалпы санының азайғанын көрсетті, бұл мемлекеттік қызмет көрсету сапасының жақсарғанын білдіреді. Түрлі елдерде жүргізілген зерттеуде қатысушылық бюджеттің Бразилия, Перу және Оңтүстік Кореядағы әлеуметтік жағдайы нашар қауымдардың әл-ауқатына оң әсер ететіні анықталды. Бұл нәтижелер "қатысушылық бюджетті қолдау бағдарламаларын сақтайтын елдер денсаулық сақтауға тұрақты қолжетімділікті қамтамасыз ететін басқарудың жалпы жақсаруының бір бөлігі болуы мүмкін" деген тұжырымға келді. Қатысушылық бюджет үкіметтік басқарудағы жетістіктерге әкелді, себебі осы үлгідегі бюджетті құратын демократиялық үкіметтер мемлекеттік қаражатты тиімдірек пайдалана алады.
Goncalves showed that increase in PB in Brazil lead to a reduction in infant mortality. The research found that infant mortality rates are substantially lower in governments that use participatory budgeting compared to those that do not. This is due to the fact that infant mortality disproportionately affects poorer income groups more than middle upper groups, with participatory budgeting leading to an increase in pro poor investments, such as health and sewage infrastructure. A World Bank paper by Bhatnagar, et al. concludes that participatory budgeting can lead to improved conditions for the poor. Although it cannot overcome wider problems such as unemployment, it leads to "noticeable improvement in the accessibility and quality of various public welfare amenities". The paper suggests that participatory budgeting has led to direct improvements in facilities in Porto Alegre. For example, sewer and water connections increased from 75% of households in 1988 to 98% in 1997. Additionally, the number of schools quadrupled since 1986. A study examining the impact of participatory budgeting in New York City finds that it leads to a decrease in overall complaint calls to the 311 number, which indicates an improvement in public service performance. A cross country study found that participatory budgeting positively impacts on the well being of underserved communities in Brazil, Peru, and South Korea. These results suggest that countries who "sustain participatory budgeting programs may be part of general improvements in governance that produce[s] more durable access to healthcare." Participatory budgeting has led to advancements in government because democratic governments with this kind of budgeting are able to make better use of public funding.
Бала асырап алу
Порто Алегри жүйесіне сүйенсек, Бразилиядағы 5571 муниципалитеттің 140-тан астамы (шамамен 2,5%) қатысушылық бюджетті қабылдаған. Қатысушылық бюджеттің тағы бір маңызды ерекшелігі – ол "әлеуметтік әділдікті қолдайтын және нашар қамтылған азаматтарға көбірек ресурстар бөлуді міндеттейтін нақты ережелерді қолдануға көбірек бейім емес", бұл кедей топтарға көмек көрсету мүмкіндігін арттырады. Ұқсас тұрғыда, Нью-Йорк қаласының тәжірибесі туралы баяндамада түрлі этностық топтар мен төмен кірісті азаматтарды жұмылдыруда қатысушылық бюджеттің жергілікті сайлаулардан тиімді болғаны көрсетілген.
Based on Porto Alegre's system, more than 140 of the 5,571 municipalities in Brazil (about 2.5%) have adopted participatory budgeting. Another key adaptation of participatory budgeting is that it is "far less likely to use specific rules that promote social justice and mandates the distribution of greater resources to underserved communities", which allows for greater opportunity to serve poor communities. In a similar vein, a report on New York City's process shows that participatory budgeting was more successful in mobilizing people of color and low income groups than local elections.
Клиенттік
Қатысушылық бюджет клиенттік қатынастарды еңсеруде де қиындықтарға тап болуы мүмкін.
Participatory budgeting may also struggle to overcome existing clientelism.
Ресурстардың дұрыс бөлінбеуі
Қатысушы бюджеттемесі басқа мемлекеттік жобаларға нұқсан келтіруі мүмкін, себебі шектеулі ресурстар басқа бағыттарға бағытталғандықтан олар іске аспай қалуы ықтимал. Чикагода қатысушы бюджеттеме демалыс жобаларына қаржыландыруды арттырып, инфрақұрылымдық жобаларға азайтуы үшін сынға ұшырады. Сонымен қатар, қатысушы бюджеттеме үкіметтер үшін қатысуға көптеген кедергілер тудырады, сондықтан шенеуніктер сайлау науқанының шығындарынан қаушады. Кейбір мекемелерде ресурстар мен саяси ынта жоқ болуы мүмкін. Ал кейбір мекемелерде осы тәсілді жобалау және іске асыру үшін қажетті бюрократиялық құрылым жеткіліксіз.
Participatory budgeting can harm other government projects, which may not be pursued due to finite resources being allocated elsewhere. In Chicago, participatory budgeting has been criticized for increasing funding to recreational projects while allocating less to infrastructure projects. Additionally, participatory budgeting has many barriers to entry for governments; thus, officials fear electoral costs. Institutions also might lack resources and political will to engage. Some institutions also lack the bureaucratic structure to be able to design and execute this kind of approach.
Қатысудың төмендігі
Кейбір халыққа есеп беретін сайлауларда қатысу өте төмен болуы мүмкін. Мысалы, Германияда қатысу 0,1% болған, ал 2012 және 2014 жылдары Чикагода 1-3% құраған.
In some PB elections, the participation rate is very low. For example, there are reports of 0.1% participation rate in Germany, and 1% 3% in Chicago in 2012 and 2014.
Латын Америкасы
2012 жылы қатысу бюджет бағдарламаларының шамамен 40 пайызы Латын Америкасында орналасқан еді, осы аймақта жүйенің тұжырымдамасы мен қағидалары 1980-ші жылдары жасалған. Мақсаты – жалпы халықты қосу арқылы «демократияны демократияландыру», жемқорлыққа қарсы күресу және Бразилияның саяси жүйесінде шеттетілген, артта қалған маргиналды топтарды жұмылдыру болды. Қатысу пирамидасы үш деңгейден тұрады: барлық тұрғындарға ашық жергілікті жиналыстар, аудандық қатысу форумдары және қалалық деңгейдегі жалпы қатысу кеңесі. Отырыстардың мақсаты – басымдықтарды талқылау және ұсыныстардың іске асырылуын бақылау үшін өкілдерді сайлау. Аталған модель ең көп Нидерланды, Дания, Швеция, Швейцария, Германия, Австрия, Португалия, Латвия және Эстонияда қолданыс тапқан. Африка қалалары мен аймақтық үкіметтер федерациясы (UCLGAA) 2012 жылы Дакарда өткен үшжылдық халықаралық «Africities» форумында қатысу бюджеттеуді насихаттау және оқыту бойынша белсенді рөл атқарғаннан кейін даму қарқыны арта түсті.
In 2012, around 40% of participatory budgeting programs were located in Latin America, where the concept and mechanics of the system were developed in the 1980s. The goal was to "democratize democracy" by engaging the general public, fighting clientelism, and mobilizing the underprivileged who had been left out and left behind by the Brazilian political system. The participatory pyramid consists of three levels: local assemblies that are open to all residents, district participation forums, and a general participatory council at the city level. The meetings' objectives include debating priorities and choosing representatives to oversee the implementation of recommendations. Most notably, this model has been embraced in the Netherlands, Denmark, Sweden, Switzerland, Germany, Austria, Portugal, Latvia, and Estonia. Development took on impetus when the Federation of African Cities and Regional Governments (UCLGAA) took an active role promoting training and visibility regarding participatory budgeting at its triennial International Meeting, Africities, held in Dakar in 2012.
Азия
Азиядағы қатысу бюджеттері 2005 жылдың шамасында көбейе бастады. Мұнда қатысу бюджеттеу бағдарламалары азаматтардың бұрынғы қатысу формаларына сирек негізделді. Әлемде қатысу бюджеттеудің қарқынды дамуы қатысу бюджеттеуді таратуға қолдау көрсету үшін құрылған континенттік желілерге әкелді. Бразилияның Порто-Алегре қаласының тәжірибесі ерекше маңызға ие болды, ол бағыт-бағдар беруші нысан ретінде қызмет етті. Мысалы, Оңтүстік Корея мен Қытайдың жергілікті билік органдары мен ҮЕҰ-лары Порто-Алегреге, әсіресе 2009 жылдан бері жиі сапар шегеді; ал Үндістанда Кераланың қатысу стратегиялық жоспарлау тәжірибесі Мумбайдағы Әлемдік әлеуметтік форумда Порто-Алегремен қатар келді. 2012 жылы Азияда 58–109 қатысу бюджеттеу бойынша белсенді тәжірибелер болды.
Participatory budgets in Asia began to appear in larger numbers around 2005. Here, participatory budgeting programs were rarely built on pre existing forms of citizen participation. The fast development of participatory budgets around the world led to the creation of continental networks supporting the dissemination of participatory budgeting. The experience of Porto Alegre, Brazil, has played a particularly important role as a point of reference. For example, local authorities and NGOs from South Korea and China have often visited Porto Alegre, especially since 2009; and in India, the Kerala participatory strategic planning experiment encountered Porto Alegre during the Mumbai World Social Forum. In 2012, there were 58–109 active experiments in participatory budgeting in Asia.